MasukShare
เมียของเล่น 06
Terakhir Diperbarui:
2026-01-15 09:33:02หลังจากงานแต่งของดาวเหนือผ่านพ้นไปเฮียไฟก็พาดาวเหนือไปฮันนีมูนที่พังงาเป็นเวลาสองอาทิตย์ ตั้งแต่คืนกินเลี้ยงคืนนั้นก็ยังไม่ได้เจอเพื่อนอีกเลย นี่ก็ผ่านมาหนึ่งอาทิตย์แล้ว คิดถึงดาวเหนือนะ ถ้าดาวเหนืออยู่บ้านก็จะมาเล่นที่บ้านกิ๊บบ่อย ๆ พอเพื่อนไม่อยู่ก็รู้สึกเหงา พร้อมรักก็เริ่มถามหาอาดาว
วันนี้เป็นวันอาทิตย์ที่กิ๊บต้องไปเรียน อาทิตย์ก่อนไม่ได้ไปเพราะติดงานแต่งดาว
“อะไรคะ” กำลังจะเดินออกจากบ้าน แต่เฮียฌอห์ณเขายื่นมือมาขวางด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง
“กุญแจรถ”
“…”
“เดี๋ยวเฮียไปส่ง”
“หนูไปเที่ยว” ลูกสาวที่อยู่ในอ้อมกอดพ่อเอ่ยด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม
“ค่ะ ไปค่ะ” แม้จะงงกับเหตุการณ์ที่เฮียอาสาไปส่ง แต่ด้วยใบหน้ายิ้มแย้มของลูกทำให้แม่กิ๊บไม่ปฏิเสธ
ครั้งนี้นับเป็นครั้งแรกที่เฮียฌอห์ณไปส่ง ปกติเขาจะเป็นคนดูลูกหรือไม่ก็พาลูกไปเล่นที่ร้านขายเครื่องมือ ให้ย่าบัวช่วยดู
“กระโปรงมันหดเหรอ” คือประโยคคำถามเมื่อกิ๊บเข้ามานั่งในรถที่เบาะหลัง ลูกสาวนั่งคาร์ซีทเบาะหน้า
“ทำไมมันหดคะ” ผ้าชนิดนี้มันไม่ใช่ผ้าที่จะหดได้
“ไม่รู้สิ ดูมันสั้นดี เหมือนคนไม่มีเงินซื้อเสื้อผ้า เดี๋ยวขากลับพาแวะซื้อ” ที่เขาพูดมามันคือคำชมใช่ไหมหรือว่าคำด่านะ
“ซื้อทำไมคะ ใส่แค่อาทิตย์ละครั้ง”
“…”
“…” แล้วทุกอย่างระหว่างทั้งสองคนก็เงียบ มีเพียงเสียงของลูกสาวที่ตื่นตาตื่นใจกับการเดินทาง ไม่ว่าจะเดินทางกี่ครั้งลูกสาวคนสวยก็ชอบ ขอแค่ได้ไปเที่ยว
ใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมงฝ่าดงรถติดในที่สุดก็มาถึงวิทยาลัยที่เรียน คราวนี้ก็เริ่มเกิดปัญหาเมื่อลูกสาวอยากจะลงด้วย ร้องไห้งอแงอยากไปกับแม่
“หนูไปด้วย แม่กิ๊บหนูไปด้วย” เมื่อลงจากรถลูกสาวก็ร้องสะอื้น หน้ากลม ๆ มีน้ำตาเปรอะเปื้อน
“แม่ไปเรียนแป๊บเดียวเดี๋ยวแม่รีบกลับไปหานะคะ แม่ซื้อขนมไปฝากด้วย ตอนนี้หนูกลับไปรอแม่ที่บ้านพร้อมพ่อนะคะ”
