LOGINLaxamana Law Firm?
Jacob Laxamana?
Nakatitig si Amanda sa pangalang nasa message. Hindi siya pamilyar sa mundo ng mga abogado, kaya wala siyang ideya kung sino si Jacob. Pero matapos ang lahat ng nangyari nitong mga nakaraang araw, hindi na niya kayang basta balewalain ang anumang galing sa anonymous sender.
Hinawakan niya ang cellphone at hinanap online ang pangalan nito.
Hindi siya nahirapan.
Maraming lumabas na articles at profiles tungkol kay Jacob Laxamana. Unang napansin ni Amanda ang litrato nito. Bata pa, seryoso ang mukha at maayos ang dating. Sa ilalim ng larawan ay nakalagay ang ilang impormasyon tungkol sa kanya.
Twenty-nine years old. Isa sa mga kilalang abogado sa Metro Manila. Nagtapos ng law school na may mataas na honors at nagpatuloy ng postgraduate studies sa Yale Law School. Pagbalik sa Pilipinas, itinatag niya ang Laxamana Law Firm at naging managing partner nito.
Civil at criminal litigation ang ilan sa mga hinahawakan niyang kaso, pati mga usaping may kinalaman sa negosyo at international trade.
Sa murang edad, marami na itong malalaking kasong nahawakan. Kilala rin si Jacob sa pagiging kalmado at diretsong magsalita. Hindi ito iyong klase ng abogado na kailangang magtaas ng boses para makuha ang gusto nito. Madalas, sapat na ang ebidensya at tamang tanong para maipit ang kabilang panig.
Nag-scroll pa si Amanda hanggang sa may isang kaso siyang nakita.
Napahinto ang daliri niya sa screen.
Divorce case.
Habang binabasa niya ang detalye, unti-unting nagbago ang ekspresyon niya.
Halos kapareho iyon ng sitwasyon niya.
Nahuli ng isang babae na may mistress ang asawa nito. Lingid sa kanyang kaalaman, ginamit ng lalaki ang pera at properties nilang mag-asawa para bigyan ng bahay, sasakyan, mamahaling bags at alahas ang babae.
Sa huli, nakuha ng legal wife ang malaking bahagi ng marital assets at napilitang isauli ng mistress ang mga property at perang napatunayang galing sa conjugal funds.
Matagal na nakatitig si Amanda sa screen.
Unti-unting lumabo ang mga salita habang muling namuo ang luha sa mga mata niya.
Ito na ba talaga ang kailangan niyang gawin?
Ilang oras lang ang nakalipas, nakita niya mismo sina Dominic at Rizelle na naghahalikan. Wala nang dahilan para kumbinsihin ang sarili niyang baka nagkamali lang siya.
Totoo ang lahat.
At kung ganoon, kailangan na niyang isipin kung ano ang susunod.
Hindi niya kayang magbulag-bulagan at umuwi kay Dominic na parang walang nangyari. Hindi niya kayang matulog sa tabi nito gabi-gabi habang alam niyang may ibang babaeng niyayakap at hinahalikan ang asawa niya.
At higit sa lahat, hindi niya kayang tanggapin na si Rizelle pa ang babaeng iyon.
Sa tuwing bumabalik sa isip niya ang nakita niya sa labas ng Royal Residences, sumisikip ang dibdib niya.
Gusto niyang makipag-divorce.
At kung totoo ngang bumili si Dominic ng ₱37 million na condo para kay Rizelle gamit ang pera nilang mag-asawa, gusto niyang maibalik ang bawat sentimong hindi naman dapat napunta rito.
Pero alam ni Amanda na hindi magiging simple ang lahat.
May pangalan at malaking negosyo ang pamilya ni Dominic. Kilala sila sa construction, real estate at technology industries, at marami silang koneksyon sa business community.
