บทที่ 5

ฐานะอะไรงั้นเหรอ? เราสองคนพึ่งเจอกันครั้งแรกเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่แล้ว รู้จักกันยังไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมงเลยด้วยซ้ำ แล้วเขามาถามหาสถานง-สถานะอะไร

แค่คำว่าคนรู้จักก็ยังไม่เฉียดใกล้คำนั้นเลยด้วยซ้ำ

“เพื่อน...ไปเป็นเพื่อนฉันไง” เสียงของเธอแผ่วเบาในท้ายประโยคเมื่อคนตัวสูงโน้มเข้ามาใกล้จนปลายจมูกชนกัน

เพื่อนงั้นเหรอ “ใครเพื่อนเธออะ~” เขากระเซ้าเหย้าแหย่ ริมฝีปากหว่านพรมความร้อนไปตั้งแต่แก้ม หู และซอกคอ

ปลายฝนเม้มกัดปาก ความรู้สึกวูบวาบที่เกิดขึ้นในส่วนลึกของร่างกายกำลังสร้างความหวาดหวั่น ผิวเนื้อทุกจุดที่โดนเขาสัมผัสมันร้อนรุ่มไปหมด

“เธอเห็นพี่เป็นเพื่อนเล่นเหรอ” จมูกโด่งปัดป่ายไปตามพวงแก้มขาว ยิ่งเธอไม่ผลักไสเขาก็ยิ่งได้ใจ

ปลายฝนช้อนสายตาขึ้นมอง ดวงตากลมโตหวานละมุน ฝ่ามือเล็กส่งขึ้นมาประคองใบหน้าหล่อเอาไว้ ปลายนิ้วเรียวของเธอลูบไล้ริมฝีปากหยักเบาๆ แต่ก็โดนเขาจับให้หยุด

“ไม่เห็นต้องรีบเลย~ ยังไงคืนนี้เรายังมีเวลาด้วยกันอีกเยอะไม่ใช่เหรอ” ดวงหน้าสวยเอียงคอมอง เลิกคิ้วทิ้งไว้ข้างนึง

เดย์กลืนน้ำลายลงคอ จ้องมองสบตาของคนพูดอย่างไม่อยากเชื่อหู ก่อนหน้านี้เธอยังทำหน้าตื่นเหมือนกวางที่กลัวจะถูกเสือขย้ำอยู่เลย

“ถ้าพี่ไม่ขัดใจฉัน คืนนี้อยากได้อะไรฉันก็ให้พี่ได้ทุกอย่าง"

เดย์กระตุกยิ้มมุมปาก เขามองเธอด้วยสายตายากจะคาดเดา "เธอแน่ใจ?"

ในเมื่อเธอเสนอ เขาก็พร้อมสนอง

ดวงหน้าสวยพยักหน้ารับไม่หลบสายตา

"แต่ตอนนี้ทำยังไงดีละ..." พูดจบเขาก็จับมือของเธอสอดล้วงเข้าใต้กางเกง “ของพี่มันแข็งแล้ว”

ดวงตากลมโตเบิกกว้าง ปลายฝนหลุบตามองมือตัวเอง สองข้างแก้มร้อนผ่าวแทบจะระเบิดเมื่อฝ่ามือกำลังสัมผัสเข้ากับความนุ่มแข็งตื่นตัวเต็มที่ของผู้ชายครั้งแรก

เธอไม่ใช่ผู้หญิงเจนจัดในเรื่องอย่างว่า แม้จะพยายามมากแค่ไหนก็ไม่อาจซ่อนความรู้สึกที่แท้จริงของตัวเองได้

นัยน์ตากลมโตสั่นไหว สองข้างแก้มเปลี่ยนสีจนคนที่มองสังเกตุอยู่ตลอดเวลาเห็นแล้วยกยิ้มพึงพอใจ

“แต่เพื่อนฉันรออยู่นะ…ไม่อยากไปสายอ่า~”

ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม ยังไงคืนนี้เธอก็จะควงเขาไปงานปาร์ตี้วันเกิดเพื่อนตัวเองให้ได้!