“หนูอยากไปด้วย” ยังคงเบะปากร้องไห้
“คนสวยของแม่ถ้าร้องไห้หนูจะไม่สวยนะคะ”
“หนูอยากไปด้วย”
“แม่ไปเรียนแป๊บเดียวเหมือนที่หนูไปเรียนแล้วแม่รอหนูอยู่ที่บ้านไงคะ บ่าย ๆ แม่ก็ไปรับหนูแล้วพาหนูแวะซื้อหนม ส่วนแม่เดี๋ยวบ่าย ๆ ก็กลับไปหาหนูแล้วค่ะซื้อหนมฝากหนูด้วย โอเคไหมคะ”
“...” ทำหน้าบึ้งไม่พูดไม่จา
“โอเคไหมคะคนสวย” แม่กิ๊บทำหน้าอ้อน
“โอเค แม่รีบกลับนะ” ได้ผล ถึงจะไม่เต็มใจ แต่ก็ไม่ร้องไห้ แค่หน้าบึ้ง
“ค่ะ แม่เรียนเสร็จรีบกลับไปหาเลยค่ะ หนูอยู่กับพ่อนะ”
“โอเค ตกลง”
เมื่อตกลงกันได้แล้วกิ๊บจึงพูดกับเฮียฌอห์ณ “ขับรถกลับดี ๆ นะคะ”
“อื้ม” เขาพยักหน้ารับ
เธอจึงยกมือบ๊ายบายลูกก่อนจะเดินเข้าวิทยาลัย กิ๊บเรียนที่วิทยาลัยใกล้บ้านที่สุด ใกล้ในความหมายนี้ไม่ใช่แถวบ้าน แต่หมายความว่าเป็นวิทยาลัยที่ใกล้บ้านที่สุด วิทยาลัยนี้อยู่ห่างจากบ้านกิ๊บประมาณ 20 กิโลเมตร เป็นวิทยาลัยชื่อดังที่เปิดให้เรียนวันอาทิตย์วันเดียวด้วย เธอเลือกใกล้บ้านก็เพราะเลิกเรียนแล้วจะได้กลับถึงบ้านเร็ว ๆ ได้เจอลูกไว ๆ
“เธอ เธอ นี่เธอ” ใครบางคนกำลังสะกิดหลังขณะที่กิ๊บนั่งฟังอาจารย์สอน ตอนแรกก็ว่าจะไม่สนใจ แต่ก็เรียกไม่หยุดสักที
จึงต้องหันไปมองแล้วเอ่ยด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง “อะไร”
“จำเราได้ปะ”
“...”
“จำไม่ได้เหรอ”
“เพื่อนร่วมชั้นไง” เขาคนนี้คือเพื่อนร่วมชั้นเรียนคนหนึ่ง เพราะเขาชอบเสียงดังจึงทำให้คนจำได้ง่าย กิ๊บเองก็จำได้เพราะเขาเสียงดังจนน่ารำคาญ
เขาท่าทางหัวเสียก่อนจะลุกมานั่งที่ว่างข้างกิ๊บ จากนั้นก็พูดอย่างตั้งใจ “อะไร นอกจากเพื่อนร่วมชั้นเธอจำอย่างอื่นไม่ได้เลยเหรอ”
“ต้องจำอะไรได้ จำว่านายชอบเสียงดังเวลาอยู่ในชั้นเรียนเหรอ”
“ไม่ใช่แบบนั้นดิเธอ อย่างอื่นอะ อย่างอื่นจำได้ไหม”
“ไม่ ฉันไม่เคยรู้จักนาย” เขาเป็นอะไรถึงได้มาพูดแบบนี้ เธอเหรอจะรู้จักเขา ทำไมต้องรู้จักล่ะ ไม่เห็นคุ้นเลย
Bab terbaru
