Partager

บทที่ 6

Auteur: Chorchorwa
last update Date de publication: 2025-11-05 13:00:07

23:00น.

ร่างแบบบางนั่งอยู่ที่มุมโปรดของห้องพร้อมกับหนังสือเล่มหนาในมือเช่นเคย แม้จะดึกมากแล้วแต่วันนี้เธอกลับยังไม่รู้สึกง่วงนอนเลยสักนิดเดียว ไม่รู้ว่าเป็นเพราะความกังวลภายในใจลึก ๆ กับเรื่องเมื่อช่วงเช้าที่ผู้ชายคนนั้นเข้ามาทำประตูทางเชื่อมผ่านร้านของเธออย่างถือวิสาสะหรือเปล่า

จมูกโด่งรั้นพ่นลมหายใจอุ่น ๆ ออกมาเพราะยังแอบรู้สึกเซ็ง ๆ อยู่ภายในใจ จนเริ่มไม่มีสมาธิที่จะอ่านหนังสือในมือ ข้าวหอมก้มใบหน้าลงมองหนังสือเล่มหนาอีกครั้งแล้วพับประกบปิดมันเข้าหากันเอาไปวางไว้ข้างหัวเตียงตามเดิม เธอเปิดประตูเดินออกไปจากห้องแล้วตรงไปที่ครัวเพื่อหานมสดอุ่น ๆ กินสักแก้วก่อนจะเข้านอน ใช้เวลาแค่เพียงไม่กี่นาทีร่างเล็กก็หมุนตัวเดินกลับออกมาจากห้องครัวมุ่งหน้าไปที่ประตูห้องนอนของตัวเอง…

ตึก ตึก

“…นะ นาย”

“…”

ทันทีที่หูของเธอได้ยินเสียงฝีเท้าดังขึ้นตรงบันไดของบ้านใบหน้าสวยก็หันไปมองตามเสียง พร้อมกับการปรากฏตัวของชายร่างสูงคนเดียวกันกับเมื่อช่วงเช้าที่เป็นคนเข้ามาพังประตูห้องลับ เขาสอดมืออยู่ในกระเป๋ากางเกงแล้วก้าวเดินขึ้นมาตามขั้นบันไดช้า ๆ โดยไม่ได้มีท่าทางตื่นตกใจอะไรที่เห็นเธอ

“…เข้ามาในบ้านฉันทำไม”

ข้าวหอมถามออกไปพร้อมกับร่างหนาที่อยู่ในชุดเสื้อยืดแบบพอดีตัวเน้นสัดส่วนกำยำกับกางเกงผ้าขายาวสบาย ๆ เข้าชุดกัน ที่กำลังยืนเผชิญหน้ากับเธออยู่ตรงขั้นบันได ทำให้ตัวของเขาอยู่ต่ำกว่าระดับตัวของเธอเล็กน้อย

“สำรวจบ้านเธอ”

ปากหนาตอบพร้อมกับไล่สายตามองสาวเจ้าของร้านที่อยู่ในชุดนอนสายเดี่ยวผ้าซาตินสีชมพู และกำลังยืนถือแก้วอะไรสักอย่างอยู่ในมือ

“นายจะเข้าออกบ้านฉันแบบนี้ไม่ได้นะ”

นัยน์ตาสวยจ้องกลับเขม็งพลันในหัวก็กำลังนึกว่าตัวเองลืมล็อกประตูด้านล่างหรือเปล่าเขาถึงได้ขึ้นมาข้างบนได้

“อายุเท่าไหร่” เสียงทุ้มถามออกมา

ข้าวหอมนิ่งไปด้วยความงุนงงกับผู้ชายตรงหน้าที่ไม่เคยตอบคำถามอะไรเธอเลยจนถึงตอนนี้

“ถามว่าอายุเท่าไหร่” เสียงเข้มถามย้ำอีกครั้ง

“ยี่สิบสาม…ทำไม?”