Hindi rin naging simple ang buhay ni Dominic sa sarili nitong pamilya. Anak ito sa labas at noong junior high school lamang ito tuluyang dinala ng ina nito sa pamilya Arboleda. Hindi naging madali ang pagtanggap sa kanya roon, lalo na mula sa legal na pamilya ng ama nito.
Pero matalino at marunong dumiskarte ang ina ni Dominic. Dahil sa tulong nito, dalawang taon na ang nakalipas nang mabigyan si Dominic ng mataas na posisyon sa isa sa construction companies ng pamilya. Mula noon, unti-unti na rin itong nagkaroon ng malaking bahagi sa pagpapatakbo ng negosyo.
Kaya kung haharap siya sa pamilya Arboleda nang hindi handa, baka siya pa ang mawalan.
Kailangan niya ng ebidensya.
At kailangan niya ng mahusay na abogado.
Pinunasan ni Amanda ang mga luha niya at huminga nang malalim. Inayos niya ang makeup para hindi gaanong halata ang pamamaga ng mga mata niya bago binuksan ang navigation app.
Laxamana Law Firm.
Iyon ang susunod niyang pinuntahan.
Pero pagdating niya roon, saka niya nalaman na hindi ganoon kadaling makausap si Jacob.
“Pasensya na po, ma’am,” magalang na sabi ng receptionist. “Kailangan po talaga ng appointment bago makausap si Attorney Laxamana.”
“Kailan siya available?”
Tiningnan ng receptionist ang schedule bago muling humarap sa kanya.
“Fully booked na po si Attorney Laxamana. Sa ngayon, hindi na rin po siya tumatanggap ng bagong cases hanggang sa katapusan ng taon. Pero kung gusto ninyo, maaari ko po kayong i-refer sa isa sa ibang lawyers namin.”
Hindi agad nakasagot si Amanda.
Base sa mga nabasa niya tungkol kay Jacob, hindi na siya nagtaka kung bakit mahirap itong makausap.
Hindi naman niya kailangang ipilit na si Jacob mismo ang kumuha sa kaso niya.
Pero iyon ang pangalang ibinigay ng anonymous sender.
“Salamat. Pag-iisipan ko muna.”
Lumabas si Amanda ng law firm. Hindi pa siya nakakalayo nang tumunog na naman ang cellphone niya.
Agad niya iyong inilabas.
Parehong numero.
“Pumunta ka sa Bellmont Fine Writing Boutique. Hanapin mo ang Aurelius No. 9 Fountain Pen. Mahalagang ebidensya iyon sa isang criminal case na kasalukuyang hinahawakan ni Jacob Laxamana.”
Napakunot ang noo ni Amanda.
Pamilyar sa kanya ang Aurelius No. 9. Isa iyong limited-edition luxury fountain pen na inilabas noong Valentine’s Day at eksklusibong ibinebenta ng Bellmont Fine Writing Boutique, isang high-end specialty store na kilala sa rare at collectible writing pieces.
Natatangi ang pen dahil gawa sa polished jade ang body nito at bawat piraso ay may sariling serial number na nakaukit sa cap. Limitado lang ang inilabas, kaya mabilis iyong naubos nang unang ibenta.
Naalala pa ni Amanda na tinanong siya ni Dominic noon kung gusto niya iyon. Nagustuhan niya, pero hindi sila nakakuha dahil sold out na bago pa man sila makapagpareserve.
Kaya mas lalo siyang nagtaka.
Paano naging ebidensya sa isang criminal case ang isang fountain pen?
At bakit gusto ng anonymous sender na siya mismo ang kumuha nito?
Mabilis siyang nag-type ng reply.
“Sino ka ba talaga? Paano mo nalalaman ang lahat ng ito?”
Pinindot niya ang send.
Hindi naipadala ang message.
Sinubukan niya ulit, pero ganoon pa rin.
Napakunot ang noo ni Amanda habang nakatitig sa screen. Nakakatanggap siya ng messages mula sa numerong iyon, pero hindi niya matawagan o ma-replyan.