“พี่เดย์ขาาา~” คนตัวเล็กเขย่งปลายเท้าเคลื่อนใบหน้าเข้าไปกระซิบชิดใบหู “อดทนหน่อยนะคะ~” เสียงเธอแหบพร่ากระเซ่าเร้าอารมณ์ ใช้เรียวนิ้วชี้ลากเลื่อนผ่านลำคอลงมาถึงแผ่นอกกำยำ ช้อนสายตาขึ้นมองสบนัยน์ตาเข้มสื่อความหมาย “ยังไงคืนนี้เราก็มีเวลาเล่นสนุกด้วยกันอีกเยอะ~”

เดย์เคล้นเสียงหัวเราะในลำคอพลางดันลิ้นกระทุ้งพุงแก้มซ้ายทีขวาที เป้าตุงขนาดนี้จะไปมีอารมณ์ทำอะไรอีกนอกจากอยากจะจับกดกระแทกเธอให้จมเตียง

แต่ใครสั่งใครสอนให้เธอพูดแล้วมองด้วยสายตาแบบนั้นวะ!

แม่งเอ้ย!

เธอไม่ใช่กวางน้อยซื่อบื้อที่เผลอหลงเข้ามาเป็นเหยื่อให้เสือขย้ำ

ทั้งคำพูดทั้งการกระทำที่แสดงออกมาตอนนี้ทำให้เดย์ได้รู้ว่าเธอไม่ได้ใสซื่อแบบที่เขาคิดไว้ในตอนแรก

แต่แบบนี้สิถึงจะสนุก อยากลองเป็นเหยื่อให้เสือสาวอย่างเธอขย้ำดูสักครั้งเหมือนกัน

ดวงหน้าหล่อยกยิ้มร้าย เขายอมหยุดทุกการกระทำตามที่เธอร้องขอ

แม้ไม่รู้ว่าเธอต้องการจะทำอะไรก็เอาให้เต็มที่ได้เลย เพราะยังไงคืนนี้เขาก็จะเอาให้เต็มที่เหมือนกัน

จะได้ไม่ไม่มีใครเสียเปรียบใคร

••••

[23.15 น.]

รถเบนซ์สีดำขลับขับเข้ามายังโรงแรมหรูติดทะเลแถบพัทยาในเวลาเกือบจะเที่ยงคืน

“เพื่อนเธอเล่นใหญ่เหมือนกันนะ” ในตอนแรกเดย์คิดว่าจะเป็นงานเล็กๆ ที่จัดขึ้นที่บ้านหรือไม่ก็ร้านเหล้าที่ไหนสักแห่ง

จากเสือที่หวังจะล่อเหยื่อดันกลายมาเป็นคนขับรถ เหตุการณ์กลับตาลปัตรมาถึงขั้นนี้ได้ยังไงก็ไม่รู้ …รู้ตัวอีกทีก็ยอมทำตามที่สาวขอทุกอย่าง

“แปปนึงนะคะ” ก่อนลงจากรถปลายฝนหยิบกระจกจากกระเป๋าสะพายขึ้นมาส่อง

เดย์ลากสายตามองสำรวจหญิงสาวข้างกายเงียบๆ

ใบหน้าสวยส่องกระจก หยิบลิปสติกขึ้นมาทา เส้นผมยาวสีน้ำตาลถูกดัดเป็นลอนขับผิวให้ขาวผ่อง จมูกเชิดรั้น ริมฝีปากอวบอิ่ม เพราะนั่งหันข้างเลยมองเห็นส่วนเว้าส่วนโค้งของร่างกายได้ชัดเจน โดยเฉพาะเนินเนื้อขาวๆ ที่ถูกดุนดันโผล่พ้นคอเสื้อล่อตาล่อใจจนล่อไปถึงอะไรที่มันอยู่ด้านล่าง

เชี่ยเอ้ย!

หน้าสวย ผิวขาว ตัวหอม แถมหุ่นโคตรจะเอ็กซ์น่าจับกดกระแทกให้จมเตียงขนาดนั้นใครมันจะไปไหววะ

“เสร็จแล้ว ไปกันค่ะ” ทำไมเขามองริมฝีปากแบบนั้นละ หรือว่าเธอทาลิปสติกเยอะเกินไป

สายตาคมกริบหลุบตามองริมฝีปากอวบอิ่ม ก่อนที่ร่างสูงจะเคลื่อนตัวขยับเข้าใกล้

“มีอะ..อื้อ”

ริมฝีปากเขาฉกฉวยกดวูบลงมาก่อนคำพูดจะหลุดพ้นจากปากเธอ ปลายฝนสะดุ้งตกใจพยายามจะเบือนหน้าหนี แต่คนตัวโตกว่าไม่ยอม เขาประคองใบหน้าของเธอเอาไว้

