LOGIN“Did we meet before?”
Muling tanong ng lalaki. Kinakabahang mabilis siyang umiling. Kung kahapon ay nasabihan niya si Josiah na hindi niya ito type, ayaw na niyang mas lalo pang sumama ang tingin nito sa kaniya. “She is my new maid. Bago pa lang siya rito, Tyron. How come nakilala mo siya? Ngayon pa lang naman kayo nagkita,” may bahid ng pagtatakang saad ni Josiah. “Baka naman kasi ex siya ni Tyron. Sa dami pa naman ng babae nito, hindi na imposibleng matandaan pa niya,” natatawang sabat ng isang lalaki. “H-Hindi no! No boyfriend since birth ako. Wala pa akong naging boyfriend,” mabilis niyang depensa sa sarili. Ngumisi ang lalaking kanina pa nakaupo sa tabi ni Josiah. “Okay, relax. I’m just joking. Masyado niyong sineseryoso ang sinabi ko.” Kung hindi siya nagkakamali, ang dalawang lalaking ito ang mga kapatid ni Josiah. Ang nakatayo ay ang kambal nito habang ang lalaking nakaupo naman ang bunso nilang kapatid. “Si Josiah naman kasi, galit kaagad,” natatawang saad ni Tyron La Guardia. “Hindi ako galit. Nagtatanong lang ako nang maayos, Tyron. Anong masama sa sinabi ko? I’m her boss. I have the right to know her.” Malakas na tumawa si Tyron. “Hindi ka pa galit sa lagay mong iyan? Kanina pa ganiyan ang mukha mo simula nang dumating kami.” “H-Hindi ko po talaga kayo kilala. Ngayon ko lang din kayo nakita. Pasensya na po kung napatingin ako. Napadaan lang naman po ako rito.” “Nakita ko lang siyang nakatingin dahil hindi siya pamilyar sa akin,” dagdag ni Tyron. “Kailangan kasi ni Josiah ng bagong kasambahay dahil palagi mong inaagaw ang isa niyang maid.” Iritadong nilingon ni Tyron ang isa pa nilang kapatid.“Shut up, asshole!” “Pasensya na po kayo, mga sir. Ako na po ang bahala kay Axellyn. May gagawin pa kami sa kusina, ipinapatawag na ni Manang Vangie." Para siyang nabunutan ng tinik nang marinig ang boses ni Leslie. Kaagad nitong hinawakan ang kamay niya. “May gagawin pa kami sa kusina,” dagdag pa ng babae bago ngumiti sa tatlo. “Wala po ba kayong kailangan? Juice, kape, o tubig?” "Ako na lang ang maghahatid kung may kailangan pa kayo." “You can go,” malamig na saad ni Josiah. Hindi na siya nag-aksaya pa ng oras. Kaagad siyang hinila ni Leslie palayo sa tatlong La Guardia. Pakiramdam niya, kapag mas tumagal pa siya roon ay lalo lang siyang maiilang. "Iwasan mo na lang si Sir Josiah kung maari," payo ni Leslie. Pero paano kung kahit anong gawin niya nandyan pa rin ito sa paligid niya. Samantala sa kabilang banda nanatili pa ring nakakunot ang noo ni Josiah kahit nasa loob na silang tatlo ng opisina nito. Lalo lang siyang naiirita dahil pinagtatawanan pa siya ng mga kapatid niya. “Can you please fix your faces?” iritadong untag niya sa dalawa. “Sa mukha kong ito, may aayusin pa ba, Josiah?” natatawang sagot ni Lucien. Matalim niyang nilingon si Tyron. “Bakit mo siya kilala? May kinalaman ba siya sa organisasyon?” “Wait…” pagpigil ni Lucien. “Anong kinalaman ng bagong kasambahay mo sa organisasyon? Alam mo namang hindi basta-basta nagpapapasok ng tao ang La Costra. Hawak natin ang mga tauhan.” “Hindi ko siya kilala para mapanatag ka,” sagot ni Tyron. “You seem so fucking wasted, Josiah.” “May iniisip lang ako,” masungit niyang sagot. “As much as possible, ayokong may babaeng madamay sa organisasyon natin. Alam nyo kung anong mundo ang mayroon tayo," saad ni Lucien. "Wala akong gusto kay Axellyn," malamig niyang sagot. "Hindi ko kailangan ng paalala mo sa akin