03 Patakaran ni Ninong

***Olivia's POV***

Hawak ko ang aking heels sa dibdib. Kumakabog ang puso ko sa kaba, parang sasabog pa sa bilis ng tibok nito. 5:00 na ng madaling araw. I just need to get to the door.

Naghihintay si Drake sa dulo ng driveway ng estate, malamang ay nakatago ang sasakyan niya sa dilim para hindi makita.

Nakarating ako sa paanan ng grand staircase. Kalahati na lang ang lalakarin ko sa sala para makarating sa pinto.

"Going somewhere?"

Napasinghap ako. Muntik ko nang mabitawan ang heels ko.

Nakasandal si Ninong Chandler sa isang single sofa, ang siko niya ay nasa arm rest at ang baba niya ay nakapatong sa kamao niya. Hindi na siya naka-formal na suot. Ang puting polo niya at bukas ang unang dalawang butones kaya kita ang bahagi ng dibdib niyang matitipuno.

"I—I was just..." Hindi ko natuloy ang sasabihin ko. Bigla akong kinabahan.

"Sneaking out," dugtong niya para sa akin.

Hindi galit ang tono niya, pero mapanuya ang tingin niya na binigay sa akin.

"I'm surprised, Olivia. Ang laki ang ipinagbago mo sa loob lang ng limang taon. Dati kasi, napaka..." huminto siya, tila hinahanap ng tamang salitang gagamitin.

"Masunurin? Good girl?" hirit ko nang may kasamang tawa. "Matanda na ko, Ninong. Kaya ko nang magdesisyon para sa sarili ko. God, dapat in-expect ko na na nakababntay ka sa'kin na parang stalker."

Bumuntong-hininga ako at ibinaba ang heels sa sahig para isuot ito habang hinihintay ang sermon niya.

Pero sa halip na sermon, pinanood ko lang siyang titigan ako mula ulo hanggang paa habang hinihimas ang patubong facial hair sa panga niya.

Naka-red crop top ako at denim short skirt na may fishnet stockings, parang naririnig ko na ang panunumbat niya sa suot ko, gaya ng ginagawa ni Papa.

"I'm not going to yell at you, Olivia," sabi niya nang nalumanay kaya nagtaka ako.

"Hindi... hindi ka galit?" I asked, confused.

"Hindi. Come here, upo ka muna rito saglit." Tiningnan niya ang malaking couch sa harap niya.

Nag-alinlangan ako, hinahanap sa mukha niya kung may masamang balak ba siya. Sumunod ako at umupo, pero nanatiling magka-krus ang mga braso ko sa dibdib habang nakataas ang isang kilay sa kanya.

"Actually... gusto kong humingi ng tawad," sabi niya.

Napakurap ako. "Ano?"

"I am sorry for your loss, Olivia. Truly. Pasensya na at wala ako rito noong nangyari yon sa Papa mo."

Tila tumigil ang paghinga ko nang biglang sumagi sa isip ko ang imahe ni Papa. Lumambot ang ekspresyon ni Ninong Chandler, ang matitigas na linya sa mukha niya ay napalitan ng nalumanay na ekspresyon.

"Alam kong hindi maganda yung unang pagkikita natin kagabi," pagpapatuloy niya sabay pakawala ng mahinang buntong-hininga. "Matalik na kaibigan ko ang papa mo at nagtiwala siya sa akin para alagaan at gabayan ka. I only want what's best for you, I hope you understand that."

Nakatitig lang ako sa kanya, naninikip ang lalamunan. Muntik na akong paniwala sa kaniya.

Pero nakita ko kung paano siya tumingin sa akin... hindi gaya ng isang taong nakikiramay, but like a predator who had just changed his tactics on how to capture his prey

Too nice. Too sudden.

"Gusto mong umalis? Hindi kita pipigilan."

Napasinghap ako ulit sa gulat. "Pinapayagan mo kong umalis?"

"With rules."

Sabi ko na nga ba. What did I even expect?

Napairap ako at hindi makapaniwalang natawa sabay iling. I never despised someone in my entire life until him.

"Simpleng mga patakaran lang," paniniguro niya.

"Fine, ano 'yun?"

Sumandal siya sa sofa habang hinihimas pa rin ang baba niya, bahagyang nanliliit ang mga mata.

"Una sa lahat, hinding-hindi mo dadalhin ang lalaking 'yan, o kahit sino pa, dito sa pamamahay ko. Bahay ko ito, at gusto ko ng katahimikan at privacy. Pangalawa, kapag nag-text ako, sasagot ka. Sa loob ng limang minuto."

Nag-abang pa ako ng iba pang rules na sasabihin nita, pero tumahimik na siya.

"Iyon lang?"

"Sa ngayon."

Sige, mukhang reasonable naman 'yun. Pero aaminin ko, ine-expect ko na magiging imposible ang nga patakaran niya.

"Eh si Drake? Hindi mo na ko pipiliting makipaghiwalay sa kanya?"

Gumalaw ang sulok ng labi niya. "Hindi."

Pinaglalaruan ko ang mga daliri ko, hindi sigurado kung dapat ko ba siyang paniwalaan. Akma na akong magpapaalam para puntahan na si Drake nang bigla siyang nagsalita ulit.

"You'll break up with him on your own soon enough," sabi niya, at agad na naglaho ang konting respeto na nabuo ko para sa kaniya. "Mare-realize mo rin na ang isang lalaking naghihintay lang sa gilid para itakas ka na parang bata, ay hindi ang lalaking kayang kang supportahan balang araw."

