Kabanata 3 Ang Lalaki Sa Likod ng Upuan

Kinabukasan ay maaga akong tumungo sa The Superior Tower kasama si Kino para personal na i-meet ang newly appointed CEO nito at para na rin pag usapan ang project. Nasa main lobby pa lang kami kanina ay panay na ang tinginan sa akin ng mga empleyadong makakasalubong namin. Probably because of my cancelled wedding with the heir of the Jimenez clan.

“Kino, I forgot. Can you buy me matcha tea? Ako na lang ang pupunta sa office ni Mr. CEO. I need my early morning matcha.” Utos ko sa kanya na agad niyang sinunod bago kami sumakay sa lift.

I know my way to the CEO’s office dahil ilang beses na rin akong nagkaroon ng meeting dito. Hinanap ko si Everly—the CEO’s assistant ngunit wala siya roon kaya dire-diretso na lamang ako sa loob dahil nakabukas naman ang pinto.

Right after I stepped inside, I was stunned when I heard a moan at sinundan iyon ng growl ng isang lalaki. Sinubukan kong sumilip sa pinakaloob ngunit hindi ko makita ang table sa gitna hangga’t hindi ako tuluyang pumapasok—which I did after a minute of hesitation.

“What the hell…?” I muttered when I saw a man sitting on the swivel chair while his shoulders were shaking slowly.

Nakatalikod ito sa direksyon ko. Palakas nang palakas ang ungol niya na para bang patungo na siya sa rurok ng inaabot niya kaya halos sumabog na ang ulo ko sa sobrang hiya.

“Ugh… Fuck… it…” He moaned again with his sexy and raspy voice kaya nalaglag ang panga ko.

“Excuse me?” Hindi ko na napigilang magsalita.

The man’s shaking shoulders stopped. Dahan-dahan siyang umikot paharap sa akin at nilapag ang cellphone sa table. Hindi ko maipaliwanag ang ekspresyon niya. Kunot na kunot ang noo nito, ngunit nang sandaling makita niya ako ay tila nagulat siya.

“I’m sorry to interrupt your climax, but I have a meeting with the CEO. Can you tell me where he is… and why were you jerking off in his office?”

“We have a deal. A three-month project directly under me.”

Pinilig ko nang marahas ang ulo ko dahil hindi pa rin maalis sa isip ko ang imahe niya. Not the one I’m with during our meeting earlier, kundi ang version niya habang ginagawa niya ang kahalayan na iyon sa opisina niya.

At pagdating sa conference room ay tila biglang naging ibang tao siya. Biglang naging malamig at misteryoso ang mga mata niya. Iyong tipong kapag tiningnan mo nang diretso ay mawawala ang lahat ng pagmamataas mo sa sarili mo.

I was waiting for the lift when it suddenly opened at tumambad sa akin ang nakakaasar na mukha ni Jaxon. Dumako ang tingin ko sa sugat niya sa noo na halatang fresh pa kaya hindi ko na napigilang matawa.

“Celeste? What are you doing in this kind of place?” Bungad niya na hindi ko pinansin.

“None of your business,” ani ko at pasakay na sana sa lift ngunit marahas niyang hinablot ang braso ko kaya matalim ko siyang tiningnan. “What the fuck is your problem?”

“Hindi ka pa ba tapos sa tantrums mo? You were ignoring our calls and here you are just casually walking in this very tower of The Superior? After ruining your sister’s life for publishing her online as a home-wrecker? Are you that heartless? May sakit na yung tao!” Pinipilit niyang huwag taasan ang boses niya.

“Let go of me, Jaxon, kung ayaw mong mag eskandalo rito,” mariin kong banta sa kanya ngunit lalo lang tumagis ang panga niya at hinamon ako ng mga tingin niya.

“I told you, I will send her away again once she gets better at itutuloy natin ang kasal. Why can’t you just listen to me this time?” Puno ng iritasyong usal niya kaya natawa ako.

“Kulang pa ba yang sugat mo sa noo para maintindihan mo ang sinabi ko? I already cancelled the wedding. I don’t care if you send Amara away or not. I can send her  to jail anytime I want and you know that. Now, let go of me kung ayaw mong ikalat ko sa buong mundo ang mga tinatago mong baho,” muli kong banta sa kanya.

But he didn’t even flinch. Mas humigpit pa ang hawak niya sa braso ko at bumabaon na sa balat ko ang kuko niya. He was about to say something when someone suddenly grabbed his hand at marahas siyang inilayo sa akin.

“Violence is prohibited in my tower, Mr. Jimenez, especially towards women. What do you think you’re doing?” It was Sebastian Razon, the CEO of The Superior.

Pansin ko ang hilakbot sa ekspresyon ni Jaxon nang humarap sa kanya si Sebastian nang ilagay ako ng huli sa likuran niya. Nakamasid lang ako sa kanilang dalawa lalo na sa higanteng lalaking ito sa harapan ko.

“Mr. Razon, we were just talking. You know, boyfriend-girlfriend thing.” Mapaklang tumawa si Jaxon.

“You’re not my boyfriend. Continue dreaming,” tamad na sambit ko at iniwan na silang dalawa roon.

Pareho silang bumaling sa akin ng tingin nang sumakay ako sa lift. Bago magsara ang pinto ay napansin ko ang matamang titig sa akin ni Sebastian—na para bang may hinahanap siya sa mukha ko na kung ano.

I went straight to my condo to prepare. Kakatapos ko lang maligo at hindi ko pa nga natatanggal ang towel sa ulo ko nang mag ring ang doorbell. Nang tingnan ko sa peephole kung sino iyon ay napailing na lang ako.

Tumambad sa akin ang itsura niyang stress na stress. She’s wearing an elegant below the knee white dress at ang pearl na iyon sa leeg niya na nagtutunugan sa tuwing gagalaw siya.

“Why do you continue to do this, Celeste? At least answer our calls!” she blurted out as she stormed in.

Agad na dumako ang tingin ko sa black card na nasa table kaya mabilis kong kinuha iyon at tinago. Pansin ko ang pag gala ng mga mata niya sa mga shopping bag na nasa couch.

“Jesus! And you had the audacity to go shopping after releasing a scandalous statement about your sister?!”

“She’s not my sister, mom,” walang gana kong sagot na lalong ikinainis niya.