Remind เมียของเล่น ตอนพิเศษ
“แม่กิ๊บ แม่กิ๊บน้องกินเค้กกับหนูด้วย” เสียงสดใสของลูกสาวคนโตดังขึ้นขณะที่แม่กิ๊บกำลังวุ่นกับการทำข้าวให้ลูกคนเล็กได้ยินคำพูดของลูกสาวแม่กิ๊บก็รีบวิ่งออกจากห้องครัวด้วยสีหน้าตื่นตระหนก “พร้อมรักลูก...”“ขา” ยัยหนูพร้อมรักหันมายิ้ม“ไม่ได้นะคะ น้องยังเล็กยังกินไม่ได้ค่ะลูก” เค้กช็อกโกแลตเต็มปากยัยหนูของขวัญลูกสาวคนเล็ก“หนูอยากแบ่งน้องนี่คะ” พร้อมรักทำหน้าเศร้า“แบ่งได้ค่ะ แต่ว่ารอน้องโตอีกหน่อยค่อยแบ่งนะคะ” รอบที่เท่าไหร่ไม่รู้ที่แม่กิ๊บพูดประโยคนี้กับยัยหนูพร้อมรัก“แต่น้องมองหนู น้องเหมือนหิว หนูก็ป้อน” ข้ออ้างของลูกสาวคนโตทำแม่กิ๊บโกรธไม่ลง และนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ยัยพร้อมพยายามจะป้อนของกินให้น้องวัยเจ็ดเดือน จ้องจะป้อนตั้งแต่น้องคลอด เผลอเป็นไม่ได้คอยแอบแบ่งขนม ของเล่นให้น้องตลอด มีอะไรก็จะให้น้องหมด“ถ้าน้องหิวแม่ป้อนข้าวน้องดีไหมคะ”“ดีค่า” ดีใจขึ้นมาเชียว ไม่รู้จะแอบเอาข้าวน้องมาป้อนเองเมื่อไหร่ แม่คิดว่าไม่นานเกินรอยัยพร้อมจัดให้แน่ ๆ“ทำไมปากของขวัญเลอะแบบนั้น” เฮียฌอห์ณที่ออกไปซื้อน้ำตาลทรายเพิ่งกลับมาเกิดความสงสัยเนื่องจากปากลูกสาวคนเล็กเลอะไปด้วยคราบช็อกโกแลต“น้องหิวค่ะ”
Remind เมียของเล่น เมียของเล่น 18(2) จบ
“โคตรดีใจเลย ไม่สิ กิ๊บรู้ตั้งแต่เมื่อไหร่”“ก่อนที่เฮียจะโดนพ่อกิ๊บกระทืบ”“กิ๊บรู้ตั้งแต่ตอนนั้นแต่ไม่บอกเฮีย” คิ้วเขาขมวดมุ่น“หาโอกาสบอกอยู่ ไม่รู้ว่าพูดไปแล้วเฮียจะดีใจหรือเสียใจเพราะเฮียยังติดต่อกับแฟนเก่า สุดท้ายเกิดเรื่องเลยไม่ได้บอก”“เฮียก็ต้องดีใจอยู่แล้ว เรามีลูกด้วยกันนะ”“...” เธอหันหน้าไปอีกทาง เธอจะรู้เหรอว่าตอนนั้นเขาจะดีใจหรือเสียใจ ต่อให้เขาแสดงออกว่ารัก ทว่าเธอที่เคยเจอเรื่องแบบนั้นมาจะกล้าเชื่อเขาจนหมดใจได้ยังไง“ถ้างั้นเสร็จจากตรงนี้เราไปซื้อของบำรุงกันนะ” คนท้องก็ต้องบำรุงเยอะ ๆ สิ“ไม่ไป”“กิ๊บ เฮียรู้ว่าเฮียทำตัวไม่ดี กิ๊บโกรธเฮียเมินเฮียเฮียไม่ว่าอะไรอยู่แล้ว