“อืม…ดี”

“มองอะไร”

คนตัวเล็กมองตามสายตาของเขาที่มันเหมือนกำลังจ้องหน้าอกของเธออยู่อย่างไรอย่างนั้น

“นม”

เขาพูดแบบนั้นพร้อมกับยกเท้าส่งตัวเองขึ้นมายืนอยู่บนพื้นระดับเดียวกันกับเธอ ทำให้ตอนนี้ร่างแกร่งตรงหน้ากำลังยืนประชิดกับตัวของเธออยู่อย่างเลี่ยงไม่ได้

“…”

“ขอกินนมหน่อย”

ข้าวหอมเงียบไปเพราะกำลังทำตัวไม่ถูกที่อยู่ดี ๆ ก็มีผู้ชายมายืนอยู่กลางบ้านของเธอในยามวิกาล ตาสวยหลุบลงมองมือของเขาที่จับซ้อนทับบนมือของเธอข้างที่ถือแก้วเอาไว้ พร้อมกับยกของเหลวสีขาวขุ่นขึ้นกรอกปากตัวเองให้เธอดูจนหมดแก้ว

ลิ้นหนาแลบออกมาเลียริมฝีปากตัวเองพลางใช้สายตาไล่มองผิวพรรณขาวเนียนของสาวน้อยตรงหน้าอย่างเปิดเผย ทำให้คนตัวเล็กกว่ารีบก้าวถอยหลังให้ตัวของเธอห่างออกจากชายตรงหน้าโดยอัตโนมัติ

“นั่นห้องนอนเธอสินะ”

น้ำเสียงทุ้มพูดโดยไม่ได้มองที่ประตูด้านหลังแม้แต่น้อย แต่เขากลับเดินตรงเข้ามาหาร่างสวยตรงหน้าเพื่อไล่ต้อนเธอ ทำให้แผ่นหลังบางชนเข้ากับประตูห้องนอนของตัวเอง เขายกแขนแกร่งค้ำมันไว้กับประตูข้างหนึ่งเพื่อกักตัวสาวเจ้าของร้านหนังสือ ส่วนมืออีกข้างก็กำที่ลูกบิดประตูแล้วหมุนมันช้า ๆ ให้แง้มเปิดเข้าไป

“จะ จะทำอะไร…ออกไปจาก…”

“…ชู่วว”

นิ้วแกร่งยกขึ้นมาแตะที่ริมฝีปากอวบอิ่มพลันตาคมก็จ้องมองสบสายตากับเธอแล้วดันไหล่ให้คนตัวเล็กถอยเข้าไปอยู่ภายในห้องนอน จนในที่สุดทั้งสองคนก็มายืนอยู่ภายในห้องด้วยกันแบบที่หญิงสาวก็ยังสับสนกับตัวเอง

หมับ! เพล้ง!

“หึ ไม่ต้องขัดขืนให้เสียเวลา”

“อื้ออ…”

นัยน์ตาหวานเบิกโพลงที่ใบหน้าหล่อลูกครึ่งตรงหน้าล็อกแขนที่กำลังจะผลักตัวเขาเอาไว้จนแก้วในมือของเธอร่วงลงไปกับพื้น พร้อมกับประกบปากร้อนลงมาทาบทับปิดปากของเธอแบบไม่ให้ตั้งตัว คนตัวเล็กกว่ากำลังช็อกกับสิ่งที่เกิดขึ้นจนไม่สามารถแยกแยะสถานการณ์อะไรในตอนนี้ได้ ทำให้ร่างสูงใหญ่ตรงหน้าได้โอกาสลากตัวของหญิงสาวไปที่เตียงนอนของเธอได้อย่างง่ายดาย

ฟุบ!

เนื้อตัวขาวเนียนถูกผลักให้นอนราบไปกับที่นอนเย็นเฉียบจนสติของเธอกลับเข้าร่างมา แต่ไม่ทันจะได้ทำอะไรต่อร่างหนาก็โน้มตัวลงมาคร่อมตัวของเธอเอาไว้แล้วมอบจูบเผ็ดร้อนบดขยี้ริมฝีปากบางอย่างกระหาย เขาใช้ประสบการณ์ที่มีมากกว่าล่อลวงให้สาวน้อยใต้ร่างยอมเผยอปากให้กับเขา แล้วถึงได้ส่งลิ้นหนาเข้าไปสำรวจโพรงปากเล็กที่มีน้ำหวานให้เขาดื่มด่ำ จนคนที่ไม่ประสีประสาในเรื่องนี้สับสนและมึนงงไปกับสัมผัสแปลกใหม่ที่ตัวเธอเองไม่เคยพานพบมาก่อน

