Only Euro |07 เพื่อน vs เมีย

“เอาบ้าอะไร! ถอยไปเลย!!”

ยูโรไม่สะทกสะท้านแม้ว่าไอรีนจะตะวาดเสียงดังจนแก้วหูแทบสั่น ไอ้แบร์บราวน์ถอยหนีไปนอนที่อื่น

“ตัวหอมวะ ไอร์~..” ใช้นิ้วเกลี่ยเส้นผมไปถัดใบหู ลูบกรอบหน้าจรดมาจนถึงปลายคาง

ไอรีนแน่นิ่ง ดวงตากลมโตกลอกกลิ้งไปมา เผลอกลืนน้ำลายลงคอ กระพริบตาถี่ๆ

“หึ” ยูโรหัวเราะในลำคอ มุมปากหยักยกยิ้มเหมือนกำลังเห็นอะไรตลก

ร่างกำยำยอมพละตัวออกจากเธอ ทิ้งเอาไว้เพียงอารมณ์ที่คั่งค้าง เขาหยิบกระป๋องเบียร์กระดกดื่มเหมือนคนคอแห้ง

ไอรีนมองตาเขียวปั้ด อารมณ์โมโหเริ่มประทุ เพราะเธอรู้ว่ากำลังโดนแกล้ง เขาชอบกวนประสาท ชอบยั่วให้โมโห

มีงานอดิเรกเป็นการแกล้งเธอให้โมโหรึไง ไอ้คนบ้า!

“เอา..มั้ย” เน้นคำว่าเอาด้วยใบหน้านิ่ง สายตาเจ้าเล่ห์จนมองออกว่าในหัวคงคิดแต่เรื่องอย่างว่า

“ไอ้บ้า!”

“แค่จะถามว่าเอาเบียร์มั้ย หงุดหงิดอะไร หรือว่าเธอคิดอะไร หืม?”

“อย่าพูดมากดิ๊!”

ใครเล่าจะอวดดี อวดเก่งได้เท่าเธอ

ไอรีนหระดกดื่มเบียร์ ให้รู้ซะบ้างว่าใครเป็นใคร เธอไม่ได้คออ่อน ไร้ประสบการณ์ขนาดนั้นสักหน่อย!

ยูโรไม่ขัดอยู่แล้ว อยากดื่มก็ดื่มเลย

จากหนึ่งขวด สอง..สาม เริ่มตามมาเรื่อยๆ ใครคออ่อนกว่าใครไม่ต้องสืบ

ไอรีนสะบัดหน้าเบาๆ เรียกสติ เธอมั่นใจว่าตัวเองคอแข็ง แต่ทำไมวันนี้ถึงได้เป็นแบบนี้…

“มองไร” หันไปเห็นว่ากำลังถูกคนข้างๆ จ้องมอง

บอกแล้วไงว่าคนอย่างไอรีนเสียอะไรก็เสียได้แต่เสียหน้าไม่ได้เด็ดขาด

หน้าสดตอนไม่ได้แต่งหน้า ผิวเธอเนียนเหมือนเด็กแรกเกิด ใบหน้าแทบไม่มีรูขุมขน แก้มสองข้างมีรอยเลือดฝาด ริมฝีปากอมชมพูแบบธรรมชาติ

ไม่ใช่แค่หน้า แต่ผิวเธอขาวใสไปทั้งตัว หากบีบขย้ำด้วยฝ่ามือผิวขาวๆ คงขึ้นรอยแดง

“….” ไอรีนกระพริบตาถี่ๆ รู้สึกเหมือนมีกระแสความร้อนไหลวนมากองอยู่ที่แก้มทั้งสองข้าง

“ตาโต ปากนิด จมูกหน่อย” ทุกๆ อย่างผสมกันลงตัวไปหมด ไร้ที่ติ เพราะเริ่มเมารึเปล่าถึงได้มีความคิดบางอย่างอีกแล้ว

ฟู่ว~ ยูโรหันไปอีกทาง พ่นลมหายใจออกมาเบาๆ สะบัดหัวไล่ความคิดบางอย่างที่เริ่มจะควบคุมตัวเองไม่ได้

ยูโรส่งเหล้าเข้าปาก เขาไม่ตอบ ปล่อยให้ความเงียบเข้ามาปกคลุม

ติ้ง หน้าจอโทรศัพท์สว่างวาบมีข้อความเด้งขึ้นมา เป็นโทรศัพท์มือถือของไอรีนที่วางอยู่ข้างๆ

ไอรีนเหลือบมอง อ่านข้อความผ่านการแจ้งเตือนโดยที่ไม่ได้หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ว่างเมื่อไหร่ก็จะตอบเมื่อนั้นแหละ

เสียงถอนหายใจของคนข้างๆ ทำให้เธอต้องเอี่ยวตัวไปมอง เขาจ้องมองมาแต่ก็ไม่หยักจะพูดอะไร

“ทำเหมือนตัวเองไม่มี” ยูโรนิสัยเป็นยังไงทำไมเพื่อนสนิทอย่างเธอจะไม่รู้ เขาไม่เคยจริงจังกับผู้หญิงคนไหน

ตอบทันทีไม่แม้แต่จะคิด คำว่าแฟนไม่เคยมีอยู่ในหัวของยูโร “ถ้าฉันมีป่านนี้คงไม่มานั่งอยู่ตรงนี้ คงติดเมียเหมือนไอ้โฬม”