แต่การที่กิ๊บท้องแล้วไม่บำรุงร่างกายมันส่งผลทั้งกิ๊บทั้งลูกนะ เฮีย…”“รู้ ที่ไม่ไปเพราะฝากร้านให้พี่เจี๊ยบดูแป๊บเดียว จะไปนานได้ไง”“แต่ก็ต้องบำรุงร่างกาย”“ก็ไม่ได้บอกว่าไม่บำรุงนะ นมคนท้องแช่ที่บ้านพ่อ”“ทำไมแช่ที่นั่น”“เฮียจะได้ไม่เห็นไง ไม่อยากให้เฮียรู้ว่ากิ๊บท้อง ถ้าหย่ากันทั้งที่ไม่รู้ก็ง่ายดี”“ต่อให้ไม่ท้องลูกคนนี้เฮียก็ไม่หย่า”“ไม่หย่าก็ทำตัวดี ๆ”“อื้ม จะเชื่อฟังทุกอย่างเลย”“งั้นก็เข้าไปให้ห
Remind เมียของเล่น เมียของเล่น 18
หนึ่งเดือนผ่านไปเฮียฌอห์ณนอนโรงพยาบาลประมาณสองอาทิตย์ก็ได้ออกมารักษาตัวที่บ้าน เป็นช่วงเวลาสองอาทิตย์ที่กิ๊บเหนื่อยกับการเดินทางไปมาระหว่างบ้านกับโรงพยาบาลออกจากโรงพยาบาลก็กลับมาอยู่บ้าน ยัยหนูพร้อมรักดีใจมากที่ได้กลับมาอยู่ที่ห้องนอนห้องเดิมอีกครั้ง ได้อยู่กับพ่อและแม่ด้วยแม้เหตุการณ์จะคลี่คลายและผ่านมาสักพักแล้วแต่ว่ากิ๊บก็ยังไม่เข้าใกล้เฮียฌอห์ณและก็ไม่ให้เฮียฌอห์ณเข้าใกล้เกินความจำเป็น อย่างเช่น เขาไม่สิทธิ์เดินเข้ามากอดมาหอมตามอำเภอใจอย่างเมื่อก่อน เขากับเธอแตะต้องตัวกันแค่ยามจำเป็น ออกจากโรงพยาบาลมาได้สองอาทิตย์แขนที่หักของเฮียฌอห์ณดีขึ้นมาก อาการโดยรวมนับว่าใกล้หายดีแม้จะเห็นคลิปหลักฐานทว่าผู้ใหญ่กุ้งไม่ขอโทษลูกเขย ทั้งยังบอกด้วยความมั่นใจอีกว่ามันคือการลงโทษที่เขาติดต่อแฟนเก่า ทำให้ลูกสาวแกชอกช้ำมาหลายปี แกยังขู่อีกว่าถ้ามีอีกเขาไม่มีทางได้เจอเมียกับลูก เฮียฌอห์ณที่กลัวพ่อตาก็พยักหน้าพร้อมกับขานรับ ครับ ครับ ครับ สำหรับเฮียฌอห์ณแล้วขอแค่ผู้ใหญ่กุ้งเปิดทางให้ ต่อให้ง้อขอคืนดีกับกิ๊บยากแค่ไหนก็ไม่ใช่ปัญหา เขาทนได้ แค่ได้อยู่บ้านหลังเดียวกับเธอ ได้เห็นหน้าเธอกับลูกมันเป็นสิ่ง
Remind เมียของเล่น เมียของเล่น 17(2)
