หวานใจของเสือร้าย

" พี่ลูกชุบทางนี้ค่าา มองกล้องนี้ด้วยนะคะ " " พี่ลูกชุบครับ มองกล้องผมด้วยครับ" "พี่ครับผม ขอถ่ายรูปคู่พี่ด้วยนะครับ " ฉันที่ตอนนี้ กำลังยืนฉีกยิ้มถ่ายรูปกับน้อง ๆ ในโรงเรียนอยู่หน้าห้องพัก หลังจากเดินขบวนพาเหรด งานกีฬาสีประจำปีเสร็จเรียบร้อย ก่อนที่พิงค์เพื่อนของฉัน จะเปิดประตูเดินออกมาแล้วเอ่ยขึ้น " ตอนนี้ ให้พี่ลูกชุบได้พักผ่อนก่อนน้าไว้ค่อยมา ถ่ายใหม่กันอีกรอบ ช่วงบ่ายนะคะ " พิงค์ เอ่ยขึ้นพร้อมกับจับตัวลูกชุบ ดันเข้าไปในห้องพักทันที " ไฮ ลูกชุบ เพื่อนสาวคนสวยของกู วันนี้มึงสวยจึ้ง สะกดทุกสายตามากเพื่อนรักเล่อค่าสุด" เบนซ์หนุ่มหล่อหัวใจสาว เอ่ยขึ้นพร้อมกับเดินไปประคองเพื่อนรักที่เดินเข้ามาอย่างคนหมดแรง " กูเหนื่อยมากค่าเพื่อน ปวดน่อง และ แขนสั่นมาก เดินควงคฑา ตั้งแต่ปากซอยของตลาดมาทางโรงเรียน ระยะทางเกือบสามกิโล อีอุ๋ง แม่งแกล้งกูหรือเปล่าว่ะ " ฉันใช้มือน้อย ๆ ทุบเบา ๆ ที่น่องของตัวเอง และบ่นอุบเพื่อน ที่ไม่ค่อยกินเส้นกันอย่างอุ๋งอิ๋ง ที่ฉันทำอะไรก็อยากจะเด่น อยากจะดังไปด้วยยิ่งก่อนงานกีฬาสีที่คัดตัวดรัมเมเยอร์มันก็มาลงคัดด้วย แถมยังคอยหาเรื่อง กระแ

." คืนนี้ พี่จะโทรหานะ น้องลูกชุบ " พี่ขุนพล ที่ยกมือขึ้นมาวางบนหัวฉันแล้วเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอย่างอ่อนโยน พลันเอาหัวใจฉันถึงกับเต้นแรงขึ้นมา กับดาเมจความหล่อร้ายของพี่เขา ก่อนจะได้สติจึงรีบดึงมือออกจากหัวฉัน " งืออ เอามือพี่ออกไปเลยนะ " " หึหึ " " พี่กลับไปเลยค่ะ แล้วก็ขอบคุณที่มาช่วยหิ้วของนะคะ" " ยิ้มให้ดูหน่อยสิ" " ห้ะ"" ยิ้มหวานให้ดูหน่อยแล้วจะไป" ขุนพลเอ่ยขึ้น พร้อมมองหน้าลูกชุบนิ่งๆ " ประสาท!!" ฉันพูดตอบและได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอเบา ๆ อย่างชอบใจ ก่อนที่ฉันจะรีบเดินกลับเข้าไปในโรงเรียนทันที ชิ พี่ขุนพลหน้าตาก็ดี แต่ทำไมถึงสติไม่ดี เขาบ้า ไปแล้ว ขุนพล ที่ยืนนิ่งจ้องมองลูกชุบเดินด้วยแววตาวูบไหว หัวใจเต้นแรงระรัวจนเขาแทบจะบ้า เมื่อในหัวเขามันมีแต่ คำว่าน่ารัก น่ารัก อยู่เต็มไปหมดจนร่างเล็กลับสายตาก่อนจะหันมาเจอไอ้หมอก ลูกชายของพี่แม็ก ที่พ่อ ทิกเกอร์ส่งมาเป็นมือขวาของเขา ยืนยิ้มใส่เขาจน เขาตวัดสายตามองอย่างไม่พอใจและเอ่ยถามเสียงเข้ม" มึงยิ้มอะไร ไอ้หมอก " " เปล่าครับนายน้อย แต่ผมแค่แปลกใจ " " แปลกใจอะไร??? " "ผมเพิ่งเคยเห็น นายน้อยขู่เด็กครั

