Prologue

"15,000 para sa tuition ni Precious, 8,000 para sa allowance…" napalunok si Suzy Constantino. "Walang para sa tubig, kuryente, ni pagkain..." nanghihina niyang bulong nang mapagtantong kulang ang kanyang sahod ngayong gabi bilang waitress at entertainer sa isang sikat na high-end bar.

Sa lalim ng pag-iisip, napalayo na siya sa kanyang nilalakad. Patay-sindi ang ilaw sa kalye, at ang mga upos ng sigarilyo at basag na bote ay gumagawa ng ingay kapag natatapakan niya.

Napatigil siya nang maaninag ang dalawang matangkad na lalaking marahang nag-uusap sa kanyang harapan.

"Ang malas naman! Late na ngang makakauwi, may nakaharang pa sa daan! Pwede naman kasing sa ibang lugar na lang sila mag-usap. Bakit dito pa?!" mahina niyang singhal.

Alam niyang lasing ang mga ito, at natatakot naman siyang may gawin ang dalawang lalaki sa kanya.

Kaya sa hindi maipaliwanag na dahilan, may nag-udyok sa kanya na magtago sa likod ng mga sako ng basura at hintayin na lamang ang pag-alis ng dalawa.

"I'll drive you home. What the fvck are you even doing now?! Gabi-gabi ka na lang nagpapakalunod sa alak! You're slowly killing yourself! Don't you know that?!" galit na wika ng lalaking nakaputi.

"What's the purpose of this life anyway?" sarkastikong sagot ng lalaking nakaitim gamit ang baritono at malamig niyang boses habang bumubuga ng sigarilyo.

"Ohhh come on, man! Sa tingin mo ba matutuwa si Irish—"

"Don't you fvcking dare say her name!" sigaw nito, na parang malakas na kidlat na tumama sa lupa.

Nagsitayuan ang mga balahibo ni Suzy.

"I understand your frustrations... But drinking heavily every night will not resolve the problem. We're also trying our best to help you, pero hanggang ngayon wala pa rin talagang lead... What if she's already deād—"

Natawa nang pagak ang binata, "Can't you hear yourself, Joaquin?" Maririnig sa tawa niya ang sakit na nararamdaman.

"Hindi siya patāy! Narinig mo 'yon?! And I don't fvcking care how long it'll take! How many years or decades do I need to spend to find her again and again! Hindi ako magsasawang hanapin siya!"

Halos magilitan ng hininga si Suzy nang aksidente niyang magalaw ang isang lata na walang laman sa basurahan, dahilan ng pagkahulog nito at paggawa ng malakas na ingay.

Napahawak siya sa kanyang bibig.

Hindi niya alam ang gagawin—tatakbo ba o haharapin ang dalawa.

"Someone might be spying on us!" ani ni Joaquin.

Nanlaki ang mga mata ni Suzy. Hindi siya spy! At hindi niya naman intensyong marinig ang usapan nilang dalawa!

Sa takot na baka may mangyari sa kanya, kaagad siyang tumayo at, bago pa makapag-isip, kusang kumaripas ang kanyang mga paa palayo sa kanila.

Kailangan niyang makaalis sa lugar na 'to!

"There she is!" turo ng isa sa kanya.

Napatingin siya sa dalawang lalaking nagsisimula nang habulin siya. Hindi niya kabisado ang kalye dahil ito ay pasikot-sikot.

"Shît!" malutong niyang mura.

Bumilis ang pintig ng kanyang puso. Naghahabol na rin siya ng hininga habang patuloy sa pagtakbo.

"You go this way, and I'll go here!" sigaw ng kausap ni Joaquin, at rinig pa rin niya iyon kahit malayo.

Akala niya ay ligtas na siya nang biglang umalingawngaw ang putok ng baril kasabay ng pagpatay ng ilaw sa kalye na kanyang pinasukan.

"AHHHHH!" tili niya.

Kaagad nangangatog ang kanyang tuhod sa panghihina dahilan ng pagbagsak niya paluhod sa sahig. Hawak niya ang magkabilaang tenga sa lakas ng tunog ng baril na tumama sa isang bote ng alak sa kanyang harapan dahilan ng pagkabasag nito.

Hindi na magkamayaw ang kanyang puso sa pagtibok.

Katapusan na ba niya 'to?!

Kumawala ang luha sa kanyang mga mata sa sobrang takot. Nahihinuha niyang bihasa gumamit ng baril ang lalaki dahil maaari naman siyang barilin nito agad, ngunit binaril pa talaga nito ang bote sa kanyang harapan upang patigilin siya sa pagtakbo.

"And where do you think you're going?!" isang boses na parang kulog ang nagmula sa kanyang likuran. "Who are you and why are you eavesdropping on us?!" mariing tanong nito.

Alam niyang nasa likuran na niya ang lalaki. Nagsitayuan ang kanyang mga balahibo nang maramdaman ang nguso ng baril na nakatutok sa likuran ng kanyang ulo.

"H-huwag po..." halos mapiyok niyang pakiusap. "H-hindi ko sinasadya na marinig ang usapan n'yo... At wala akong intensyon na masama."

Hindi niya alam kung naintindihan ba ng lalaki ang kanyang sinasabi dahil halos magkandabulol siya sa takot.

