00 Good girl

***Olivia's POV***

Sa edad na nineteen, dapat ay ine-enjoy ko ang buhay ko. Dapat ay nagpapakasaya ako sa bakasyon ko, uma-attend ng mga party kasama ang boyfriend kong si Drake.

Ilang buwan na ang nakalilipas nang mamatay si Papa, at nag-iwan siya sa akin ng isang huling malupit na supresa.

Ang kanyang huling testamento.

~~ Ipinapamana ko ang lahat ng aking ari-arian kay Olivia Perez, sa ilalim ng mahigpit na kundisyon na mananatili siya sa pangangalaga ni Chandler Sterling at susunod sa bawat utos nito hanggang sa siya ay sumapit sa edad na 25 o maikasal.

Ang pagsuway sa alinman sa mga itinakdang ito ay nangangahulugan ng kagyat na pagbawi sa lahat ng kanyang mamanahin. ~~

Si Ninong Chandler ay kaibigan ni Papa, ang lalaking lihim kong hinahangaan noong bata pa ako.

Pero iniwan niya kami limang taon na ang nakakaraan—lumipad siya patungong Amerika nang walang pasabi. Ngayon, nagbabalik siya para maging guardian ko.

At iyon ang dahilan kung bakit ako narito ngayon.

Naka-dapa sa kanyang kandungan.

SPANK!

Napasinghap ako, napaka-arko ang likod dahil sa hapdi na gumuhit sa puwitan ko. Nanlabo ang paningin ko sa luha.

"Is he worth it, Olivia?" matigas nitang tanong, puno ng awtoridad.

Nakabaon ang kamay niya sa buhok ko, hinihila ang ulo ko paitaas para pilitin akong tumingin sa kanya. Malamig at mapupungay ang mga mata niya.

Hindi na siya ang Ninong Chandler na naaalala ko noon.

"Is that boy worth this much defiance?" tanong niyang muli.

"Boyfriend ko sya, Ninong!" hiyaw ko, nangingilid ang luha dahil sa naiiwan pang hapdi sa malakas niyang pagpalo sa pwetan ko.

Gusto kong sumigaw. Gusto kong lumaban. Pero habang nakadapa ako sa kandungan niya at mabilis ang tibok ng puso ko, pakiramdam ko ay wala akong laban sa kaniya.

"Wala kang karapatang diktahan kung sinong kikitain 'ko. You're not my Daddy—"

SPANK!

Isang hampas na naman... mas malakas kaysa sa una.

"Fuck!" napaiyak ako, ang mga daliri ko ay napakapit sa pantalon niya. Ang palda ko ay nakataas na sa bewang ko at ang underwear ko ay nasa paanan ko na.

Lantad na lantad, hiyang-hiya, at lubos na nasa ilalim ng kanyang awtoridad.

"Pinagkatiwala ka ng papa mo sa'kin para siguraduhing hindi ka gagawa ng mga maling desisyon sa buhay," bulong niya, inilapit ang labi sa tenga ko. "At tatakas ka lang para ano? Makipagkita sa walang kwenta mong nobyo?Hangga't narito ka sa pamamahay ko, susunod ka sa lahat ng patakaran ko!"

Nakakalito ang init na nararamdaman ko.

Galit ako sa kanya, pero ang paraan ng paghawak niya sa akin... ang paraan ng pag-bibrato ng boses niya sa tenga ko... pinapabilis nito ang tibok ng puso ko sa maling dahilan.

"Sorry na, Daddy," bulong ko nang pahikbi.

Nangatal ang salitang iyon sa labi ko, puno ng pagsuko na kinamumuhian ko. Gusto ko lang na tumigil na ang sakit. "Please, Daddy... masakit na po... "

Napatigil sa paghinga si Ninong Chandler nang marinig ang tinawag ko sa kaniya. May dumaan na kung anong madilim na emosyon sa kanyang mukha.

Mas humigpit ang pagkakahawak niya sa buhok ko habang pinipilit niya akong tumitig sa kanyang madilim na mga mata.

"If you want to call me that, you better start acting like you mean it," bulong niya sa boses na malalim at nakakaakit.

"I hate you," hikbi ko, kahit na ang traydor na init sa pagitan ng mga hita ko ay iba ang sinasabi. Sigurado akong nababasa na ang pantalon niya dahil dito.

"Good," bulong niya. "Magalit ka hangga't gusto mo, basta't makikinig ka sa akin. Ngayon, ulitin mo... pupuntahan mo ba yung boyfriend mo ngayong gabi?"

Bumukas ang bibig ko para magsinungaling, para labanan siya sa huling pagkakataon, pero walang lumabas na salita sa lalamunan ko. Wasak na wasak na ako.

"Tinanong kita, Olivia," babala niya. Bigla niyang hinila ang buhok ko, kaya napadaing ako. "Pupuntahan mo ba sya?"

"No, Daddy," hirap na sagot ko. "Dito lang ako. Dito lang ako sa'yo, so please..."

"Good girl."

Puri niya sa akin na nagpabilis pa ng kabog ng puso ko habang isinusubsob niya ang mukha sa leeg ko, hinahalikan ako nang malambing at mapang-akit.

Napapikit ako, nanginginig sa l*bog na nararamdaman.

Sinabi ko sa sarili ko na galit pa rin ako sa kanya, pero ngayong hawak niya ako, alam kong wala na akong kawalan. Nakakulong ako sa mga bisig nita, at may parte sa akin—ang parte na pinaka-kinamumuhian ko—ang ayaw nang umalis.

Ang kamay niya, ang parehong kamay na pumalo sa akin hanggang sa mamula ang balat ko ay dahan-dahang bumaba.

Hinaplos niya ako hanggang sa maabot ng mga daliri niya ang basang-basa kong panty na na nakasabit sa paanan ko. Hindi niya iyon isinuot pabalik sa akin.

Tuluyan niyang hinubad ito.

"You won't be needing this," bulong niya.

Nakakandado ng pinto ng buhay ko, at si Chandler Stirling ang may hawak ng tanging susi.