เมียของเล่น 05(2)

“เฮียซื้อต้มเลือดหมูมา ซดร้อน ๆ จะได้โล่ง เดี๋ยวไปอุ่นให้” เฮียฌอห์ณเดินกลับเข้าครัวไปอีกรอบ เมื่อคืนเขากลับมาตอนไหนนะ แล้วทำไมถึงต้องมาทำดีกับเธอแบบนี้ เพื่อลูกเหรอ ถ้าเพื่อลูกก็ทำดีแค่กับลูกสิ อย่ามาทำดีกับกิ๊บ

อย่านะ ไม่อยากเสียใจอีกแล้ว เรื่องเมื่อคืนยังเจ็บใจอยู่นะ ทิ้งเมียที่ถูกต้องตามกฎหมายไปหาแฟนเก่าทั้งอย่างนั้นได้ยังไง ประเจิดประเจ้อ แทนที่จะแอบไปเจอเพื่อรักษาหน้ากิ๊บกับพ่อหน่อย ใจร้ายขนาดนั้น เช้านี้มาทำให้รู้สึกเหมือนห่วงใยทำไม

บ้าไปแล้ว คิดฟุ้งซ่านอะไรไปเรื่อย คนที่เขารักคือแฟนที่เขาคบมาเป็นสิบปีนู่น เมื่อคืนเขายังไปด้วยกันอยู่เลย หล่อนไม่ได้สำคัญจ้ะกิ๊บ อย่าเพ้อเจ้อไปเรื่อย

“ขอบคุณค่ะ” ต้มเลือดหมูกับข้าวเปล่าร้อน ๆ วางที่โต๊ะตรงหน้า ร้านนี้เป็นร้านเด็ดที่ดาวเหนือชอบ ร้านอยู่ค่อนข้างไกลจากบ้านมาก ๆ เฮียฌอห์ณเป็นคนไม่ชอบสั่งไรเดอร์ เขาชอบพูดว่าขี้เกียจโหลดแอพ ขี้เกียจนั่นนี่ยุ่งยาก ไปซื้อเองขี่รถชมวิวไปในตัวดีกว่า “ไปซื้อเองเหรอคะ”

“อื้ม ไปซื้อก่อนแล้วค่อยกลับมารับลูก พาลูกไปซื้อหมูปิ้งหน้าปากซอยร้านประจำของลูก”

“ไปธุระเหรอคะถึงได้ไปซื้อต้มเลือดหมูไกลขนาดนั้น” สติที่ยังมาไม่ครบทำให้ถามอะไรที่มันล้ำเส้น

“ตั้งใจไปซื้อ ได้ยินดาวเหนือบอกว่ากิ๊บชอบกินร้านนี้” เฮียฌอห์ณพูดพลางนั่งกินโจ๊ก

“...” ก็ใช่ กิ๊บรู้จักร้านนี้ก็เพราะดาวเหนือชอบซื้อมาฝาก หมูแล้วก็เครื่องในชิ้นใหญ่จุใจถึงได้ชอบ ไม่คิดว่าเฮียฌอห์ณจะซื้อมาเพราะเหตุผลนี้ มันฟังไม่เข้าท่า

“อร่อยไหมลูก”

“อาหย่อยค่า หมูมันหนูชอบ” ลูกสาวตักข้าวกินใหญ่เลย คนเป็นพ่อเป็นแม่เห็นลูกกินได้ ร่างกายแข็งแรง ไม่เจ็บป่วยเป็นอะไรที่มีความสุขที่สุด

“มัวแต่มองลูก เดี๋ยวก็เย็นหมด รีบกินเร็ว”

เสียงของเฮียฌอห์ณทำให้กิ๊บละสายตาจากลูกสาวหันมองหน้าเฮียแล้วพยักหน้างง ๆ “...ค่ะ”

แปลกจัง เกิดอะไรขึ้นกับเฮียหรือเปล่า ทำไมเขาถึงได้ทำตัวแปลกแบบนี้ รู้สึกแปลกจัง

“หนูกินหมดแล้ว” ห้านาทีต่อมาพร้อมรักก็กินข้าวหมดจาน กินหมดแล้วก็เอาถ้วยไปเก็บที่ เรื่องเอาของไปเก็บเห็นพ่อแม่ทำก็ทำตามมาตลอด ทำเสร็จแล้วก็จะเดินกลับมาถาม “หนูเก่งไหม”

“หนูเก่งมากค่ะลูกสาวแม่” แม่กิ๊บก็จะตอบลูกแบบนี้ทุกครั้ง ยัยหนูพร้อมรักอายุสองขวบกว่าก็จริง ทว่าเด็กสมัยนี้โตเร็ว รู้ความไวทำให้รู้จักในหลาย ๆ เรื่อง และอยากให้เราชมอยากให้เรารัก อยากได้ความรักจากคนรอบข้างมากที่สุด

“หนูเล่น ของเล่นนะคะ”

“ได้ค่ะ เปิดประตูไว้ด้วยนะ ห้ามล็อก”

“ค่า ไม่ล็อก” ได้รับอนุญาตแล้วก็รีบวิ่งไปที่ห้องที่มีของเล่นวางเต็มไปหมด มีทั้งซื้อเองและเพื่อนกิ๊บเพื่อนเฮียซื้อให้

“เมื่อคืนกลับบ้านยังไง” เป็นคำถามจากเฮียฌอห์ณ ซึ่งตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาไม่เคยถาม คงเพราะกิ๊บไม่เคยไปไหนมืดค่ำด้วยมั้งก็เลยไม่มีโอกาสถาม

“จำไม่ได้ค่ะ” จำอะไรไม่ได้จริง ๆ ความจำล่าสุดก็คือพยายามดื่มให้เมาจะได้ไม่รู้สึกอายเวลาที่คนในงานซุบซิบเรื่องที่เคยเกิดขึ้นและเรื่องที่เกิดขึ้น