ลิ้นเล็กพยายามหนีจากการต้อนของลิ้นอุ่นร้อนที่พยายามเกี่ยวกระหวัดลิ้นของเธอ เขาดูดดึงมันจนสติของหญิงสาวแทบจะหลุดลอยออกไปจากร่างกายนุ่มนิ่ม ข้าวหอมพยายามเบี่ยงใบหน้าหลบสัมผัสวาบหวิวของเขาเพราะเธอเริ่มจะหายใจไม่เป็นจังหวะแล้วในตอนนี้

“อะ อื้อ…ปล่อย”

เสียงหวานเล็ดลอดเปล่งออกมาได้เพียงนิดเพื่อห้ามไม่ให้มือของเขาที่กำลังล่วงเกินเคล้นคลึงอยู่ที่หน้าอกนุ่มของเธอออกห่างจากตัว

คนตัวสูงไม่ได้สนใจการปฏิเสธของสาวน้อยใต้ร่างเพราะเขากำลังเพลิดเพลินกับกลิ่นกายหอม ๆ และความสาวความสวยที่ไม่เคยผ่านมือชายใดมาก่อนอย่างแน่นอน ฝ่ามือหนาเลิกชุดกระโปรงผ้าซาตินของร่างขาวนวลเนียนขึ้นจนเผยให้เห็นหน้าท้องแบนราบและเนินเนื้อโหนกนูนใต้แพนตี้ตัวจิ๋วที่เขากำลังจะกระชากมันออกไปในไม่ช้า นัยน์ตาคมวาวโรจน์เป็นประกายทันทีที่เขาดึงชั้นในตัวน้อยอกไปจนพ้นร่างกายของเธอได้สำเร็จ ชายหนุ่มจับขาเรียวให้แยกออกจากกันและตะปบมือลงไปบนจุดซ่อนเร้นไร้ขนอย่างอดรนทนไม่ไหว

“อ๊ะ”

เสียงหวานร้องออกมาที่ตัวเองถูกคนแปลกหน้าลวนลามในจุดที่ไม่เคยมีใครเข้าถึงมาก่อน ร่างเล็กพยายามบิดตัวเพื่อให้หลุดพ้นจากสัมผัสของเขาแต่ก็ไม่เป็นผล ใบหน้าหล่อละสายตาออกมาจากกลางกายของเธอแล้วสบสายตาจ้องมองกับเธออีกครั้งด้วยแววตาที่เร่าร้อนขึ้นก่อนจะก้มหัวลงมาซุกไซ้ตรงซอกคอขาว เพื่อสร้างความสยิวให้กับสาวร่างเล็กจนขนภายในกายลุกชันทั่วร่าง

“หึ ยังไม่เคยจริง ๆ ด้วย”

น้ำเสียงของชายหนุ่มเริ่มแหบพร่าลง เขาพึมพำออกมาหลังจากได้ทำการแหย่นิ้วเข้าไปสำรวจโพรงรักของสาวเจ้าของร้านหนังสือเพื่อเป็นการนำทางก่อนที่ของจริงจะเข้าไป

“เจ็บ…ฉะ ฉันเจ็บ”

ร่างแบบบางยู่หน้าเข้าหากันแล้วพยายามใช้มือดันมือของเขาให้ออกห่าง สติของเธอกลับเข้ามาอีกครั้งพร้อมมองไปที่ใบหน้าหล่อที่กำลังขบกรามของตัวเองเหมือนอดทนกับอะไรบางอย่างอยู่ จนในที่สุดร่างหนาก็ตั้งตัวนั่งชันเข่าแล้วปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองออกโดยที่มือของเขายังเอาแต่ลูบไปตามผิวเนียน ๆ ของเธออยู่ตลอด

หนุ่มลูกครึ่งโน้มตัวกลับลงมาคร่อมตัวของเธออีกครั้งก่อนจะแยกขาเรียวให้แหกกว้างออกแล้วจ่ออะไรบางอย่างมาตรงกลีบดอกไม้ปิดสนิทของเธอ

“โอ๊ยยย!”

