PLAYBOY GUY 4

“ไอ้ผู้ชายเลือดเย็น นายมันไม่มีหัวใจจริงๆ!” 

ฉันอดทนสงบปากสงบคำไม่ได้จริงๆ ถึงสิ่งที่หมอนี่พูดมามันก็มีส่วนถูก แล้วฉันก็พอจะเข้าใจอะไรๆขึ้นมาบ้างแล้ว แต่มันก็อดไม่ได้ และอย่างน้อยๆ ฉันก็ยังอยากให้มันไปขอโทษ จะได้จบกันแบบดีๆ

“ก็แล้วแต่เธอจะคิด แล้วก็มีแค่นี้ใช่ป่ะ เรื่องที่เธอจะพูด งั้นก็กลับไปได้แล้ว”

“ยัง ฉันยังไม่กลับ จนกว่านายจะไปหาน้ำฟ้าที่โรงพยาบาลกับฉัน”

“ไปทำไม”

“ไปขอโทษ”

“ทำไมฉันต้องขอโทษ ในเมื่อฉันไม่ผิด”

“แต่นายก็มีส่วนที่ทำให้เรื่องมันเป็นแบบนี้ เพราะฉะนั้นนายต้องไปขอโทษน้ำฟ้ากับฉันเดี๋ยวนี้ ไป!” แล้วฉันก็กระชากต้นแขนของมันตั้งใจจะให้มันเดินตามฉันมา แต่หมอนี่กลับทำตัวแข็งทื่อเป็นท่อนไม้ตายซากอยู่ได้ น่าหงุดหงิดชะมัด!

“เฮ้! เธอทำอะไรของเธอ ปล่อย ฉันไม่ไป” แถมยังมีหน้ามาโวยวายใส่ฉัน หนำซ้ำยังปฏิเสธเสียงแข็งอีก แต่ฉันก็ไม่ยอมหรอก

“แต่นายต้องไป!” ฉันยังพยายามดึง

“ฉันไม่ไป ปล่อย”

“ไม่ปล่อย นายต้องไปกับฉัน เดี๋ยวนี้!”

“เห้ย! ก็บอกแล้วไงว่าไม่ไป อย่าเซ้าซี้ได้ป่ะ ปล่อยได้แล้ว!” นายนี่ยังขัดขืนไม่เลิก แต่บอกแล้วไง ยังไงฉันก็ไม่ยอมหรอก!

“ไม่ปล่อย ยังไงนายก็ต้องไปกับฉะ...ว้าย!” จู่ๆฉันก็ถูกหมอนี่กดเข้ากับผนัง มันล็อคข้อมือทั้งสองข้างของฉันยันไว้กับผนังจนฉันดิ้นไม่ได้

“นี่นายจะทำอะไร ปล่อยฉันนะ!”

“ทำไมฉันต้องปล่อย ก็ในเมื่อตอนฉันบอกให้เธอปล่อย เธอยังไม่ปล่อยฉันเลย อืมมม จะว่าไปแล้ว ฉันก็ชักจะสงสัยแล้วนะ ว่าที่เธอลงทุนขับรถตามฉันมาถึงคอนโดเนี่ย เป็นเพราะเธอโกรธแค้นแทนเพื่อนเธอ อยากให้ฉันไปขอโทษเพื่อนเธอ หรือความจริงแล้ว เธออยากมาเป็นผู้หญิงในคอลเลคชั่นของฉันอีกคนนึงกันแน่” 

ไอ้เจมส์มันมองฉันอย่างโลมเลียและพินิจพิจารณา ก่อนจะเลื่อนหน้าเข้ามาใกล้ฉันอีกนิดด้วยสีหน้าและสายตาที่ยังคงดูเจ้าเล่ห์หื่นกามแบบประมาณว่าหน้ามันตอนนี้โคตรไม่น่าไว้ใจ

“ความจริงถ้าเธออยากนอนกับฉันมาก เธอบอกฉันมาตรงๆเลยก็ได้นะ ไม่เห็นต้องทำเป็นยั่วให้ของขึ้นกันแบบนี้”

“นี่นาย...” ฉันตกใจกับคำพูดของมัน คือมันคิดได้ยังไง!???

“อ้อ! หรือเธอชอบแบบตื่นเต้น เลยต้องยั่วให้ฉันโมโหแล้วจับเธอปล้ำเอง โอเค ก็ได้ ถ้าเธอชอบแบบนั้น งั้นฉันจะจัดให้เป็นพิเศษ เฉพาะเธอคนเดียวเลยแล้วกัน”