“อย่างนายอ่ะน่ะจะมีเมีย ใครจะเอาอยู่ ขนาดแม่ยังเอาไม่อยู่เลย ฉันสงสารเมียในอนาคตนายรอเลย”

“คิดงั้นจริงดิ เท่าที่จำได้ฉันยอมเธอทุกครั้ง”

“อะไร..ฉันพูดถึงเมียนาย” กระแสความร้อนเหมือนมากองที่สองข้างแก้มอีกครา ไอรีนยกมือเกาต้นคอ

“ก็นั่นไง กับเพื่อนยังยอมขนาดนี้ แล้วกับเมียจะขนาดไหน คิดดู”

“ขี้โม้!” ไม่รู้ว่าเขากลายเป็นคนขี้โม้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ดูสิ่งที่พูดออกมาแต่ละประโยคดิ อวยตัวเองฉ่ำ! เชื่อได้กี่เปอร์เซ็นก็ไม่รู้

“แม่เอาไม่อยู่ แต่กับเมียไม่แน่ เพราะฉันมันเป็นประเภทถ้าได้รักแล้วยอมทุกอย่าง”

“เฮ้อ! พอๆ เถอะ” ไอรีนกรอกตามองบน ทนฟังไม่ไหวแล้ว และไม่เชื่อหรอก

“ไม่เชื่อก็รอดู”

“ได้! แล้วฉันจะรอดู”

“หึ” ริมฝีปากหยักระบายยิ้มกว้าง

หรือเธอพูดอะไรผิดไปรึเปล่า? “ฉันหมายถึง…จะคอยดู”

แต่เหมือนว่ายิ่งพูดก็ยิ่งเหมือนคนร้อนตัวยังไงไม่รู้ ทั้งที่อีกฝ่ายยังไม่ได้ว่าอะไร

ยูโรยกมือเกาหางคิ้ว เม้มปากกลั้นยิ้ม

“หมายถึงเพื่อนอย่างฉันจะคอยดู...” เขาเข้าใจที่พูดไหมเนี่ย ทำไมถึงมองมาแปลกๆ แบบนั้น แล้วยิ้มบ้าอะไรอ่ะ!!!

“ครับตามนั้น เอาตามที่เพื่อนสบายใจได้เลย”

“เงียบไปเลย ชอบกวนประสาท!” ไอรีนบ่นเบือนหน้าหันไปทางอื่น ยกมือลูบต้นคอ

เมื่อเห็นอีกคนนิ่งไม่พูดอะไรต่อ ไอรีนหันไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพิมพ์ข้อความตอบแชท

“ไหนบอกไม่มีคนคุย”

“แค่คุยบางครั้งเวลาเหงา ไม่ได้จะจริงจัง”

“เหงา?” พูดมาได้ไงว่าเหงา แล้วไอ้ที่นั่งหัวโด่อยู่ข้างๆ ไม่มีตัวตนรึไงวะ

“ไมอ่ะ ไม่อยากให้คุยเหรอ หืม?” น้ำเสียงสีหน้าไอรีนเริ่มเปลี่ยนไป เมื่อจับพิรุจอะไรได้บางอย่าง

“….” ยูโรไม่ตอบ ส่งแก้วเหล้าเข้าปาก เธอไม่รู้หรอกว่าเขากำลังใช้ความอดทนมากแค่ไหนที่จะไม่กระชากโทรศัพท์เธอไปเขวี้ยงทิ้ง

หงุดหงิดโว้ยยยยยย!

“ถามก็ตอบดิ” ไอรีนวางโทรศัพท์อย่างไม่ใส่ใจ หยิบแก้วเหล้าขึ้นมาหมุนวน มองเหล้าในแก้ววนไปวนมา มุมปากเธอยกยิ้ม

“ทำเหมือนถ้าพูดแล้วเธอจะหยุด?”

“แน่นอนสิ ฉันไม่คบกับผู้ชายที่เพื่อนสนิทไม่ชอบ เหมือนกับที่ฉันบอกนายไงว่าไม่ชอบจีด้า นายเชื่อคำพูดฉัน ฉันเองก็จะเชื่อคำพูดนายเหมือนกัน”

งั้นก็อย่าหวังว่าชาตินี้จะมีผู้ชายคนไหนผ่านเพื่อนสนิทคนนี้ไปได้ เพราะกูไม่ชอบใครสักคน!

แต่จะเอาไรกับคนเมาอย่างเธอ ตื่นมาพรุ่งนี้ไม่ใช่ว่าลืมหมดหรอกเหรอ

ไอรีนระบายยิ้มหวาน ยกมือขึ้นเสยผม ส่งเหล้าเข้าปาก

“อ๊ะ..” จังหวะที่กำลังยกแก้วเจ้าแบร์บราวน์กระโจนขึ้นมาปัดมือ ส่งผลให้เหล้าในแก้วหกไหลย้อยลงมาเลอะตรงหน้าอก “บราวน์นี่!”

พ่อมันแทบจะกุมขมับ ไอ้บราวน์สร้างเรื่องจนได้ มันน่าจับให้อยู่แต่ในคอกเสียจริง

ยูโรหยิบทิชชู่ยื่นไปให้ พยายามไม่หันไปมอง

เลอะตรงไหนไม่เลอะดันไปเลอะตรงร่องหน้าอก แม่งเอ้ย!