LOGIN
“Tangina, ang sakit ng ulo ko,” I groaned, sitting up with a start. Hinilot ko ang sentido, sinusubukang pagaanin ang bigat na nararamdaman ko.
Actually, I had a lot of fun last night, fvcking a bítch senselessly. And waking up this morning. I was welcomed by a pounding headache. Inaantok pa ako nang sinubukang ibaba ang mga paa sa kama, pero natigilan ako nang may marahan pero mahigpit na kamay na pumulupot sa aking baywang, pinipigilan ako. Biglang akong dumilat at napamura nang malakas. “What the hell?!” Biglang nawala ang antok ko, napalitan ng gulat. “Get out!” sigaw ko at padabog na hinila ang puting kumot mula sa katawan ng babaeng hindi ko kilala. “Huh?” she murmured, slowly opening her sleepy eyes. “Get out of my room. Now! Or I'll make you leave. And you really don't want me to.” Nanatiling malamig ang ekspresyon ko at walang bahid ng emosyon ang boses ko. Dahan-dahang bumaba sa kama ang babae. Mabagal ang galaw nito na para bang sinasadya. Wala itong saplot. Her eyes narrowed into a venomous hiss as she glared at me. I watched her with an air of disdain, my eyes rolling in exasperation. Nawawalan na ako ng pasensya sa kabagalan nito. Marahas kong hinawakan ang braso ng babae at dinampot ang mga damit nito sa sahig. My eyes blazed with fury as I issued a chilling warning. “If you ever set foot in my room again, I'll make sure you regret it. You'll be begging for mercy.” With that, I roughly shoved her and her clothes out into the hallway. Padabog kong isinara ang pinto sa harapan nito. Sinipa nito ang pintuan at pinagmumura ako mula sa labas. Naiiling na bumalik ako sa kama. Pag-upo ko, napahawak ako sa aking ulo at napangiwi sa sakit. Sobrang sakit ng ulo ko. “What's wrong with me?” I muttered to myself. Dahan-dahan akong humiga ulit sa kama, at nagsimulang bumalik sa aking alaala ang nangyari kagabi. A sly smile spread across my face as I recalled the intensity of our encounter. She's incredibly skilled. But I'll never give her the satisfaction of hearing me say it. Why the hell would I do that? I scoffed and got up. Naghubad ako ng boxer bago pumunta sa banyo. Pero nang mapatingin ako sa magulong kama, kusang loob akong bumalik para ayusin 'yon. I abhor messes. I hate dirt. Habang hinahagod ko ang gusot sa kama, nakita ko ang dalawang gamit na condom. A clear reminder of the previous night's escapades. I wrinkled my nose in distaste. To avoid direct contact, I fetched a pair of gloves from my drawer. Isinuot ko 'yon at maingat na pinulot ang mga condom. Agad kong itinapon sa basurahan. Pagkatapos ay bumalik ako sa kama at pinalitan ang sheet at duvet. Nang masiguradong malinis na ang kwarto, napatingin ako sa wall clock. My stomach dropped. “Damn, I’m going to be late for work!” Isang oras ang nasayang bago ako nakarating sa company building. “I’ll fire you next time you act like a snail,” I snapped, turning to Andy with a rude glare. Hindi nag-aksaya ng segundo si Andy para pagbuksan ako ng pinto. “I’m sorry, boss,” he said, bowing respectfully but as usual, I ignored him. With my usual proud look, I stepped into the elevator, running my fingers through my hair to style it perfectly again. Pagbukas ng pinto ng elevator, bumungad sa akin ang manager's offices. I walked into the first office,where I met Raki. Siya ay isa sa mga manager na talagang tinitiis ko. Madalas kaming nag-uusap pero gaya ng inaasahan palagi akong masungit sa lahat walang exception. “Get me Lea,” I said, not bothering to smile. “Good morning to