LOGINNapatitig ako sa screen ng phone ko, halos hindi makapaniwala. Nanginginig ang mga kamay ko habang hawak ang phone. Alam kong mali na lumabas pa ako, alam kong pwedeng magalit si Daddy kapag nahuli ako, but I didn't care anymore. Mabilis akong tumayo at patagong tumakbo palabas ng bahay.Paglabas ko ng gate, nakita ko agad ang bulto niya sa ilalim ng madilim na puno.Hindi na siya nag-abalang magsalita pa. Agad siyang humakbang nang mabilis palapit sa akin, hinila ako sa baywang, at niyakap ako nang napakahigpit.That single embrace was enough to completely break down all my remaining strength. I broke down and sobbed against his chest.“Why did you let them do this to us?” umiiyak na sigaw ko sa dibdib niya habang hinahampas ko ang likod niya. “Bakit pinabayaan mo lang sila?!”Mas lalo niyang hinigpitan ang pagkakayakap sa akin. “I thought... I thought it would protect you from all the stress, Nancy.”“Protect me from what?!”“From me. From destroying your own dreams because of me.”
Huminto siya sa paghakbang, pero hindi siya agad lumingon. Nang sa wakas ay humarap siya sa akin sa ilalim ng ilaw ng poste, malamig at halatang pagod ang mukha niya.“What is it, Nancy?”“Can we talk? Kahit sandali lang.”“About what?”“About us. Hindi ko na kaya iyong ganito, Cameron. I miss you so much.”Nag-iwas siya ng tingin. “There is no 'us', Nancy.”Pakiramdam ko biglang nawalan ng hangin ang buong paligid ko. Pakiramdam ko ay sinampal ako nang napakasakit. “A-Anong sabi mo?”“You heard me.”“After everything that happened between us? Matapos mong sabihin kay Daddy na gusto mo akong pakasalan, ganun-ganun na lang 'yun? Nasaan na 'yong Cameron na handa akong ipaglaban?” sigaw ko, hindi na napigilan umiyak.Tumingin siya sa malayo, hindi kayang salubungin ang tingin ko. “Nancy, this isn't good for you. You need to focus.”“That's not your decision to make!” sigaw ko muli habang nanginginig ang buong katawan ko.“It is my decision when I'm the one responsible for your training a
Kinabukasan, pumasok ako sa flight center na may kaunting pag-asa. Akala ko pagkatapos ng kagabi, babalik din sa normal ang lahat kapag nakapag-isip-isip na si Daddy.Mali pala ako. Sobrang mali.Pagkalabas na pagkalabas ko pa lang mula sa locker room ng training center, agad kong natanaw ang matangkad na tindig ni Cameron sa kabilang dulo ng hallway. Nagtagpo ang mga mata namin sa gitna ng maraming trainees na naglalakad sa paligid.For a second, umasa ako. Akala ko lalapitan niya ako, kakausapin, o kahit man lang ngingitian nang tipid para iparamdam na maayos ang lahat, pero hindi.He didn't smile at me.Isang malamig at halos hindi mapansin na tango lang ang ibinigay niya sa akin bago siya mabilis na tumalikod at nagpatuloy sa paglalakad palayo sa akin.“Captain!” tawag ko sa kaniya habang binibilisan ang lakad ko.Hindi man lang siya lumingon o bumagal.“Cameron!” sigaw ko pa, wala na akong pakialam kung pinagtitinginan na ako ng ibang mga flight attendants at instructors sa palig
“T-Twin brother? May kakambal siya?”Hindi ko napigilang ulitin ang tanong na 'yun habang pabalik-balik ang tingin ko sa dalawa. Nanlaki ang mga mata ko at napatakip ng bibig nang marealize ko ang pinag-uusapan nilang dalawa at napatitig nang diretso sa mukha ni Cameron.Seryoso lang siyang nakatingin sa akin at dahan-dahang tumango. “Yes.”Agad akong bumaling kay Daddy para humingi ng kahit anong senyales na nagbibiro lang sila, pero nanatiling matigas at walang ekspresyon ang mukha niya. Halatang hindi man lang siya nagulat sa rebelasyong 'to, na para bang matagal na niyang alam ang buong kuwento.So, ako lang pala ang walang alam? Hindi ko pala talaga siya ninong! Although may kutob na ako no'ng una pa lang, nakakagulat pa rin na malaman ko 'to.“His name is Caleb,” paliwanag ni Cameron sa kalmadong boses. “Siya ang ninong na tinutukoy ng parents mo. We look almost identical.”“Kung ganun... bakit ikaw ang nandito?” tanong ko, halos hindi makapaniwala.Bumilis ang tib0k ng puso ko
