MasukMasaya na naman sila HAHAHAHAHA
Nanginig ang buong katawan ko sa ngiti niya.Paanong may ganitong klaseng contrast? Ang nakababatang kapatid niya ay parang munting araw—masigla at maliwanag. Pero itong kuya niya, kahit wala siyang ginagawa at nakatayo lang habang nakangiti, pakiramdam ko ay parang makamandag na ahas na sumisitsit, dahilan para kilabutan ako.“Mr. Aurelio, pasensya na po kung nakakaabala ako.”“Paanong magiging abala iyon? Narinig ko kay Jander na gusto mo raw samahan si Melissa. Labis akong natutuwa.”Normal naman niyang sinabi iyon, pero nang marinig ko ang salitang “samahan,” hindi ko maiwasang makaramdam ng kakaibang discomfort. Nakakulong si Melissa; ang pagsama sa kanya ay parang ibig sabihin ding ikulong ako.Nananatili pa rin sa mukha niya ang pekeng ngiti. “Please come in, Miss Ria.”Sumunod si Jason, at agad kong ipinaliwanag, “May nangyari po kasi kamakailan sa bahay, kaya nag-aalala ang asawa ko na mag-isa ako. Ayos lang po ba kung may kasama akong tao?”“Walang problema, tuloy lang kayo.
“Nawawala? Vicento, pwede mo bang ipadala sa akin ang impormasyon niya?”“Sige.”Mabilis na ipinadala ni Vicento sa email ang impormasyon tungkol kay Melissa Calderon. Dahil matagal na siyang nawawala, kakaunti lang ang makukuhang detalye tungkol sa kanya.Ang litrato sa file ay mula pa sa kanyang first-grade student ID. Luma na ang larawan, at mababa ang linaw at resolution nito; malabong outline lang ang makikita.Kaunti rin ang impormasyon sa kanyang background. Walang partikular na clue tungkol sa kanya—karaniwang kwento lang ng isang illegitimate child.Mahilig ang mayayamang tao na magtago ng kabit sa labas ng kasal, at ang mga anak sa labas ay bunga ng kawalan ng responsibilidad.Ipinagpatuloy ko ang pagbabasa tungkol sa pamilya niya, hanggang sa tumigil ang daliri ko sa impormasyon ng kanyang ama na si Arnold Calderon. Eksaktong kapareho ng hugis ng mukha at mga mata niya ang namatay na si Aurora.Nagkataon lang din ba na may pareho silang apelyido na Calderon? Oo, Calderon si
Pagdating ko sa bahay, hindi pa rin mapakali ang loob ko.Hindi ko masabi kung gaano kamahal ni Melissa ang taong iyon; ang nakita ko lang sa mga mata niya ay tensyon at takot.Parang hindi niya nobyo ang lalaki kundi isang mabangis na halimaw.May mali talaga.“Iniisip mo pa rin si Melissa?” iwinagayway ni Vicento ang kamay niya sa harap ng mga mata ko, saka lang ako natauhan at tumingin sa kanya.“Mm.”“Walang kinalaman sa’yo si Melissa. Sa totoo lang, normal lang naman sa mayayamang tao ang may kinakasamang babae. Kung pakikialaman mo lahat ng ganoong sitwasyon, hindi mo kakayanin.”“Vicento, alam kong mabuti ang intensyon mo, pero hindi ko alam kung bakit, pero tuwing nakikita ko si Melissa, sobrang naaawa ako sa kanya. Pakiramdam ko talaga gusto niyang makatakas mula sa taong iyon.”Malalim ang tingin ni Vicento sa akin. “Kaya gusto mo pa rin siyang tulungan, tama ba?”“Susubukan kong magsimula kay Jander Aurelio.” May bigla akong naalala. “Oo nga pala, mukhang nagkaroon si Melis
Wala talaga akong interes na masaksihan ang eksenang iyon. Kahit parehong maganda at maganda ang katawan nina Melissa at James— mas higit pa sa scandal nina Susan at Samuel—sobrang nakakailang pa rin ng sitwasyon.Sakto namang nag-text si Vicento para tanungin kung kamusta na ang mga nangyayari, kaya sinabi ko sa kanya ang nakakailang sitwasyon.Sa sumunod na segundo, mabilis at diretso ang reply ni Vicento. “Mapanganib! Tumakas ka agad! Ria, hindi ka sasaktan ni Melissa, pero mas kilala niya ang ugali ng kasama niya kaysa sa’yo. Ang katotohanang agad ka niyang itinago ay patunay na kapag nakita ka ni James, magiging napakakomplikado ng sitwasyon at baka malagay ka sa panganib. Kaya siguraduhin mong hindi ka niya makikita. Pupuntahan na kita ngayon din.”Nang maramdaman ko kung gaano siya kabalisa, hindi ko na minaliit ang sitwasyon.Tama ang pagsusuri niya. Hindi ako sasaktan ni Melissa, pero ibang usapan si James. Kahit ayaw ni Melissa, pinilit pa rin siya nito.Tinakpan ko ang mga
