LOGINAlam ni Elara na sadyang umiiwas ang dalaga. Hindi naman masama ang tingin ni Elara sa ginawang iyon ni Jianne, ang bawat tao ay may mga lihim na ayaw pag-usapan, at ang bawat isa ay may karapatang tumangging sumagot. Tsaka, dalawang beses pa lang silang nagkikita.
Ang pagtatanong ni Elara sa pamilya ni Jianne ay medyo mabilisan. Masyadong naging mainitin ang ulo ni Elara, gustong-gusto lang niyang maunawaan kung ba
Ang kanyang magandang noo ay tumama sa matigas na dibdib ng binata. Hinawakan ni Jianne ang kanyang noo, inangat ang kanyang mukha, nag-pout ang maliliit na labi, at inirapan si Jin.Para kay Jin, ang paraan ng pag-irap nito ay napakakyut tingnan. "Kailangan mong makinig sa akin. Ako ang magtatrabaho, tumayo ka lang para turuan ako. Kung hindi, wala tayong matatapos."Namula ang pisngi ni Jianne."Napakasama ng ugali mo! Sobra ka na!"Kahit galit at nagrereklamo siya, napakaganda at napakakyut pa rin niya. Sa isip ni Jin."Kayo namang dalawa diyan, huwag kayong tumayo na parang mga tuod! Isantabi niyo muna 'yang pag-ibig at galit ninyo at tapusin niyo muna ang trabaho!"
Alam ni Elara na sadyang umiiwas ang dalaga. Hindi naman masama ang tingin ni Elara sa ginawang iyon ni Jianne, ang bawat tao ay may mga lihim na ayaw pag-usapan, at ang bawat isa ay may karapatang tumangging sumagot. Tsaka, dalawang beses pa lang silang nagkikita.Ang pagtatanong ni Elara sa pamilya ni Jianne ay medyo mabilisan. Masyadong naging mainitin ang ulo ni Elara, gustong-gusto lang niyang maunawaan kung bakit nakakaramdam siya ng napakalalim na koneksyon sa dalagang ito."Teacher Elara, naisandok ko na ang lahat ng beans.""Magaling. Bibigyan kita ng maliit na pulang bulaklak mamaya bilang gantimpala."Si Jin, na may maangas at malamig na aura, ay sumagot nang may seryosong mukha.."Hindi na ako
"Pumunta ako rito para bumawi at humingi ng tawad sa mga kasalanan ko."Matagal nang nahulaan ni Jianne na ang tatlong lalaking nakamabulaklak kagabi ay inayos ni Jin. Tahimik at maayos ang buhay niya, pero dahil sa kanya, biglang bumuhos ang matinding bagyo.Oo, iniligtas siya nito ngayon, pero ang bagyo sa buhay niya ay nagmula rin sa kanya. Kung hindi dahil sa kanya, hindi siya magkakaroon ng matinding pagmamadali na gumawa ng tofu ngayon.Sa pag-iisip nito, mas lalong lumamig ang mukha ni Jianne."Umalis ka na ngayon din, ayaw kitang makita."Ang mas ikinababahala niya sa sandaling iyon ay ang timba ng beans na baka natapon na sa sahig at nagkalat.Sumulyap si Jianne sa
Sa lumang bahay na halos giba na, nakaupo si Jianne at ang kanyang lola sa harap ng dalawang napakalaking palanggana.Gaano kalaki ang palanggana? Ang isang adult na lalaki ay kasya sa loob para maligo.Maraming beans ang kasalukuyang nakababad sa malaking palanggana.Ang ulo ng lola ay nakabalot ng puting bandage, at ang kulay-niyebeng kalinisan nito ay may bahid pa ng natuyong dugo."Ang mga beans na 'to ay dapat ginawa nang tofu kaninang umaga, kaso nala-late na nang husto dahil sa nangyari.""Sa normal na sitwasyon, kapag may hindi inaasahang nangyari, hindi na kami nagtatayo ng pwesto at hindi na ginagawang tofu ang mga beans. Ang pinakamalala lang, matatalo kami ng kaunting pera."