"Is that so?" sarkastikong tugon nito, halatang hindi naniniwala.

"Nagsasabi po ako ng totoo... H-hindi po ako spy na inaakala n'yo."

Narinig niya ang pagkasa ng baril na mas lalo pang nagpalamig sa kanyang katawan.

"Who's your boss?!" dumagundong ang boses nito.

Sino ang sasabihin niya? Iisa lang naman ang boss niya at iyon ay si Ma'am Gineva—ang nagmamay-ari ng bar na kanyang pinagtatrabahuhan.

"S-si Ma'am—"

Hindi niya natuloy ang sasabihin nang utusan siya ng lalaki.

"Stand up."

Tagaktak ang kanyang pawis at nanginginig siyang napatayo.

"W-wala rin po akong masyadong narinig kanina... Parang awa n'yo na po... Maawa po kayo sa akin..." humihikbi niyang ani.

"Itaas mo ang mga kamay mo at humarap ka sa akin," utos nito, na agad namang sinunod ni Suzy.

Dahan-dahan siyang humarap sa lalaki. Hindi niya ito tinitingnan at mariin lamang na nakapikit. Ang mahaba niyang buhok ay tumatabon sa kanyang mukha. Hindi rin naman siya makita nang maayos ng lalaki dahil patay pa ang ilaw.

"I'll repeat my question. Who's your boss?!"

"S-si Ma'am Gineva po..."

Kahit hindi niya buksan ang kanyang mga mata, alam niyang nakatutok pa rin sa kanya ang baril—sa gitna ng kanyang noo.

Sarkastikong natawa ang binata.

"Talaga ba?" malumanay nitong sabi, ngunit sa tono nito ay mahihinuha ni Suzy na hindi ito naniniwala.

Umismid ang lalaki. "You know what... A lot of people are spying on us, and when we catch them, they keep denying it. So why would I trust your words? Hmmm? When I can just easily plant this bullet into that fvcking head."

Mas lalo siyang nanlalamig. Taimtim na siyang nagdarasal, tinatawag ang lahat ng kilalang santo para lamang hindi siya patayin. Umaasang maililigtas siya ng isang milagro.

Mas lalo pang inilapit ng binata ang baril sa ulo ni Suzy. Ginamit nito ang baril upang ayusin ang kanyang buhok.

Minsan na nga lang may hahalik sa kanyang noo—labi pa talaga ng baril!

"Gagawin ko po lahat ng gusto n'yo... W-wala po talaga akong masamang intensyon... Gusto ko lang pong umuwi sa amin..." tuluyan nang umagos ang kanyang mga luha. "M-may naghihintay po sa pag-uwi ko..."

Biglang bumukas ang ilaw, exposing her face.

Napapitlag siya nang marinig ang pagbagsak ng kung ano.

Nakakabinging katahimikan ang bumalot sa buong lugar. Wala siyang narinig kundi ang mabibigat na paghinga ng lalaking nasa harapan niya. Dahan-dahan niyang iminulat ang kanyang mga mata.

Tila tumigil sa pagtibok ang kanyang puso nang magtama ang kanilang tingin ng lalaki.

Hindi maipinta ang mukha nito. Ngunit ang mga mata nito—mapupungay at maraming sinasabi.

Bumagsak ang kanyang paningin sa baril na nasa sahig.

Ibig bang sabihin nito ay ligtas na siya?

Lumambot ang ekspresyon ng binata.

"Irish..." tawag nito sa kanya.

Napalitan ng kalungkutan at sakit ang tono nito.

Hindi pa man nakakagalaw si Suzy ay kaagad siyang sinunggaban ng mahigpit na yakap.

Napako siya sa kanyang kinatatayuan. Naamoy niya ang mamahaling alak na nainom ng lalaki.

Mas lalo siyang hindi makahinga nang higpitan pa nito ang yakap sa kanya.

"I long for you..."

Nakaramdam siya ng mainit na tumutulo sa kanyang braso.

Teka... umiiyak ba ito ngayon?

Ano ba ang nangyayari?

Bumaliktad na ata ang mundo—at ang lalaki na ang umiiyak ngayon at sa kanyang balikat pa talaga.

"I miss you..." bulong nito sa kanya, punong-puno ng pagmamahal.

Gustong sampalin ni Suzy ang kanyang sarili dahil bakit siya nakakaramdam ng kirot sa puso sa tatlong salitang iyon. Kusang umangat ang kanyang mga kamay sa likod ng lalaki upang haplusin iyon para sana tumigil ito sa pag-iyak.

Ngunit mas lalo lamang bumuhos ang mabigat na emosyon ni Travis nang maramdaman ang init ng kanyang palad.

"Irish... please come back..."

Natigil siya sa paghahaplos. Teka…

Hindi nga pala siya si Irish. Kaya ano ba ang sinasabi nito? Sinubukan niyang kumawala, ngunit mas lalo siyang hinigpitan ng lalaki sa yakap.

Mas lalo tuloy bumibilis ang tibok ng kanyang puso.

"P-please… come back… come back into my arms," pagmamakaawa nito. "I need you, Irish... I really do... badly, down bad need you…”