LOGINBiglang uminit ang ulo ko sa galit at napabalikwas ako sa upuan. Tinitigan ko si Blaire nang masama, parang gusto kong butasan ang kaluluwa niya.
"What the hell is wrong with you?" sigaw ko sabay hampas ng kamao sa desk. "Do you have any idea who I am? I'm the CEO of this company!" Tumaas lamang ang kilay niya, at ramdam na ramdam mo ang sarkasmo sa boses niya. "Ay, sorry naman, hindi ko kasi napansin. Siguro bulag lang ang hindi makakakita sa napakalaking karatula sa pinto na nakasulat na 'CEO's Office' sa malalaking letra." "Good. Dahil alam mo na ako ang may-ari ng kompanyang 'to at ako ang boss mo. I expect some respect from you!" My voice echoed with authority. Pero nagulat ako nang biglang nawala ang tapang ni Blaire, napalitan ng pagiging maamo. "Opo, sir. Pasensya na po," nakayukong sabi niya. Napakunot ako ng noo. Where was the feisty, sharp-tongued Blaire I had come to expect? "That was easier than I thought," I muttered to myself, a smile of satisfaction creeping onto my face. Pero nang magsisimula pa lang akong magtanong, nagbago na naman ang kanyang ugali. "Jerk!" she spat, shattering the fleeting illusion of submission. Muntik nang lumuwa ang mga mata ko. May bipolar disorder ba ang babaeng 'to? My face darkened, my voice low and menacing. "Did you... what did you just call me?" "Hanggang ngayon nagkakaproblema ka pa rin sa pandinig mo," nakangising sabi niya. "You're not fit to be my secretary, Blaire Balde. You're fired. Get out of my office, now." Itinuro ko ang pintuan ng opisina. Humakbang siya papalapit sa akin hanggang isang hakbang na lamang ang pagitan namin. "Una, ang pangalan ko ay Blaire Vilarde, hindi Balde. Pangalawa, hindi mo pa ako binabayaran ng aking sahod, kaya hindi mo ako maaaring sisantehin." The fvck? Bahagyang umawang ang labi ko. Hindi pa nga nagsisumulang magtrabaho, nanghihingi na nang sahod? My face twisted in anger. "You think you deserve payment without lifting a finger? Such audacity!" "I've invested time and energy in this conversation, haven't I? So don't you think I deserve payment?" She smiled sweetly, folding her arms. I snorted, glaring daggers at her. "You're unbelievable." Naiiling na binuksan ko ang isang kahon, at kumuha ng cash. At inabot sa kanya. "Here's your salary, in full. This covers your salary, transportation, and compensation. Take it and leave." Nanlaki ang kanyang mga mata habang tinitignan ang pera sa kamay ko. Isang malapad na ngiti ang lumitaw sa labi niya. "Oh my goodness! I adore money!" Hinablot ni Blaire ang pera at binilang. Pero bigla siyang natigilan. Muli na namang nagbago ang kanyang ekspresyon. "Gusto ko ng pera, pero ayaw ko ng libre. Mas gusto kong paghirapan ito." Saglit akong natulala nang ibalik niya ang pera sa kamay ko. "I don't want it," she smiled, and I knew that smile. Napanganga ako. Her knowing smile only deepened my shock. "It's nice meeting you again, Drakula Fortalejo. After all these years, I'm looking forward to working for you," sabi niya na puno ng panunuya ang tono. With a parting smile. Umalis siya sa opisina at naiwan akong tulala at hindi makapagsalita. The moment she vanished from sight, I regained my voice. "Raki!" I bellowed, screaming for my assistant. Raki entered my office in less than two minutes, and was met with my full rage. "I asked for a secretary, not a déath wish! Anong espiritu ang sumanib sa 'yo at nag-hire ka ng baliw na babae?!" sigaw ko, umaalingawngaw ang boses ko sa buong opisina. "I-I'm sorry, sir. I—" he trembled, attempting to apologize, but my fury cut him off. "Get out! Get the hell out of my office!" Raki bowed respectfully before exiting the office, leaving me to my turmoil. "Why did I fire