Chapter 4

Nagising si Suzy dahil sa sinag ng araw na nanggagaling sa bintana na tumatama sa kanyang mukha. Bumangon siya at mariing napapikit. Napahawak siya sa kanyang ulo nang makaramdam ng kaunting kirot.

“Hmmmm…” daing niya.

Babalik sana siya sa pagkakahiga nang may maalala. Hindi niya alam kung nananaginip ba siya o nahawa na siya sa pagiging baliw ni Travis, pero bakit parang totoo ang lahat?

“You’re my wife now… from the moment our fates collided.” Iyan ang mga salitang naaalala niya.

Kaagad niyang iminulat ang kanyang mga mata.

“Nasaan ako?!” gulantang niyang sigaw nang makitang nasa isang malawak at hindi pamilyar na kwarto siya.

“You’re in my room,” malamig na sagot ng kung sino.

Kulang na lamang ay lumundag ang kanyang puso palabas ng kanyang dibdib nang lingunin niya si Travis sa kanyang likuran na nakahiga sa kama at pinagmamasdan siya.

Ibig bang sabihin ay nagtabi sila ng lalaki buong magdamag?! At higit sa lahat… hindi panaginip ang lahat ng nangyari kagabi?

Kaagad siyang bumangon at lumayo sa lalaki.

Umismid si Travis at bumangon na rin mula sa pagkakahiga.

Nalula na lamang si Suzy nang mapagtanto niyang walang damit na pang-itaas ang lalaki, dahilan upang bumalandra sa kanyang mga mata ang matipuno nitong katawan.

Naka-boxer lamang ito, at sa loob niyon ay napansin niya ang malaking nakaumbok.

Galit ba ang alaga nito sa kanya?!

Teka—wala siyang ginagawang masama!

Napalunok siya at napaatras.

Patagong napangisi si Travis nang mapansin niya ang reaksyon ni Suzy.

“Don’t worry, it’s just a morning wood. Normal ito sa aming mga lalaki,” wika niya habang isinusuot ang kanyang damit.

Napakurap-kurap si Suzy. Bakit ba nito sinasabi sa kanya ito?! Napasulyap lang naman siya roon… nang ilang segundo.

Isinawalang-bahala niya ang sinabi ni Travis.

“Bakit ako nandito?! Ano ba ang kailangan mo sa akin?!” hiyaw niya.

“I already told you. Papakasalan kita at wala ka nang magagawa dahil binili kita. Hindi ko na kailangang ipaliwanag sa’yo na simula kagabi ay pagmamay-ari na kita,” wika niya sa tonong mapag-angkin.

Hindi pa man siya nakakatutol ay muli nanamang nagsalita si Travis.

“I mean it. You can’t escape from me. Once you try to escape again, I will make sure you suffer the consequences of your actions,” madilim niyang pahabol.

Napako si Suzy sa kanyang kinatatayuan, tila napipi dahil ni isang salita ay walang lumabas sa kanyang bibig.

“It’s already 9:00. You should head downstairs and have your breakfast. Magpahinga ka mamaya dahil pagod ang isang rason kung bakit ka nawalan ng malay kagabi.”

Sinapo niya ang kanyang tiyan nang makaramdam ng gutom. Simula pa kagabi ay wala nang laman ang kanyang tiyan. Kaya sinunod na lamang niya ang sinabi ni Travis kaysa namnamin ang gutom.

Lumabas siya ng kwarto.

Bumalandra sa kanyang paningin ang mga mamahaling kagamitan sa mansyon. Kumikinang sa linis ang mga muwebles, at elegante ang hagdang paakyat. Mistula siyang nasa isang kastilyo sa mga palabas sa ganda at laki ng mansyon.

Naligaw pa siya sa paghahanap ng kusina dahil sa sobrang lawak ng lugar.

“Sa wakas ay nahanap ko na rin ang kusina,” hinihingal niyang utas sa pagod.

Pumasok siya sa kusina at napahinto ang mga katulong sa kanilang ginagawa nang makita siya. Lahat sila ay parang tinakasan ng dugo sa mukha nang makita siya, mutlang-mutla ang mga ito.

Nakakita ba sila ng multo?

“Gising ka na pala, hija. Halika rito at ikaw ay mag-umagahan na,” ani ng matandang kumadrona na si Tata.

Maraming pagkain ang nakahain sa mesa. Umupo siya at kumuha ng makakain. Sinita ng kumadrona ang mga katulong na bumalik na sa kani-kanilang mga gawain. Hindi maiwasang mailang ni Suzy dahil ramdam niya ang mapagmasid na mga titig ng mga ito.

Napahawak siya sa kanyang batok.

Buti na lamang at kasabay niyang mag-umagahan si Tata upang mabawasan ang kanyang pagkailang.

