LOGINTahimik na nakaupo si Catalina sa kanyang napakagandang gown, tuwid ang likod at maayos na nakapatong ang kanyang mga kamay sa kandungan. Malamig ang mga mata niya ngunit hindi maikakailang napakaganda ni Catalina.Maging ang makeup artist ay napahanga sa kanyang kakaibang ganda. Isang malamig ngunit nakabibighaning anyo. Biniyayaan siya ng mukhang kayang magpaluhod sa mga lalaki. She had been the face of the strip club, untouchable yet irresistible. Hindi man nila maaaring makuha si Catalina, hindi naman nila mapigilan ang sarili na gustong makita siya.“Napakaganda mo, ma'am” papuri ng makeup artist.Pinigilan ni Catalina ang mga luha. Araw ‘yon ng kasal niya ngunit wala ang kanyang mga magulang upang masaksihan ito.Bumukas ang pinto at pumasok ang matandang Gobernador. Parang alam nito ang kanyang nararamdaman. Dahan-dahan itong lumapit sa kanya hawak ang baston at ang mga mata nito ay punong-puno ng lambing habang inaalala ang yumaong anak.“Cry no more. They would have been the
I washed my face before stepping out, only to come face to face with Yno.“Oh, Yno?” lumitaw ang munting ngiti sa aking labi.“Ang ganda mo, Sera,” sabi niya, puno ng paghanga ang boses.“Thank you, Yno,” sagot ko. I tried to walk past him, pero bigla niyang hinawakan ang braso ko at hinila pabalik.“Do you really have to be with Zayn? Gano’n mo ba talaga siya kamahal?” tanong niya, may diin sa bawat salita.Napatawa ako nang bahagya. “Ano bang pinagsasasabi mo?”“Sera, delikado ang lalaking ‘yon para sa’yo,” giit niya.I scoffed, irritation rising in my chest. Nagsimula na akong mainis sa kanya.“May nararamdaman ka ba sa akin?” tanong ko, tinitigan siya nang may pagdududa. Napabuntong-hininga siya.“Yeah, he is dangerous. Pero sinusubukan niyang magbago para sa akin,” sabi ko.Muli akong nagtangkang dumaan sa tabi ni Yno pero hinila niya ulit ako at biglang hinalikan. Nanlaki ang mga mata ko sa gulat. Agad ko siyang itinulak palayo.“Lumayo ka nga sa akin! Ang kapal ng mukha mo!”
Catalina felt her breath hitch as she looked at him.Lord, how could someone create a man this fine? Ang simpleng pagtitig pa lang sa kanya ay parang kasalanan. Isang kasalanang handa niyang gawin. May kakaibang hatak ang itsura nito, parang hinubog mismo mula sa tukso. Naputol ang iniisip ni Catalina nang magsalita si Sevi.“Bumaba ka. Hindi ka magaan. Ano bang kinakain mo? Bakit ang bigat mo?”Agad namula ang mukha ni Catalina sa hiya. Kanina pa pala siya nakatitig at halos tumulo na ang kanyang laway. Dahan-dahan niyang inabot ang gilid ng labi niya, kunwari inaayos lang ang sarili habang tinitignan kung may laway ba talaga. Sana hindi napansin ni Sevi.“Wala kang modo,” reklamo niya na may bahagyang pagkairita. “Hindi mo dapat sinasabihan ang isang babae na mabigat siya.”Walang pakialam si Sevi. Sa halip, hinubad nito ang suit jacket sa harap niya dahilan para mapasinghap si Catalina. Agad siyang napatingin. Nahawakan na niya ang mga muscles nito dati pero iba ang pakiramdam ngay
Tahimik at mabigat ang byahe papunta sa designer mall. Para bang kahit ang driver ay natatakot huminga nang malakas na tila kasalanan ‘yon. Naupo si Catalina sa pinakadulo ng upuan, nakasandal sa pinto. Si Sevi naman ay gano'n din ang pwesto sa kabilang banda, pero kung si Catalina ay dahil sa hindi komportable at ayaw mapalapit sa malamig na lalaki, si Sevi naman ay parang natural lang dito ang gano'ng postura.From behind his gold-rimmed glasses, a delicate chain hangs from the frame to the back of his ear. Napatingin si Sevi kay Catalina. May bahagyang aliw sa mga mata nito. Pagdating pa lang nila sa mall, agad bumaba si Catalina nang hindi na hinintay ang driver. Nagsisimula na siyang hindi makahinga sa suot niyang gown. Ramdam niya ang init at pawis na kumakapit sa kanyang balat. It was suffocating.Naglakad si Sevi sa tabi niya habang pumapasok sila sa mall, kasunod ang mga bodyguard. Sinalubong sila ng mga staff. Pinilit ngumiti ni Catalina pero sa loob-loob niya, gusto na ni