Lea? Bakit ko ba ginawa 'yon?!" I lamented in frustration. "Blaire is the devil incarnate!" I said, and began to frantically rumple my hair, but then caught myself, realizing the disarray I was causing. Napabuntong-hininga ako, at inayos ang buhok ko pabalik sa ayos. "I'm doomed," I declared, my voice laced with desperation. Napapalamig ako ng ulo nang biglang pumasok ang dalawa kong kaibigan na sina Rhyd at Sevi. "Have you both forgotten how to knock?" Sinamaan ko sila ng tingin. Pero biglang may maliit na bolang tumama sa noo ko. Rhyd was the culprit. "Are you insane?" I asked, but he just rolled his eyes and threw another one. "Pvssy Lord, since when did we start knocking before entering?" tanong ni Rhyd, dumiretso ito sa aking desk at umupo sa harap ko, sabay patong sa binti nito sa aking mesa. "Lumayas kayo sa opisina ko. Marami pa akong trabaho na gagawin. At wala ba kayong mga trabaho?" tanong ko. "Is that even a question?" patanong na sagot ni Sevi, kaya napabuntong-hininga ako sa inis. "Why are you in my office? You're supposed to be working in yours," I asked them both, but they gave no reply. "Hey, bro! May nakita kaming chick sa Secretary's office. Who's she? Bagong secretary mo?" Rhyd blew a large bubble with his gum, his eyes sparkling with curiosity. "That bítch?" I spat out. Biglang sumama ang ekspresyon ko. Muling bumalik sa alaala ko ang mga sandali ng pagkikita namin ni Blaire. Nagtawanan sina Rhyd at Sevi, kahit wala naman silang ideya kung ano ang nakakatawa. "Sa totoo lang, hindi ko alam kung bakit kayo tumatawa." Dumilim ang paningin ko. "Sorry," they both said, zipping their mouths. "Well, who is she?" Rhyd asked, his curiosity getting the better of him. "Huwag niyong sabihing hindi niyo nakilala si Blaire. You've got to be kidding me." I pick up my pen as if to dismiss the conversation. "Blaire? Who is Blaire?" magkasabay na tanong ng dalawa. "Tigilan niyo na nga ang pang-iinis sa akin, mga gago! It's Blaire Vilarde. The same one you knew in high school, that annoying girl," I said, throwing my hands up in frustration. They immediately sprang to their feet, looked at each other, and burst out laughing. "Wait, Blaire Vilarde for real? She looks totally different. So much that we didn't recognize her. We didn't quite see her well, though." Bahagyang nanlaki ang mga mata ni Rhyd sa pagkabigla. Matagal na rin mula nang magtapos kami sa high school. Talagang nakakagulat. And to think they aren't just meeting her anywhere else but my office. Okay, this was going to be crazy, really crazy. "It's not true, let's go confirm, bro!" hinila ni Sevi si Rhyd, at sabay silang lumabas agad. "Siya nga talaga. Damn! She's hotter than before," sabi ni Rhyd, habang dinidilaan ang ibabang labi pagbalik nila sa opisina. "Super hot!" Sevi added. "But wait, why did you employ her when you know you both hàte each other so much? You two have never gotten along," he asked, shrugging. "I did not employ her, Raki did. At sinubukan ko siyang tanggalin kanina pero tumanggi siyang umalis. That witch!" I couldn't believe I was saying that, sounding defeated by someone of all people, si Blaire pa talaga. Walang naglalakas-loob na magsalita matapos kong tanggalin sa trabaho. Why was hers different? At ang isipin na wala akong magawa ay nakakabaliw. "Ano?!" Nagkatinginan sina Rhyd at Sevi at bumulalas ng tawa na parang dalawang baliw na walang trabaho. "Bro, lagot ka. Ilalagay ka niya sa isa sa mga bote ng alak at tatakpan," Sevi mocked, leaving Rhyd breathless with laughter. "Bro, magkano kaya ang isang kabaong? 