you too, sir,” he greeted, but I just rolled my eyes at him. “Get me Lea,” ulit ko, hindi pinansin ang walang kwentang pagbati niya. “Boss, sinisante mo kahapon. Nakalimutan mo na ba?” he asked, taking a deep breath like he was preparing for war. “Oh, right.” I exhaled sharply. “Well, I asked you to hire a new secretary, didn’t I?” Tiningnan ko ang oras sa aking relo, naiirita ako dahil parang ang bagal ng lahat. “I did, sir,” Raki replied calmly. “Then where the hell is he or she?” My voice rose automatically, like someone in this building had just committed a crime. “Wala pa po siya, sir,” Raki answered, still maddeningly calm. My eyes widened in disbelief. “The hell! Does she think this is her father’s impoverished home? She’s not even at work yet, while the CEO is already here?” I snapped, outrage bubbling in my chest. ”Sir, relax lang po kayo. Malapit na siguro—” “Pagdating niya, sabihin mo na dumiretso sa opisina ko!” iritadong putol ko kay Raki. “I will do just that, sir,” sagot niya, at bumalik agad sa trabaho. Sa likod ko, narinig ko ang malakas na sabi ng isa sa aking empleyado. “Ang yabang at ang sama talaga ng ugali!” “Oo nga. Nakakabaliw magtrabaho para sa kanya,” dagdag pa ng isa. “He may be rude and arrogant, but we all still love him for one thing, right?” Raki said. “Yeah, absolutely,” they all replied at the same time, chuckling. Hindi ko sila pinansin habang lumalabas ako sa managers' office at dumiretso sa silid ng paggawa ng wine. Different wine makers were busy with their tasks, some making the wine, some in charge of aging, and others handling the bottling. They all greeted me, pero hindi na ako nag-abala pang sumagot. Naglakad-lakad lang ako at lumipat mula sa isang bahagi ng pabrika patungo sa isa pa. Habang nag-iinspeksyon ako sa lugar, may biglang bumangga sa akin. Natapon nito ang mga grapes na dala sa damit ko. “I’m sorry. I’m very, very sorry, sir. Please forgive me for my clumsiness,” she stammered, her voice trembling. Her apology was met with a cup of water. Kinuha ko ang pinakamalapit na baso at ibinuhos ang tubig sa babae. Nagliyab ang galit sa dibdib ko. “How dare you ruin my look? Do you have any idea what it takes to look this good?” I thundered. “Pasensya na po talaga, sir. Pangako, hindi na mauulit,” she pleaded, clasping her hands together. “Of course it will never happen again because you’re never coming back here. You’re fired! Your services are no longer needed. Leave. Now!” I growled. My voice echoed, making everyone else in the room shudder. Galit na galit akong lumabas at nagtungo sa aking opisina. Sa loob ng opisina ko, mayroon akong private room at puno ng mga damit ng mga designer. Dito ako nagpapalit ng damit kapag may emergency na nangyayari tulad nito. I absolutely hate it when someone ruins my looks. I walked inside and began changing into something else before starting my day. “How hard is it to avoid ruining my looks, bítch?” inis kong bulong habang hinuhubad ang shirt ko. Nagpalit ako ng damit. Pagkatapos ay tinignan ko ang sarili sa salamin. A smile tugged at my lips. Perfect. I looked exactly how I wanted to look. Nakangiti pa rin ako habang lumalabas sa private room. Huminga ako nang malalim bago umupo sa swivel chair, at agad na nagsimulang magtrabaho. “That bítch still hasn’t come yet? Things I love.” Napangisi ako, pero agad ding naantala nang may kumatok sa pinto. “Come in,” I said calmly, eyes still fixed on the documents scattered across my desk. The door opened, and a woman