Mag-log inYumakap ako nang mahigpit kay Aling Pia habang tuluyan ng humagulhol nang napakalakas sa ibabaw ng kanyang balikat, inilalabas ang lahat ng takot at kabiguan ko.No! Not with Nikolai! Hindi pwede ito! Ayaw kong magkaroon ng panibagong dugtong sa pamilyang 'yon! I have already promised and sworn to my own heart na hinding-hindi ko na kailanman hahayaan ang sarili ko na makipag-ugnayan muli sa buhay niya! At hindi ko man lang alam kung magiging masaya ba ang lalaking 'yon kung malalaman niya ang tungkol sa batang ito......Nakatulala pa rin ako habang dahan-dahan akong hinahatak at inaalayan ni Aling Pia palabas ng banyo."Lilipat na lang muna tayo sa ibang mas maayos na kainan, Angela... Wala rin namang masasarap at masusustansyang pagkain dito na pwede mong kainin para sa kalusugan ng baby mo. Tsaka mamaya pagkatapos nating kumain ay mamimili na rin tayo ng mga maluluwag at komportableng gamit mo habang nagdadalawang-tao ka ngayon..." patuloy na daldal ni Aling Pia habang hawak ang ka
Mabilis akong tumakbo patungo sa direksyon ng pambabaeng banyo.Pagkapasok na pagkapasok ko pa lang sa loob ng cubicle, marahas na akong napaduwal at sunod-sunod akong nagsuka sa inidoro. Parang nilalabas ng buong katawan ko ang lahat ng dumi sa loob ng sikmura ko. Ilang sandali pa ay naramdaman ko ang presensya ni Aling Pia sa aking likuran, mabilis niya akong nilapitan at inalalayan. Inabot niya ang aking mahabang buhok upang hawakan paitaas habang banayad niyang hinahaplos ang aking likuran."May mga partikular ka bang espesyal na pagkain na gustong-gusto mong kainin ngayon, Angela? Sabihin mo sa akin," mahina niyang tanong sa gitna ng paghimas niya sa likod ko.Umayos ako sa aking pagkakatayo mula sa pagkakasubsob sa inidoro at mabilis na kumuha ng ilang piraso ng tissue sa dispenser upang maingat na punasan ang bibig, bago ko mabilis na ini-flush ang toilet.Nilingon ko ang mukha ni Aling Pia at marahan akong umiling sa kanya habang hinahabol ang hininga.Sa totoo lang, nitong m
I felt so incredibly out of breath, parang biglang sinakal ang leeg ko sa kilabot ng realisasyon. Nanlabo ang aking paningin sa tuloy-tuloy na pagbuhos ng aking mga luha habang nakatitig sa hawak kong pekeng pagkakakilanlan."L-Lola.....""Ang iba pang mahalagang dokumento at pera na kailangan mo sa biyahe ay maayos ko nang inilagay sa bag mo, apo. Mag-iingat ka palagi... Mahal na mahal ka ni Lola," mabilis niya akong hinila para halikan ako sa noo, bago niya binitawan ang mga kamay ko.Marahas akong umiling habang patuloy na humahagulhol, at balak ko pa sanang iangat ang aking mga braso para hawakan siya at hindi makaalis, nang bigla kong maramdaman ang biglaang kamay ng dalawang tao sa aking magkabilang braso para pigilan ako."Lola! Ayaw kong umalis! Lola, pakiusap huwag mo akong iwan dito!" malakas kong hiyaw nang makita kong dahan-dahan na siyang tumalikod at nagmadaling humakbang pababa ng cargo ship nang hindi na lumingon muli.Humagulgol ako nang husto habang pilit na nagpupum
"Lola, anong pinagsasabi mo? Anong tatakas? B-Bakit po? Ano pong nangyayari?!" natataranta kong tanong habang mabilis na lumalapit sa pwesto niya nang tuluyan na niyang mai-lock ang zipper ng duffel bag.Hindi niya ako binigyan ng kahit kaunting sulyap. Nagmadali siyang tumayo mula sa sahig at humablot ng isang pormal na jacket mula sa hanger tsaka iyon itinapon sa direksyon ko."Magbihis ka na ngayon din, Maya! Huwag ka nang mag-aksaya oras!" nanginginig niyang utos.Is this a complete nightmare, or am I just dreaming?Hindi ko na lubos na maunawaan ang biglaang pagbabago ng kilos at takbo ng utak ni Lola Rita ngayon. Kanina lang bago kami matulog ay napakasaya at napakapayapa naming nagkukwentuhan tungkol sa buhay sa probinsya, bakit ngayon ay ganito na lang angpanic niya? Kung isang prank naman ito para asarin ako, hindi mahilig si Lola sa mga ganyang klase ng biro. At kung totoong may malaking panganib nga... anong dahilan? Ano ang atraso ko?"Maiah Angela!"Napatalon ako sa gula