Napasinghap ako nang maramdaman kong dahan-dahang humahagod ang mga daliri ni Cameron sa basang-basa ko pa ring bukana habang buhat-buhat pa rin niya ako. Ang sarap ng haplos niya, nakakawala ng antok at nakakabaliw.Tila alam na alam ng pagkababáe ko na papasok na naman siya dahil nakanganga 'yon, handang-handa para sa kargáda niya.Giniling ko ang sarili ko upang sabayan ang paghagod niya.“My girlfriend is getting wild,” mahabang bulong niya sa panga ko bago ako kinagat nang madiin doon. “Pagbibigyan kita. Kakainin kita hanggang sa magmakaawa ka na ipasok ko na 'to.”Dire-diretso ang lakad niya papunta sa guest room na inilaan ni Mark para sa amin. Pagpasok na pagpasok niya, isinara niya ang pinto gamit ang siko niya at mabilis na pinalitada ang lock. Hindi na niya nagawang buksan ang ilaw, ang natatanging liwanag lang na pumapasok sa kwarto ay ang ilaw mula sa poste sa labas na dumaan sa malaking salamin na bintana.Natawa ako nang ihagis niya ako sa ibabaw ng malaking king-sized
Nanlaki ang mga mata ko sa sinabi niya habang buhat-buhat niya pa rin ako pabalik sa bedroom. Ramdam na ramdam ko ang pagkalalak¡ niyang nakasagad sa loob ko at unti-unti na namang pumipintig habang naglalakad siya.Mahina ko siyang hinampas sa braso at hinalikan pagkatapos. Masyado na akong naaadik sa halik niya. Ang sarap niyang humalik. Napakatamis at puno ng pagmamahal.Kung pwede dito na lang kami sa bahay at magba-bonding, pero medyo na-e-excite rin ako sa party mamaya.“Cameron baby, katatapos lang natin, pagpahingain mo naman ako,” sabi ko habang binababa niya ako nang marahan sa ibabaw ng kama. “Nakapasok pa rin ang alaga mo sa loob ko tapos sasabihin mo pupunta tayong party?”“I’m deadly serious, baby,” ngumiti siya nang nakakaloko at hinalikan ang nakaawang kong labi. “Pagdating natin doon, gusto kong malaman nilang akin ka. Also, I want you to remember who owns you the entire night.” Sabay pisil niya sa namumula kong sus0 at pinisil-pisil ang n¡pple ko. “Okay, baby?”Napas
Hindi isa o dalawang beses kundi maraming beses na nakikita ko araw-araw si Ninong Alaric na may kalampungan sa sala. Minsan naririnig ko pa ang babae na umuûngol, pero hindi ko pinapansin.Hindi na ako magugulat kung may anak na siya. Pero iyong nakaraan, daddy lang ang tawag sa kanya no'ng bata.
Maaga pa lang gumising na ako para maglaba. Iniwan ko sa kwarto si Brea dahil mahimbing pa ang tulog.Naabutan ko si Ninong Alaric sa sala kaya pinagtimpla ko na rin ito ng kape. Hinain ko na rin iyong binili kong pandesal."You're early." Nakasunod ang tingin niyang sabi. "Bakit hindi ka pumunta s
Nagpatest agad ako. Habang hinihintay namin ni Brea ang apat na result ng pt, magkahawak kamay kami. Parehong nanlalamig. Napapikit ako nang biglang sumigaw si Brea. Pakiramdam ko sasabog ang dibdib ko. Hindi ko alam ang mararamdaman ko. "Positive lahat, besh!" tili niya. Natulala ako sa kawalan
"Ang galante pala ng ninong mo, eh!" Umakbay sa akin ni Brea habang ako nakatulala sa kawalan. "Hindi mo na pproblemahin ngayon ang hospital bills! Dapat kasi humingi ka na lang ng tulong sa kanya.""Nakakahiya, Brea. Nakikitira na nga kami sa kanya. Hihingi pa ako ng tulong." Umiling-iling ako.Sa