“Maya-maya lang ay darating na si Donya Vera, ang lola ni Travis, galing Paris. Paniguradong sabik siyang makilala ka… lalo na noong malaman niya ang tungkol sa kasal,” kuwento nito.

Napalunok si Suzy. Alam na kaagad nila ang tungkol doon? Eh hindi pa naman siya pumapayag!

Paano rin kung hindi siya magustuhan ng lola ni Travis? Lalo na ng mismong mga magulang nito?

“Lumaking ulila si Travis…” sabi ni Tata na para bang nabasa nito ang kanyang iniisip. Natigil sa pagsubo ng pagkain si Suzy sa narinig. Ibig bang sabihin, pareho sila?

“Bata pa lamang ay namatay na ang kanyang ama’t ina, kaya si Donya Vera ang nagpalaki sa kanya. Tiyak na magugustuhan ka niya.”

“Napaka-imposible naman po ata niyan…” bulong niya. Karamihan kasi sa mga napapanood sa teleserye ay ganito ang mga eksena. Ayaw nila sa mga mahihirap lalo na kung ito ay aasawahin ng kanilang anak o apo.

Narinig ni Tata ang kanyang bulong.

“Hindi ba nasabi sa’yo ni Travis? Kamukha mo ang kanyang dating nobya.”

“Si Irish po ba?” tanong niya. Matagal nya ng malaman kung sino ba si Irish na laging binabanggit ni Travis.

“Oo. Ikakasal sana silang dalawa noon, pero nawala ang lahat ng kanilang matagal na pangarap nang biglang masangkot si Irish sa isang malagim na insidente.”

Nakaramdam siya ng lungkot. Kaya ba siya nito niyakap noong una nilang pagkikita? Dahil kamukha niya si Irish? At tinawag din siya ni Travis sa pangalan ng dati nitong nobya.

“M-may larawan po ba kayo ni Irish?” hesitante niyang tanong.

Tumango ang matanda at binuksan ang cellphone nito upang ipakita kay Suzy ang larawan.

Parang may sumuntok sa kanyang puso nang makita iyon. Hindi siya iyon, ngunit hawig na hawig niya. Mula sa kutis, tindig, facial features, at ngiti—parang walang labis, walang kulang, na tila kambal sila. Sa buhok lamang nagkakaiba, dahil may pagkakulot si Irish habang ang kanya ay bagsak.

“Hindi nakita ang katawan ni Irish. Walang naging proper memorial service o kung ano pa man. Hanggang ngayon ay pinapahanap pa rin siya ni Travis, pero mukhang malabo na dahil ilang taon na ang lumipas at wala pa ring ni isang bakas niya. Unti-unti na kaming nawawalan ng pag-asa na matagpuan siya… pero hanggang ngayon ay umaasa pa rin kaming babalik siya,” paliwanag ni Tata.

Nalungkot si Suzy, ngunit mas nanaig ang kanyang pagkainis kay Travis. Ginagawa ba siya nitong replika ng nawawala nitong nobya? Kaya ba siya nito gustong pakasalan dahil kamukha lamang niya ang babaeng dapat sanang pakakasalan nito?

Kumuyom ang kanyang kamao.

“That bastard billionaire!” nanggigigil niyang wika.

Umaakyat na ata ang lahat ng dugo sa kanyang ulo. Gusto niya tuloy upakan ngayon ang pagmumukha ng lalaking iyon! Anong tingin niya sa kanya? Substitute bride?

Sa gitna ng kanyang pagngi-ngitngit sa galit ay napabaling ang kanyang atensyon sa batang kapapasok lamang ng kusina. Tinanggal nito ang suot na shades, dahilan upang magtagpo ang kanilang mga mata.

Ikinusot ni Suzy ang kanyang mga mata, sa pag-aakalang baka mali lamang ang kanyang nakikita. Bakit parang kamukha niya ang bata? Para itong isang maliit na bersyon niya.

Nanlamig ang bata nang makita siya.

“Mommy?”

Itinuro niya ang kanyang sarili.

“M-mommy?” pag-uulit niya.

Napalinga-linga pa siya upang tingnan kung siya ba ang tinutukoy ng bata. At malamang siya nga, dahil sila lamang ni Manang Tata ang naroon sa kusina.

“Nandito na pala si Donya Vera kasama si Arianna… anak ni Travis at Irish,” wika ni Tata.

Mukhang mawawalan na naman ata si Suzy ng malay dahil sa narinig. Nalaglag ang kanyang panga at nakaramdam ng panglulumo. Ano pa ang mga hindi niya alam tungkol kay Travis? Dahil gusto niyang malaman ang lahat—bago sila magpakasal.