Librairie
Rechercher
Accueil / Romance / Paid to Say I Do / Chapter 122

Share

Chapter 122

Auteur: MystiCat
last update Date de publication: 2026-03-27 22:50:33

Tahimik ang loob ng sasakyan.

Hindi dahil walang nangyayari kundi dahil lahat ay kontrolado.

Mula sa tinted window, malinaw kong nakikita ang bahay.

Simple.

Pero secured.

Too secured.

Hindi ito random.

Hindi ito basta pagtatago.

Pinagmasdan ko ang gate.

Ang cameras.

Ang galaw ng ilaw.

Then I smiled mahina.

“So this is where you ran, Tiffany…”

“Ma’am, do we proceed?”

Hindi ako agad sumagot.

Dahil bago pa kami makarating dito—

muntik na namin siyang mawala.

Nagsimula lahat sa hospital.

Planado a
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Previous Chapter Next Chapter
Chapitre verrouillé

Latest chapter

  • Paid to Say I Do   Chapter 122

    Tahimik ang loob ng sasakyan.Hindi dahil walang nangyayari kundi dahil lahat ay kontrolado.Mula sa tinted window, malinaw kong nakikita ang bahay.Simple.Pero secured.Too secured.Hindi ito random.Hindi ito basta pagtatago.Pinagmasdan ko ang gate.Ang cameras.Ang galaw ng ilaw.Then I smiled mahina.“So this is where you ran, Tiffany…”“Ma’am, do we proceed?”Hindi ako agad sumagot.Dahil bago pa kami makarating dito— muntik na namin siyang mawala.Nagsimula lahat sa hospital.Planado ang galaw ko doon.May tao ako sa loob.May tao sa labas.Pero kahit ganoon nakalusot siya.“Ma’am, we lost the car.”Yun ang unang report.Nanahimik ako noon.Hindi dahil okay lang kundi dahil iniisip ko kung paano siya nakalusot.“Where?”“Intersection. They switched lanes… then disappeared.”Napatingin ako sa monitor.CCTV feed.Frame by frame.Hindi siya random.Hindi iyon panic move.Calculated.“She knew she was being followed…”Mahina kong sabi noon.At doon ako bahagyang napangiti.Not im

  • Paid to Say I Do   Chapter 121

    Tiffany’s POV Hindi pa rin steady ang paghinga ko.Kahit nakaalis na kami.Kahit wala na yung sasakyang sumusunod.Kahit sinabi ni Ethan na “we lost them.”Hindi ako kumbinsido.Hindi pa.Tahimik ang sasakyan.Pero hindi ito yung tahimik na komportable.Ito yung tahimik na lahat nag-iisip.Lahat nag-aalala.Lahat naghihintay kung ano ang susunod.Sumilip ako sa rearview mirror.Nandoon si Ethan.Focus.Alerto.Hindi pa rin relaxed.Which meant hindi pa tapos.Napayuko ako.Dahan-dahan kong hinawakan ang tiyan ko.Mahigpit.Parang instinct.Parang kailangan ko siyang protektahan kahit wala pang malinaw na panganib sa harap ko.Pero meron.Ramdam ko.Simula pa kanina.Yung sasakyan.Yung paghabol.Yung pakiramdam na hindi ako ligtas.“Are you okay?”Boses ni Ethan.Mahina.Pero diretso.Napatingin ako sa kanya sa salamin.Saglit.At saka ako tumango.“Yeah.”Kasinungalingan.At alam naming pareho.“We’re not going to your place.”Bigla niyang sabi.Napakunot ang noo ko.“What?”“Too ob

  • Paid to Say I Do   Chapter 120

    Ethan’s POVSomething wasn’t right.I felt it the moment they stepped out of the hospital.Cyanne looked pale too pale for someone who just got discharged.But it wasn’t just that.It was the way she kept glancing back.The way her shoulders were tense.The way her hand stayed protectively over her stomach like she was shielding something… or someone.I didn’t ask right away.Didn’t want to alarm her.But I was watching.Carefully.“Let’s go,” I said as soon as I saw them, already opening the car door.Tiffany slid in beside her mom, immediately holding her arm.“You’re safe now,” she whispered.Safe.I almost scoffed.Because if there’s one thing I’ve learned you’re never “safe” when things start like this.I got into the driver’s seat.Started the engine.Checked the mirrors.Once.Twice.Three times.And that’s when I saw it.A black sedan.Parked across the street.Engine on.Not moving.At first, it looked normal.Could’ve been anyone.But then the driver didn’t look away.Didn’t

  • Paid to Say I Do   Chapter 119

    Tiffany’s POVHindi na ako mapakali.Kaya nang sinabi ni Mommy na mas mabuting umalis muna kami hindi na ako tumutol.“Sa bahay ka muna ni Tiffany,” sabi niya habang inaayos ang gamit ko. “Mas safe doon kaysa dito.”Tumango ako.Tahimik.Mabilis ang kilos namin.Walang announcement.Walang paalam.Lalo na kay Javier.At iyon ang pinakamahirap.Pero kailangan.“Ready?” tanong ni Mommy.Huminga ako ng malalim.“At this point… wala naman akong choice.”Mahina akong ngumiti.Pero hindi umabot sa mata ko.At pagkatapos lumabas na kami ng kwarto.Tahimik ang hallway.Normal.Walang kakaiba.Pero habang naglalakad kami doon ko ulit naramdaman.Yung pakiramdam na kanina pa gumugulo sa akin.Mas malakas ngayon. Mas malinaw.Parang may matang sumusunod sa bawat galaw ko.Dahan-dahan akong napahinto.“Mom…”Mahina.Pero sapat para mapalingon siya.“Ano’ng meron?” tanong niya agad.Hindi ako agad sumagot.Dahan-dahan akong tumingin sa paligid.Sa dulo ng hallway.Sa mga taong dumadaan.Sa nurse s