'Yong napakaganda at designated. Alam mo naman kung gaano kahilig si Drake sa mga designer, 'di ba?" tanong ni Rhyd kay Sevi, sinusubukang inisin ako. "Let me check online," Rhyd replied. Kinuha niya ang phone para tignan, pero bigla ko itong inagaw sa kanya at agad na inilagay sa aking bulsa. "You're both insane, fôols!" I shouted, and they burst out laughing.Tahimik na nakaupo si Catalina sa kanyang napakagandang gown, tuwid ang likod at maayos na nakapatong ang kanyang mga kamay sa kandungan. Malamig ang mga mata niya ngunit hindi maikakailang napakaganda ni Catalina.Maging ang makeup artist ay napahanga sa kanyang kakaibang ganda. Isang malamig ngunit nakabibighaning anyo. Biniyayaan siya ng mukhang kayang magpaluhod sa mga lalaki. She had been the face of the strip club, untouchable yet irresistible. Hindi man nila maaaring makuha si Catalina, hindi naman nila mapigilan ang sarili na gustong makita siya.“Napakaganda mo, ma'am” papuri ng makeup artist.Pinigilan ni Catalina ang mga luha. Araw ‘yon ng kasal niya ngunit wala ang kanyang mga magulang upang masaksihan ito.Bumukas ang pinto at pumasok ang matandang Gobernador. Parang alam nito ang kanyang nararamdaman. Dahan-dahan itong lumapit sa kanya hawak ang baston at ang mga mata nito ay punong-puno ng lambing habang inaalala ang yumaong anak.“Cry no more. They would have been the
I washed my face before stepping out, only to come face to face with Yno.“Oh, Yno?” lumitaw ang munting ngiti sa aking labi.“Ang ganda mo, Sera,” sabi niya, puno ng paghanga ang boses.“Thank you, Yno,” sagot ko. I tried to walk past him, pero bigla niyang hinawakan ang braso ko at hinila pabalik.“Do you really have to be with Zayn? Gano’n mo ba talaga siya kamahal?” tanong niya, may diin sa bawat salita.Napatawa ako nang bahagya. “Ano bang pinagsasasabi mo?”“Sera, delikado ang lalaking ‘yon para sa’yo,” giit niya.I scoffed, irritation rising in my chest. Nagsimula na akong mainis sa kanya.“May nararamdaman ka ba sa akin?” tanong ko, tinitigan siya nang may pagdududa. Napabuntong-hininga siya.“Yeah, he is dangerous. Pero sinusubukan niyang magbago para sa akin,” sabi ko.Muli akong nagtangkang dumaan sa tabi ni Yno pero hinila niya ulit ako at biglang hinalikan. Nanlaki ang mga mata ko sa gulat. Agad ko siyang itinulak palayo.“Lumayo ka nga sa akin! Ang kapal ng mukha mo!”
Catalina felt her breath hitch as she looked at him.Lord, how could someone create a man this fine? Ang simpleng pagtitig pa lang sa kanya ay parang kasalanan. Isang kasalanang handa niyang gawin. May kakaibang hatak ang itsura nito, parang hinubog mismo mula sa tukso. Naputol ang iniisip ni Catalina nang magsalita si Sevi.“Bumaba ka. Hindi ka magaan. Ano bang kinakain mo? Bakit ang bigat mo?”Agad namula ang mukha ni Catalina sa hiya. Kanina pa pala siya nakatitig at halos tumulo na ang kanyang laway. Dahan-dahan niyang inabot ang gilid ng labi niya, kunwari inaayos lang ang sarili habang tinitignan kung may laway ba talaga. Sana hindi napansin ni Sevi.“Wala kang modo,” reklamo niya na may bahagyang pagkairita. “Hindi mo dapat sinasabihan ang isang babae na mabigat siya.”Walang pakialam si Sevi. Sa halip, hinubad nito ang suit jacket sa harap niya dahilan para mapasinghap si Catalina. Agad siyang napatingin. Nahawakan na niya ang mga muscles nito dati pero iba ang pakiramdam ngay
