Share

Playful Destiny
Playful Destiny
Author: Rocel

Chapter 1

Author: Rocel
last update Last Updated: 2026-02-19 22:29:47

Lalaine POV

"Pangga!" Nagulat ako nang may tumawag sakin sa aking likuran.

Napalingon ako at napangiti sa lalaking palapit sakin.

"Pangga, bakit nandito ka? Diba may klase pa kayo."

Malambing na sabi ko nang nakalapit na sya sakin. Ang gwapo talaga nya.

Lahat na yata ng kahanga hangang pagkatao sa isang lalaki na sa kaniya na. At wala na kong mahihiling pa. Kinikilig na naman ako sa kaniyang paghawak sa aking kamay.

"Ano iniisip mo Ga? Ako na naman noh?!" Sabi niya nang nakangiti sakin at nag winked, natawa ako bigla.

"Kapal mo! Hindi noh."

Sabay talikod ko sa kanya at bigla akong kiniliti sa bewang. Sa kakapiglas ko dahil kiliting kiliti na ko sa ginagawa niya ay napahiga na ko.

Bigla siyang tumigil kaya dumilat ako at ang mukha niya ay naka tapat na sakin na nakayuko, hinalikan niya ko sa noo, sa ilong at sa labi.

"I love you Ga, You're my life." Sabi ni Jeric sakin nang may malamlam na mata.

" I love you too Ga. Ikaw din ang buhay ko." Hahalikan niya ko ngunit...

Nagulat ako nang may nagbuhos ng tubig sa aking mukha. Sobrang lamig at halos para akong biglang di nakahinga sa ginawa sa akin.

"Gising hoy!" sabi sakin ni Melda at tinampal tampal at sinipa ako.

"Aba't gumising ka na dyan! Hindi ka prinsesa dito! Lahat tayo dito may kotang ginagawa! Kailangan mo nang maglinis bago magalit sayo si Mayoress dali! " Utos sakin ni Madel, tumayo ako dahil nanghihina pa ako.

Pinagulpi na naman ako ng nanay ng asawa ko, kagabi sa mga naka duty na pulis.

Pinakulong nila ako dahil napatay ko ang asawa ko limang araw pagkatapos naming ikasal. Hindi ko alam kung papano ko siyang napatay.

Anim na taon na ang nakakalipas pero hanggang ngayon pinagbabayaran ko pa din ang nagawa ko. Hindi dahil sa naka kulong ako, dahil sa lahat ng pang mamaltrato na natitikman ko dito sa loob.

"Lalaine kaya mo pa ba? Ewan ko ba naman kasi sayo! Bakit ayaw mong pabuksan ang kaso mo para makalabas ka na dito at di mo nararamasan ang ka demonyohan ng byenan mong kapatid si santanas! Samantalang madaming nagpepresinta namang tulungan ka! Ikaw itong palagi ang may ayaw. Ano ba ang problema mo talaga?" Sabi sakin ni Elsa at lumapit sakin.

May kinuha sa bulsa niya at hinawakan ang kamay ko. Napatingin ako sa kanya, hinatak niya ako at pinaupo. biglang may nilagay sa sugat at sa mga pasa ko sa mukha.

"Aray naman!" Napahiyaw ako sa sakit dahil ang hapdi, sariwa pa kasi ang karamihan o wala talagang humihilom dahil palaging may bago palagi akong mga sugat at pasa.

"Aah ito Masakit?! Pero yung gulpi sayo hindi! Ano bang meron ang katawan mong, huh? Hindi ka immortal Lai! " Ayan na naman siya, nagagalit na naman siya sakin.

"Papano na paglalabas na ko dito? Sino na gagawa sayo nyan? Nito? Please, Lalaine lumaban ka naman sa kaso mo para mo nang awa! Maawa ka naman sa sarili mo, gumising ka naman! " Nginitian ko lang siya nang matabang saka di ko napigilang pumatak ang aking mga luha.

"Ayoko nang umasa Els. Hinihintay ko na lang ang kamatayan ko na alam kong malapit nang dumating sakin at sobrang tanggap ko nang ito ang kapalaran ko. Alam mo naman na hindi ko pwedeng pabuksan ang kaso ko. Hindi ko pwedeng labanan sila, dahil may pinoprotektahan ako."

Alam kong ito na ang kapalaran ko. Ang mabulok dito o mawalan ng buhay. Sana isang araw mangyari na. Pagod na pagod na ko.