Wala siyang alam tungkol sa sender. Hindi niya alam kung lalaki o babae iyon, kung paano nito nalalaman ang lahat, o kung bakit siya nito tinutulungan.
Ang mas nakakapagtaka, hindi pa ito nagkamali.
Nagkatotoo ang babala tungkol sa Riverside Road.
Nakita niya si Rizelle sa Room 1408.
At nang sabihin nitong may ₱37 million na condo si Rizelle sa Royal Residences, doon niya mismo nahuli sina Dominic at Rizelle na naghahalikan.
Ngayon, isang fountain pen naman ang gusto nitong kunin niya.
Nag-alangan si Amanda, pero sa huli, binuksan niya ang navigation app at hinanap ang Bellmont Fine Writing Boutique.
Hindi kalakihan ang store. Tahimik at elegante ang loob, may mga glass display case na puno ng mamahaling fountain pens at collectible writing pieces.
Pagpasok niya, agad siyang sinalubong ng isang staff.
“Good afternoon, ma’am. May hinahanap po ba kayo?”
“Aurelius No. 9.”
Saglit na nagbago ang ekspresyon ng staff bago ito tumango.
“May isa pa po kaming available.”
Sinundan ito ni Amanda papunta sa isang glass counter.
At doon niya nakita ang pen.
Nasa isang display case ang Aurelius No. 9. Madilim na jade ang body nito, simple ang design pero halatang mamahalin.
“Iyan ba ang last piece?”
“Opo. Isa na lang po.”
“Puwede ko bang makita?”
Nagsuot ng gloves ang staff bago maingat na inilabas ang pen at inilapag sa harap niya.
Kinuha iyon ni Amanda at sinuri.
Kilala niya ang design nito. May maliit na serial number sa cap na halos hindi mapapansin kung hindi mo alam kung saan titingin. Puwedeng gamitin ang numerong iyon para ma-check kung authentic ang pen at makita ang registered information nito.
Tiningnan niya ang serial number bago muling ibinalik ang pen.
“Magkano?”
“One hundred thousand pesos po.”
Napatingin si Amanda sa staff. “One hundred thousand?”
“Opo, ma’am. Limited edition po kasi ang Aurelius No. 9. Sold out na rin po ito sa ibang branches.”
Tahimik na pinagmasdan ni Amanda ang pen.
“May original box?”
Saglit na nag-alangan ang staff.
“Wala na po iyong original box ng piece na ito. Binalik lang po kasi ito sa store ng unang buyer bago tuluyang ma-release sa kanya. Pero authentic po ito at puwedeng i-verify ang serial number.”
Napatingin ulit si Amanda sa pen.
“Kung walang original box, mataas ang one hundred thousand.”
Mukhang naintindihan agad ng staff ang ibig niyang sabihin.
“Makakapagbigay po kami ng discount. Eighty thousand.”
Hindi pa rin sumagot si Amanda.
“Sixty-eight thousand po ang pinakamababa naming puwedeng ibigay.”
“Fifty thousand. At gusto ko ng sales contract.”
Napaisip ang staff bago ngumiti nang kaunti.
“Fifty-six thousand po, ma’am. Final price.”
Hindi na pinatagal ni Amanda ang usapan. Hindi mahalaga sa kanya ang ilang libong diperensya.
“Sige.”
Inihanda ang sales contract. Maingat iyong binasa ni Amanda bago niya pinirmahan at binayaran ang fountain pen.
Ilang minuto lang ang lumipas, lumabas siya ng Bellmont Fine Writing Boutique dala ang Aurelius No. 9 at ang kopya ng sales contract.
Huminto siya sa tabi ng kotse at muling tiningnan ang pen sa loob ng case.
Hanggang ngayon, hindi pa rin niya alam kung sino ang anonymous sender.
Pero isang bagay ang malinaw.
Sinabi nitong mahalagang ebidensya ang fountain pen sa criminal case na hinahawakan ni Jacob Laxamana.
