Share

Chapter 29

Author: Hai
last update Last Updated: 2026-01-23 15:28:07

Nagising si Emma sa malamlam na liwanag ng umaga. Ilang segundo siyang nakatitig sa kisame, pilit inaalala kung nasaan siya. Hindi ito ang kwarto nila ni Edward, at sa pagkaunawang iyon, agad bumalik ang bigat sa kanyang dibdib.

Marahan niyang hinaplos ang kanyang tiyan.

“Good morning, baby,” bulong niya. Pilit ngumiti kahit mabigat ang loob.

“Bagong araw na.” Mahinang bulong niya.

Bumangon siya at nagtimpla ng mainit na gatas. Tahimik ang apartment, ngunit hindi na ganun kasakit ang katahimik
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • Paghihiganti ni Emma   Chapter 37

    Madilim pa ang paligid nang dahan-dahang magmulat ng mga mata si Edward.Saglit siyang nanatiling nakahiga, nakatingin sa kisame, pinakikinggan ang mahinang paghinga ni Emma na nasa tabi niya.Nakaunan pa rin ito sa kanyang dibdib, ang isang kamay ay mahigpit na nakakapit sa kanyang damit, tila takot na mawala siya kahit sa panaginip.Bahagyang ngumiti si Edward.Marahan niyang hinaplos ang buhok ni Emma, maingat upang hindi ito magising.Ngunit sa kabila ng katahimikan…Hindi mapakali ang kanyang isipan.Paulit-ulit na bumabalik ang mga sinabi ni Emma kagabi.Hindi siya galit. Hindi siya nasaktan.Ngunit may isang bagay na gumugulo sa isipan niya. Ang malaking konsensya. Mariin siyang napapikit. Hindi niya kasalanan.Paulit-ulit niyang sinabi iyon sa sarili mula Pa kagabi. Ngunit hindi ibig sabihin noon na wala siyang responsibilidad. Napatingin siya kay Emma. Mahimbing pa rin ang tulog nito, payapa ang mukha, walang bakas ng sakit na matagal nitong kinimkim. At sa sandaling iyon. Ma

  • Paghihiganti ni Emma   Chapter 36

    Nakahiga na sila sa kama. Nakaunan si Emma sa braso ni Edward, habang ang lalaki nama’y marahang hinihimas ang buhok niya, isang paulit-ulit na galaw na tila sanay na sanay, parang alam kung paano siya papakalmahin hanggang sa dalawin ng antok.“Edward…” mahina niyang sabi.Bahagyang napatigil ang kamay ni Edward. Tumingin siya sa mukha ng asawa. Hindi ito nakangiti, hindi rin seryoso, ngunit may kung anong bigat sa mga mata nito na agad niyang napansin.“Spill it, wife,” mahinahon niyang sagot.“May gusto akong sabihin sa’yo,” pagpapatuloy ni Emma. “Ayoko na ng mga sikreto sa pagitan natin. Kung magagalit ka man… tatanggapin ko.”Biglang kinabahan si Edward. Maingat niyang inayos ang posisyon nila upang magkatapat ang kanilang mga mukha, para masilayan niya nang malinaw ang ekspresyon ni Emma.“Whatever it is,” mariin ngunit malumanay niyang sabi, “hindi ako magagalit, wife.”“Hindi mo pa nga alam ang sasabihin ko…”“Even though,” putol ni Edward, sabay ngiti. “Go on.”Huminga ng mal

  • Paghihiganti ni Emma   Chapter 35

    Unti-unting bumalik sa normal ang lahat, o kung hindi man normal, mas payapa.Tuluyan nang naging okay si Emma. Hindi man perpekto ang mga araw, sapat na ang katahimikan para makabawi ang katawan at isip niya. Kahit abala si Edward sa trabaho, hindi niya nakakalimutang magparamdam. Laging may tawag sa umaga, mensahe sa tanghali, at video call sa gabi.Okay ka lang ba?Kumain ka na?May gusto ka bang kainin mamaya?Minsan bulaklak ang dumarating sa bahay. Minsan tsokolate. Minsan simpleng note lang na may kasamang pagkain na ipinadala niya mula sa paborito nitong restaurant. Maliit na bagay para sa iba, pero para kay Emma, malaking paalala na hindi siya nag-iisa.Unti-unti ring gumaan ang pakiramdam niya. Ang isip niyang dati ay puno ng takot at pag-aalinlangan, ngayon ay mas malinaw. Mas payapa at Masaya.Masasabi niyang… happy ang utak niya. Walang stress. Walang bigat.Isang hapon, habang nakaupo siya sa sofa at hawak ang cellphone, pumasok ang isang mensahe mula kay Edward.“I love

