Mag-log inteam Alaric? team Dax? :)
Natahimik kaming lahat sa mesa.“What do you mean, Kuya?” tanong ko habang pinapahid ang kamay ko. “Tinulungan lang ako no'ng tao.”“Nothing.” Tumawa nang bahagya si Nikolai, pero matalim ang mga mata. “Napansin ko lang. Mabilis pa sa alas-singko ang reaksyon ni Alaric.”Tumingin si Dax kay Alaric. Nag-iba rin ang mukha ni Violet, puno ng hinala at inis habang nakatingin sa akin. Si Alaric naman, nanatiling seryoso at walang pahiwatig ng pagkakasala.“Hindi ka naman nasaktan, right?” tila naiinis na tanong ni Violet. “Ang bait talaga ni Alaric. This is the reason why I fall for him.”Hindi na ako sumagot. Para saan pa?“You're lucky, Violet,” sagot ni Nikolai sabay inom ng wine niya. But his eyes stayed locked on us.Naiilang na talaga ako. “Let's just eat,” mahina kong sabi.Nagpatuloy ang kainan. Medyo kumalma ang paligid nang lumipat ang usapan sa negosyo.“About the partnership,” panimula ulit ni Nikolai. “I heard Bonifacio is joining the expansion.”“Yes,” sagot ko habang hinihiw
Nagkatinginan kami ni Dax bago siya sumagot. “Not yet.”“Why not?” tanong ni Kuya. May halong pagtataka sa boses niya. “Busy ba kayo para hindi ipriority?”“Marami pa kaming inaasikaso sa expansion ng NC Collection,” paliwanag ni Dax.Tumango si Kuya Nikolai. “I understand. But you can't keep delaying it forever,” seryosong sabi nito.Pilit akong ngumiti para hindi halatang naiilang. “We're working on it, Kuya.” I mustered the courage to answer.“Good.” Bumaling si Nikolai kay Alaric na tahimik lang na nagpapasada ng daliri sa gilid ng baso niya. “And you, Alaric?”“What about me?” malamig na balik ni Alaric.“Your plans.”Tumahimik si Alaric nang ilang segundo. “I don't have any.”Biglang napaayos ng upo si Violet at ngumiti. “Not yet.”Napatingin ako sa kaniya. She put on the sweetest, most innocent smile in front of Nikolai. “Maybe soon.”Hindi ako umimik. Napayuko na lang ako at pinaglaruan ang kuko ko sa ilalim ng mesa. Naalala ko ang sinabi ni Alaric sa banyo: Be patient. Don't
“I don't know.” Napabuntong-hininga siya, ramdam ko ang init niyon sa mukha ko. “But I know that rushing this will only make things worse.”Tahimik lang akong tumitig sa kaniya.“Tonight, we're having dinner with your brother,” paalala niya.Napapikit ako. Si Nikolai. Bigla kong naalala ang totoong dahilan kung bakit kami nandito ngayong gabi. “Kuya Nikolai...” Napayuko ako.“Yes.” Alaric kissed my temple. “Kasama si Violet. And the topic will probably be your wedding with Dax.”Napahawak ako sa noo ko. Parang biglang sumakit ang ulo ko. “Oh, God. That's going to be a disaster, Alaric.”“That's why I need you to be patient.”Iniwas ko ang tingin ko. “Madali para sa'yo sabihin.”“Hindi madali sa akin, Nica, kung alam mo lang.” Yumuko siya at marahang hinalikan ang noo ko. Matagal. Tila binubuhos doon ang lahat ng paghingi niya ng pasensya. “I'm not asking you to pretend that you don't feel anything.” Napatingin ako ulit sa kaniya. “I'm asking you not to make a decision while you're hu
Nanginginig ang buong katawan ko habang nakasandal ako sa likod ng pint0 ng banyo. Napahawak ako sa dibdib ko sa sobrang paninikip niyon.Nandito na naman si Kuya Nikolai. Alam kong ip-pressure na naman niya sa akin ang kasal namin ni Dax. Wala akong takas.“Okay, Dax, susunod ako,” pilit kong sabi mula sa loob.Nang maramdaman kong lumayo na ang mga hakbang niya, agad akong humarap sa sink at naghilamos ng mukha. Hinayaan kong dumampi ang malamig na tubig sa pisngi ko para pawiin ang panginginig.“I want to end this,” I whispered to myself. “But I don't know how.”Tumingin ako sa salamin at pilit na ngumiti para lang ibalik ang sarili ko sa wisyo. Huminga ako nang malalim bago ko napagpasyahang lumabas na.I grabbed the doorknob. Pero pagkabukas na pagkabukas ko ng pinto, laking gulat ko nang bumungad sa akin si Alaric.Bago pa ako makapagsalita, mabilis niyang hinawakan ang pint0, itinulak ako pabalik sa loob, at isinara ang pint0 kasabay ng mahigpit na pagyakap sa akin.Sa sobrang