Tumayo siya. Hindi ko gusto na tumingala sa kanya kaya tumayo rin ako, kahit wala namang pinagkaiba dahil sa liit ko kumpara sa tangkad niya.

"Go," utos niya nang malumanay. Have your fun. But remember, Olivia... I’m the one who’s letting you go. And I’m the one you’ll have to come home to by the end."

Pagkatapos niyang magsakita, tumalikod na siya at umakyat sa itaas.

Naiwan akong nakatayo roon, mabilis ang tibok ng puso ko. Dapat masaya ako dahil kagit papaano ay may kalayaan pa rin ako at hindi niya ito tuluyang pinagkait sa akin, pero mali siya kung iniisip niyang iiwan ko si Drake.

But as I turned to walk toward the door, I felt like I was walking right into a trap he hadn't even finished setting yet.

—————

Patakbo kong tinatahak ang mahabang driveway. Sa dulo ng gate, nakatago sa ilalim ng anino ng puno, doon naghihintay ang silver na kotse ni Drake. Patay ang lahat ng ilaw nito.

Tumakbo ako papunta dito at binuksan ang pinto. Amoy energy drink, sigarilyo at ang matapang na cologne ni Drake ang bumungad sa akin.

"Liv! Shit, akala ko hindi mo na ko sisiputin," sabi ni Drake sabay hila sa akin para yakapin nang mahigpit.

"Kailangan ko lang... hintayin na makatulog si Tito," pagsisinungaling ko. Medyo nanginginig pa ang boses ko.

Hindi ko pwedeng aminin na nahuli ako ni Tito Chandler, pinaupo, at binigyan pa ng permiso. Para na ring nagsinungaling ako sa kaniya nang nagsumbong ako sa kaniya kagabi na masama ugali ng Ninong ko.

Humiwalay si Drake sa yakap at humawak sa balikat. "Okay ka lang ba? Ang putla mo. May ginawa ba sa’yo ‘yung Ninong mo?"

"He did nothing, don't worry," bulong ko habang sumasandal sa kanya. Gusto ko lang maramdaman ang init ng katawan niya. "Masyado lang talagang nakakapagod ang lahat ng pangyayari. Miss na miss kita, babe."

"Miss na rin kita, babe. Seryoso."

Yumuko siya para halikan ako. Dapat ay nakaramdam ako ng comfort, pero parang may hinahabol ang paggalaw ng labi nita.

Hindi pa man ako nakakatugon nang husto, nararamdaman ko na ang kamay niya na gumagapang pababa, mahigpit na hinahawakan ang laylayan ng denim skirt ko.

"Drake, teka muna," bulong ko sa labi niya. "Gusto ko lang talagang makipag-usap. I just had a bad night."

"Mamaya na tayo mag-usap, Liv," bulong niya sa leeg ko habang pababa ang mga halik niya sa collarbone ko. "Ang hot mo sa suot mo. Naka-fishnets ka pa? God, sinadya mo ‘to para sa akin, ‘no?"

Sinimulan na niyang ihilig ang upuan, halatang wala nang balak magpaligoy-ligoy pa.

"Drake, ‘wag dito, nasa labas lang tayo ng gate," pakiusap ko. Pero unti-unti ring nanlalambot ang ang buong katawan ko, tila kinikiliti ang balat ko sa bawat haplos niya.

But we were suppose to talk about our complicated situation right now. Couldn't this wait?

"God, I fucking love you," ungol ni Drake habang pilit na itinataas ang palda ko.

Bigla niyang pinunit ang fishnet sa may gitnang parte ng hita ko. Saglit akong nainis—kabibili ko lang noon, eh. Pero binalewala ko na lang ito.

"Mahal din kita, babe."

Nagmamadali ang mga kamay niya, itinataas ang palda ko hanggang bewang nang marahas.

"Drake, teka—" singhap ko, pero agad na nalamon ang boses ko nang muli niyang halikan ang labi ko.

Naka-focus na siya sa red crop top ko, itinataas ito para mailantad ang mga dibdib ko para paglaruan ito, iniikot sa daliri niya ang n*pples ko.

Kinakalikot na niya ang butones ng maong niya, mabilis at hinahabol ang bawat paghinga. Lumipat ako sa kandungan niya, humiwalay sa halik para lang hilahin patagilid ang panty ko.

Sabik na rin ako at basang-basa, handa na para sa kanya.

Nang pumuwesto siya sa bukana ng p*gkababae ko, nakaramdam ako ng konting pag-aalinlangan. Masyadong lang biglaan ang pangyayari. Pero ganito lang talaga siya kapag sabik na saa akin.

Umungol siya nang dahan-dahang bumaon ang ari niya sa loob ko.

Napa-igtad ako sa sakit nang tumama ang ulo ko sa bubong ng kotse habang nagsisimula na niyang bayuhin ako nang mabilis.

This wasn't the sweeping, romantic escape I’d played out in my head while staring at the ceiling of my new bedroom in my new home. This felt... messy. Uncomfortable.

"Ang sikip mo, Liv," bulong niya sa tenga ko habang lalong binibilisan ang bawat pag-ulos.

Napapikit ako nang mariin, pilit na hinahanap ang sarap. Niyakap ko siya nang mahigpit sa leeg, hinihintay ang bugso ng sarap na magpapalimot sa akin sa lahat ng gulo.

Yung nakakahibang na kaligayan na sana ay magpapalimot sa akin ng lahat ng problema ko.

But nothing.