Umaga na pero hindi pa rin maalis sa isip ni Catalina ang imahe ng lalaking nakita niya kahapon. Hindi na kinaya ni Catalina ang paulit-ulit na pagbalik nito sa kanyang isipan, kaya kinuha niya ang telepono at tinawagan ang matalik niyang kaibigan. Ilang beses ring nag-ring ang telepono at bago pa tuluyang maputol, sa wakas ay may sumagot.“Catalina, akala ko hindi ka na tatawag,” Monica’s sickly sweet voice echoed from the other side.Napangiti nang bahagya si Catalina.“Ikakasal na ako,” bigla niyang sinabi, ibinagsak ang balita bago pa siya makapagdalawang-isip.“Ano?” gulat na tanong ni Monica.“Oo, sa loob ng dalawang linggo.”“Catalina, hindi maganda ang magpakasal sa isang matanda. Bumalik ka na lang dito. Aalagaan natin ang bata nang magkasama,” kunwari’y nag-aalalang sabi nito.“Ikakasal ako kay Mr. Quintanilla,” diretsong sagot ni Catalina.Biglang natahimik ang kabilang linya.“Anong ibig mong sabihin? Ibang Mr.Quintanilla ba ‘yan?” tanong nito.“Hindi, Mona. Si Sebastian
“Magpapakasal na kami ni Catalina”Sevi’s voice cut cleanly through the room. Agad na napalingon ang dalawang lalaking abala sa pag-uusap. Biglang bumigat ang katahimikan sa paligid.Ngumiti nang bahagya si Don Leonardo, ngunit hindi ‘yon umabot sa mga mata. Unti-unting tumalim ang titig nito habang nakatingin sa anak. Hindi umurong si Sevi. Nagtagpo ang kanilang mga mata. The tension between them felt like gunpowder waiting for a spark.Ibinaling ng matandang Gobernado ang tingin kay Catalina. Bahagyang lumambot ang ekspresyon nito habang pinagmamasdan ang apo na tila mas abala pa sa pagkain kaysa sa tensyon sa paligid. Sinuyod ng mga mata ng matanda ang mukha ng dalaga, naghahanap ng kahit katiting na pagtanggi, o pag-aalinlangan.Ngunit sandali lamang na huminto si Catalina, puno pa ang bibig bago ito lumingon kay Don Augusto at tumango. Sumasang-ayon itp. Napatawa ang matanda at ang saya ay sumilay sa namumulang mga mata nito.Ngunit nanatiling malamig ang ngiti ni Don Leonardo, h
"Hey, guys!" I smiled as we hugged each other."Sweetheart, you look stressed. Ayos ka lang ba?" tanong ni Hyra habang marahang hinahaplos ang pisngi ko."I am fine. I've missed you girls though, how are you?" I said, smiling."We miss you too, sweetheart. Akala namin hindi ka pupunta ngayon," Jas
“Oh, good thing na naabutan kita dito.”Napahinto ako sa pag-abot ng doorknob ng office ko nang marinig ang boses ni Rhyd sa hallway. Lumingon ako at nakita ko siyang papalapit, bitbit ang paper bag.“Seriously? Universe, ikaw na naman?” Tinaasan ko siya ng kilay. “Paano kita matutulungan, crazy j
“Are you shy or what?” Astraea giggled before turning her attention to me. “Blaire, I can’t believe you work here. I’m so happy to see you!” Patakbong lumapit ito sa akin.“What am I missing here?” Drake cut in, looking completely confused. “Kilala mo si Blaire? Paano?”“Yes, handsome. And I want
"Such a loser," I hissed as soon as I entered my room.Ibinaba ko ang pagkain sa kama at umupo. Nag-iisip ako kung maliligo muna o kakain. Pagkatapos ng ilang sandaling pag-iisip, pinili kong kumain muna bago maligo, baka lumamig ang pagkain. Pero naghubad na rin ako ng damit.Habang kumakain, buma