ริมฝีปากของเขาบดคลึงกับริมฝีปากเธออย่างร้อนเร่า นิ้วเลื่อนไล้ไปบนต้นคอระหว่างแนบจูบก็ยิ่งทำให้เธออ่อนระทวยไปกับสัมผัสของเขาอย่างถอนตัวไม่ขึ้น

ยิ่งเขาเพิ่มน้ำหนักในรสจูบเธอก็ยิ่งอ่อนแรงลงเรื่อยๆ คล้ายกับกำลังถูกกระชากให้จมดิ่งลึกลงไปในห้วงอารมณ์

เสียงบดจูบจากริมฝีปากดังสะท้อนในความเงียบ….

“อื้อออ” ปลายฝนครางประท้วงในลำคอดันอกแกร่งออกห่างในจังหวะที่เริ่มรู้สึกหายใจเข้าออกไม่ทัน เขาก็ยอมถอนริมฝีปากออก ดวงตากลมโตหลุบตามองริมฝีปากของเขา สองข้างแก้มเธอแดงปลั่ง

“ค่าขับรถ” เดย์ส่งมือลูบเช็ดริมฝีปากให้เธอด้วยรอยยิ้มพึงพอใจ

'หวาน' ไม่ต่างจากที่คิดเอาไว้ เวลาที่เสียไปในค่ำคืนนี้ไม่เปล่าประโยชน์เลยจริงๆ …

ไม่มีคำพูดใดหลุดออกจากปากปลายฝน เธอพลักร่างสูงออกห่าง ก่อนจะล้วงหยิบลิปสติกจากกระเป๋าขึ้นมาทาอีกครั้ง

จะลงจากลงด้วยสภาพนี้ได้ยังไง ไอ้คนบ้าเล่นจูบจนลิปสติกเลอะเทอะไปหมด!

“ต้องแดงขนาดนั้นเลย?” เธอจะทาปากแดงจัดจ้านขนาดนั้นไปทำไม ทั้งที่ก่อนหน้าไปร้านเหล้ายังไม่เห็นทาปากแดงขนาดนี้เลยด้วยซ้ำ

“ปากไม่แดงไม่มีแรงเดินค่ะ!” ตอบเสร็จก็กดปลดล็อคเปิดประตูลงจากรถทันที ขืนมัวชักช้าต่อปากต่อคำกับเขาคืนนี้ก็คงไม่ได้ลงจากรถ!

ร่างอรชรขยับจับชุดเดรสตัวสั้นรัดรูปให้เข้าที่ สายตามองตรงไปด้านหน้าก็พลันสบตากับใครบางคนเข้าพอดิบพอดี

มุมปากสวยกระตุกยิ้ม ก่อนจะละสายตาหันกลับมาหาร่างสูงโปร่งที่ลงจากรถมายืนข้างๆ

ถึงเวลาแล้วที่จะใช้เขาให้เป็นประโยชน์….

“ขออะไรอย่างนึงได้ไหมคะ” เธอพูดพลางไล่สายตามองสำรวจผู้ชายตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้า

ภายในงานปาร์ตี้ที่กำลังจะเข้าไปพนันได้เลยว่าไม่มีใครไม่รู้จักผู้ชายคนนี้แน่

“ขออะไร”

“พี่ก้มลงมาหน่อยสิ” แม้ว่าเธอจะใส่รองเท้าเสริมส้นแต่ส่วนสูงก็ยังแตกต่างกันมากพอสมควร ใบหน้าเธออยู่แค่ระดับแผ่นอกของเขา

ร่างสูงโน้มตัวลงมา มือเล็กยกขึ้นกอดคล้องลำคอหนาในขณะที่มือของเขาตะกองกอดเอวเธอเอาไว้ด้วยเหมือนกัน

“คืนนี้พี่มองแค่ฉันได้ไหม~” เสียงหวานออดอ้อนกระซิบชิดใบหู ก่อนที่ริมฝีปากอวบอิ่มจะจูบลงบนลำคอขาวฝากรอยลิปสติกสีแดงเอาไว้เด่นชัด

ทั้งน้ำเสียงทั้งคำพูดออดอ้อนออเซาะชนิดที่ว่ากะจะเอาคนฟังให้ตายคามือ

‘น่าเย็xขนาดนี้’ แล้วพี่จะไปไหนรอดอีกวะเธอ