“อื้อ!!!” พูดจบมันก็เอาปากตัวเองมากระแทกปากฉันแรงๆแบบไม่ทันตั้งตัว ใช่! ฉันโดนมันจูบ โดนขโมยจูบแรกไปซะดื้อๆ และแน่นอนอยู่แล้ว ว่าตามสัญชาตญาณ ฉันก็ต้องขัดขืนมันใช่มั้ย แต่ถึงจะพยายามเท่าไหร่ ทั้งทุบตีก็แล้ว เบี่ยงหน้าหลบก็แล้ว ขัดขืนอะไรอีกสารพัดอย่างก็แล้ว แต่มันก็ไม่เป็นผลอะไรเลย ไอ้หื่นกามนี่ก็ยังเอาแต่จูบเอาๆไม่เลิก แถมยังดูดดึงกลีบปากบนล่างของฉันอย่างแรงราวกับตายอดตายอยากมาจากไหนอีกต่างหาก ทั้งๆที่มันก็ไม่เคยขาดผู้หญิงไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมมันถึงได้มีดาเมจ(ความหื่น)รุนแรงและมากมายขนาดนี้ แล้วนี่ฉันจะต้องโดนฉวยโอกาสแบบนี้ไปอีกนานเท่าไหร่ ฉันเริ่มจะหายใจไม่ออก เริ่มจะหมดแรง แล้วก็เริ่มจะยืนไม่ไหวแล้ว

“อือ อื้อ!!!” ฉันใช้เรี่ยวแรงเฮือกสุดท้าย พยายามที่จะขัดขืน แต่ก็ยังโดนจูบอยู่อย่างนั้น ก่อนฉันจะรู้สึกว่าฉันโดนมือใหญ่ของมันกอดรัดและลูบไล้ไปตามเนื้อตัว แผ่นหลัง ก่อนจะมาจบตรงที่หน้าอกของฉันที่โดนมันขยำเคล้นคลึงอย่างพออกพอใจ

“อือ อ่อย” (“อือ ปล่อย”) ฉันเปล่งเสียงมากขึ้นได้อีกนิด เพราะเหมือนอยู่ๆมันจะเบาแรงจูบ ก่อนจะค่อยๆถอนจูบออกไปแล้วมองหน้าฉันอย่างผู้ชนะ 

ในขณะที่ฉันยังไม่มีแรงทำอะไรเลย ลมหายใจของฉันตอนนี้หอบถี่ เพราะขาดอากาศหายใจมานาน ก่อนที่สติและเรี่ยวแรงของฉันมันพอที่จะกลับเข้าที่เข้าทางบ้างแล้ว 

เพี้ยะ!!!

ใช่ เพราะงั้นฉันถึงได้ออกแรงผลักอกไอ้ผู้ชายจอมฉวยโอกาสออกไป ตามด้วยประเคนฝ่ามืออรหันต์ฉาดใหญ่ไปให้ด้วย เล่นเอาหน้าหันไปเลย ดี! สมน้ำหน้า!

“สารเลว! นายมันจอมฉวยโอกาส!!!”

“แล้วไม่ชอบเหรอ” มันหันกลับมา ที่โดนด่ากับโดนฉันตบไป เหมือนไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลย

“ฉันนึกว่าเธออยากได้แบบนี้ซะอีก ก็อยากนอนกับฉันใจจะขาดไม่ใช่หรือไง”

“นั่นมันความคิดของนายแล้วก็ผู้หญิงหน้ามืดตามัวคนอื่นๆที่เห็นกงจักรอย่างนายเป็นดอกบัวต่างหาก ไม่ใช่ฉัน! คนอย่างฉันไม่มีทางอยากได้ผู้ชายเหี้ยๆสารเลวอย่างนาย ไม่มีทางอยากเป็นผู้หญิงของนาย แล้วก็ไม่เคยคิดอยากจะนอนกับผู้ชายอย่างนายเลยสักนิด จำใส่สมองกลวงๆแถมยังชอบหลงตัวเองของนายเอาไว้ด้วย!!! ไอ้ทุเรศ!!!” 

ฉันตวาดใส่หน้ามันไปเต็มเสียงด้วยความโกรธและความรู้สึกเจ็บแค้นใจเป็นที่สุดที่ต้องมาเสียท่าโดนไอ้ผู้ชายเลวๆอย่างมันเอาเปรียบ ก่อนฉันจะเปิดประตูแล้วรีบใส่เกียร์ชีต้าร์ออกมาจากห้องมัน ...สาบานเลยว่าต่อจากนี้ ฉันจะไม่ขอพบเจอไอ้ผู้ชายสารเลวคนนี้อีก ฉันเกลียดมัน! เกลียดกว่าผู้ชายทุกคนที่เคยพบเคยเจอมาบนโลกนี้เลย!!!

#Lily End 

-JAMES-

ปึก!

“หึ!”

ผมสบถในลำคอแล้วกระตุกมุมปากยืนมองประตูที่ปิดลงเองด้วยท่าทีเยาะเย้ยถากถาง ประตู...ที่ปิดลงพร้อมกับเสียงของยัยนั่นที่ยังคงดังก้องอยู่ในหูผม

‘นั่นมันความคิดของนายแล้วก็ผู้หญิงหน้ามืดตามัวคนอื่นๆที่เห็นกงจักรอย่างนายเป็นดอกบัวต่างหาก ไม่ใช่ฉัน! คนอย่างฉันไม่มีทางอยากได้ผู้ชายเหี้ยๆสารเลวอย่างนาย ไม่มีทางอยากเป็นผู้หญิงของนาย แล้วก็ไม่เคยคิดอยากจะนอนกับผู้ชายอย่างนายเลยสักนิด จำใส่สมองกลวงๆแถมยังชอบหลงตัวเองของนายเอาไว้ด้วย!!! ไอ้ทุเรศ!!!’