  • Paghihiganti ni Emma   Chapter 34

    Naging mabagal ang takbo ng mga araw matapos ang insidente sa ospital, mabagal, ngunit mabigat. Parang bawat segundo ay may dalang paalala kung gaano kalapit silang muntik mawalan ng isang buhay.Mula nang makalabas si Emma ng ospital, halos hindi na umalis sa tabi niya si Edward. Kung hindi man siya nakaupo sa gilid ng kama, nasa sofa lang siya sa loob ng kwarto, nakamasid, nakikinig sa bawat paghinga ni Emma, parang takot na takot na baka sa isang iglap, mawala ito sa paningin niya.Araw-araw, siya ang naghahanda ng pagkain ni Emma. Siya ang nag-aabot ng tubig, ng gamot, ng unan kapag nahihirapan ito sa pag tulog gawa ng pagbubuntis niya. Siya rin ang unang nagigising tuwing madaling-araw, basta makaramdam lang ng kaunting galaw sa kama.“Edward…” mahinang tawag ni Emma isang umaga, habang nakasandal ito sa unan. “Pumasok ka na sa work. Kaya ko naman ang sarili ko.”Napatingin si Edward mula sa tasa ng kape na hawak niya. Kita sa mga mata niya ang pag-aalala, hindi na ito nawala sim

  • Paghihiganti ni Emma   Chapter 33

    Mabilis ang mga pangyayari sa emergency room. Halos hindi namalayan ni Edward kung paano niya naibaba si Emma sa kama, kung paano agad silang sinalubong ng mga nurse at doktor. Ang tanging malinaw lang sa isip niya ay ang pamumutla ng mukha ni Emma at ang mahina nitong ungol sa sakit.Ilang sandali pa, lumabas ang doktor mula sa loob ng silid. Mabigat ang ekspresyon ng mukha nito, dahilan upang manigas si Edward sa kinatatayuan.“Mr Dela Vega.,” maingat na panimula ng doktor, “dobleng ingat na lang po sa susunod. Mabuti na lang at naisugod ninyo siya agad sa ospital. Kung na-late pa kayo ng kunti, muntik ng mawala ang bata.”Parang may humigpit sa dibdib ni Edward.Nagpatuloy ang doktor. “Base sa findings, mahina ang kapit ng bata. Sobrang stressed ang nanay. Payo ko lang, ilayo niyo siya sa stress. Dahil kung hindi, baka sa susunod na punta ninyo rito, tuluyan na nating hindi mailigtas ang bata.”Napasulyap si Edward sa loob ng kwarto, kung saan mahimbing na natutulog si Emma, may na

  • Paghihiganti ni Emma   Chapter 32

    Tahimik ang sementeryo nang dumating si Emma. Mabagal ang bawat hakbang niya sa pagitan ng mga lapida, parang bawat isa’y may dalang bigat na pilit niyang tinatahak. Sa kamay niya’y may hawak na maliit na bungkos ng puting bulaklak—paborito ni Maya noon.Huminto siya sa harap ng isang simpleng lapida.MAYA A. RIVERAIsang mahal na kapatid, isang anak na minahal.Dahan-dahan siyang lumuhod. Inilapag ang mga bulaklak, saka marahang hinaplos ang malamig na marmol.“Hi, Maya…” mahina niyang bati, nanginginig ang boses. “Pasensya na kung ngayon lang ulit ako dumalaw.”Huminga siya nang malalim, pero sa halip na gumaan, mas bumigat ang dibdib niya. Parang sabay-sabay na bumalik ang lahat—ang katahimikan ng gabi, ang huling tawag, ang balitang hindi na niya kayang burahin sa isipan.“Namimiss na kita,” tuloy niya, tuluyang bumigay ang luha. “Araw-araw. Kahit anong pilit kong magpakatatag, parang may kulang pa rin sa’kin.”Napahagulgol siya, walang pakialam kung may makarinig. “Ang dami kong

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status