Chapter 3

Ysla

“Sign this.”

Malamig at matigas ang tono ng lalaki nang ibigay niya sa akin ang isang papel, kasabay ng ballpen na ipinatong niya sa maliit na lamesa. Kakatapos ko lang maglinis at magbihis, at ngayon ay kaharap ko na ang estrangherong lalaking aksidente kong napag-alayan ng aking pagkababae.

“Ano naman ‘yan?” tanong ko, ngunit hindi ko man lang tinapunan ng tingin ang dokumentong inilapag niya.

“You'll know kung titignan mo.” May himig ng pagkainis sa kanyang boses, para bang siya pa ang naagrabyado sa nangyarin sa amin. Ganito na ba talaga kakapal ang mga lalaki ngayon?

“Ayaw ko,” matigas kong tugon. Kung akala niya ay basta-basta ko siyang susundin, nagkakamali siya.

Matalim niya akong tinitigan bago marahang tinaas ang hawak niyang remote control at itinapat iyon sa TV na nasa likuran ko. Isang pindot lang at biglang nagbukas ang screen, ngunit hindi ko inalis ang tingin ko sa kanya.

“Ohh… touch me, please. Don't stop…”

Nanlaki ang mga mata ko sa boses na iyon. Isang pamilyar na boses.

Boses ko.

Para akong binuhusan ng malamig na tubig nang mapalingon sa TV. Nakatambad sa screen ang isang video kung saan wala akong saplot, nakapikit sa matinding sensasyon, nakahiga sa ilalim ng lalaking kaharap ko ngayon.

“How dare you!” galit kong sigaw, ngunit hindi man lang natinag ang lalaking may hawak ng remote.

“Read.” Ipinause niya ang video, saka itinuro muli ang dokumento sa ibabaw ng lamesa.

Wala akong nagawa kundi damputin iyon, nanginginig ang kamay habang unti-unting binasa ang nakasulat.

Marriage Agreement.

“Anong kalokohan ito?” tanong ko, sabay turo sa heading ng dokumento.

“I said, read. Ayaw kong magpaliwanag, kaya intindihin mo na lang. Lahat ng gusto mong malaman ay nandiyan na. At pagkatapos mong basahin, pirmahan mo.” Hindi man lang niya ako bibigyan ng pagkakataon para magsabi ng kondisyon ko? Ano ito, lahat ay pabor sa kanya?

Nanggigigil akong sinunod ang gusto niya. Isa-isang dumaan sa mata ko ang mga nakasulat sa dokumento, at lalo akong napuno ng inis sa bawat linyang binabasa ko.

Kagabi lang ay natuklasan ko ang pagtataksil ng aking pinsan at fiancé. Ang dalawang taong pinagkatiwalaan ko. Matapos ang masakit na rebelasyong iyon, ang pinakaiingatan kong sarili ay tuluyang nawala sa piling ng isang lalaking hindi ko kilala na siyang kaharap ko ngayon.

At ngayon, paggising ko, kailangan ko pang magpakasal sa estrangherong ito para lang maiwasan ang pagkalat ng isang eskandalosong video.

Ganoon ba talaga ako katanga? Tumakas ako mula sa isang bangungot para lang mahulog sa isa pa?

Ayaw kong magpakasal sa lalaking hindi ko gusto. Pero ano ang magagawa ko?

Mahigpit kong hinawakan ang papel, halos lamukutin ko na sa sobrang gigil. Pero ang presensya ng lalaking prenteng nakaupo sa couch ay nagpapaalala sa akin na wala akong ibang pagpipilian.

“Burahin mo ang video," sabi ko. Kailangan kong makasiguro na hindi lalabas iyon. Kitang kita ang aking mukha, ni hindi ako makapaniwala na ang ungol na narinig ko ay galing pala sa akin.

