เข้าสู่ระบบPumarada ang sasakyan sa loob ng napakalawak na compound. Napakaraming estudyante at magulang ang naglalakad sa paligid. Sumama ako kay Sera sa school ni Klea matapos siyang magpaalam na dadalo sa spelling bee ng kapatid niya.Pagkababa ko ng sasakyan, agad napunta sa akin ang atensyon ng lahat. Gasps spread through the crowd as people stared. Sanay na ako sa ganitong eksena. Isa ito sa mga dahilan kung bakit ayokong lumalabas sa mga mataong lugar.“Hindi ba siya ang may-ari ng OrionTech Corporation?” tanong ng isang babae.“Hindi ba ‘yan ang ate ni Klea? Baka boyfriend niya ‘yon?” komento ng isa pang babae.I noticed Sera shift awkwardly beside me, clearly embarrassed, but a smirk crept onto my lips. Sa totoo lang, gusto ko kapag iniisip ng mga tao na boyfriend niya ako. Kung ako lang ang masusunod, hahayaan kong isipin ng buong mundo na akin siya.Napakalaki ng school hall. Pagkapasok pa lang namin ay muli na namang napunta sa amin ang atensyon ng lahat. Umupo kami ni Sera sa isang
“Sino ang nag-utos sa’yo?!” malakas na sigaw ng isang baritonong boses na umalingawngaw sa buong silid.“W-Wala—”Hindi pa niya natatapos ang sasabihin niya nang muli siyang hagupitin ng latigo. I walked into the room with Roland and Dad just as they continued torturing the man.Nagpupumilit sumama sa amin si Sid kahit mahina pa. May makapal pa ring benda ang bahaging tinamaan ng bala sa kanyang katawan. Pero matigas ang ulo niya. Gusto niyang malaman kung sino ang nagtangkang pumatay sa kanya.“You imbecile!” Dad growled furiously as he charged forward. “Paano mo nagawang tangkaing patayin ang anak ko? Paano mo nagawa ‘yon?!”Mabilis kong hinawakan ang braso ni Dad bago pa makalapit sa lalaki.“It’s fine, Dad,” sabi ko habang pinipigilan siya. “Tignan mo siya. Sapat na ang sakit na natatanggap niya. Huwag mo nang pag-aksayahan ng lakas ang taong ‘yan. He’ll tell the truth soon enough.” Pero hindi nakinig si Dad. Ramdam ko ang nag-aalab na galit sa kanya. Gusto pa rin niyang hawakan
“Doc, please tell us he’s alright,” nag-aalalang sabi ni Dad nang lumabas ang doktor mula sa ward.Napakalakas ng tibok ng aking dibdib na halos wala na akong ibang marinig. Yesterday, Dad and I rushed Sid to the nearest hospital the moment we realized he was still breathing. Buong gabi kaming nanatili rito. Wala ni isa sa amin ang kayang umalis lalo na sa kritikal nitong kalagayan. Dito na rin kami natulog sa ospital. Nang lumapit sa amin ang doktor, agad kong napansin ang ngiti sa mukha nito. At doon pa lang, nakaramdam na ako ng pag-asa. Nagkatinginan kami ni Dad. May kung anong pakiramdam na nagsasabing may magandang balita.“He’s alive and okay. The bullet was successfully taken out,” masayang anunsyo ng doktor.“A-ano?” I stuttered, jumping to my feet.Sa isang iglap, hindi ko alam kung totoo ba ang aking naririnig o iniisip ko lang. Dahil nang dumating kami sa ospital kagabi, huminto na ang paghinga ni Sid. Halos mawalan na ng pag-asa ang doktor. Sinabi pa nitong wala nang say
“Mom, I'm so scared. Paano kung may masamang nangyari? Sa tingin mo ba ayos lang sila? Ilang beses ko nang tinawagan si Drake pero hindi niya sinasagot! Sigurado ka bang okay lang sila?”Magkahalong inis at pag-aalala ang nararamdaman ko. Pabalik-balik akong naglalakad sa loob ng silid dahil wala pa rin silang dalawa at hindi rin nila sinasagot ang mga tawag namin.Si Mommy ay paulit-ulit ding tumatawag kay Tito Leandro pero gano'n din ang nangyayari. Hindi rin ito sumasagot, at lalo lang nadagdagan ang pag-aalala ko.“Kumalma ka, anak. I trust that everything is okay. Maniwala ka sa akin,” malumanay na sabi ni Mommy. Kanina pa siya tumigil sa pag-iyak matapos kong pakiusapan nang paulit-ulit.“Halika, umupo ka,” dagdag pa niya.Sinunod ko siya at umupo sa kanyang tabi. Marahang akong hinila ni Mommy palapit hanggang sa ipatong ko ang ulo sa balikat niya. Dahan-dahan niyang hinaplos ang aking buhok na parang pinapakalma ako.“Huwag ka nang mag-alala. Drake and everyone else are fine,
“Sobrang saya ko nang sabihin ni Astraea sa akin ang tungkol sa inyong engagement. Hindi man lang sinabi sa akin ng makulit mong fiancé ang tungkol dito. May permiso ba akong paluin siya?” pabirong sabi ni Mommy.Napahagikgik ako.“Permission granted,” sabi ko na may pilyang ngiti habang nakatingin kay Drake.Huminga ito nang malalim at napanguso na parang bata. Nang makita ko 'yon, lalo akong napatawa. Napailing naman si Mommy bago ako niyakap nang parang isang tunay na anak.“Congratulations, darling. Mom is really happy for you,” sabi niya habang marahang kinukurot ang pisngi ko.Ngumiti ako. “Thank you.”“Congratulations, daughter-in-law,” sabi rin ni Tito Leandro na may masayang ngiti.“Salamat po,” nakangiting sagot ko.“Congratulations, baby,” sabi ni Mommy kay Drake. Tito Leandro echoed the same.Drake hugged both of them warmly, and I felt my heart warm seeing them so happy.“You came so quickly,” sabi ni Sid nang maupo si Drake sa tabi nito.“I’m eager to know what my brothe
“Good morning, Mr. Fortalejo.” Mainit akong binati ni Mr. Monte, isa sa mga manager ng MG Company, pagpasok ko sa conference room. I was there for a meeting, and it had already begun.“Good morning, Mr. Monte. Good morning, everyone,” magalang kong tugon habang hindi nawawala ang magalang na ngiti sa aking mga labi.They all nodded and smiled back. Tatlo lamang silang manager sa silid.“We don’t want to waste anyone’s time, so let’s begin,” sabi ni Mr. Santos.Bahagya akong tumango bilang paghahanda.“Mr. Fortalejo, we’ve been wondering, how do you manage to work well with your employees? I mean, how do you keep them happy and satisfied?” he asked.Sumandal ako at nagsimulang sumagot.“Well, if we want our employees to be happy at work, we need to make sure we offer them opportunities for continuous growth. In my approach, I try to push them a little beyond their comfort zones…” sandali akong tumigil bago nagpatuloy. “The goal is to challenge them without overwhelming them. Gusto kong