Tahimik at mabigat ang byahe papunta sa designer mall. Para bang kahit ang driver ay natatakot huminga nang malakas na tila kasalanan ‘yon. Naupo si Catalina sa pinakadulo ng upuan, nakasandal sa pinto. Si Sevi naman ay gano'n din ang pwesto sa kabilang banda, pero kung si Catalina ay dahil sa hindi komportable at ayaw mapalapit sa malamig na lalaki, si Sevi naman ay parang natural lang dito ang gano'ng postura.From behind his gold-rimmed glasses, a delicate chain hangs from the frame to the back of his ear. Napatingin si Sevi kay Catalina. May bahagyang aliw sa mga mata nito. Pagdating pa lang nila sa mall, agad bumaba si Catalina nang hindi na hinintay ang driver. Nagsisimula na siyang hindi makahinga sa suot niyang gown. Ramdam niya ang init at pawis na kumakapit sa kanyang balat. It was suffocating.Naglakad si Sevi sa tabi niya habang pumapasok sila sa mall, kasunod ang mga bodyguard. Sinalubong sila ng mga staff. Pinilit ngumiti ni Catalina pero sa loob-loob niya, gusto na ni
Umaga na pero hindi pa rin maalis sa isip ni Catalina ang imahe ng lalaking nakita niya kahapon. Hindi na kinaya ni Catalina ang paulit-ulit na pagbalik nito sa kanyang isipan, kaya kinuha niya ang telepono at tinawagan ang matalik niyang kaibigan. Ilang beses ring nag-ring ang telepono at bago pa tuluyang maputol, sa wakas ay may sumagot.“Catalina, akala ko hindi ka na tatawag,” Monica’s sickly sweet voice echoed from the other side.Napangiti nang bahagya si Catalina.“Ikakasal na ako,” bigla niyang sinabi, ibinagsak ang balita bago pa siya makapagdalawang-isip.“Ano?” gulat na tanong ni Monica.“Oo, sa loob ng dalawang linggo.”“Catalina, hindi maganda ang magpakasal sa isang matanda. Bumalik ka na lang dito. Aalagaan natin ang bata nang magkasama,” kunwari’y nag-aalalang sabi nito.“Ikakasal ako kay Mr. Quintanilla,” diretsong sagot ni Catalina.Biglang natahimik ang kabilang linya.“Anong ibig mong sabihin? Ibang Mr.Quintanilla ba ‘yan?” tanong nito.“Hindi, Mona. Si Sebastian
“Magpapakasal na kami ni Catalina”Sevi’s voice cut cleanly through the room. Agad na napalingon ang dalawang lalaking abala sa pag-uusap. Biglang bumigat ang katahimikan sa paligid.Ngumiti nang bahagya si Don Leonardo, ngunit hindi ‘yon umabot sa mga mata. Unti-unting tumalim ang titig nito habang nakatingin sa anak. Hindi umurong si Sevi. Nagtagpo ang kanilang mga mata. The tension between them felt like gunpowder waiting for a spark.Ibinaling ng matandang Gobernado ang tingin kay Catalina. Bahagyang lumambot ang ekspresyon nito habang pinagmamasdan ang apo na tila mas abala pa sa pagkain kaysa sa tensyon sa paligid. Sinuyod ng mga mata ng matanda ang mukha ng dalaga, naghahanap ng kahit katiting na pagtanggi, o pag-aalinlangan.Ngunit sandali lamang na huminto si Catalina, puno pa ang bibig bago ito lumingon kay Don Augusto at tumango. Sumasang-ayon itp. Napatawa ang matanda at ang saya ay sumilay sa namumulang mga mata nito.Ngunit nanatiling malamig ang ngiti ni Don Leonardo, h
Lason ang ini-inject sa katawan ni Blaire. Paano nagagawa ng isang tao ang maging ganoon kasama, lalo na babae pa man din? Wala ba siyang puso? Mas masahol pa sa demonyo si Kiara, and I can’t believe I once dated her. She’s so heartless.“I am so sorry you’re going through such pain, sweetheart,”
“Wakie wakie, stupid.”I heard a feminine voice as the sound of footsteps approached. Bago ko pa man tuluyang maunawaan ang nangyayari, bigla akong binuhusan ng malamig na tubig. Napasinghap ako nang maramdaman ang lamig na tumagos sa damit at balat ko, agad akong nagising.Masakit ang aking buong
"Where is he?" I stormed in, anger written all over my face.Buong byahe namin, paulit-ulit akong tinatanong ni Astraea kung bakit gusto kong kausapin si Dad tungkol sa pagdukot kay Blaire. Ano raw ang kinalaman nito? Pero hindi ako sumagot. Hindi ko kaya. Not when my head was this hot, my chest th
“A gold digger,” I muttered the moment I stepped inside the house.How could Mr. Fortalejo call me that? Iniisip ba talaga nitong pera ni Drake ang habol ko? May ideya ba ito kung gaano ko kamahal si Drake? Hindi ko na napigilan ang pagpatak ng mga luha sa aking mata. Bigla akong sinakal ng pagsis