กึ่งกลางกลายที่เคยปิดแน่นสนิทตอนนี้มันกลับถูกแทนที่ด้วยสิ่งแปลกปลอมขนาดใหญ่จากเขา โดยที่ผู้ชายตรงหน้าไม่ได้บอกกล่าวเธอล่วงหน้า ทำให้การดันพรวดเข้ามาจนสุดเมื่อสักครู่นั้นสร้างความเจ็บปวดรวดร้าวให้กับหญิงสาวจนน้ำตาหยดใสไหลออกมาเอง

“อ่า”

เขาเปล่งเสียงออกมาด้วยความอึดอัดไม่ต่างและรู้ดีว่าคนใต้ร่างกำลังเจ็บปวดขนาดไหน แต่ชายหนุ่มเลือกที่จะให้เธอเจ็บรวดเดียวแล้วจะได้เสียวไปพร้อม ๆ กันกับเขา…นั่นคือสิ่งที่เขาคิดไว้

“อื้ม”

ปากเล็กต้องตอบรับจูบของเขาอย่างเลี่ยงไม่ได้เพราะเธอกำลังรู้สึกหลาย ๆ อย่างพร้อมกันในเวลาเดียว มันทั้งจุกเสียด แสบร้อน และเริ่มเสียวซ่านแบบแปลก ๆ

ร่างนุ่มนิ่มขยับโยกช้า ๆ และเถือกไถไปกับที่นอนเพราะกายแกร่งด้านบนกำลังตอกอัดท่อนเนื้อของเขาเข้ารูรักของเธอด้วยจังหวะที่ไม่เร็วมาก ชายหนุ่มปล่อยให้คนใต้ร่างได้ปรับตัวจนภายในของเธอเริ่มปลดปล่อยน้ำหวานสีใสเคล้ากับน้ำหล่อลื่นออกมาชโลมลำรักของเขา เขาถึงได้เร่งการสอดใส่ให้เร็วขึ้นทันที

“อ๊ะ อะ…”

เสียงหวานใสครางกระเส่าออกมาแบบไม่รู้ตัวจนตัวเองก็ยังแอบเขินอาย เธอรู้สึกเสียวซ่านตรงกลางกายแบบบอกไม่ถูกในทุกครั้งที่ผู้ชายแปลกหน้าคนนี้ดันเอ็นร้อน ๆ เข้าใส่ เขาใช้สายตาเร่าร้อนมองสำรวจทั่วใบหน้าสวยก่อนจะโน้มศีรษะลงมาคลอเคลียไปตามพวงแก้มและเนื้อตัวของเธออย่างลุ่มหลงในความหอมหวาน

ร่างหนากำยำเสยกระแทกสะโพกของตัวเองอย่างเผ็ดร้อน เขากดลำกายเข้าหารูสวาทขนาดเล็กอย่างแนบแน่นครั้งแล้วครั้งเล่า จนทั้งสองคนต่างเปล่งเสียงครางกระเส่าชวนสยิวออกมาพร้อม ๆ กัน

เสียงของเนื้อแนบเนื้อบดเบียดเคล้าไปกับเสียงดูดดึงของสองริมฝีปากที่ไม่ยอมผละห่างออกจากกัน เพราะคนตัวเล็กที่หัวไวไม่น้อยก็เริ่มตอบรับจูบเขาได้ในจังหวะเดียวกันแล้ว ทำให้ลมหายใจของคนทั้งคู่หอบแรงขึ้นประสานไปกับช่วงล่างที่กระหน่ำตอกอัดประหนึ่งว่าของเธอกับของเขามันถูกสร้างมาเพื่อกันและกันอย่างชัดเจน

“ซี้ดดด”

ปากหนาสูดริมฝีปากระบายความเสียวออกมา ชายหนุ่มกำลังรู้สึกเสียวซ่านไปกับโพรงรักคับแคบอย่างที่ไม่เคยเป็น เขาเร่งเอวซอยเข้าใส่ถี่ระรัวอย่างเก็บกลั้นอารมณ์เอาไว้ไม่ไหวทำให้ร่างเล็กเนื้อตัวสั่นคลอนไปตาม ๆ กันจนผ้าปูที่นอนยับยู่ยี่ทั่วทั้งผืน

“อะ อ๊ายยย”

เสียงหวานร้องวี้ดว้ายออกมาอย่างไม่รู้ถึงสาเหตุ หัวของเธอขาวโพลนพร้อมกับหน้าท้องที่หดเกร็งก่อนจะปลดปล่อยอะไรบางอย่างให้แตกพรั่งพรูออกมาทั้ง ๆ ที่กายแกร่งยังค้ำยันตัวของเธอเอาไว้ และสอดใส่ตัวตนของเขาเข้าออกอย่างไม่ลดละ

