FAZER LOGIN
Nica's POV
"Subukan mo lang, Nica, tayo lang naman ang nandito." Udyok sa akin ni Brea, ang kaibigan ko. "Subukan mong ipakita ang cleavage mo. Ayan ganyan. Malaki naman ang susô mo kaya papaldo ka dyan. Isipin mo ang nanay mong nakaratay sa ospital." Pikit-mata kong sinunod ang kaibigan ko. No'ng una, nahihiya pa ako. Cleavage lang ang pinakita ko at hita, pero sa mga sumunod na araw, nang padami na nang padami ang gifts na nakukuha ko, halos ipakita ko na ang kaluluwa ko sa mga viewers. Nilamas-lamas ko ang magkabila kong bundok. Nakatakip naman ng tape ang nîpples ko kaya hindi pa nila nakikita lahat. Halos maghubád na ako sa harap ng camera at tuwang-tuwa sa dami ng gifts. Kahit papaano may maipambabayad na ako ng hospital bills ni nanay. Wala naman akong aasahan sa mga kuya ko na kontrolado ng mga asawa nila. "Kamusta ang trabaho?" Nakangising bungad ni Brea. Pumasok siya sa kwarto at tumabi sa akin. "Dadami pa yan kapag pinakita mo na sa kanila lahat. Uulan ng gifts. Magnext level ka na," aniya. "Ganito oh." Naghubád siya sa harap ko sabay ungôl habang minamasahe niya ang magkabila niyang dibdib. Nagulat ako dahil bumaba ang kamay niya sa tyan sabay hagod ng kanyang pvke. "Ah..." At sinabayan pa niya ng mahabang ungôl. Napailing ako. "Hindi ko kaya." "Tanga! Paano ka kikita ng malaki niyan. Buti nga tinuturuan ka. Hindi naman nakikita ang mukha mo." Palaisipan ko ang sinabi niya sa mga sumunod na araw. Kaya no'ng madaling araw, sinubuakan ko maglive. Maraming online kapag ganitong oras. Tinutok ko ang camera sa katawan ko at dahan-dahan naghubád. Paisa-isa lang ang dagdag sa viewer, pero nang tanggalin ko ang nîpple tape ko, dumami. Pinisil-pisil ko ang susö ko, nilaro ang nîpples ko hanggang sa mamula 'yon. Sinabayan ko rin ng pag-ungól hanggang dumami na ang nagsesend ng gifts. Iniliyad ko ang katawan at dinaosdos ang kamay ko sa aking pvke. "Ah..." mahabang ungol ko at sinalat ang pagkábabae ko. Kinalkal ko 'yon, hinagod hanggang sa mamasa. Binuklat ko sa viewers bago pinasok ang isang daliri ko habang umûungol. "Ngh! Ang sarap... ahh..." Umulan ng gifts. May mga nagdedemand pa na dalawahin ko ang daliri ko na nakapasok sa aking pûke kaya ginawa ko. "Ilabas-masok mo, Miss Red!" sabi sa comment. "Bilisan mo! Ahh! Ang sarap! "Ang sarap mong kantûntin, Miss Red!" Samot-saring comment ang natatanggap ko, ganun din ang pagpapaulan nila ng gifts. May ilan pang comment na nagsasalsál daw sila habang pinapanood ako kaya mas lalo kong ginalingan at gumiling-giling pa ako. Mabilis kong inilabas-masok ang dalawa kong daliri kahit masakit na. Tinapat ko sa camera at pinakita sakanila kung paano ko bulatlatin ang pûke kong naglalawa at namumula. "Ah... masarap ba ako?" Panlalandi ko sa kanila. Halos sumabog ang comment section sa dami ng comment. "Ang sarap mo Miss Red!" Nilamas ko ang dibdib ko habang nagfifinger ako sa harap nila. Isang viewer ang bumagsak ng malaking gift kaya halos lumuwa ang mata ko. Dahil nakalimutan ko icharge ang phone, namatay 'yon. Hingal akong napasandal sa poste ng kama sa may bandang paanan nito at nagulat nang makitang nakatayo sa may pintuan ng kwarto si Ninong Alaric. "Ninong?" bulalas ko. Para akong binuhusan ng malamig na tubig habang nakatingin sa kanya. Pakiramdam ko sasabog ang dibdib ko sa kaba. "A-Ano pong ginagawa niyo rito? Kanina pa po kayo dyan?" "Pinapanood ka," malamig niyang sabi. "Masarap