การไม่มีสติจะทำให้เราไม่ต้องรับรู้เรื่องน่าอายที่คนอื่นพูดถึง ในเมื่อห้ามปากคนอื่นไม่ได้ งั้นก็ห้ามตัวเรามีสติสิ ง่ายดี

“ทีหลังอย่าเมาแบบนั้นอีก มันอันตราย” เฮียฌอห์ณพูดเหมือนพูดไปงั้น ไม่ได้ใช้น้ำเสียงเคร่งขรึม ก็ใช่น่ะสิ จะสั่งได้ยังไง มีสิทธิ์สั่งเธอเหรอ

“ค่ะ” อีกคนรับปากง่าย ๆ เพราะเขาก็ดูไม่ได้ก้าวก่ายอะไร ก็คงพูดเพราะอยู่บ้านหลังเดียวกันมั้ง เรื่องที่กลับมาบ้านยังไงเดี๋ยวค่อยเปิดกล้องดูก็สิ้นเรื่อง

คงไม่มีอะไรแปลกนักหรอก

ครึ่งชั่วโมงต่อมากิ๊บเดินออกมาหาเฮียฌอห์ณที่ซ่อมก๊อกน้ำอยู่หลังบ้าน เฮียฌอห์ณเขาเป็นช่าง อะไรพังเขาก็เป็นคนซ่อมเอง ไม่ต้องจ้างช่างมาซ่อม ว่ากันว่าคนเราซ่อมได้ทุกอย่างยกเว้นความรู้สึกของคน

“เฮีย” แค่ซ่อมก๊อกน้ำจำเป็นต้องถอดเสื้อด้วยเหรอ ตั้งใจโชว์หรือกลัวเปียก

“ว่า” เมื่อเฮียฌอห์ณหันมาหัวใจดวงน้อยมันก็ปวดหนึบ รู้นะว่าเขาไม่รัก เขาไม่ใช่ของเธอ แต่พอเห็นว่าร่างกายเขาถูกผู้หญิงคนอื่นสัมผัส เธอที่เคยรักก็รู้สึกหวง หวงทั้งที่ไม่มีสิทธิ์หวง

มันไม่ใช่สิ่งที่มึงจะหวงได้นะกิ๊บ

“คือกิ๊บดูภาพกล้องวงจรปิดย้อนหลังเมื่อคืน ทำไมไม่มี”

“ดูทำไม”

“ก็กิ๊บอยากรู้ว่ากิ๊บกลับมาได้ยังไง ภาพช่วงนั้นมันหายไปไหนคะ ทำไมถึงมีแค่ภาพที่เฮียจูงมือพร้อมรักเข้าบ้าน”

“กล้องเสียหรือเปล่า”

“เสียห้าตัวพร้อมกันเลย” มันเป็นไปได้เหรอ

“งั้นมั้ง ไม่รู้สิ” เขาตอบแล้วก็หันไปซ่อมก๊อกน้ำต่อ

การที่กล้องมันจะเสียพร้อมกันนั้นเป็นไปไม่ได้ ถ้าเดาเล่น ๆ แบบฉบับคนขี้มโนเขาคงพาคนที่ทำรอยต่าง ๆ บนตัวเขาเข้ามานอนที่บ้านหลังนี้ จากนั้นก็ลบภาพกล้องวงจรปิดออกเพราะกลัวว่าเธอเห็นแล้วจะโวยวายใหญ่โตทำให้เรื่องถึงผู้ใหญ่ เนื่องจากที่นี่คือบ้านที่อยู่ด้วยกัน ไม่ควรพาผู้หญิงคนอื่นเข้ามาในบ้านที่ลูกอยู่ เรื่องที่ซื้อโจ๊กมาให้ก็เพราะเขาไปส่งคนรักของเขาที่พักอยู่แถวนั้น จึงซื้อของติดมือมาเพราะความสงสาร จากนั้นเขาก็แวะรับลูก

อืม น่าจะเป็นแบบนี้

รู้นะ เข้าใจนะว่าเขากับแฟนรักกันมาก แต่การเอาแฟนเข้ามานอนในบ้านหลังนี้มันเกินไปไหม ไม่มีที่อื่นให้ไปหรือไง หรือชอบความท้าทาย คงเป็นอย่างหลัง ชอบความท้าทาย

รู้แบบนี้ไม่น่าดื่มจนเมาเลย

“มีอะไร” เฮียฌอห์ณหันมาถาม

“ไม่มีค่ะ” กิ๊บหันหลังเดินเข้าบ้าน กี่ครั้งแล้วนะที่หันหลังให้เขาแบบนี้เพื่อจบปัญหาที่คิดว่าจะเกิด จะให้โวยวายอะไรล่ะ มันเป็นเรื่องส่วนตัวของเขาเธอมีสิทธิ์พูดอะไรเหรอ ไม่เลย เธอไม่มีสิทธิ์ก้าวเข้าไปยุ่งเรื่องส่วนตัวของเขา

ในเมื่อรู้ว่าพูดอะไรไม่ได้ก็เลยเดินกลับมาหาลูกที่ห้องนั่งเล่น กลับมานั่งคิดว่าเมื่อคืนกลับมาบ้านได้ยังไง แล้วทำอะไรมาบ้างทำไมปวดเมื่อยเนื้อตัวแบบนี้ เมาแล้วเดินเซล้มไปทั่วหรือเปล่านะ

นึกภาพไปเรื่อยก็รู้สึกอาย ต้องทำเรื่องน่าอายแน่นอน ไม่มีคนเมาที่ไหนเมาแล้วนั่งสมาธิหรอก