“Sign that, pati na ang marriage contract natin. Then I'll delete it.” Matigas ang tinig niya, isang utos na hindi maaaring suwayin. Talagang ayaw niyang magpatalo at gustong makasiguro.

Dinampot ko ang ballpen, nagdadalawang-isip pa rin. Ngunit sa huli, walang laban akong lumagda sa kasunduan.

Kung tutuusin, wala namang masyadong nakasaad sa kontrata. Wala kaming kailangang ipaalam sa publiko tungkol sa kasal namin maliban na lang sa kanyang lola. Ngunit dahil legal na kaming mag-asawa, kailangan naming tumira sa iisang bubong.

“Come in.” Narinig kong sabi ng lalaki habang nakatapat sa kanyang tenga ang cellphone na hindi ko namalayan na tumunog pala or may tinawagan siya dahilan upang mapatignin ako sa kanya.

Pinindot niya muli ang remote at nag-off ang TV. Kasabay noon, may kumatok sa pinto at pumasok ang isa pang lalaki na may dalang brown envelope. Iniwan niya iyon sa mesa bago lumabas ulit.

“Fill out mo lahat ng kailangan and then sign. Siguraduhin mong tama ang lahat ng detalye dahil ayaw ko ng kahit na anong problema when it comes to legalities.”

Dinampot ko ang envelope at inilabas ang mga dokumentong nasa loob. Marriage application at iba pang legal forms, lahat may iisang layunin.

Upang maging asawa ko ang lalaking ito.

Nagsimula akong magsulat, pilit na itinatago ang inis at takot na bumabalot sa dibdib ko. Nang matapos, ibinagsak ko ang ballpen sa mesa, kasabay ng masamang tingin sa kanya.

Wala man lang nakasulat doon na kahit na anong impormasyon tungkol sa kanya pero ako ay nandoon na lahat. Pakiramdam ko ay napaka-unfair ng nangyayari.

Walang imik niyang dinampot ang mga papeles at pumirma rin. Pagkatapos ay may tinawagan siya, kasunod ang isa pang pagkatok at muling pagpasok ng lalaking may dalang envelope kanina.

“Here. Make sure na matapos ang lahat by Monday.”

“Yes, Sir.” Matipid na sagot ng lalaki bago umalis ulit.

By Monday? Sabado pa lang ngayon! Ganon siya kabilis magdesisyon? Para siyang baliw!

Napako ang tingin ko sa lalaking kaharap ko. Hindi siya natinag sa pagtingin din sa akin, tahasang sinasalubong ang galit at pagkalito sa mga mata ko.

“I’m Nathan Del Antonio,” aniya, malamig ang tinig.

Napakunot ang noo ko. Saan ko ba narinig ang pangalang iyon? Parang pamilyar…

“Since pumayag ka na, ayaw ko nang makikitang may kausap kang ibang lalaki.”

“Teka lang, bago ka magsabi ng kung ano-ano, hindi ba dapat burahin mo muna ang dapat mong burahin?” taas-kilay kong sagot.

Sandali siyang natigilan bago may kung anong pinindot sa kanyang cellphone at inabot sa akin.

“Delete it yourself.”

Agad kong kinuha ang cellphone at hinanap ang video. Ilang saglit lang, natagpuan ko rin ang kababuyan naming dalawa.

Gusto kong panoorin para malaman kung ano pang kahihiyan ang ginawa at sinabi ko. Pero sa isang iglap, pinindot ko ang delete button.

Sapat na ang nakita at narinig ko kanina. Hindi ko kakayanin kung mapanood ko pa ulit iyon.

Bumuntong-hininga ako nang malalim bago ibinalik ang cellphone sa mesita. Pilit kong inaalo ang sarili na tapos na ang lahat, pero alam kong hindi pa.

Dahil nagsisimula pa lang ang bangungot ko.

Tinitigan ko ulit ang lalaking nagpakilalang si Nathan Del Antonio.

Saan ko nga ba narinig o nabasa ang pangalang iyon?