  • Paid to Say I Do   Chapter 118

    Tiffany’s POVHindi ako agad nakahinga.Kahit nakalabas na si Javier.Kahit nagsara na ang pinto.Parang naiwan pa rin siya dito.Sa bawat salita.Sa bawat tanong.Sa bawat tingin niya sa akin na parang… may karapatan siya.At iyon ang pinaka-delikado.Dahil kung magpapatuloy pa siya baka ako ang bumigay.Napapikit ako.Mahigpit.Pinipigilan ang sarili.“Anak…”Mahina ang boses ni Mommy.Nagmulat ako.Nandito pa pala siya.Nakatingin sa akin.Nag-aalala.At doon ko na-realize—hindi lang pala ako ang nahihirapan.“Tiffany,” lumapit siya, marahan. “Anong nangyayari? Naalala ka na ba niya?”Tahimik lang ako.Hindi ko alam kung saan magsisimula.Dahil kahit ako hindi ko na rin alam kung paano ipaliwanag ang gulo na ‘to.“Si Javier…” dagdag niya, “…bakit parang—”“Mom.”Mahina.Pero pinutol ko siya.Ayokong marinig.Ayokong ipangalan.Dahil kapag ginawa ko mas magiging totoo.Huminga ako ng malalim.At saka ako tumingin sa kanya.Diretso.“Kailangan kong umalis.”Nanigas siya.“What?”“Af

  • Paid to Say I Do   Chapter 117

    Javier’s POVHindi ako nagtagal.Dapat sandali lang.Bibili lang ako ng pagkain, babalik agad pero hindi ko magawa.Hindi ko maipaliwanag.Parang may humihila sa akin pabalik.Parang may mali.Pagdating ko sa floor, huminto ako.Hindi ako agad pumasok.Kasi may narinig ako.Mga boses.Sa labas ng kwarto.At kilala ko kung kanino galing.“…kung lumabas na si Javier ang ama…”Nanigas ako.Parang may sumabog sa tenga ko.Hindi ako gumalaw.Hindi ako huminga.“…ano ang gagawin mo sa anak ko?”Boses ng isang babae.Pamilyar.Veronica.Ang alam ko siya ang mommy ni Cyanne.At sa isang segundo nawala ang lahat ng ingay sa paligid.Ama?Ako?Hindi pwede.Hindi“…then the child is a Villamor.”Mom.Diretso.Malamig.Sigurado.At doon tuluyan akong nanlambot.Napaatras ako ng isang hakbang.Hindi nila alam na naririnig ko.At sa totoo lang hindi ko rin alam kung gusto ko pa bang marinig.Pero hindi ako makaalis.Parang nakapako ako sa lugar.“…at hindi mo kukunin ang bata at iiwan ang anak ko—”

  • Paid to Say I Do   Chapter 16

    Scarlett’s POV“Ma’am, wala po si Sir Javier sa opisina niya. Sabi po ng secretary niya, pumunta raw po siya sa warehouse.”Nagulat si Scarlett sa narinig.Ano kaya ang iniisip ni Javier? Talagang pupunta pa siya sa warehouse, eh hindi naman iyon ang department niya.Tapos naalala niya andoon nga

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-18

  • Paid to Say I Do   Chapter 20

    Cyanne’s POVNanatili akong nakasandal sa pinto, hinihingal ng bahagya. Ramdam ko pa rin ang init ng halik niya sa labi ko.Dahan-dahan siyang lumayo, pero hindi tuluyang bumitaw. Nasa magkabilang gilid pa rin ng mukha ko ang mga kamay niya.“Hindi ko na kayang magpanggap na wala lang,” mahina niya

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-19

  • Paid to Say I Do   Chapter 19

    Cyanne’s POVBumaba ako sa office area ng warehouse, hawak ang bag ko habang nagpaalam sa mga kasamahan ko.“Bye, ingat kayo bukas,” bati ko sa isang kasamahan ko. “See you, Cyanne!” sabay walis ng ngiti nila.Huminga ako nang malalim at sinimulan ang paglakad palabas. Unti-unting lumalamig ang ha

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-19

  • Paid to Say I Do   Chapter 15

    Cyanne’s POVNagising ako nang may naaamoy akong kape. Saglit akong natulala. Hindi ako sanay na may gumigising sa’kin kundi alarm. O ingay ng sarili kong isip.Umupo ako sa kama. Tahimik ang unit. Walang sigawan. Walang mabigat na yabag.Paglabas ko ng guest room, napatigil ako.Nasa dining table

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-18
Plus de chapitres

Vous vous intéresseriez aussi à

Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status