Mag-log inเวลาผ่านไปห้าปีแล้วและลูกของเธอก็อายุครบห้าขวบแล้วด้วย ทั้งอาคิแล้วก็ราล์ฟมีความชอบเหมือนกันอยู่เรื่องหนึ่งคือชอบรถหรูแพง ๆ กับความเร็ว ทำให้เวลาสองคนนั้นจะพากันออกไปไหนเธอก็อดเป็นห่วงไม่ได้ ส่วนเธอก็ท้องอาคิตอนหลังกลับมาจากไปทริปเที่ยวญี่ปุ่นครั้งนั้นนั่นแหละ สามีของเธอเลยต้องขอบคุณจินเบยกใหญ่เพราะ
— In The Alley Bookstore —ร้านหนังสือในตรอก…ห้าปีหลังจากนั้นเสียงนกร้องยามเช้าดังเล็ดลอดเข้ามาภายในร้านหนังสือวินเทจที่ตั้งอยู่กลามสามแยก สาวเจ้าของร้านกำลังฮึมฮัมเพลงอยู่ในลำคอพลางหยิบจับหนังสือออกมาปัดฝุ่นทีละเล่มก่อนจะยัดมันกลับเข้าไปวางที่เดิม เธอหมุนตัวเข้าไปหยิบเครื่องดูดฝุ่นออกมาทำความสะอา
“อ๊ะ”ผ้าลูกไม้ตัวจิ๋วบนตัวของเธอพลิกกลับด้านจนไม่สามารถปกปิดอะไรได้อีกต่อไป หญิงสาวดันหน้าท้องแน่นเป็นลอนไว้เพื่อลดแรงเสียดทานที่กำลังตอกอัดเข้าใส่“อื้มม แฉะแบบนี้ชอบไหม”แม้จะยังรู้สึกจุกอยู่บ้างแต่ร่างกายของเธอกลับต้องการให้เขาสอดใส่มันเข้ามาให้หนักหน่วงกว่านี้“ชอบ เอาเพลิน”ป้าบ ป้าบ ป้าบเสีย
โรงแรมหรูในเครือของแมคจีคนตัวเล็กเดินผ่านห้องแต่งตัวที่มีชุดนอนไม่ได้นอนหลากหลายสไตล์วางเรียงรายให้ได้เลือกสรร จนเธอเองยังแอบคิดว่ามาเฟียทั้งสองคนได้เตรียมการอะไรลับหลังเธอหรือเปล่าเพราะภายในห้องมันช่างครบครันไปด้วยอุปกรณ์ปลุกเร้าอารมณ์หลายประเภท จนแทบแยกไม่ออกว่านี่คือห้องนอน หรือห้องปฏิบัติการทาง
จินเบเปลี่ยนโหมดมาจริงจังทันทีจนข้าวหอมยังต้องลอบสังเกต“ใช่ เหมือนพวกมันจะผลิตตัวยาอันใหม่ขึ้นมา กูว่ามันน่าจะเกี่ยวข้องกับที่พวกมันวางแผนจะมาเปิดธุรกิจใหม่ที่ญี่ปุ่นนะ”ราล์ฟบอกในสิ่งที่เขาคิด และได้ข่าวมาแม้ตอนนี้พวกเขาจะยังไม่รู้ว่าตัวยาที่แบรดลีย์กำลังซุ่มคิดค้นจะทำขึ้นมาเพื่อจุดประสงค์อะไร แต่
สนามบินประเทศญี่ปุ่น“เชิญคุณราล์ฟที่ทางออกส่วนตัวด้านหลังเลยครับ เดินไปสุดทางจะมีรถที่คุณจินเบเตรียมเอาไว้จอดรออยู่ครับ”“อืม”เสียงของนักบินส่วนตัวประจำองค์กรแมคจีเดินเข้ามาบอกกับผู้โดยสารคนพิเศษ เขาก้มหัวให้เล็กน้อยเมื่อเห็นว่ามาเฟียหนุ่มตรงหน้าไม่ต้องการความช่วยเหลือเพิ่มเติมพร้อมกับถอยตัวเดินจา
ร่างแบบบางของสาวเจ้าของร้านยังคงยืนอยู่ท่ามกลางความมืดสนิทแม้ใครอีกคนจะเดินหายไปด้านหลังชั้นหนังสือแล้วก็ตาม ข้าวหอมยืนนิ่งคิดอะไรบางอย่างก่อนจะหันตัวเดินไปที่มุมหนึ่งของร้าน เธอเดินตรงไปยังชั้นหนังสือมุมในสุดแล้วย่อตัวลงนั่งพร้อมกับหยิบเอาหนังสือเล่มสีดำสนิทที่มีลูกค้าหลายร้อยคนรีวิวเข้ามาว่าบทบรรย
“กรี๊ดดดดด!!”เธอแหกปากร้องลั่นด้วยความตกใจ ทันทีที่หมุนตัวหันกลับมาสายตาก็ปะทะเข้ากลับผู้ชายร่างสูงโปร่งที่ยืนอยู่ในเงามืดในระยะประชิดกับตัวของเธอ“จะแหกปากทำไม”เสียงทุ้มคุ้นหูของผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าพูดออกมา ทำให้เธอปิดปากลงแทบจะทันที แม้ใจจะยังเต้นระส่ำจนแทบกระเด้งออกจากอกก็ตาม“ระ ราล์ฟหรอ”เ
“อะ! หนังสือที่คุณตีนสั่ง”ข้าวหอมพูดพร้อมกับกระแทกลังกระดาษที่อุ้มมาลงบนเคาน์เตอร์บาร์สไตล์ญี่ปุ่น“ชื่อติณครับ กรุณาเรียกให้ถูกด้วยครับคุณข้าวบูด”หนุ่มทรงยากูซ่าหน้ามาเฟียละสายตาออกจากข้าวปั้นในมือเพื่อมามองเพื่อนผู้หญิงคนสนิทของเขาด้วยแววตากวน ๆ“ที่ตัวเองยังเรียกฉันข้าวบูดอยู่เลย”สาวใบหน้าสวยท
“ลุงภาคสวัสดีค่ะ! ทำไมวันนี้มาส่งเช้าจังเลยล่ะคะ”ร่างเล็กเอ่ยทักทายชายวัยห้าสิบที่เป็นคนส่งหนังสือให้กับร้านของเธอมาตั้งแต่รุ่นพ่อ เธอกับลุงภาคเลยค่อนข้างสนิทสนมและรู้จักกันดีเพราะเห็นมาตั้งแต่ตัวเองยังเป็นเด็ก พอเอ่ยทักทายออกไปร่างแบบบางก็รีบลุกเดินออกไปหน้าร้านเพื่อช่วยชายมีอายุอุ้มลังหนังสือล็อต