It felt deeply nostalgic to finally be home after all the trauma in the city.Bumaba ako sa traysikel matapos kong magbayad ng pamasahe sa driver. Sinalubong agad ako ng isang napakalakas at napakasariwang hangin ng dagat, dahilan para magliparan ang aking mahabang buhok. Sa medyo malayong dako ng baybayin, mabilis na natanaw ng aking mga mata ang bulto ni Lola Rita na kasalukuyang nakaupo sa may tabi ng dalampasigan, masayang-masaya na tumatawa habang nakikipagkwentuhan sa mga kapitbahay namin.I smiled gently habang nakatitig sa kanyang inosente at payapang mga ngiti mula sa malayo.I missed her so much."Nako! Sinasabi ko sa inyo, 'iyong kaisa-isa kong apo na si Maya, isang sikat na propesor yun sa malaking unibersidad sa Maynila! Napakagaling at napakatalino pa ng batang yun, siguradong matutulungan ka niya sa mga reviewers mo kapag nag-kolehiyo ka na, hija! Napakabait ng apo ko, sobrang nagmana sa kagandahan ko!" marahan kong narinig ang pagmamayabang ng boses niya sa mga kausa
Inalo at pinatahimik ako ni Luna habang pinapakalma din ang sarili niya. Pagkatapos niyon ay pormal ko nang isinalaysay sa kanya ang lahat ng kwento—lahat, mula sa pananakot ng unang death threat sa pulang kahon sa Boracay, hanggang sa bawat detalye ng nalaman ko sa aking Ina. Hindi lang siya tahimik na nakinig sa akin, kundi mas lalo pang nag-alab ang galit sa kanyang mukha sa naging huling deklarasyon ko tungkol kay Nikolai."If that goddamn C.S. is truly the mastermind behind my sudden framing and imprisonment... then isn't that person powerful and dangerous enough to trace us, Maya? Kung kaya niya akong ipatapon at ikulong dito sa loob ng selda nang walang kahirap-hirap... mas malala ang balak niyang gawin sa sayo kapag nanatili ka riyan sa tabi nila," natataranta niyang saad.Umiling ako sa kanya. "I am completely leaving the Sandovals, Luna. Tapos na ako sa kanila. I am breaking the contract."Hindi niya inaasahan ang naging pinal kong desisyon."Maya, do you honestly think that
Halos lumabas ang mga mata ko sa gulat. Tumingin ako kay Nikolai na kasalukuyang nakatitig sa amin na parang nakakita ng multo. Ang mukha niya kanina na punong-puno ng galit ay biglang napalitan ng matinding kalituhan.“No! I won’t go home unless Auntie Maya comes with us! I want her to be my new m
“Huhuhu… Daddy… Where are you?”Mas lalong lumakas ang iyak ng bata habang sumasabay ang buhos ng ulan. Bilang isang mabuting tao, lumapit ako, binalewala ang sarili kong basang damit at ang sakit sa puso. Agad akong lumuhod sa harap niya para mapantayan siya.“Hey, sweetie… Bakit ka nandito sa ula
“Maya! Maya, babe, are you in there?!”Palapit nang palapit ang boses ni Kenji. Naririnig ko na rin ang ingay ng ilang reporter na sumusunod sa kaniya, nagtatanong tungkol sa kontrobersiyal na halik nila ni Chloe sa live broadcast. Sobrang lakas ng kabog ng dibdib ko. Sasabog na yata ako sa halo-h
MAYA'S POV“Go, Kenji! Wooo!”Halos mawalan ako ng boses sa pagsigaw habang iwinawagayway ang hawak kong banner sa VIP section ng Grand Apex Velocity Arena. Ang ingay ng paligid. Bawat ugong ng makina ng mga sports car ay yumayanig sa dibdib ko. Pero wala akong pakialam. Lahat ng pagod ko bilang co