ba, Nica? Gusto mo bang tulungan kitang ilabas?" Sa isang iglap, nasa tapat ko na siya, nakaluhod, nakahawak sa magkabila kong hita. "Kanina pa kita pinapanood, Nica." "Ninong... ahh!" Napamulagat ako nang sunggaban niya ang pûke ko. Napaliyad ako at napahawak sa kanyang ulo. Pinagduldulan ko ang puke ko sa mukha niya. Nilaplap niya 'yon kaya halos mahibang ako sa sarap. Napakapit ako sa poste ng kama habang kinakain ng ninong ko ang pagkababáe ko. Halos mabaliw ako. Hindi ako makapag-isip ng matino. Pakiramdam ko nasusunôg ang katawan ko sa init ng pagnanasa at sarap ng ginagawa sa akin ng ninong ko. Halos mabaliw ako. Pabiling-biling ang ulo ko sarap. Rinig na rinig ko ang paglaplap niya sa pvke ko. Nginudngod ko pa lalo ang mukha niya doon. Wala na akong pakialam kung hindi siya makahinga. Wala namang tao sa bahay kaya malaya akong makaka-ungôl. Kumiwal-kiwal ang katawan habang pinagduduldulan ang pûke ko sa aking ninong. Nararamdaman kong malapit na akong labasan. Iniikot-ikot niya ngayon ang dila niya sa butas ko. Pagkatapos finifinger ako ng mabilis. "Malapit na ako, ninong!" sigaw ko, halos mabaliw na. Halos tumirik ang mga mata ko lalo na kapag sinisipsîp niya ang kuntîl ko. Sinasabay pa ang pinatigas nitong dila na humahalukay sa aking pûke. Hindi ko na kinaya. Sumabog na ang katas ko. Pero tila hindi pa siya kontento. Pinaupo niya ako sa mukha niya habang agresibo niyang minamasahe ang magkabila kong susô. Nilamutak niya ang naglalawa kong pûke habang pinisil-pîsil ang magkabila kong susô. Nang sandaling labasan ulit ako. Natagpuan ko na lang ang sarili kong umiiyak sa sarap habang nakatuwad sa ninong kong kinakantôt ako mula sa likod. Mabilis kong chinarge ang phone ko at naglive ulit. Dumagsa ang gifts habang umiiyak ako sa sarap. Nilamas ko ang aking mga susô habang umuungôl sa kanila. Pinatay din yon agad ni ninong bago bumilis ang pagbayo niya sa akin. "You don't need that anymore, Nica. I will provide for you, at kapalit no'n, magiging parausan kita." "Ninong!" Napasigaw ako nang sabay kaming labasan. Nanginginig ang katawan ko at napasubsob sa unan. Naramdaman ko ang pagdagan niya sa akin bago kinagat-kagat ng marahan ang tenga ko. "Masusundan pa to, Nica. Ang sarap mo kantûtin." Malanding saad niya bago pinisil ang magkabila kong susô. "Sobrang sarap mo sa live, pero mas masarap ka dito." "Ninong..." Nakapikit kong saad, hinihingal. Matapos niyon, akala ko aalis na siya, pero habang kausap ko si Brea, patuloy pa ring kinakain ni Ninong Alaric ang puke ko. Dinidilaan niya 'yon. Maya't-maya at nginangabngab. Hindi ko alam paano natapos ang gabing 'yon. Pero kinabukasan, parang walang nangyari. Nakikitira lang kasi kami kay ninong at ngayon ko lang natanto na hayok pala siya pagdating sa pagkain ng pûke. Bumisita ako kay nanay sa ospital. Magbabayad sana ako ng bills, pero ang sabi bayad na raw lahat. "Sino po ang nagbayad?" takang tanong ko. "Alaric Montefalco," wika ng nurse habang nakangisi pa. "Iyong bilyonaryo mong ninong." Natulala ako. Kapalit ba to ng ginawa namin kagabi?Alaric chuckled. Bumungisngis ako nang pisilin niya ang ilong ko. "Kung ako ang tatanungin mo, alam mo na ang sagot dyan."Napahilamos ako ng mukha. "Gusto kong marinig—""Ehem!"Sabay kaming napalingon sa tumikhim. Wala sa sariling naitulak ko si Alaric nang makita kong si Violet 'yon, iyong pumunta noon sa condo ni Alaric."Pasensya na ulit ha? Pero