LOGIN
“Tangina, ang sakit ng ulo ko,” I groaned, sitting up with a start. Hinilot ko ang sentido, sinusubukang pagaanin ang bigat na nararamdaman ko.
Actually, I had a lot of fun last night, fvcking a bítch senselessly. And waking up this morning. I was welcomed by a pounding headache. Inaantok pa ako nang sinubukang ibaba ang mga paa sa kama, pero natigilan ako nang may marahan pero mahigpit na kamay na pumulupot sa aking baywang, pinipigilan ako. Biglang akong dumilat at napamura nang malakas. “What the hell?!” Biglang nawala ang antok ko, napalitan ng gulat. “Get out!” sigaw ko at padabog na hinila ang puting kumot mula sa katawan ng babaeng hindi ko kilala. “Huh?” she murmured, slowly opening her sleepy eyes. “Get out of my room. Now! Or I'll make you leave. And you really don't want me to.” Nanatiling malamig ang ekspresyon ko at walang bahid ng emosyon ang boses ko. Dahan-dahang bumaba sa kama ang babae. Mabagal ang galaw nito na para bang sinasadya. Wala itong saplot. Her eyes narrowed into a venomous hiss as she glared at me. I watched her with an air of disdain, my eyes rolling in exasperation. Nawawalan na ako ng pasensya sa kabagalan nito. Marahas kong hinawakan ang braso ng babae at dinampot ang mga damit nito sa sahig. My eyes blazed with fury as I issued a chilling warning. “If you ever set foot in my room again, I'll make sure you regret it. You'll be begging for mercy.” With that, I roughly shoved her and her clothes out into the hallway. Padabog kong isinara ang pinto sa harapan nito. Sinipa nito ang pintuan at pinagmumura ako mula sa labas. Naiiling na bumalik ako sa kama. Pag-upo ko, napahawak ako sa aking ulo at napangiwi sa sakit. Sobrang sakit ng ulo ko. “What's wrong with me?” I muttered to myself. Dahan-dahan akong humiga ulit sa kama, at nagsimulang bumalik sa aking alaala ang nangyari kagabi. A sly smile spread across my face as I recalled the intensity of our encounter. She's incredibly skilled. But I'll never give her the satisfaction of hearing me say it. Why the hell would I do that? I scoffed and got up. Naghubad ako ng boxer bago pumunta sa banyo. Pero nang mapatingin ako sa magulong kama, kusang loob akong bumalik para ayusin 'yon. I abhor messes. I hate dirt. Habang hinahagod ko ang gusot sa kama, nakita ko ang dalawang gamit na condom. A clear reminder of the previous night's escapades. I wrinkled my nose in distaste. To avoid direct contact, I fetched a pair of gloves from my drawer. Isinuot ko 'yon at maingat na pinulot ang mga condom. Agad kong itinapon sa basurahan. Pagkatapos ay bumalik ako sa kama at pinalitan ang sheet at duvet. Nang masiguradong malinis na ang kwarto, napatingin ako sa wall clock. My stomach dropped. “Damn, I’m going to be late for work!” Isang oras ang nasayang bago ako nakarating sa company building. “I’ll fire you next time you act like a snail,” I snapped, turning to Andy with a rude glare. Hindi nag-aksaya ng segundo si Andy para pagbuksan ako ng pinto. “I’m sorry, boss,” he said, bowing respectfully but as usual, I ignored him. With my usual proud look, I stepped into the elevator, running my fingers through my hair to style it perfectly again. Pagbukas ng pinto ng elevator, bumungad sa akin ang manager's offices. I walked into the first office,where I met Raki. Siya ay isa sa mga manager na talagang tinitiis ko. Madalas kaming nag-uusap pero gaya ng inaasahan palagi akong masungit sa lahat walang exception. “Get me Lea,” I said, not bothering to smile. “Good morning to you too, sir,” he greeted, but I just rolled my eyes at him. “Get me Lea,” ulit ko, hindi pinansin ang walang kwentang pagbati niya. “Boss, sinisante mo kahapon. Nakalimutan mo na ba?” he asked, taking a deep breath like he was preparing for war. “Oh, right.” I exhaled sharply. “Well, I asked you