"Pero may isa sana akong paki usap sayo kung maari Els." Hinawakan ko ang kamay niya at ngumiti ng mapait.

Kumunot ang noo nya. Tumingin muna ako sa paligid kung walang tao.

"Puntahan mo ang address na yan at yang lalaking yan sa picture. Wag mong sasabihin ang kalagayan ko at kung nasaan ako please. Ihingi mo ako ng tawad sa kanya, sa lahat ng pananakit na ginawa ko. Gusto ko naman kahit sa huli ng sandali ng buhay ko nakahingi ako ng tawad sa kaniya."

Napakalako ng kasalanan ko sayo, Ga. Kahit man lang sa pag hingi ng tawad ko sa kaniya maibigay ko, kahit hindi na sa lahat ng mga tanong at dahilan kung bakit ko nagawa sa kaniya ang lahat nang yon. Alam kong obrang sakit nang nagawa ko sa kaniya. At sana ngayon masaya na siya

Binigay ko ang picture ni Jeric. Ito na lamang ang tamang paraan para payapa akong mamatay dahil hindi ko na kaya talaga ang hirap ko dito.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Playful Destiny    Chapter 7

    Jeric POVAraw ng kasal ko.Nakasuot ako ng itim na tuxedo, maayos ang ayos ng buhok, at perpekto ang pagkakatali ng kurbata ko. Sa salamin, mukha akong handa—handa sa bagong yugto ng buhay. Handa sa panghabambuhay na pangako.Pero bakit parang hindi handa ang puso ko?Nakatayo ako sa harap ng bintana ng bridal suite ng simbahan. Mula roon, tanaw ko ang malinis na bakuran, ang mga bisitang dumarating, ang mga sasakyang sunod-sunod ang pagparada. Lahat abala. Lahat masaya.Malalim ang iniisip ko..Bakit ako naguguluhan sa nararamdaman ko ngayon? Hindi ba’t mahal ko na si Arianne? Siya ang pinili ko. Siya ang pakakasalan ko. Siya ang babaeng makakasama ko habang buhay.Pero bakit simula nang muli kong makita si Lai… hindi na siya maalis sa isipan ko?Kahit sa panaginip, dinadalaw pa rin ako ng mga alaala namin. Mga panahong kami pa. Mga panahong buo ako.Palagi ko siyang naiisip.At sa tuwing nakikita ko siya—kahit saglit lang—parang buo na ulit ang araw ko. Parang may kulay ang paligi

  • Playful Destiny    Chapter 6

    Lalaine POV“Anong nasa isip mo, Lai?” tanong sa akin ni Elsa kaya napatingin ako sa kanya.Umiling lang ako, pero ang totoo, ang nangyari kahapon ang laman ng isip ko.Nasasaktan ako sa nalaman ko tungkol kay Jeric. May mapapangasawa na pala siyang iba, at kitang-kita ko sa mukha niya kung gaano niya kamahal ang fiancée niya.Kilala ko si Jeric. Alam ko kung paano siya tumingin kapag nagmamahal, at iyon mismo ang nakita ko sa kanya kahapon habang kasama niya si Arianne.Ano pa nga ba ang inaasahan ko? Mahigit limang taon na kaming hiwalay, at sobra-sobra ko siyang nasaktan noon.Mas dapat pa nga akong magpasalamat dahil tinutulungan niya ako sa kaso ko, kahit wala na siyang obligasyong gawin iyon.Siguro mas nararapat na maging masaya na lang ako para sa kanya. Napakasakim ko naman kung ipagkakait ko pa ang kaligayahang nararamdaman niya ngayon.Tama siya—Attorney at akusado na lamang ang relasyon namin. Iyon na lang. Kaya niya siguro ako tinutulungan dahil naaawa siya sa akin… o dah

  • Playful Destiny    Chapter 5

    Jeric POVIsang linggo na ang nakalipas mula nang ilabas ko si Lalaine sa kulungan at dalhin sa ospital.Na-comatose siya dahil sa matinding pagpapahirap sa kanya. Pero ayon sa doktor, nagising na raw siya dalawang araw na ang nakakalipas.Minsan lang akong dumalaw. Busy ako sa paghahanda ng engagement party namin ni Arianne. Hindi ko muna pinaalam sa mga barkada ko ang nangyari. Ayokong madamay sila sa kasong haharapin ko para kay Lalaine.After ng party, babalik muna si Arianne sa America. Kailangan ko siyang ilayo sa gulo. Protektahan.Dahil alam ko ang sarili ko.Kapag siya ang nasaktan… baka hindi ko mapigilan ang sarili ko. Baka hindi lang kaso ang kaharapin ko—baka dugo na.At ubusin ko ang lahat ng Monticillo.Papunta ako ngayon sa hospital.Kailangan kong kausapin si Lalaine. Kailangan ko ng buong detalye. Kailangan ko ng ebidensya para tuluyan siyang makalaya.Pagdating ko sa ICU floor, sinalubong agad ako ni Elsa.“Pinatulog po siya, Atty. Jeric,” mahina niyang sabi.“Kapag