dahil matagal ng sarado ang puso para magmahal." Nagkatinginan ang dalawa niyang kapatid bago muling bumaling sa kaniya si Tyron. “You seem pretty interested in your new maid, Josiah. Ngayon pa lang sinasabi ko na sa’yo… walang lugar ang pagmamahal sa pamilya natin," puna niya. Hindi mawala sa isip niya ang tagpo nila ni Axellyn kahapon. Iyon ang unang beses na naramdaman niya na pangit siya. "Hindi ako interesado sa kaniya. Dahil kung interesado ako sa kaniya kasamabahay ko siya ngayon hindi ni Josiah." "Don't let women be your downfall like what our Father did..." Lucien remarked. Natigilan siya. Tama. Hindi siya katulad ng kaniyang ama na masyadong nalunod sa pagmamahal. Hindi niya kayang maging ama sa aming tatlo. Tama ito. Sa pamilyang tulad nila, walang puwang ang pagmamahal.Bakit naman ako aasa na baka sakali na may espesyal na tawag ang tungkol sa kanilang dalawa. Bakit nga ba umasa pa rin siya kahit alam niyang wala. May girlfriend na siya. Hindi ka dapat lumalandi ng may girlfriend na Axellyn. Hindi ka dapat naging dahilan ng ikakasakit ng ibang babae. Ilang taon na siya, alam niya na dapat ang tama at mali. Napahilamos siya ng kaniyang mukha. Dinudurog ang puso niya. Hindi niya kaya. Hinayaan niya ang masagang mga luha niya. Simula noong bumalik sila sa Casa La Guardia hindi na siya bumalik sa trabaho. Naghihina ang buong katawan niya. Natigilan siya noong mayroong yumakap sa kaniya mula sa likuran. Ilang beses nitong hinalikan ang kaniyang leeg. "Bakit nandito ka?" Sinubukan niyang tangalin ang pagkakayakap ni Josiah sa kaniya ngunit dahil mas malakas ito sa kaniya ay hindi siya nagtagumapay. "Sir Josiah..." Nagtitimpi niyang tawag sa lalaki. Hindi mawala sa isipan niya ang sinabi ni Tyron, hindi sana siya maniniwala pero maging si L
Maigi ang pagpunas niya sa bawat sulok mesa sa sala. Sinisiguro niyang walang natitirang alikabok at makintab. Umalis na si Josiah pumasok na ito sa opisina dahil marami ang kailangan nitong tapusin. Kaya naman sinigurado niya na malinis ang buong mansyon para malinis ang madatnan nito mamaya pag-uwi. Mamayang tanghalian ay balak niyang surpresahin ang lalaki. Magluluto siya ng paborito nitong kaldereta at dadalhin niya sa opisina. Naisip niya na sa ganoong paraan ay makakabawi siya sa lalaki. Katulad ng sinabi nito na siya ang kaniyang pahinga, gusto niyang makapagpahinga ito kahit saglit. "Hija, mag-ingat kayo roon, magpasama kayo sa mga bantay, si Enrico na ang isama nyo. Alam niya kung nasaan ang opisina ni Sir Josiah." "Salamat Manang, sana matuwa si Sir Josiah. Medyo kinakabahan nga po ako." "Matutuwa iyon baka nga ikaw ang kainin hindi ang kaldereta mo." Nanlaki ang mga mata niya namula bigla ang pisngi dahil sa sinabi ni Leslie. "Sus maryosep!" bayolenteng reaksyon
Nanlaki ang inaantok niyang mga mata nang makita si Josiah na nakahiga na sa tabi niya. Nakatukod ang siko nito at nakapatong ang ulo sa palad habang pinapanood siya."Bakit nandito ka na? Akala ko ba isang linggo ka pa bago umuwi?"Gulat siyang napabangon. Tila nawala ang antok niya habang kaharap ang lalaki. Kanina lang ay binabaan siya nito ng tawag, pero ngayon ay nasa harapan na niya ito."Umuwi ako para itanong mismo sa iyo." He looked miserable. His shirt sleeves were unbuttoned, just as they had been during the video call. His hair was messy and his eyes looked tired."Ang alin?""Did you really not miss me? Kahit kaunti lang, hindi mo ba ako naisip?" Mahina ang boses nito at parang nakikiusap na sabihin niyang na-miss niya ito. At kung hindi, tila iiyak na ito."Umuwi ka para itanong sa akin kung na-miss kita?"Hinawakan niya ang mukha ng lalaki at marahang sinuklay ang magulo nitong buhok."Because you didn't miss me, Axellyn. It's unfair that I'm the only one feeling this