to hire a new secretary, didn’t I?” Tiningnan ko ang oras sa aking relo, naiirita ako dahil parang ang bagal ng lahat. “I did, sir,” Raki replied calmly. “Then where the hell is he or she?” My voice rose automatically, like someone in this building had just committed a crime. “Wala pa po siya, sir,” Raki answered, still maddeningly calm. My eyes widened in disbelief. “The hell! Does she think this is her father’s impoverished home? She’s not even at work yet, while the CEO is already here?” I snapped, outrage bubbling in my chest. ”Sir, relax lang po kayo. Malapit na siguro—” “Pagdating niya, sabihin mo na dumiretso sa opisina ko!” iritadong putol ko kay Raki. “I will do just that, sir,” sagot niya, at bumalik agad sa trabaho. Sa likod ko, narinig ko ang malakas na sabi ng isa sa aking empleyado. “Ang yabang at ang sama talaga ng ugali!” “Oo nga. Nakakabaliw magtrabaho para sa kanya,” dagdag pa ng isa. “He may be rude and arrogant, but we all still love him for one thing, right?” Raki said. “Yeah, absolutely,” they all replied at the same time, chuckling. Hindi ko sila pinansin habang lumalabas ako sa managers' office at dumiretso sa silid ng paggawa ng wine. Different wine makers were busy with their tasks, some making the wine, some in charge of aging, and others handling the bottling. They all greeted me, pero hindi na ako nag-abala pang sumagot. Naglakad-lakad lang ako at lumipat mula sa isang bahagi ng pabrika patungo sa isa pa. Habang nag-iinspeksyon ako sa lugar, may biglang bumangga sa akin. Natapon nito ang mga grapes na dala sa damit ko. “I’m sorry. I’m very, very sorry, sir. Please forgive me for my clumsiness,” she stammered, her voice trembling. Her apology was met with a cup of water. Kinuha ko ang pinakamalapit na baso at ibinuhos ang tubig sa babae. Nagliyab ang galit sa dibdib ko. “How dare you ruin my look? Do you have any idea what it takes to look this good?” I thundered. “Pasensya na po talaga, sir. Pangako, hindi na mauulit,” she pleaded, clasping her hands together. “Of course it will never happen again because you’re never coming back here. You’re fired! Your services are no longer needed. Leave. Now!” I growled. My voice echoed, making everyone else in the room shudder. Galit na galit akong lumabas at nagtungo sa aking opisina. Sa loob ng opisina ko, mayroon akong private room at puno ng mga damit ng mga designer. Dito ako nagpapalit ng damit kapag may emergency na nangyayari tulad nito. I absolutely hate it when someone ruins my looks. I walked inside and began changing into something else before starting my day. “How hard is it to avoid ruining my looks, bítch?” inis kong bulong habang hinuhubad ang shirt ko. Nagpalit ako ng damit. Pagkatapos ay tinignan ko ang sarili sa salamin. A smile tugged at my lips. Perfect. I looked exactly how I wanted to look. Nakangiti pa rin ako habang lumalabas sa private room. Huminga ako nang malalim bago umupo sa swivel chair, at agad na nagsimulang magtrabaho. “That bítch still hasn’t come yet? Things I love.” Napangisi ako, pero agad ding naantala nang may kumatok sa pinto. “Come in,” I said calmly, eyes still fixed on the documents scattered across my desk. The door opened, and a woman walked in, her gaze sweeping across my office. Nang mag-angat ako ng tingin dito, sakto namang nagtagpo ang aming mga mata. Pareho kaming bahagyang nagulat. “Drakula?” Blaire’s eyes glimmered, amused. Drakula ang inaasar niyang pangalan sa akin noong high school pa kami. “Mukhang iniwan ka ng boyfriend mo kagabi. Halata namang apektado ka pa rin. Otherwise, why would you forget to come to work?” pangungutya ko. Her eyes widened in disbelief, but I wasn’t done. “Did you even bother checking yourself in the mirror before coming here?” I added, my expression unchanged. “Mukha kang