At kung tama na naman ang impormasyong ibinigay nito, hawak na ngayon ni Amanda ang bagay na maaaring magbigay sa kanya ng pagkakataong makausap ang abogadong ilang minuto lang ang nakalipas ay sinabihan siyang hindi tumatanggap ng bagong kliyente.
Dahan-dahang isinara ni Amanda ang case ng pen.
Mukhang kailangan niyang bumalik sa Laxamana Law Firm.
Huminga nang malalim si Amanda at pilit na ngumiti. “Ma, huwag n’yo pong sisihin si Dominic. Mabuti naman po siya sa akin. Naging busy lang talaga ako nitong mga nakaraang araw kaya hindi ako gaanong nakakakain. Isa pa, hindi rin ako nakatulog nang maayos kagabi.”“Hindi puwede ’yan. Kahit gaano ka ka-busy, dapat unahin mo pa rin ang kalusugan mo,” nag-aalalang sabi ni Julie Araneta.Hinawakan niya ang kamay ni Amanda at inakay ito papasok sa villa. Pagkatapos, tinawag niya ang isang kasambahay.“Dalhin mo rito ang bird’s nest soup na ipinahanda ko para kay Amanda.”Agad na pumunta sa kusina ang kasambahay. Maya-maya, bumalik ito dala ang isang mangkok ng mainit na sopas.Tinanggap iyon ni Amanda. “Salamat po, Ma.”“Walang anuman. Isang mangkok lang naman ’yan. Kung gusto mo, mag-uwi ka pa mamaya para may makain ka sa bahay.”Pagkatapos humigop ng ilang kutsara, ipinakuha ni Amanda sa mga katulong ang mga regalong dala nila. Iniharap niya ang mga iyon kay Julie at ngumiti.“Ma, happy
Sa loob ng maraming taon, ibinigay ni Amanda ang pagmamahal at suporta niya kina Dominic at Julie. Kaya hindi niya maiwasang masaktan sa naging trato ng mga ito sa kanya. Hindi niya maintindihan kung bakit, matapos ang lahat ng ginawa niya para sa kanila, parang wala lang iyon sa mga mata nila.Nang marinig niyang nagsara ang pinto sa likuran niya, pinilit niyang pigilan ang mga luha. Mabilis niyang inayos ang mukha para hindi mahalata ni Dominic ang lungkot at sama ng loob niya, pero hindi niya kayang itago ang pait na nararamdaman niya.Lumapit si Dominic nang mapansin ang paninigas ng kanyang katawan.“Anong problema?” tanong nito.Pinahid ni Amanda ang gilid ng mata at nag-isip ng maidadahilan. “Naalala ko lang na kailangan pala nating maghanda ng regalo para kay Papa, kay Tita Shirley, at kay Lucy pagbalik natin bukas. Matagal na rin tayong hindi nakakadalaw sa kanila. Baka may masabi na naman sila kapag wala tayong dalang regalo.”Si Shirley Arboleda ang legal na asawa ni Arnulf
Maagang umalis si Amanda papunta sa The Gallery Art Museum. Dahil malakas ang ulan, inalok siya ni Dominic na ihatid gamit ang kotse nito.Pagdating nila, napansin ni Amanda ang isang puting BMW na nakaparada malapit sa entrance. Bumaba mula roon si Rizelle, ang babaeng kaagaw niya sa asawa na walang kaalam alam na bistado na niya sila.Napahinto si Amanda nang mapansin ang suot nitong kuwintas.Isang sapphire cat’s-eye necklace.Hindi niya iyon puwedeng mapagkamalan. Ganun din mismo ang kuwintas na ibinigay sa kanya ni Dominic noong Valentine’s Day. Halagang mahigit ₱8 million ang kuwintas na iyon, at sinabi pa ni Dominic na espesyal iyon dahil personal niyang pinili para kay Amanda.Pero bakit may kaparehas na kwintas ng sa kanya si Rizelle?“Ang ganda ng kuwintas mo,” komento ni Amanda habang pinipilit panatilihing normal ang tono.Napangiti si Rizelle at hinawakan ang pendant. “Gift sa akin ng boyfriend ko kahapon. Nagustuhan ko agad, kaya sinuot ko ngayon.”Saglit na tumingin si