  • Playful Destiny    Chapter 4

    Jeric POVI’m finally back in the Philippines—for good.Matagal ko ring inisip kung babalik pa ba ako dito.Too many memories. Too many ghosts. Pero ngayon, iba na ang dahilan ko. Nandito ako hindi para balikan ang nakaraan, kundi para simulan ang bagong buhay ko kasama ang fiancé ko.Bibisitahin namin ang pamilya ko. Gusto naming magkaroon ng formal engagement party bago ang kasal. Hindi lang simpleng salu-salo—kundi isang engrandeng pagtitipon para ipakilala ko si Arianne sa lahat. Sa mga kaibigan ko. Sa mga kamag-anak. Sa mundo ko.Nasa loob kami ng kotse papunta sa hotel. Doon muna kami magpapahinga ngayong gabi, pero bukas lilipad kami papuntang Cebu. Doon ko gustong magpakasal. Sa simbahan. Simple pero solemn. Ayoko ng civil wedding lang. Gusto ko may basbas ng Diyos.“Babe, ano iniisip mo?” malambing na tanong ni Arianne habang hawak ang kamay ko.Napangiti ako at mabilis ko siyang hinalikan sa labi. She smiled back at me, her eyes soft and full of warmth.She’s so beautiful. H

  • Playful Destiny    Chapter 3

    Lalaine POV Nakatayo ako sa harap ng malaking salamin, sinusuklay ang buhok ko habang pinagmamasdan ang sarili. Suot ko ang bestidang kulay pula, mula sa baba ng tuhod hanggang sa balikat, mabigat ang tela at nakakapit sa katawan ko. Pinagpaguran ko ang bawat galaw ko, pero ramdam ko pa rin ang sakit sa bawat bahagi ng katawan ko. May mga pasa at galos na nagtatago sa ilalim ng tela, at halos hindi ko na maalis sa isip ko ang mga nangyari sa akin kahapon.May pabango rin akong isinunod sa akin, mabango pero kakaiba ang pakiramdam. Parang sinasabi nito sa lahat: “Narito siya, handa na para sa kasiyahan nila.” Ngunit alam kong ang kasiyahan na iyon ay kapalit ng aking katawan at dignidad. Sa limang taon ng pagdurusa at pagkakakulong, sanay na ako sa sakit, pero hindi ibig sabihin na masaya ako rito. Pagod na ako.“Monticillo! Andayan na ang byenan mo, namimiss ka na!” sigaw ng isang pulis, sabay tawa ng iba.“Naku! Mamaya fiesta na naman to! Hoooh!” dagdag pa ng isa.Ang mga tawa ni

  • Playful Destiny    Chapter 2

    Lalaine POV Katatapos ko lang maglinis ng banyo at ng lahat ng opisina ng mga opisyales. Amoy kemikal pa ang mga kamay ko at nanunuot sa ilong ko ang halong bleach at amag na tila ba nakadikit na sa balat ko. Kahit anong kuskos ko, pakiramdam ko hindi na mawawala ang amoy ng kulungan sa akin—parang marka na ng pagkatao ko.Pagkatapos ko rito, kailangan ko namang labhan ang mga damit ng ibang preso. Hindi ko naman obligasyon, pero sino ba ako para tumanggi?“Lai, pakisabay naman ’to,” sabi ng kanang kamay ni Mayora sabay lapag ng isang tambak na maruruming damit sa tabi ko. Hindi man lang ako tinapunan ng tingin. Para lang akong parte ng sahig na maaari nilang tapakan.Tumango na lang ako. Wala naman akong magagawa kundi sumunod sa utos nilang lahat. Dito sa loob, ang may kapangyarihan ang nasusunod. At ako? Isa lang akong bilang.Pero kahit sundin ko sila o hindi, masasaktan pa rin naman ako.Napatingin ako sa salamin na nakakabit sa dingding ng banyo. Saglit akong napatigil. Ang la

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status