Destiny 142

ระหว่างทางกลับไปคอนโดเรเน่นั้นทนไม่ไหวอีกต่อไป เธอเล่นจนเหนื่อยละยังมาเจอเครื่องเล่นอันสุดท้ายที่แสนจะโหดถือว่าหินมาก ๆ พอเดินมาถึงรถยนต์ร่างบางก็นอนฟุบหลับหนุนตักเอริคไปเลยในทันที

“ดูสิคนอยากเล่นสลบไสลไปซะก่อนใครเลยนะ”

เขาลูบหัวเธออย่างเอ็นดู คอยจ้องมองดูตลอดว่าเธอยังโอเคดีอยู่ใช่ไหม ส่วนเธอในตอนนี้ขนาดข่มตาให้ตัวเองหลับตานอนยังมีความรู้สึกว่าตัวยังหมุนติ้ว ๆ อยู่กับบนเครื่องเล่นอยู่เลย ตอนยังหลับไม่สนิทแล้วรถขึ้นสะพานเธอรู้สึกตัวลอยตามเหมือนกับตัวเด้งขึ้นเด้งลง พร้อมที่จะอ้วกมาก!🤢

“จะอ้วก”

“เดี๋ยวก็หาย หลับไปเถอะ”

ให้ตายเถอะทำไมมันถึงได้รู้สึกอยากจะอ้วกตลอดเวลาขนาดนี้กันนะ เธอบ่นในใจเสร็จก็หลับต่อ ผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมงเรเน่เริ่มรู้สึกตัวแต่ยังคงนอนหนุนตักของเอริคเหมือนเดิม

“ตื่นแล้วหรอ ดีขึ้นบ้างหรือยัง”

“ค่ะ ยังมึนๆอึนๆอยู่เลยค่ะ”

“เฮ้อ จะไม่เล่นแล้ว”เธอพูดเสียงอู้อี้ทั้งที่ก่อนหน้านั้นอยากเล่นแทบตาย มาตอนนี้ทรมานแทบตายเช่นกัน

“ฮึ่ม ว่าไงนะ”เขาถามซ้ำพร้อมก้มหน้าเข้าไปใกล้เธอ

“จะไม่เล่นทอร์นาโดอีกแล้วค่ะ”พูดทั้งที่ยังหลับตาอยู่ เอริคก็ยังคอยถือยาดมให้เธอดมไปด้วย

“เรเ