Nagising si Amanda bandang alas-otso ng umaga kinabukasan. Kahit mahaba ang tulog niya, pagod pa rin ang pakiramdam niya. Sa labas, tuloy-tuloy ang ulan.Pagkatapos mag-almusal, binuksan niya ang laptop at inayos ang mga litrato, video, screenshots, at audio recordings na nakalap niya. Nilagyan niya ang bawat file ng petsa at description bago ipadala ang mga kopya kay Jacob Laxamana, ang lawyer niya.May isa pa siyang gustong itanong.Amanda: Atty., maituturing bang pagsasama ang regular na pag-book ng hotel room ng isang married man para magkita sila ng kabit niya?Makalipas ang ilang minuto, sumagot si Jacob.Jacob: Depende sa facts at ebidensya. Hindi sapat ang regular na hotel bookings para masabing nagsasama na sila bilang mag-asawa. Kailangan nating malaman kung may matagal at tuloy-tuloy silang pagsasama sa paraang kinikilala ng batas.Amanda: Paano kung may records ng bookings nila sa Grandview Hotel, lalo na sa Room 1408?Jacob: Makakatulong iyon para patunayan ang pattern ng
Hindi pa rin maalis sa isip ni Amanda ang nangyari sa restaurant. Kahit nakauwi na siya, paulit-ulit pa rin niyang naaalala ang itsura ni Dominic nang makita siya nito kasama si Rizelle.Ang bilis nitong umalis kasama ang ahas na kaibigan. Nasa gilid siya ng kama nang muling kunin ang cellphone niya. May ilang mensahe pa rin si Dominic, pero wala siyang balak sumagot. Hindi pa siya handang makinig sa mga paliwanag na puro palusot lang naman.Habang tinitingnan niya ang screen, may bagong mensaheng pumasok mula sa anonymous sender na ilang beses nang nagbigay sa kanya ng impormasyon tungkol sa asawa.Kung gusto mong malaman kung saan talaga pumupunta ang asawa mo at ang kabit nito, bantayan mo ang Grandview Hotel. Room 1408.Napakunot ang noo niya.Hindi iyon ang unang beses na nakatanggap siya ng impormasyon tungkol sa dalawa at sa parehas na hotel at kwarto. Ilang beses na siyang binalaan nito tungkol sa mga bagay na hindi niya alam tungkol kay Dominic. Sa una, nagduda siya. Sino ba
“Amanda?”Napalingon si Amanda sa pamilyar na boses. Sa kabilang bahagi ng hallway, nakita niya si Jacob Laxamana, ang kilalang abogado na lihim niyang kinonsulta tungkol sa mga legal niyang opsyon kung sakaling tuluyan nang masira ang pagsasama nila ni Dominic.“Attorney Laxamana,” bati niya, bahagyang nagulat sa hindi inaasahang pagkikita.Bago pa sila makapag-usap, narinig niya ang yabag sa likuran. Lumingon si Dominic at biglang namutla nang makita ang asawa. Nasa tabi pa rin niya si Rizelle, pero mabilis nitong binitawan ang braso niya.“Babe? Anong ginagawa mo rito?” tanong ni Dominic, pilit na itinatago ang pagkabigla.“Dapat ako ang magtanong sa ’yo niyan.” Tiningnan ni Amanda ang asawa nang diretso sa mga mata. “Akala ko ba nasa Montierra City ka?”“I can explain.”“Talaga? Kasi ang sabi mo, may problema sa materials ng project mo. Hindi mo naman nabanggit na may dinner ka pala rito kasama si Rizelle.”Napayuko si Rizelle, ngunit hindi nakaligtas kay Amanda ang mabilis na pag