มันคือเสียงของยัยผู้หญิงที่ไปหาผมที่ผับ และผมเข้าใจว่าเธออยากนอนกับผม เธอถึงตามผมมา แต่ความจริงแล้วไม่ใช่ ความจริงเธอเป็นเพื่อนของน้ำฟ้าผู้หญิงที่ผมไปหักอกเอาวันนี้ ก็คนที่ผมถึงกับต้องปิดเครื่องหนีนั่นแหละ 

และที่ยัยนี่ถึงกับลงทุนตามมาเอาเรื่องผมถึงที่คอนโดนี่ก็เพราะว่าเรื่องน้ำฟ้า เธออยากจะให้ผมไปขอโทษน้ำฟ้า ที่ผมไปหักอกน้ำฟ้า ทำให้น้ำฟ้าคิดฆ่าตัวตาย 

ใช่ ฆ่าตัวตาย ฟังไม่ผิดหรอก บอกตามตรงว่าตอนผมได้ยินผมเองก็ตกใจนะ แต่น้ำฟ้าเธอก็รอดแล้วป่ะวะ ก็ไม่ได้ตายนี่หว่า แล้วอีกอย่าง ผมก็ไม่ใช่คนผิดป่ะ ทำไมผมต้องไปขอโทษ โตๆกันแล้ว เรื่องแค่นี้แม่งน่าจะคิดได้ 

อีกอย่างก็ตามที่ผมเคยบอกไป ว่าผมกับน้ำฟ้าเราสองคนตกลงรายละเอียดเรื่องความสัมพันธ์กันเอาไว้ตั้งแต่ก่อนจะคบกันแล้ว น้ำฟ้าเองที่ไม่ยอมเข้าใจ แล้วจะมาโทษผมได้ไง ยัยเพื่อนน้ำฟ้าแม่งก็เข้าข้างแต่เพื่อนตัวเอง ไม่ยอมมองภาพรวมให้มันกว้างๆ คิดแต่ว่าผมผิด จะให้ผมไปขอโทษ พอผมไม่ไปก็คิดจะใช้กำลังบังคับขู่เข็ญ ทั้งๆที่ก่อนหน้านั้นเธอก็อาละวาดใส่ผมซะจนหูชาไปหมดแล้ว ไม่รู้คิดจะกระทำชำเราผู้ชายบอบบาง(มั้ง)อย่างผมไปถึงไหน ไม่รู้หรือไงว่าผมก็เจ็บเป็นเหมือนกันนะเว้ย แถมพอผมขัดขืนหนักเข้า เธอก็เล่นใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ทำอย่างกะผมเป็นควายทะมึนที่จะลากจะจูงไปทางไหนก็ได้ แล้วเป็นไงล่ะทีนี้ ผมก็เริ่มทนไม่ไหวบ้างไง เลยจับจูบสั่งสอนซะเลย แต่แม่งยัยนั่นก็ยังไม่วายแผลงฤทธิ์ได้อีก อย่างไอ้คำทิ้งท้ายที่เธอตะโกนใส่หน้าผมก่อนเปิดประตูวิ่งออกไปเมื่อกี้นี้ไง ที่ผมบอกว่ามันยังดังก้องอยู่ในหูผมอ่ะ

แต่ผมจะบอกอะไรให้นะ ว่าคนอย่างผมไม่มีวันยอมแพ้ผู้หญิงหรอก โดยเฉพาะผู้หญิงอย่างยัยนั่น ผู้หญิงอวดดีอวดเก่ง ดูซิว่าจะเก่งได้สักเท่าไหร่ เธอบอกว่าไม่อยากได้ผม ไม่คิดอยากนอนกับผม และไม่มีทางกลายมาเป็นของผมใช่มั้ย ทำเป็นเล่นตัวนักใช่มั้ย ได้ งั้นผมจะทำให้เธอรู้ ว่าผลของการท้าทายผู้ชายมันเป็นยังไง ยิ่งผู้ชายที่ชอบของยากๆท้าทายๆอย่างผมด้วยแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลย คราวนี้บอกได้คำเดียวว่ายัยนั่นได้เจองานช้างแน่ เพราะผมคงไม่เคยบอกสินะ ว่าคนอย่างผม ยิ่งท้าทายก็ยิ่งชอบ ยิ่งยาก ผมก็ยิ่งอยากได้ แล้วอะไรที่ผมอยากได้ มันก็ไม่มีอะไรที่ผมไม่เคยได้

“แล้วฉันจะคอยดู วันที่เธอกลืนน้ำลายตัวเอง” ...(ยิ้มร้ายกาจ)

#James End