kasi nirerequest nila kayo sa loob. They want Nica to walk the runway with her signature bag. I think kanina ka pa hinahanap ng kaibigan mo. I actually informed her about the request."Napatingin ako kay Alaric. He just nodded with a smile."Ako talaga? Mismo? I mean, si Alaric? Hindi ba pwedeng magkasama kami?" paninigurado ko."Pwede naman—""It's fine, baby. I'll just watch you," agap ni Alaric at pinagsiklop ang mga daliri namin. "Let's go? Brea is looking for you."Nakaramdam ako ng kaba. Yes, I'm a bag designer, pero ang tagal na kasi no'ng huli kong lakad sa runaway. Nakakapressure naman 'to. Sana man lang na-inform ako agad para
Humarap ako sa kanya at pekeng ngumiti. Nakita ko ang pagdaan ng inis sa mga mata niya, tila hindi nagustuhan ang sinabi ko.Nagtatanong lang naman ako ng maayos, na sa kanya na kung mamimisinterpret niya."Meron. Kakastart pa lang. Saka bakit ka ba dikit nang dikit kay Alaric? Do you think I don't know what you've been doing? You've been chasing after him and using your company as an excuse to get close to him!"I chuckled, completely unfazed. "Hinahabol? Liliene, baka nakakalimutan mo, si Alaric ang nagpumilit sa collaboration na 'to. Look, if you're trying to trigger me because I'm already successful, don't. You'll only embarrass yourself. And if this is about Ashi, please, iyong-iyo na siya. In fact, you’d be doing me a favor by taking my problem away."Nanlaki ang mga mata niya. "What did you say?""Narinig mo ako," I said firmly, taking a step closer to her. "I know what you and Ashi were trying to do to my company. I know about the attempted takeover. So don't act high and migh
Dahan-dahan siyang humakbang palapit sa akin. Inabot niya ang kamay ko at inayos ang isang stray strand ng buhok ko sa likod ng tainga ko. His fingers brushed lightly against my skin, sending a chill down my spine."You look stunning, Nica," mahina niyang sabi.Napakurap ako. Nawala bigla ang lahat ng baon kong pambara sa kaniya. "S-Salamat. Ikaw din naman... mukhang tao ngayong gabi."Tumawa siya ng mahina. "Let's go. Nakaabang na ang kotse sa ibaba."Bumaba kami sa basement parking. Dahil nasa akin pa rin ang susi ng kotse niya mula kanina, inabot ko iyon sa kaniya. "O, mag-drive ka na. Hindi ako nagtrabaho dito para maging driver mo."Kinuha niya ang susi at mabilis niyang binuksan ang passenger door para sa akin. " Hop in, partner."Sumakay ako at pumasok din siya sa driver's seat. Habang nasa byahe, he gave me a heads up na hindi na pala raw private fashion show 'yong pupuntahan namin kundi Metro Gala. Buti na lang talaga maganda 'yong suot ko.Pagdating namin sa venue, napakaram
"Hindi ka sasabay sa amin pabalik sa kumpanya?" takang tanong ko pagkalabas namin sa resto. "Aalis ka? Paano iyong event na pupuntahan natin?"Tumitig siya sa akin, pero 'yong mga mata niya, parang nakangiti. Ewan ko ba sa lalaking 'to. May fashion show kaming dadaluhan mamaya tapos aalis pa.Ano kaya ang gagawin nito?"Susunod ako, mabilis lang," aniya at ginulo ang buhok ko. "I'll see you later."Ang ending, siya 'yong nagtaxi tapos ako ang nagdrive ng kotse niya. Gulat na gulat nga si Hannah kasi pinagkatiwala sa akin ni Alaric iyong kotse niya. Sabagay, wala pa naman siyang alam.Pagdating sa kumpanya, back to work agad kami, pero hindi ko maiwasan mapaisip. Ano bang gagawin ng lalaking 'yon?Ilang oras ang lumipas at pinababa kami sa first floor at dahil doon daw ang meeting. Marketing team this time.Pagbukas ng elevator, maraming nang tao sa lobby, hinihintay yata si Alaric. Nang umingay ang paligid, may ilan na napasinghap, gulat at samo't saring reaction, nang pumasok sa entr