Si Elara na ang sumagot nang mahinahon.."Miss Locson, nag-iilusyon ka lang. Anuman ang gawin ko, hindi ko itinuturing na kabiguan ang isang bagay. Ako ay nagtatagumpay o kaya ay may natututuhan. Kung tama ako, tagumpay 'yon, kung mali ako, nagpapakita ito ng pag-usad. Walang aksiyon ang nasasayang sa akin. Para sa akin, ang lahat ay may pakinabang o kaya ay aral."Papak papak papak!Sunod-sunod na pumalakpak si Karl."Miss Locson, pakinggan mo 'to. Tao tayong lahat, pero ang iba dyan ay mas maliit pa sa buto ng linga ang pananaw, habang ang ating Teacher Castillo ay kasinglaki ng pakwan ang pananaw sa buhay."Galit na sumagot si Ivory.
Si Elara na ang sumagot nang mahinahon.. "Miss Locson, nag-iilusyon ka lang. Anuman ang gawin ko, hindi ko itinuturing na kabiguan ang isang bagay. Ako ay nagtatagumpay o kaya ay may natututuhan. Kung tama ako, tagumpay 'yon, kung mali ako, nagpapakita ito ng pag-usad. Walang aksiyon ang nasasayang sa akin. Para sa akin, ang lahat ay may pakinabang o kaya ay aral."Papak papak papak! Sunod-sunod na pumalakpak si Karl."Miss Locson, pakinggan mo 'to. Tao tayong lahat, pero ang iba dyan ay mas maliit pa sa buto ng linga ang pananaw, habang ang ating Teacher Castillo ay kasinglaki ng pakwan ang pananaw sa buhay."Galit na sumagot si Ivory."Ang sinabi ko lang naman ay totoo, bakit dinamdam mo agad sa pangkalahatang sitwasyon? Nabigo kahapon si Teacher Castillo, bakit hindi mo matanggap ang simpleng katotohanan?""Bakit ganyan ka? Hindi mo ba nariig ang sinabi ni Teacher Castillo? Hindi tawag na kabiguan 'to, pagkatuto ang tawag dito. Bakit kailangan mong dikitan ng lebel na 'talunan' a
Walang shortcut sa pagbabawas ng timbang. Dalawang bagay lang ang kailangan. Disiplina sa pagkain at ehersisyo. Marami ang nakakaalam nito, pero kakaunti lang ang nakakagawa. Ngunit nagawa ito ni Elara.Kahit gustong-gusto niyang kumain ng fried chicken, barbecue, at potato chips, pero sa loob ng
Bakit pa niya hihintayin ang hatol ng lalaki? Sa halip na harapin ang posibleng paghamak nito, nagpasya si Elara na dahan-dahang pulutin ang kanyang mga damit, talikuran ang init ng gabing iyon, at tuluyang lumisan.Iniangat niya ang braso ng lalaki na nakapatong sa kanyang baywang at dahan-dahang
Sa ibabaw ng malawak na kama, tuluyang nalunod si Elara sa ilalim ng matangkad at matipunong bulto ng lalaki.“Aaahh...” Isang mahinang ungol ang kumawala sa kanyang mga labi, hindi na kayang pigilin ang matinding sensasyong dumadaloy sa kanyang buong pagkatao.Damang-dama niya ang init ng mga pala
Upang basagin ang tensyon, nagtanong siya.. "Ano po ang mga libangan ninyo Mr. Valderama?""Making money." direktang sagot nito."?" natitigilan si Elara sandali bago ngumiti at sinabing.."Me too, Gusto ko rin pong kumita ng pera."""I love the hustle. Nakaka-satisfy 'yung feeling na ang dami mon