baliw na nakawala sa mental.” Her lips curled into a slow, sly smile. “Na-stress ka yata. Relax ka lang, Drake. Hindi ko sinasadya na sirain ang araw mo kahit madali namang gawin kasi lagi kang miserable,” she shot back, stepping closer, amusement dancing in her eyes. “Alam mo, kung mukha akong takas sa mental, ikaw naman ay mukhang isang sumpungin na scarecrow na inabandona sa bukid.” “What the hell?!” I snapped, springing to my feet.Tahimik na nakaupo si Catalina sa kanyang napakagandang gown, tuwid ang likod at maayos na nakapatong ang kanyang mga kamay sa kandungan. Malamig ang mga mata niya ngunit hindi maikakailang napakaganda ni Catalina.Maging ang makeup artist ay napahanga sa kanyang kakaibang ganda. Isang malamig ngunit nakabibighaning anyo. Biniyayaan siya ng mukhang kayang magpaluhod sa mga lalaki. She had been the face of the strip club, untouchable yet irresistible. Hindi man nila maaaring makuha si Catalina, hindi naman nila mapigilan ang sarili na gustong makita siya.“Napakaganda mo, ma'am” papuri ng makeup artist.Pinigilan ni Catalina ang mga luha. Araw ‘yon ng kasal niya ngunit wala ang kanyang mga magulang upang masaksihan ito.Bumukas ang pinto at pumasok ang matandang Gobernador. Parang alam nito ang kanyang nararamdaman. Dahan-dahan itong lumapit sa kanya hawak ang baston at ang mga mata nito ay punong-puno ng lambing habang inaalala ang yumaong anak.“Cry no more. They would have been the
I washed my face before stepping out, only to come face to face with Yno.“Oh, Yno?” lumitaw ang munting ngiti sa aking labi.“Ang ganda mo, Sera,” sabi niya, puno ng paghanga ang boses.“Thank you, Yno,” sagot ko. I tried to walk past him, pero bigla niyang hinawakan ang braso ko at hinila pabalik.“Do you really have to be with Zayn? Gano’n mo ba talaga siya kamahal?” tanong niya, may diin sa bawat salita.Napatawa ako nang bahagya. “Ano bang pinagsasasabi mo?”“Sera, delikado ang lalaking ‘yon para sa’yo,” giit niya.I scoffed, irritation rising in my chest. Nagsimula na akong mainis sa kanya.“May nararamdaman ka ba sa akin?” tanong ko, tinitigan siya nang may pagdududa. Napabuntong-hininga siya.“Yeah, he is dangerous. Pero sinusubukan niyang magbago para sa akin,” sabi ko.Muli akong nagtangkang dumaan sa tabi ni Yno pero hinila niya ulit ako at biglang hinalikan. Nanlaki ang mga mata ko sa gulat. Agad ko siyang itinulak palayo.“Lumayo ka nga sa akin! Ang kapal ng mukha mo!”
Catalina felt her breath hitch as she looked at him.Lord, how could someone create a man this fine? Ang simpleng pagtitig pa lang sa kanya ay parang kasalanan. Isang kasalanang handa niyang gawin. May kakaibang hatak ang itsura nito, parang hinubog mismo mula sa tukso. Naputol ang iniisip ni Catalina nang magsalita si Sevi.“Bumaba ka. Hindi ka magaan. Ano bang kinakain mo? Bakit ang bigat mo?”Agad namula ang mukha ni Catalina sa hiya. Kanina pa pala siya nakatitig at halos tumulo na ang kanyang laway. Dahan-dahan niyang inabot ang gilid ng labi niya, kunwari inaayos lang ang sarili habang tinitignan kung may laway ba talaga. Sana hindi napansin ni Sevi.“Wala kang modo,” reklamo niya na may bahagyang pagkairita. “Hindi mo dapat sinasabihan ang isang babae na mabigat siya.”Walang pakialam si Sevi. Sa halip, hinubad nito ang suit jacket sa harap niya dahilan para mapasinghap si Catalina. Agad siyang napatingin. Nahawakan na niya ang mga muscles nito dati pero iba ang pakiramdam ngay