‘อย่าทำอะไรบ้า ๆ นะมาร์ คิดถึงเด็กในท้องหน่อย’‘ทำไมต้องคิดถึง เด็กนี่ไม่ใช่ลูกของฌอห์ณสักหน่อย ฌอห์ณต้องกลับมาหามาร์ เด็กนี่มาร์จะเอาออก จากนั้นเราสองคนก็มามีลูกด้วยกัน มันมีลูกให้ฌอห์ณได้มาร์ก็มีให้ได้ มีอะไรบ้างที่มาร์สู้มันไม่ได้ อย่าลืมสิเราสองคนเคยมีลูกด้วยกันมาแล้วครั้งนึง ถ้าครั้งนั้นมาร์ไม่เอาออกเขาต้องโตเป็นโซ่คล้องใจเราสองคนแล้วแน่ ๆ เห็นไหมว่ามาร์เหนือกว่ามัน มันนั่นแหละที่สู้มาร์ไม่ได้’‘พอได้แล้วมาร์ สิ่งที่มาร์สู้กิ๊บไม่ได้คือความเป็นคน ตอนนั้นที่มาร์ท้องเราสองคนมีความพร้อมที่จะเลี้ยงลูกได้ เราไม่ใช่ไม่พร้อมเหมือนคนที่เขาต้องจำใจเอาออก สภาพการเงินของเราดีกว่าบางคนที่เขากัดฟันเก็บเด็กไว้ด้วยซ้ำ ต่อให้พ่อแม่มาร์ไม่ยอมรับฌอห์ณฌอห์ณก็สามารถเลี้ยงลูกไม่ให้อดอยากได้ จริงอยู่ว่าฐานะบ้านฌอห์ณสู้บ้านมาร์ไม่ได้ แต่ฌอห์ณมั่นใจว่าลูกฌอห์ณไม่มีวันอด แต่แล้วยังไง สิ่งที่มาร์ทำคือการไปเอาเด็กออกแล้วค่อยมาบอกฌอห์ณ ฌอห์ณไม่สามารถออกความเห็นอะไรได้เลย’‘มาร์รู้ มาร์รู้ว่าเรื่องตอนนั้นมาร์ผิดที่ไม่ปรึกษาฌอห์ณ ต่อไปมาร์จะไม่ทำแบบนั้นอีก ฌอห์ณกลับมาหามาร์เถอะนะ’‘ฌอห์ณกลับไปไม่ได้’‘ฌอห์ณไม
Remind เมียของเล่น เมียของเล่น 17
“กินข้าวค่ะ” กิ๊บลากรถเข็นอาหารมาที่หน้าเฮียฌอห์ณ อาหารเที่ยงพร้อมยามาส่งเรียบร้อย จะเหลือก็แต่ให้คนป่วยกิน เธอน่ะไม่อยากป้อนเขา แต่ติดตรงที่แขนเขาหัก เพื่อนเขาก็กลับตั้งแต่เธอกลับเข้ามาในห้องตอนสิบโมงเช้า หลังจากที่เฮียทูกลับไปภายในห้องก็ตกอยู่ในความเงียบ กิ๊บนั่งดูซีรีส์แก้เครียด การจดจ่อกับอะไรสักอย่างจะทำให้ไม่สนใจสิ่งรอบข้างได้ชั่วคราว“ทำให้กิ๊บลำบากเลย” เขาเอ่ยเมื่อเธอใช้ช้อนตักข้าวเตรียมป้อนเขา“ไม่อยากให้ลำบากก็รีบหายสิ ไม่อยากนอนโรงพยาบาลนาน ๆ หรอกนะ สงสารลูก”“ปล่อยเฮียไว้ที่นี่ก็ได้ กิ๊บกลับไปหาลูกเลย”“คิดว่ากิ๊บเป็นคนใจร้ายขนาดที่จะให้ปู่ย่ามาคอยดูแลเฮียหรือไง” ถ้าทิ้งเขาไว้ก็ต้องเดือดร้อนย่าบัวมาอยู่เป็นเพื่อน เป็นไปไม่ได้อยู่แล้วที่จะทิ้งให้คนป่วยอยู่คนเดียว“ขอโทษที่พูดไม่คิด เฮียแค่ไม่อยากเป็นภาระกิ๊บ”“ถ้าไม่อยากเป็นภาระก็รีบกินข้าว กินยาจะได้หายเร็ว ๆ ลูกคิดถึงไม่รู้หรือไง”“ครับ” น้ำเสียงที่ไร้ความรู้สึก ใบหน้าเฉยชาของเธอทำให้เขาเจ็บปวดใจ เหมือนว่าทุกอย่างจะวนกลับไปที่จุดเริ่มต้นการใช้ชีวิตคู่ แต่เรื่องมันแย่กว่าเดิมหลายเท่า“แล้วเจ็บหรือเปล่า” เห็นใบหน้าหดหู่ของเ
