Chapter 1

Lalaine POV

"Pangga!" Nagulat ako nang may tumawag sakin sa aking likuran.

Napalingon ako at napangiti sa lalaking palapit sakin.

"Pangga, bakit nandito ka? Diba may klase pa kayo."

Malambing na sabi ko nang nakalapit na sya sakin. Ang gwapo talaga nya.

Lahat na yata ng kahanga hangang pagkatao sa isang lalaki na sa kaniya na. At wala na kong mahihiling pa. Kinikilig na naman ako sa kaniyang paghawak sa aking kamay.

"Ano iniisip mo Ga? Ako na naman noh?!" Sabi niya nang nakangiti sakin at nag winked, natawa ako bigla.

"Kapal mo! Hindi noh."

Sabay talikod ko sa kanya at bigla akong kiniliti sa bewang. Sa kakapiglas ko dahil kiliting kiliti na ko sa ginagawa niya ay napahiga na ko.

Bigla siyang tumigil kaya dumilat ako at ang mukha niya ay naka tapat na sakin na nakayuko, hinalikan niya ko sa noo, sa ilong at sa labi.

"I love you Ga, You're my life." Sabi ni Jeric sakin nang may malamlam na mata.

" I love you too Ga. Ikaw din ang buhay ko." Hahalikan niya ko ngunit...

Nagulat ako nang may nagbuhos ng tubig sa aking mukha. Sobrang lamig at halos para akong biglang di nakahinga sa ginawa sa akin.

"Gising hoy!" sabi sakin ni Melda at tinampal tampal at sinipa ako.

"Aba't gumising ka na dyan! Hindi ka prinsesa dito! Lahat tayo dito may kotang ginagawa! Kailangan mo nang maglinis bago magalit sayo si Mayoress dali! " Utos sakin ni Madel, tumayo ako dahil nanghihina pa ako.

Pinagulpi na naman ako ng nanay ng asawa ko, kagabi sa mga naka duty na pulis.

Pinakulong nila ako dahil napatay ko ang asawa ko limang araw pagkatapos naming ikasal. Hindi ko alam kung papano ko siyang napatay.

Anim na taon na ang nakakalipas pero hanggang ngayon pinagbabayaran ko pa din ang nagawa ko. Hindi dahil sa naka kulong ako, dahil sa lahat ng pang mamaltrato na natitikman ko dito sa loob.

"Lalaine kaya mo pa ba? Ewan ko ba naman kasi sayo! Bakit ayaw mong pabuksan ang kaso mo para makalabas ka na dito at di mo nararamasan ang ka demonyohan ng byenan mong kapatid si santanas! Samantalang madaming nagpepresinta namang tulungan ka! Ikaw itong palagi ang may ayaw. Ano ba ang problema mo talaga?" Sabi sakin ni Elsa at lumapit sakin.

May kinuha sa bulsa niya at hinawakan ang kamay ko. Napatingin ako sa kanya, hinatak niya ako at pinaupo. biglang may nilagay sa sugat at sa mga pasa ko sa mukha.

"Aray naman!" Napahiyaw ako sa sakit dahil ang hapdi, sariwa pa kasi ang karamihan o wala talagang humihilom dahil palaging may bago palagi akong mga sugat at pasa.

"Aah ito Masakit?! Pero yung gulpi sayo hindi! Ano bang meron ang katawan mong, huh? Hindi ka immortal Lai! " Ayan na naman siya, nagagalit na naman siya sakin.

"Papano na paglalabas na ko dito? Sino na gagawa sayo nyan? Nito? Please, Lalaine lumaban ka naman sa kaso mo para mo nang awa! Maawa ka naman sa sarili mo, gumising ka naman! " Nginitian ko lang siya nang matabang saka di ko napigilang pumatak ang aking mga luha.

"Ayoko nang umasa Els. Hinihintay ko na lang ang kamatayan ko na alam kong malapit nang dumating sakin at sobrang tanggap ko nang ito ang kapalaran ko. Alam mo naman na hindi ko pwedeng pabuksan ang kaso ko. Hindi ko pwedeng labanan sila, dahil may pinoprotektahan ako."

Alam kong ito na ang kapalaran ko. Ang mabulok dito o mawalan ng buhay. Sana isang araw mangyari na. Pagod na pagod na ko.

"Pero may isa sana akong paki usap sayo kung maari Els." Hinawakan ko ang kamay niya at ngumiti ng mapait.

Kumunot ang noo nya. Tumingin muna ako sa paligid kung walang tao.

"Puntahan mo ang address na yan at yang lalaking yan sa picture. Wag mong sasabihin ang kalagayan ko at kung nasaan ako please. Ihingi mo ako ng tawad sa kanya, sa lahat ng pananakit na ginawa ko. Gusto ko naman kahit sa huli ng sandali ng buhay ko nakahingi ako ng tawad sa kaniya."

Napakalako ng kasalanan ko sayo, Ga. Kahit man lang sa pag hingi ng tawad ko sa kaniya maibigay ko, kahit hindi na sa lahat ng mga tanong at dahilan kung bakit ko nagawa sa kaniya ang lahat nang yon. Alam kong obrang sakit nang nagawa ko sa kaniya. At sana ngayon masaya na siya

Binigay ko ang picture ni Jeric. Ito na lamang ang tamang paraan para payapa akong mamatay dahil hindi ko na kaya talaga ang hirap ko dito.