Tahimik at mabigat ang byahe papunta sa designer mall. Para bang kahit ang driver ay natatakot huminga nang malakas na tila kasalanan ‘yon. Naupo si Catalina sa pinakadulo ng upuan, nakasandal sa pinto. Si Sevi naman ay gano'n din ang pwesto sa kabilang banda, pero kung si Catalina ay dahil sa hindi komportable at ayaw mapalapit sa malamig na lalaki, si Sevi naman ay parang natural lang dito ang gano'ng postura.From behind his gold-rimmed glasses, a delicate chain hangs from the frame to the back of his ear. Napatingin si Sevi kay Catalina. May bahagyang aliw sa mga mata nito. Pagdating pa lang nila sa mall, agad bumaba si Catalina nang hindi na hinintay ang driver. Nagsisimula na siyang hindi makahinga sa suot niyang gown. Ramdam niya ang init at pawis na kumakapit sa kanyang balat. It was suffocating.Naglakad si Sevi sa tabi niya habang pumapasok sila sa mall, kasunod ang mga bodyguard. Sinalubong sila ng mga staff. Pinilit ngumiti ni Catalina pero sa loob-loob niya, gusto na ni
Umaga na pero hindi pa rin maalis sa isip ni Catalina ang imahe ng lalaking nakita niya kahapon. Hindi na kinaya ni Catalina ang paulit-ulit na pagbalik nito sa kanyang isipan, kaya kinuha niya ang telepono at tinawagan ang matalik niyang kaibigan. Ilang beses ring nag-ring ang telepono at bago pa tuluyang maputol, sa wakas ay may sumagot.“Catalina, akala ko hindi ka na tatawag,” Monica’s sickly sweet voice echoed from the other side.Napangiti nang bahagya si Catalina.“Ikakasal na ako,” bigla niyang sinabi, ibinagsak ang balita bago pa siya makapagdalawang-isip.“Ano?” gulat na tanong ni Monica.“Oo, sa loob ng dalawang linggo.”“Catalina, hindi maganda ang magpakasal sa isang matanda. Bumalik ka na lang dito. Aalagaan natin ang bata nang magkasama,” kunwari’y nag-aalalang sabi nito.“Ikakasal ako kay Mr. Quintanilla,” diretsong sagot ni Catalina.Biglang natahimik ang kabilang linya.“Anong ibig mong sabihin? Ibang Mr.Quintanilla ba ‘yan?” tanong nito.“Hindi, Mona. Si Sebastian
“Magpapakasal na kami ni Catalina”Sevi’s voice cut cleanly through the room. Agad na napalingon ang dalawang lalaking abala sa pag-uusap. Biglang bumigat ang katahimikan sa paligid.Ngumiti nang bahagya si Don Leonardo, ngunit hindi ‘yon umabot sa mga mata. Unti-unting tumalim ang titig nito habang nakatingin sa anak. Hindi umurong si Sevi. Nagtagpo ang kanilang mga mata. The tension between them felt like gunpowder waiting for a spark.Ibinaling ng matandang Gobernado ang tingin kay Catalina. Bahagyang lumambot ang ekspresyon nito habang pinagmamasdan ang apo na tila mas abala pa sa pagkain kaysa sa tensyon sa paligid. Sinuyod ng mga mata ng matanda ang mukha ng dalaga, naghahanap ng kahit katiting na pagtanggi, o pag-aalinlangan.Ngunit sandali lamang na huminto si Catalina, puno pa ang bibig bago ito lumingon kay Don Augusto at tumango. Sumasang-ayon itp. Napatawa ang matanda at ang saya ay sumilay sa namumulang mga mata nito.Ngunit nanatiling malamig ang ngiti ni Don Leonardo, h
Umawang ang labi ko habang nakikinig sa mga kalokohang sinasabi ni Drake. This is definitely not my Boo Bear. Someone must have tampered with his brain, kasi parang ibang tao ang kaharap ko ngayon.Habang iniisip ko ’yon, nahuli ko siyang nakatitig na naman sa dibdib ko. Dahan-dahan kong kinuha ang
“Ah… my… oh, Drake, ahh!” mahina ngunit nanginginig kong ungol. Ramdam na ramdam ko ang bawat galaw niya habang pinupuno ng init ang buong katawan ko. He was taking me from behind. Mariin at halos mawalan ng kontrol ang bawat ulos ni Drake sa akin, dahilan para mapahigpit ang kapit ko sa kumot.Da
“Are you still cold?” Drake asked as he handed me a cup of hot coffee.Pagkatapos kong maligo, suot ko na ang isa sa mga pajama niya at hoodie. Pero ramdam ko pa rin ang lamig. Mula nang lumakas ang ulan at tuluyang lumamig ang panahon, hindi na rin ako tumitigil sa pagbahing.Pepper was with Astra
Bigla akong sumugod papasok sa opisina nina Sevi at Rhyd, halos mabangga ko pa ang pintuan sa lakas ng pagkatulak ko. I was breathing hard, my chest tight, my mind racing. Sa hitsura ko, parang hinahabol ako ng baliw.“Calm down, man. What’s wrong? Bakit mukha kang lutang at sobrang tense?” tanong