walked in, her gaze sweeping across my office. Nang mag-angat ako ng tingin dito, sakto namang nagtagpo ang aming mga mata. Pareho kaming bahagyang nagulat. “Drakula?” Blaire’s eyes glimmered, amused. Drakula ang inaasar niyang pangalan sa akin noong high school pa kami. “Mukhang iniwan ka ng boyfriend mo kagabi. Halata namang apektado ka pa rin. Otherwise, why would you forget to come to work?” pangungutya ko. Her eyes widened in disbelief, but I wasn’t done. “Did you even bother checking yourself in the mirror before coming here?” I added, my expression unchanged. “Mukha kang baliw na nakawala sa mental.” Her lips curled into a slow, sly smile. “Na-stress ka yata. Relax ka lang, Drake. Hindi ko sinasadya na sirain ang araw mo kahit madali namang gawin kasi lagi kang miserable,” she shot back, stepping closer, amusement dancing in her eyes. “Alam mo, kung mukha akong takas sa mental, ikaw naman ay mukhang isang sumpungin na scarecrow na inabandona sa bukid.” “What the hell?!” I snapped, springing to my feet.Catalina was eating the apple meant for Sevi, gently rubbing her tummy as she thought he was asleep. Ngunit bahagyang nakabukas ang mga mata ni Sevi, at tahimik na pinagmamasdan ang asawa habang masayang kumakain ng prutas. Napalunok siya nang mapadako ang tingin sa mapupula at mamula-mulang labi nito, pakiramdam niya ay hinding-hindi siya magsasawang halikan ang mga ‘yon at alam niyang malapit na siyang tuluyang maadik. Nang makitang abala ito, hinila niya si Catalina palapit, nakakalimutan niyang ilang segundo na lang ay tuturukan na siya sa suwero. Catalina, who had been fully focused on the apple, looked at the fruit as if it had betrayed her.“Ah, sandali! Teka! Tulong!”Gusto lang naman ni Sevi na mahagkan muli ang mga labi ng asawa, pero ayaw siyang bigyan ni Catalina ng pagkakataon. Nagpumiglas ito habang pilit hinahawakan ni Sevi, pero maingat ang kilos niya para hindi masaktan si Catalina.Sakto namang pumasok ang isang nurse at nadatnan ang eksena. Hindi nito alam na kasal
Tinignan niya ang lalaki na mukhang hindi komportable at marahang pinunasan ang pawis nito. Pero nang dumikit ang palad niya sa noo ni Sevi, bigla siyang natigilan dahil sa sobrang init ng katawan ng asawa. Nanlaki ang mga mata ni Catalina sa gulat.“Sevi, huwag mong ipikit ang mga mata mo!” mabilis niyang tinapik ang pisngi ng lalaki, pilit itong pinanatiling gising nang mapagtantong mataas ang lagnat nito. Agad na tinawag ni Catalina ang katulong gamit ang intercom at ilang minuto lang ay naihanda na ang sasakyan. Usually sluggish in the mornings, pinilit niyang labanan ang pagod habang tinutulungan ang asawang makatayo, kasabay ng panunubig ng kanyang mga mata.Nang tuluyan nang maihatid ng mga guwardiya si Sevi sa sasakyan, mabilis silang umalis patungong ospital. But for some reason, the traffic that day felt unusually heavy.“Bakit ang daming sasakyan sa daan?!” Catalina yelled in frustration before lowering her voice.Yumuko siya palapit kay Sevi para bulungan ito ng mga salit