Nagkunwari akong kalmado at sumunod sa kanya papasok.Ang manor villa ng pamilya Aurelio na itinayo sa kalahati ng bundok, ay napakaganda at elegante sa bawat sulok. Pati ang iba naming kaklase ay halatang namangha, halos mapahinto ang paghinga sa sobrang paghanga.Tinanong ko ang taong nasa tabi ko, “Napakalaki ng lugar na ito, kasama mo bang nakatira dito ang kapatid mo?”“Oo, kasama ko ang kuya ko.”“Hindi ba kami nakakaabala sa pamilya ninyo?”“Siyempre hindi. Tuwang-tuwa nga ang pamilya ko na maraming kaklase ang pumunta para ipagdiwang ang birthday ko.” Masaya siyang tumawa.Nagpatuloy ako sa pagtatanong. “May asawa na ba ang kuya mo?”“Wala pa, pero may gusto na siyang tao.”“Nakita ko siyang kasama ang isang babae dati, parang Melissa ang pangalan niya. Girlfriend ba siya ng kuya mo?”Habang sinasabi ko iyon, mariin kong tinitigan ang mga mata ni Jander. “Oo, gustong-gusto talaga ng kuya ko si Ate Melissa. Pero mahina ang katawan ni Ate Melissa at bawal siyang malamigan, kaya
Matapos nito, lalo pang lumala ang kalagayan ng isip ng pamilya De Leon, ngunit dahil sa pagnanais nilang makapaghiganti, hindi sila sumuko. Sa halip, nagkaisa silang hanapin ang taong sumira sa kanila.Nakuha ko na ang gusto ko kaya wala na akong balak pang aliwin sila. Pagkatapos ng lahat, paano ba nila ako trinato noong namatay ako sa tabi ng ilog?Hindi ko na sila sinipa habang lugmok sila; sapat na iyong kabaitan mula sa akin. Sayang lang at wala pa ring maalalang impormasyon si Papa. Mukhang may nakaaway talaga ang henerasyon ng lola ko noon. Kaya pala ganoon na lamang ang lupit ni Nica kay Lola.Noong panahon ng lola ko, mahirap ang komunikasyon at magulo pa ang bansa noong mga unang taon ng Republika, kaya maraming bagay ang halos imposibleng imbestigahan.Nang makita ni Vicento ang pag-aalala ko, marahan niyang tinapik ang balikat ko. “Sunod-sunod ang dagok na tinanggap ni Mr. De Leon. Magulo ang isip niya ngayon kaya normal lang na wala siyang maalala agad. Baka may maisip d
May malapad na ngiti si Mama pagkapasok niya sa loob ng bahay at kaagad kong napansin ang maliit na kahon na bitbit niya— mukhang isang regalo."Mama, alam kong hindi maganda ang pakiramdam mo nitong mga nakaraang araw. Narinig ko rin na hindi ka masyadong kumakain. Hindi tama iyan," aniya habang i
Matapos ang ilang segundong katahimikan, dinurog ni Denver ang baso sa mesa, tila handa nang isugal ang lahat."May kilala akong mga taong may koneksyon sa mga sindikatong ito. Ngayong ako mismo ang humihingi ng pabor, hinihiling ko sa inyo— hanapin ninyo siya para sa akin. Kapag naibalik ninyo siy
Nang makaalis na ang detective at napaupo muli si Denver sa may hardin.Kagabi lang ay bumuhos ang malakas na ulan. Naamoy ko pa ang sariwang halimuyak ng mga dahon at lupa. Parang binasbasan ng ulan ang buong mundo, nilinis ang lahat, at pinakintab ang mga bagay na natakpan ng alikabok.Napatingin
Napalakas ang hampas ni Denver sa mesa bago siya biglang tumayo. "Kalokohan iyan!" galit niyang sigaw. "Anong basehan mo para sabihin iyan?"Kaagad na lumapit si Kevin upang pakalmahin siya. "Sir Denver, kalma lang po."Huminga nang malalim si Denver at hinawakan ang kwelyo ng suot niyang polo saka