"Maganda ba ako, Axellyn?" Her brows furrowed as she answer Leslie's questions. "Ha? Oo naman. Bakit mo naman tinatanong? Gulat na gulat nga ako noong makita ka kasi akala ko ay parte ka ng mga La Guardia." She pouted and leaned closer to the island counter. "Hindi ko kasi alam kung gaano ba ako ka ganda. Hindi ko naman makita iyon. Dahil kung oo magreresign na talaga ako at gagamitin ko lang ang ganda ko para mabuhay. Mas madali siguro iyon." Ngumiwi siya sa naging sagot nito. Marami kaagad na senaryo ang naglalaro sa isipan niya dahil sa sinabi ng babae. "Paanong gagamitin mo ang ganda mo?" Malakas nitong hinampas ang aking balikat dahilan para mapigik ako ng pagtama ng kamay niya. "Siraulo hindi ako magpopokpok. Ang ibig kong sabihin ay baka pwede akong maging model, makinis ang katawan ko, maganda ang kutis ko. Ikaw ang dumi talaga ng utak mo. Kung hindi naman ay pwede akong maging artista. Kung hindi pa rin papalarin ay mag-aasawa na lang ako ng mayaman." "Paano si Sir Lucie
"Kailangan ko ng pera. Kahit ano gagawin ko basta bigyan mo ako ng pera," She broke down completely, her shoulders shaking violently.He held both of the woman's shoulders and lowered his face to meet hers. Gently, using the backs of his hands, he wiped away her abundant tears. Every sob that ripped from her throat felt like a physical blow to his chest, causing his heart to clench painfully. She is too precious for this, his chest tightening as he reached out to sooth her. He hated this sight of her ceying. He wanted nothing more than to erase her sorrow, to bring back the beautiful smile he fell in love with. He wanted to give her the world just to ensure she would never have to shed another tears."Stop crying. Calm down first." He calmed her down from crying. He whispered a lot of comforting words, brushing his hands on her back. "I will give you money." He guided her do inhale and exhale. Kumuha siya ng tubig at binigay sa dalaga. Noong medyo kumalma na ito ay saka siya nagta
"What the f*ck! Why are you looking at me like that?""Can you just shut your mouth for a second," iritang saad niya."It's not my fault, brother. Mag-isip ka naman ng ibang dahilan mo kung gusto mo ba matulog sa kwarto ni Axellyn. Bakit parang kasalanan ko?""You should not say that so loud," he hissed. "You f*cker. Narinig niya ang sinabi mo. That was one of the most idiotic things you've said.""Pero noong ginawa mo iyon, hindi mo naisip. Axellyn is smart; I know she will get it."Kanina pa silang dalawa nagbabangayan na magkapatid. Simula noong sabihin ni Tyron na maayos naman ang aircon sa loob ng kwarto niya. Ang kasinungalingan niya para lang makasama ang dalaga."Hindi ko nga kasalanan. You should learn how to tame your woman. Do not use that tactic of yours. Nasiraan ng aircon? Hindi tayo naghihirap para hindi mo mapalaitan kaagad. Ang baduy!" Tyron groaned as he said his sentiments."What is baduy?" Mas lalong hindi magpinta ang mukha niya. Hindi niya maintindihan ang sinab
![Escaping from the OBSESSED MAFIA SON [MADRIGAL SERIES 2]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