ใบหน้าหล่อมองอาการของสาวน้อยใต้ร่างที่ยังคงร้องครางแม้ตัวเองจะเสร็จสมไปแล้ว แต่โพรงเนื้อนุ่มด้านในของเธอกลับยังทำหน้าที่ของมันได้อย่างดีจนเขาต้องกัดฟันกรอด แล้วออกแรงรอบสุดท้ายสุดกำลังจนร่างกายเกร็งกระตุกค้างไปพร้อม ๆ กันกับอีกฝ่าย

“อ๊า…”

“อ่า”

เขาฉีดของเหลวอุ่นร้อนเข้ามาในตัวเธอจนหมด โดยที่ใบหน้าหล่อก็ยังวนเวียนคลอเคลียเนื้อตัวของเธออยู่ไม่ห่าง ร่างหนายังรู้สึกไม่เต็มอิ่มกับร่างกายขาวชมพูระเรื่อใต้ร่าง เขาไม่สามารถผละออกไปได้เพราะยังอยากได้ความรู้สึกแบบเมื่อสักครู่อีกหลาย ๆ รอบ
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • Oops! มีมาเฟียในบ้านหนู   บทที่ 101

    เวลาผ่านไปห้าปีแล้วและลูกของเธอก็อายุครบห้าขวบแล้วด้วย ทั้งอาคิแล้วก็ราล์ฟมีความชอบเหมือนกันอยู่เรื่องหนึ่งคือชอบรถหรูแพง ๆ กับความเร็ว ทำให้เวลาสองคนนั้นจะพากันออกไปไหนเธอก็อดเป็นห่วงไม่ได้ ส่วนเธอก็ท้องอาคิตอนหลังกลับมาจากไปทริปเที่ยวญี่ปุ่นครั้งนั้นนั่นแหละ สามีของเธอเลยต้องขอบคุณจินเบยกใหญ่เพราะ

  • Oops! มีมาเฟียในบ้านหนู   บทที่ 100

    — In The Alley Bookstore —ร้านหนังสือในตรอก…ห้าปีหลังจากนั้นเสียงนกร้องยามเช้าดังเล็ดลอดเข้ามาภายในร้านหนังสือวินเทจที่ตั้งอยู่กลามสามแยก สาวเจ้าของร้านกำลังฮึมฮัมเพลงอยู่ในลำคอพลางหยิบจับหนังสือออกมาปัดฝุ่นทีละเล่มก่อนจะยัดมันกลับเข้าไปวางที่เดิม เธอหมุนตัวเข้าไปหยิบเครื่องดูดฝุ่นออกมาทำความสะอา

  • Oops! มีมาเฟียในบ้านหนู   บทที่ 99

    “อ๊ะ”ผ้าลูกไม้ตัวจิ๋วบนตัวของเธอพลิกกลับด้านจนไม่สามารถปกปิดอะไรได้อีกต่อไป หญิงสาวดันหน้าท้องแน่นเป็นลอนไว้เพื่อลดแรงเสียดทานที่กำลังตอกอัดเข้าใส่“อื้มม แฉะแบบนี้ชอบไหม”แม้จะยังรู้สึกจุกอยู่บ้างแต่ร่างกายของเธอกลับต้องการให้เขาสอดใส่มันเข้ามาให้หนักหน่วงกว่านี้“ชอบ เอาเพลิน”ป้าบ ป้าบ ป้าบเสีย

  • Oops! มีมาเฟียในบ้านหนู   บทที่ 98

    โรงแรมหรูในเครือของแมคจีคนตัวเล็กเดินผ่านห้องแต่งตัวที่มีชุดนอนไม่ได้นอนหลากหลายสไตล์วางเรียงรายให้ได้เลือกสรร จนเธอเองยังแอบคิดว่ามาเฟียทั้งสองคนได้เตรียมการอะไรลับหลังเธอหรือเปล่าเพราะภายในห้องมันช่างครบครันไปด้วยอุปกรณ์ปลุกเร้าอารมณ์หลายประเภท จนแทบแยกไม่ออกว่านี่คือห้องนอน หรือห้องปฏิบัติการทาง