Kumunot ang noo ko. “That would mean NC Collection would lose control over its branding.”“Not necessarily,” apela ni Violet.“Kami ang nagpatayo ng brand na 'to mula sa wala,” matigas kong sagot habang diretso ang tingin sa kaniya. “I don't want another company making decisions about how we present our products.”Ngumiti si Violet, pero halatang plastikan lang. “I understand.”“Nica's right,” biglang pagsabat ni Alaric.Nagulat ang lahat at napatingin sa kaniya. “The branding stays with NC Collection,” pinal na sabi ni Alaric.Bahagyang napawi ang ngiti ni Violet. “But—”“No,” putol ni Alaric sa kaniya. “We provide the resources. She makes the final call on the brand. Mas kilala niya ang brand niya, Violet. Siya ang nags-sketch ng mga designs for the bags. Narinig na niya ang side natin. So, we'll see. Magememeeting naman ulit tayo.”Napatitig ako kay Alaric. Hindi siya nakatingin sa akin at patuloy lang sa pagbabasa ng dokumento, pero naramdaman ko ang kaunting pagluwag ng bara sa di
“First, the collection must reach a certain sales target within six months. Kahit maraming issue'ng kinakaharap ngayon ang NC Collection, kailangan pa rin natin mareach ang sales within the deadline.”“That won't be a problem,” confident kong sagot.Dax nodded beside me. “We can do that.”“Second, all major business decisions involving expansion must be approved by all three parties,” he continued.Napaangat ang tingin ko kay Alaric. Nakatitig na pala siya sa akin. Mabilis kong iniiwas ang paningin ko sa kaniya.“And third,” patuloy ng investor, “I want Alaric to oversee the financial side of the expansion.”Kumunot ang noo ko. “Meaning?”“He will be working closely with you. Very closely.”Napalunok ako. Hindi ko alam kung sinasadya ba 'to ng tadhana para pahirapan ako o i-test hanggang saan ang kaya ko na makasama sila.“I don't see a problem with that,” komento ni Dax.“Neither do I,” malamig na sang-ayon ni Alaric.Siyempre, madali lang sa kaniya! Samantalang ako, kailangan kong h
Nagpatest agad ako. Habang hinihintay namin ni Brea ang apat na result ng pt, magkahawak kamay kami. Parehong nanlalamig. Napapikit ako nang biglang sumigaw si Brea. Pakiramdam ko sasabog ang dibdib ko. Hindi ko alam ang mararamdaman ko. "Positive lahat, besh!" tili niya. Natulala ako sa kawalan
Hindi isa o dalawang beses kundi maraming beses na nakikita ko araw-araw si Ninong Alaric na may kalampungan sa sala. Minsan naririnig ko pa ang babae na umuûngol, pero hindi ko pinapansin.Hindi na ako magugulat kung may anak na siya. Pero iyong nakaraan, daddy lang ang tawag sa kanya no'ng bata.
Maaga pa lang gumising na ako para maglaba. Iniwan ko sa kwarto si Brea dahil mahimbing pa ang tulog.Naabutan ko si Ninong Alaric sa sala kaya pinagtimpla ko na rin ito ng kape. Hinain ko na rin iyong binili kong pandesal."You're early." Nakasunod ang tingin niyang sabi. "Bakit hindi ka pumunta s
"Ang galante pala ng ninong mo, eh!" Umakbay sa akin ni Brea habang ako nakatulala sa kawalan. "Hindi mo na pproblemahin ngayon ang hospital bills! Dapat kasi humingi ka na lang ng tulong sa kanya.""Nakakahiya, Brea. Nakikitira na nga kami sa kanya. Hihingi pa ako ng tulong." Umiling-iling ako.Sa