Kanina pa kami nagbubulungan dito ni Hannah kung anong i-o-order namin, pero panay pasahan kami ng menu. Ang ending pinasa namin kay Alaric.Iyong sanay ako sa ganito, pero biglang tinamaan ng hiya. Ito kasing si Hannah, may pa-fine dining restaurant pang nalalaman. Kung sana sa cafeteria kami tumuloy, hindi sana kami nap-pressure ng ganito.“Hindi kayo mag-o-order? Ako na lang?” paninigurado ni Alaric.“Opo, Sir. Ikaw na lang. Nakakahiya naman sa'yo,” si Hannah.Marahan ko siyang siniko at pinanliitan ng mata.“Dapat kasi ikaw na,” bulong ko. “Kung sana sa cafeteria tayo, hindi tayo naha-hotseat dito.”“Sorry naman po, Ms. Nica, gusto ko lang makatry ng fine dining,” sabi niya at napa-peace sign.Medyo nagulat ako. First time pala niya 'to?Nakonsensya ako bigla. Hindi na lang ako umimik at hinayaan na lang namin na si Alaric ang mag-order, pero ang kapalit no'n halos i-order niya lahat.Napanganga kaming dalawa ni Hannah, sabay na napatingin kay Alaric.“Kung hindi kayang ubusin, pw
Napasabunot ako ng buhok nang maalala ko na naman 'yong sinabi ni Alaric.“Kasi mahal kita, Nica.” Paulit-ulit ko 'yon naririnig, na parang sirang plaka tapos mag-iinit ng sobra ang mukha ko.Kinikilig ba ako? Definitely not! No! Hindi! Hindi ako kinikilig!Hindi ako maka-focus sa in-edit ko! Para na akong baliw dito, pinapaypayan ang sarili tapos ginugulo ang buhok.“Ms. Nica, ayos lang po ba kayo? Pwede naman po kayo magpahinga o 'di kaya magpatulong sa akin kung na-s-stress na kayo sa trabaho,” si Hannah.Napatingin ako sa kanya at pilit na ngumiti. “Ayos lang ako. Kaya ko naman.” Inayos ko ang sarili ko dahil nakakahiya.Nakalimutan kong may kasama pala ako dito sa labas.Bumalik ako sa pagtatrabaho. Kakahabol ko sa mga ini-edit ko, hindi ko namalayan ang oras at past 12 na pala ng tanghali.Tumingin ako sa kasama ko. “Miss Hannah, lunch tayo sa cafeteria?” aya ko.She looked at me. Napansin kong parang nagulat siya.“Ako po?” turo niya pa sa sarili, tila hindi makapaniwala.“Yes,
Nagpatest agad ako. Habang hinihintay namin ni Brea ang apat na result ng pt, magkahawak kamay kami. Parehong nanlalamig. Napapikit ako nang biglang sumigaw si Brea. Pakiramdam ko sasabog ang dibdib ko. Hindi ko alam ang mararamdaman ko. "Positive lahat, besh!" tili niya. Natulala ako sa kawalan
Hindi isa o dalawang beses kundi maraming beses na nakikita ko araw-araw si Ninong Alaric na may kalampungan sa sala. Minsan naririnig ko pa ang babae na umuûngol, pero hindi ko pinapansin.Hindi na ako magugulat kung may anak na siya. Pero iyong nakaraan, daddy lang ang tawag sa kanya no'ng bata.
Maaga pa lang gumising na ako para maglaba. Iniwan ko sa kwarto si Brea dahil mahimbing pa ang tulog.Naabutan ko si Ninong Alaric sa sala kaya pinagtimpla ko na rin ito ng kape. Hinain ko na rin iyong binili kong pandesal."You're early." Nakasunod ang tingin niyang sabi. "Bakit hindi ka pumunta s
"Ang galante pala ng ninong mo, eh!" Umakbay sa akin ni Brea habang ako nakatulala sa kawalan. "Hindi mo na pproblemahin ngayon ang hospital bills! Dapat kasi humingi ka na lang ng tulong sa kanya.""Nakakahiya, Brea. Nakikitira na nga kami sa kanya. Hihingi pa ako ng tulong." Umiling-iling ako.Sa







