MasukShort chapter muna dahil papalapit na tayo sa exciting na part!!! 😭🔥 At oo… malapit na ang unang “punish me, Daddy” 🌶️ HAHAHA Ready na ba kayo mag-unlock? 👀
***Chandler's POV*** Ikalimang araw na simula nung i-grounded ko si Olivia ngunit tila isang multo lang ito sa sarili kong tahanang. Hindi na siya sumasagot nang pabalang, hindi niya na sadyang tinatabing ang kape ko, at hindi na rin niya sinusubukang sunugin ang kusina. Hindi na rin niya ginugulo ang mga files sa opisina ko. When we sat for dinner and this morning's breakfast, she was there physically, but her eyes never left the screen of her phone. I sat in my office, the glow of the laptop screen feeling colder than usual. Kinukumbinsi ko sa sarili ko na ito ang gusto ko—katahimikan para matapos ko itong mga reports. Pero tuwing nakikita ko siyang nakayuko sa phone niya, habang mabilis na nagta-type, malamang ay inaamo yung boyfriend niya, hindi ko maintindihan ang inis na nararamdaman ko. Tuwing nagbibibrato ang phone niya ay alam kong yung lalaking iyon ang kausap niya. Tumayo lang ako para kumuha ng tubig. Pabalik na sana ako sa opisina nang madaaman ko siya sa lib
***Olivia’s POV*** Sa ika-apat na araw ng pagka-grounded ko ay nakahanap ako ng mini library sa mansyon, at dahil sa amoy ng mga lumang libro ay tila lalong bumibigat ang hangin. Sinusubukan kong mag-focus sa isang libro nang biglang mag-vibrate ang phone ko. Halos malaglag ang puso ko sa mga natanggap kong text. ~~ Drake: Liv, please. Nandito ako sa spot natin. Nag-away na naman kami ni Dad at pinalayas n'ya ko. I need you right now, babe ~~ Nagwawala ang tibok ng puso ko sa pag-aalala. Kilala ko ang tatay ni Drake. Isang taong masakit magbitaw ng mga salita at ang tingin niya sa anak niya ay tila isang makina na pwede niyang kontrolin. Hindi na ako nag-isip. Hinablot ko ang wallet ko at nagmamadaling bumaba. Nasa tapat na ako ng pinto nang pumasok si Ninong Chandler na may bibit na malaking paper bag sa kamay niya. Take out lunch namin. "Saan ka pupunta?" tanong niya agad. Mukha siyang kalmado, pero may talas ang tingin niya na naging dahilan para mapahinto ako.
***Olivia’s POV*** Nakatayo ako sa gitna ng kusina habang pinagmamasdan ang ginawa ko. Lahat ng burner ng kalan ay naka-high, kaya't nagbubuga ng makapal na usok ang kalan na may mga frozen hotdog na nakuha ko sa freezer hanggang sa masunog ang mga ito. For good measure, 'aksidente’ ko pang natabing ang isang supot ng harina, kaya kumalat ang puting pulbos sa buong counter. Tumunog nang matinis ang smoke detector. Perfect. Maya-maya la, narinig ko na ang mabibigat na yabag ng paa na papalapit sa kusina. Bumungad si Ninong Chandler sa entry way ng kusina. Napahinto siya, naguguluhang tinitingnan ang kaguluhan sa silid. "Ano ’to?" tanong niya. "Lunch," sagot ko habang nakasandal sa counter at iwinawagayway ang spatula sa direksyon ng kalan. "Gutom na ko at hindi ako marunong magluto. Sinubukan ko lang, pero diba sabi ko naman sa’yo, wala akong talent sa ganito?" Naglakad siya palapit sa kalan, bakas ang tensyon sa mukha niya. Isa-isa niyang pinihit ang mga ito para pat
***Olivia's POV*** Hindi lang basta nagising ang mundo, parang binagsakan ako ng langit at lupa. Ang ulo ko ay parang may nagtatambol sa loob na gustong kumawala, at bawat pintig ng sentido ko ay parang may pako na bumaon dito at parang masusuka ako. Where am I? Bulag kong kinapa ang nightstand, hinahanap ang tanging bagay na makakapagsabi sa akin kung pasno ako napunta sa ganitong kalagayan. Dumaplis palang ang mga daliri ko sa malamig na screen ng phone ko nang bigla itong mag-vibrate. Ang ringtone ay parang barena na bumubutas sa bungo ko. Siningkit ko 'yung mata ko para makita kung sino ang tumatawag. Si Drake. Bigla akong nakahinga nang maluwag. Tumatawag siya. Hindi niya talaga ako iniwan. The blurry memory of him walking out of the club, leaving me standing there while the world spun, must have been a mistake. Baka kailangan niya lang magpalamig ng ulo. I-si-swipe ko na sana ang screen, handang-handa na akong marinig ang boses niya at ang sorry niya— Pero b
***Chandler's POV***Ikatlong araw na simula nang bumalik ako ng Pilipinas, at unti-unti nang lumalabas ang nakakairitang pattern ng personalidad ni Olivia.Halos hindi ko siya makita. Para siyang multo sa sarili kong bahay. She returns just in time for bed, and we only share nothing but brief, quiet dinners. Pero ngayon, ipinatawag ko siya. Kailangan ko siyang makaharap, kailangan kong malaman kung anong klaseng problema ba itong pinapasok ko.We had prolonged this enough.Nakaupo ako sa corner table ng isang restaurant. Sinadya kong piliin ang lugar na ito. Tahimik, mataas ang kisame, and far too expensive for the likes of the boy she spent her days with.Nang pumasok si Olivia sa pinto, tila nagbago ang ihio ng hangin sa paligid. Saglit na napatigil ang paghinga ko sa paraang kinamumuhian ko.Naka-cream turtleneck sweater siya ngayon pero bakat na bakat ang mabibigat at bilugang kurba ng kanyang dibdib. Nakabagsak ang buhok niya, maayos na nakaipit sa likod ng kanyang mga tenga.P
***Olivia's POV*** Hawak ko ang aking heels sa dibdib. Kumakabog ang puso ko sa kaba, parang sasabog pa sa bilis ng tibok nito. 5:00 na ng madaling araw. I just need to get to the door. Naghihintay si Drake sa dulo ng driveway ng estate, malamang ay nakatago ang sasakyan niya sa dilim para hindi makita. Nakarating ako sa paanan ng grand staircase. Kalahati na lang ang lalakarin ko sa sala para makarating sa pinto. "Going somewhere?" Napasinghap ako. Muntik ko nang mabitawan ang heels ko. Nakasandal si Ninong Chandler sa isang single sofa, ang siko niya ay nasa arm rest at ang baba niya ay nakapatong sa kamao niya. Hindi na siya naka-formal na suot. Ang puting polo niya at bukas ang unang dalawang butones kaya kita ang bahagi ng dibdib niyang matitipuno. "I—I was just..." Hindi ko natuloy ang sasabihin ko. Bigla akong kinabahan. "Sneaking out," dugtong niya para sa akin. Hindi galit ang tono niya, pero mapanuya ang tingin niya na binigay sa akin. "I'm surprised, Oli







