Chapter 7

"Sige na po, Aling Maring. Kahit dalawang itlog lang po at dalawang noodles."

"Bakit ba ang kulit mo? Sinabi nang hindi na muna ako magpapautang sainyo dahil ang haba na nang listahan niyo!"

"Pasensiya na po. Inuuna po kasi namin ang mga gamot ni Ate Faith."

"Hindi ko na iyan problema!"

"Bigyan niyo na. Ako nang magbabayad. Isama niyo na ang lahat nang utang nila."

Napatingin si Thea sa tumabi sa kanyang babae. "Ate Daisy!"

"Kumusta na ang Ate mo?"

"Okay lang po. Kailan ka pa po dumating?"

Naglabas ito ng pera sa pitaka at inabot sa tindera. "Kaninang umaga lang. Bisitahin ko si Faith mamaya. May nilakad kasi ako kaya medyo pagod pa ako. Magpapahinga lang muna ako."

"Sige po."

"Aling Maring, kung kulang pa iyan, sabihin niyo na lang sa akin mamaya." Bumaling ito kay Thea, "Dagdagan mo na ang kukunin mo. Ako nang bahala."

"Salamat po, Ate Daisy."

Nakangiting sinundan ng tingin ni Thea ang papalayong babae. Isa ito sa mga malapit na kaibigan ng kanyang kapatid na ilang taon ding nanirahan at nagtrabaho sa ibang bansa.

"Siguradong matutuwa si Ate Faith kapag nalaman niyang dumating na si Ate Daisy."

Matapos makuha ang mga kailangan sa tindahan ay umuwi na siya. At malayo pa lang ay dinig na dinig na niya ang malakas na pagsigaw ng bunsong kapatid.

"Ate Thea! Ate Thea!"

Tumakbo na siya. "Bakit? Anong nangyari?"

"Si Ate Faith, bilis!"

Tinungo ng dalawa ang silid ng kanilang nakatatandang kapatid. Inabutan nila ito na naghahabol ng hininga.

"Ate!" sambit ni Thea nang makalapit sa higaan ni Faith matapos maibaba ang mga bitbit.

"Anong gagawin natin?" pag-aala ni Theo.

Inalog ni Thea ang tanke na nasa ulunan ng higaan na ang hose at mask ay nakakabit sa hingahan ni Faith. "Wala na itong laman. Naubusan na siya ng oxygen."

"Ate, anong gagawin natin?" pag-uulit na tanong ni Theo.

"Nasaan si Nanay?"

"Hindi pa umuuwi. Naglabada siya kina Tiya Judith."

Pinunasan ng palad ni Thea ang namumuong mga pawis sa noo ni Faith. "Ate, dadalhin ka na namin sa ospital."

"H-Huwag na..."

"Ha?"

"Ano raw?" usisa ni Theo. "Ate, may sinasabi ka?" sabay yukod nito malapit sa mukha ni Faith.

"S-Si Na...nay..."

"Ate Thea, hinahanap niya si Nanay."

"Puntahan mo siya."

"Sige."

"Teka!" pagpigil ni Thea. "Mas mabuti sigurong puntahan mo na lang si Kuya Pido," pagbanggit niya sa kapitbahay nila na may tricycle.

"Magpapasama ba ako sa kanya kina Tiya Judith?"

"Hindi. Kailangang madala na natin siya sa ospital."

Mabilis namang tumalima si Theo habang inayos ni Thea ang suot na damit ni Faith.

"Ate, sandali lang. Dadalhin ka namin sa ospital. Huwag kang bibitaw."

"T-Thea..."

"Huwag ka nang magsalita. Baka lalo kang manghina."

"H-Hu...wag mong paba...bayaan si Nanay," bilin nito sa pagitan ng paghahabol pa rin nang hininga.

"Ate." Napahagulhol na si Thea, "Huwag ka munang umalis. Hindi pa handa si Nanay. Akala mo lang okay siya, pero lagi siyang naiyak kasi ayaw ka pa niyang mawala."

"P-Pagod na ako. At a...lam ko na pa...god na rin kayo..."

"Hindi, ate. Hindi kami mapapagod para sa iyo."

"T-Thea, salamat. I...kaw na ang panganay sa pa...milyang ito. Sorry kung maii...wan ko sa iyo ang res...ponsabili...dad na iyon..."

"Ate, huwag ka na lang munang magsalita."

"Nandito na si Kuya Pido!"

Hindi pinansin ni Thea ang pagpigil ni Faith sa kanyang braso. Ilang beses kasi nitong ibinilin sa kanila na huwag na itong dadalhin pa sa ospital kapag naghingalo na ito. Pero hindi niya kayang tiisin na makita ang kapatid na naghahabol ng hininga.

"Kuya, tulungan niyo po kami!"

Binuhat na ni Pido si Faith. Ilang sandali pa ay nasa biyahe na sila. Pinaiwan na lang ni Thea si Theo upang abisuhan ang ina sa oras na umuwi ito.

"Ate, kapit ka pa! Huwag mo muna kaming iwan!"

Napatingin si Thea sa driver nang bumagal ang takbo ng tricycle.

"Bakit, Kuya Pido?"

"May nakahandusay na tao sa kalsada. Teka muna at titingnan ko."

Tumigil ang tricycle at agad na tinungo ni Pido ang tao na nakita nito sa daan.

"Kuya, bilisan na po natin!" sigaw ni Thea nang makita na unti-unti nang bumabagal ang paghinga ng kapatid.

Bumalik si Pido na buhat na ang isang duguan na babae.

"Anong nangyari sa kanya?"

"Mukhang biktima ng hit and run! Lumipat ka, paupuin mo 'to!"

Inayos muna ni Thea ang posisyon ng kapatid bago naupo sa harapan.

"Humihinga pa ba?"

"Oo. Alalayan mo. Bibilisan ko ang pagpapatakbo."

Ipinagpatuloy ni Pido ang pagmamaneho patungo sa pinakamalapit na ospital.

Nahahawakan naman ni Thea ang dalawang pasyente na magkatabi sa upuan at parehong naghahabol ng hininga.

Pero bago pa huminto ang tricycle sa tapat ng ospital, isa na sa sakay niyon ang tuluyan nang namaalam.