Remind เมียของเล่น เมียของเล่น 16(2)
“ก็คิดว่าถ้ามันไม่ได้ทำมาร์ท้อง ตั้งแต่รู้ว่ากิ๊บท้องมันก็ไม่เคยนอกใจกิ๊บสักครั้ง กิ๊บคิดว่าการที่มันโดนขนาดนี้พอจะเป็นบทลงโทษและเป็นบทเรียนได้ไหม เฮียคิดว่าครั้งนี้มันกับมาร์น่าจะตัดกันขาดแล้วจริง ๆ”“กิ๊บคิดว่าเขาสมควรโดนค่ะ ใครใช้ให้เขาเข้าไปหาดงตีน” พูดไปด้วยอคติ ใจจริงเธอรู้สึกแย่ที่เขาต้องเจ็บขนาดนี้ ทว่าให้พูดคำพูดดี ๆ ออกมาคนนอนอยู่บนเตียงผู้ป่วยที่ตอนนี้ตื่นแล้วคงได้ใจคิดว่าเธอใจอ่อนให้เขาง่าย ๆ อีก“ก็มันหากิ๊บไม่เจอ มันเป็นห่วงก็เลยไปหาไง”“...เรื่องพวกนี้จะไม่เกิดถ้าเขากับแฟนเก่าไม่ค้างคากันนานแบบนี้ เขาบอกว่าเขารักกิ๊บ เขาดีกับกิ๊บทุกอย่างก็จริง แต่เขาก็ยังมีเยื่อใยกับคนรักเก่าของเขา ถ้าให้พูดแบบคนเห็นแก่ตัวกิ๊บก็อยากบอกเลยว่าถ้าเลือกกิ๊บแล้วก็ควรมีแค่กิ๊บ มีแค่เรา ไม่ใช่มัวคิดถึงมัวสงสารคนเก่า กิ๊บคิดว่าถ้ายังเป็นแบบนั้นก็อย่ามาเป็นครอบครัวเดียวกัน หย่ากันให้มันจบแล้วจะไปรักกันหรือจะโสดจะทำตัวยังไงก็เชิญเลย”“…”“กิ๊บรู้ว่ากิ๊บมาไม่ถูก กิ๊บเหมือนไปพรากคู่รักออกจากกัน ซึ่งกิ๊บก็บอกมาตลอดว่าถ้ากิ๊บรู้ตั้งแต่แรกว่าเขามีเจ้าของอยู่แล้วกิ๊บไม่มีทางยุ่งกับเขา ถ้าตัดเรื่องในอดี
Anda juga akan menyukai
อคิณ พี่ชายโคตรดุ | Brother Love
Chugar_Chup44.2K DibacaMEAKHA | คลั่งรักร้ายนายเย็นชา
Ballamira11.0K DibacaBAD ENGINEER วิศวะ (เลว) หวงรัก
Badstyle_31.6K Dibacaเฮียครามคนโหด
CCHANOKNET32.6K DibacaBad Engineer พิษรักร้ายวิศวะหวงรัก
BlueSoda6.0K Dibacaพ่ายรักคนใจร้าย (Bad Fire)
ซีซั่นฟิน5.6K Dibacaหลงกลรัก ฉลามตัวร้าย
J.Jusmin3.5K DibacaLOVE MARRIAGE | วิวาห์รัก ต้องสวาท
อะพอลโล่_2.0K Dibaca