  • Oops! มีมาเฟียในบ้านหนู   บทที่ 97

    จินเบเปลี่ยนโหมดมาจริงจังทันทีจนข้าวหอมยังต้องลอบสังเกต“ใช่ เหมือนพวกมันจะผลิตตัวยาอันใหม่ขึ้นมา กูว่ามันน่าจะเกี่ยวข้องกับที่พวกมันวางแผนจะมาเปิดธุรกิจใหม่ที่ญี่ปุ่นนะ”ราล์ฟบอกในสิ่งที่เขาคิด และได้ข่าวมาแม้ตอนนี้พวกเขาจะยังไม่รู้ว่าตัวยาที่แบรดลีย์กำลังซุ่มคิดค้นจะทำขึ้นมาเพื่อจุดประสงค์อะไร แต่

  • Oops! มีมาเฟียในบ้านหนู   บทที่ 96

    สนามบินประเทศญี่ปุ่น“เชิญคุณราล์ฟที่ทางออกส่วนตัวด้านหลังเลยครับ เดินไปสุดทางจะมีรถที่คุณจินเบเตรียมเอาไว้จอดรออยู่ครับ”“อืม”เสียงของนักบินส่วนตัวประจำองค์กรแมคจีเดินเข้ามาบอกกับผู้โดยสารคนพิเศษ เขาก้มหัวให้เล็กน้อยเมื่อเห็นว่ามาเฟียหนุ่มตรงหน้าไม่ต้องการความช่วยเหลือเพิ่มเติมพร้อมกับถอยตัวเดินจา

  • Oops! มีมาเฟียในบ้านหนู   บทที่ 95

    “…คุณข้าวหอมยังไม่ได้ทานอะไรเลย ไปทานข้าวก่อนก็ได้เดี๋ยวพวกผมเฝ้าร้านให้เอง”“อ๋อ ไม่เป็น…”“ดีมาก เดี๋ยวฉันเพิ่มเงินเดือนให้”ไม่ทันที่หญิงสาวจะได้ปฏิเสธมือของมาเฟียหนุ่มก็คว้าเข้าที่ข้อมือของเธอแล้วออกแรงดึงให้เดินออกไปจากร้านพร้อมกันกับเขา“สมกับที่เป็นคนสนิทของฉันจริง ๆ”ปากกว้างยกยิ้มออกมาเพราะ

  • Oops! มีมาเฟียในบ้านหนู   บทที่ 93

    “ทำยังไงก็ได้พากูกลับไปให้เร็วที่สุด”“ครับ” ดีนรับคำผู้เป็นนายของเขาแล้วออกรถทันทีมาเฟียหนุ่มไม่ได้สั่งออกไปด้วยแรงโทสะเพราะตอนนี้เขากำลังกดข่มความร้อนรนภายในใจเอาไว้ อย่างน้อย ๆ ก็จนกว่าจะไปถึงร้านหนังสือของคนตัวเล็ก และได้เห็นเองกับตา เขาไม่รู้ว่าเธอจะเป็นยังไงบ้าง หรือแค่กำลังถูกมาเฟียอีกคนพูดใ

  • Oops! มีมาเฟียในบ้านหนู   บทที่ 92

    ปึง!มาเฟียหล่อร้ายเดินออกมาจากร้านหนังสือตรงกลางสามแยก เขาเข้าไปนั่งในรถแล้วกระชากประตูปิดเสียงดังตามความขุ่นมัวในใจ ร่างสูงถอนหายใจออกมาพลางเอาลิ้นดันกระพุ้งแก้มกับเรื่องวุ่นวายที่เหนือความคาดหมายของเขา“ไหนบอกว่ามันอยู่ที่โกดัง”เซบกดเสียงเข้มอย่างคนมีอำนาจเขาถามสองคนสนิทที่นั่งอยู่หน้ารถ“ขอโทษค

  • Oops! มีมาเฟียในบ้านหนู   บทที่ 91

    “ชักอยากเปลี่ยนใจแล้วว่ะ คนอะไรจะตัวหอมขนาดนั้น…หึ”แววตาของเขาฉายแววนักล่าที่เพิ่งเจอเหยื่อชั้นดีออกมา และทันทีที่ความรู้สึกอยากเอาชนะบางอย่างผุดขึ้นในใจ มาเฟียหนุ่มก็เริ่มลากมือไปตามเรือนร่างสวยใต้ชุดกระโปรงแสนหวานอีกครั้ง เขากำลังหากุญแจนั่นไปพร้อม ๆ กับลูบคลำผิวพรรณนุ่มนิ่มไปด้วย“กรี๊ดดดด ช่วยด

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status