Nang makita niyang natutulog na ang asawa, pumunta si Sevi sa kanyang silid-aklatan para magtrabaho na matatagpuan sa ikatlong palapag. Ang ikatlo at ikaapat na palapag ay mga ipinagbabawal na lugar. Maaari lamang pasukan ng mga pinuno ng bawat departamento at ilang piling tao.“Send Harley to my study room,” sabi ni Sevi sa pamamagitan ng intercom.Pagkalipas ng ilang minuto, narinig ni Sevi ang mahinang katok sa pinto ng silid-aklatan.“You will be in charge of protecting my wife,” sabi ni Sevi sa babaeng pipi na hindi tumanggi o nagpahayag ng anumang pagtutol.She bowed in understanding, not questioning Sevi’s authority. Pagkatapos ng lahat, utang nito ang buhay sa lalaking kaharap. Nang makitang hindi ito tumanggi, pinaalis muna ito ni Sevi bago kinuha ang telepono at hinanap ang numero ng kanyang ina.“You just got married and you are already calling me for instructions. How is it going?”“Code red,” sagot niya, at agad na naging seryoso ang mukha ng ina. “Gaano kalala?”“Natutu
Alam ni Sevi na hindi niya ito makukuha kahit na gabi pa man ng kanilang kasal. Lumabas siya ng silid na parang isang mandirigmang natalo at nagtungo sa dining room. Habang naghihintay kay Catalina, sinabi niya kay Rosa na siyang mayordoma na bilisan ang paghahain ng mga pagkain dahil naririnig na niya ang mga yabag nitong papalapit.Hindi naman nagpahuli si Rosa. Bilang mayordoma, inutos nito na mabilis na ilagay ang mga pagkain sa mesa upang hindi lamang makasagabal sa kanilang Seniorita, kundi maiwasan din na magalit sa kanila ang kanilang amo.Nang makita na rin sa wakas ni Sevi si Catalina, hinila niya ang upuan sa kanyang tabi bilang paanyaya na doon ito umupo. Ngunit sa halip, tamad na umupo si Catalina sa tapat niya at hindi pinansin ang inihandang upuan. Natigilan ang mga katulong at tila kinabahan nang husto. “Kumportable ka ba talaga diyan?” tanong ni Sevi.Hindi siya sanay na magsalita habang kumakain, pero maingat niyang binibigkas ang bawat salita na para bang naglalaka
Now that Sevi had changed in front of their relatives. Inaasahan ng lahat na dadalhin nito ang asawa upang ipakilala si Catalina nang pormal.Dinala ni Sevi si Catalina diretso sa kanyang ina na agad napangiti at tila nagliwanag ang buong mukha nang makita ang napakagandang manugang.“Hello, Mrs. Quintanilla,” bati ni Catalina na parang isang fan na tuwang-tuwa, dahil kitang-kita niya ang saya sa mukha ng kanyang biyenan.“Silly girl, we are both Mrs. Quintanilla. Call me Mommy,” sabi ng ina ni Sevi habang namumula at natatawa. “Yes, mom,” Catalina replied obediently.Habang nag-uusap si Catalina at ang ina ni Sevi. Tahimik lamang si Sevi sa tabi niya, nilalaro ang mga daliri nito. Hindi ito nakaligtas sa paningin ng mga kamag-anak na nakamasid. Ang isa sa mga babaeng matagal nang may gusto kay Sevi ay hindi napigilang magdilim ang mukha sa selos.Mahigpit nitong kinuyom ang mga kamao, tahimik na iniisip na sana ito na lang ang nasa pwesto ni Catalina. Sa sobrang galit, hindi nito na
Tahimik na nakaupo si Catalina sa kanyang napakagandang gown, tuwid ang likod at maayos na nakapatong ang kanyang mga kamay sa kandungan. Malamig ang mga mata niya ngunit hindi maikakailang napakaganda ni Catalina.Maging ang makeup artist ay napahanga sa kanyang kakaibang ganda. Isang malamig ngunit nakabibighaning anyo. Biniyayaan siya ng mukhang kayang magpaluhod sa mga lalaki. She had been the face of the strip club, untouchable yet irresistible. Hindi man nila maaaring makuha si Catalina, hindi naman nila mapigilan ang sarili na gustong makita siya.“Napakaganda mo, ma'am” papuri ng makeup artist.Pinigilan ni Catalina ang mga luha. Araw ‘yon ng kasal niya ngunit wala ang kanyang mga magulang upang masaksihan ito.Bumukas ang pinto at pumasok ang matandang Gobernador. Parang alam nito ang kanyang nararamdaman. Dahan-dahan itong lumapit sa kanya hawak ang baston at ang mga mata nito ay punong-puno ng lambing habang inaalala ang yumaong anak.“Cry no more. They would have been the