ฉันที่นั่งเงียบๆ อยู่บนรถมาตลอดทางไม่ยอมพูดอะไร ก่อนจะได้ยินเสียงถอนหายใจเบาๆ ของพี่ขุนพล พร้อมกับเสียงละมุนที่เอ่ยดังขึ้น" ลูกชุบหิวข้าวไหม "ขุนพลเอ่ยถามขึ้นพร้อมกับเหลือบไปมองหน้า เด็กน้อยที่นั่งนิ่งไม่พูดอะไรสักคำ" ""เป็นอะไร ทำไมนั่งเงียบ"" "" อ๋อ เป็นแฟนพี่ขุนพล นี่เอง "ขุนพล ที่เห็นน้องยังคงนั่งนิ่งเงียบ เลยพูดเองเออเอง และทำหน้าหงึก ๆ ราวกับคำพูดที่เขาพูดเป็นเรื่องจริง ว่าน้องเป็นแฟนของเขา" ไม่ใช่ค่ะ " ฉันได้ยินถึงกับต้องรีบพูดตอบกลับไปทันที พร้อม กับทำหน้ายู่ใส่ พี่ขุนพลอย่างไม่พอใจ" ไม่ใช่อะไร "" หนูไม่ได้ เป็นแฟนพี่ขุนพลค่ะ "" อีกหน่อย เดี๋ยวก็เป็น"" ขี้ตู่ชะมัด " ฉันที่บ่นพึมพำเบา ๆ แต่ก็ภายในใจถึง กับสั่นไหว ไปกับคำพูดของพี่ขุนพล" หึหึ ลูกชุบ ยอมพูดด้วยแล้ว ดีจัง"ขุนพลหัวเราะเบา ๆ ในลำคอก่อนจะยกยิ้มขึ้นอย่างดีใจ ที่น้องยอมพูดด้วยแล้วฉันที่หันไปเห็นรอยยิ้ม ก็ถึงกับถอนหายใจออกมา อย่างยอมแพ้ ก่อนจะเอ่ยถามขึ้น จุดประสงค์ของพี่ขุนพล ที่มาเจอฉันวันนี้ทันที" พี่จะพาหนู ไปหาแม่ของพี่จริงเหรอคะ "" เปล่า พี่พูดเล่นถ้าอยากให้พาไปก็ไปได้นะ อยากไปหรือเปล่า "" ไม่

หลังจากเลิกเรียน ฉันก็ให้คนขับรถไปส่ง ลูกหว้าที่สถาบันเรียนพิเศษ แล้วนั่งรถมาหาคุณแม่ที่ร้านอาหารเองใช้เวลาไม่นานก็มาถึงร้านอาหารแห่งหนึ่งก่อนจะลงจากรถแล้วเดินเข้าไปภายในร้านอาหารทันที" หลานชุบ ทางนี้ลูก!!! "เทียนหอมที่หันไปมองเห็นหลานสาวก็ยกแขนโบกไปมาพร้อมกับเรียกชื่อหลานทันทีฉันหันไปมองตามเสียงแล้วก็เห็นน้าเทียนหอม จึงรีบเดินตรงเข้าไปที่โต๊ะอาหาร แล้วยกมือไหว้คุณน้าเทียนหอม และ หันไปไหว้คุณแม่ ก่อนจะนิ่งตกใจที่หันไปเห็น พี่ขุนพลที่กำลังนั่งมองหน้าฉัน ด้วยสีหน้าแววตา หยอกล้อ พร้อมกับยกยิ้มมุมปากส่งมาให้ฉัน ทำไมพี่เขามาอยู่ที่นี่ล่ะ" ลูกชุบ นี่พี่ขุนพล ลูกชายของเพื่อนแม่และน้าเทียนหอม จ๊ะลูก "สายไหม ที่เห็นลูกสาวนิ่งก็เข้าใจว่า คงจะตกใจที่เห็นคนแปลกหน้านั่งอยู่ด้วย เธอจึงรีบเอ่ยแนะนำ ให้ลูกสาวรู้จักทันที" เอ่อ สวัสดีค่ะ พี่ขุนพล ""ขุนพลนี่ลูกชุบ ลูกสาวคนโตของน้าเองจ๊ะ "" สวัสดีครับน้องลูกชุบ หน้าตาน่ารักเหมือนคุณน้าสายไหม เลยนะครับ " ขุนพลพูดขึ้นแบบยิ้มๆ" มานั่งข้างพี่เขาก่อนลูก หิวหรือเปล่า ให้แม่สั่งอะไรให้ทานไหม""หนูขอข้าวผัดกุ้งแล้วกันค่ะ คุณแม่ "ฉันตอบแม่ของฉัน พร้อมก

# สามวันต่อมาฉันที่ตอนนี้กำลังนั่งเซ็งเป็นอย่างมาก หลังจากวันนั้นจน ถึงวันนี้ พี่ขุนพลก็ไม่ติดต่อฉันมาเลยสักครั้ง ฉันส่งข้อความไป ทั้งโทรหา พี่เขาก็ไม่มีการตอบรับใด ๆ กลับมาให้ ฉันเลยสักนิดเดียว นี่ก็สามวันแล้วนะ เมื่อไหร่พี่เขาจะเลิกหายงอนฉัน สักที คนอะไรตัวก็โต แถมหน้าก็ดุ แต่ขี้งอนกว่าเด็กอย่างฉันเสียอีก" ลูกชุบ แกเป็นอะไรหรือเปล่าว่ะ ทำไมดูหงอยๆ จัง"พิงค์เอ่ยถามขึ้นอย่างเป็นห่วง เมื่อเธอและเบนซ์แอบลอบสังเกต อาการของเพื่อนเธอ ที่ดูใจลอย ๆ นั่งจ้องโทรศัพท์อยู่นานสองนาน" นั่นดิแล้ว ไม่เห็นพี่ขุนพลของมึง มารับกลับเลย ทำไม พวกมึงทะเลาะกันเหรอ “เบนซ์ที่หันหน้าหลังไปคุยแล้วจ้องมองลูกชุบที่ทำหน้าซังกะตาย" อือ ไม่เชิงทะเลาะกันหรอก แต่พี่ขุนพล เค้างอนกูอ่ะ " ฉันที่ยกมือเท้าคางบนโต๊ะเรียนพร้อมกับพูดอย่างนอย ๆ" 555 กูอยากจะบ้า มึงไปทำอะไรให้พี่เขางอนได้ว่ะ" พิงค์ถึงกับหัวเราะออกมาเบา ๆ" ไม่มีอะไรหรอก เฮ้ออ นี่กูส่งข้อความก็แล้ว โทรก็แล้ว เขาไม่อ่านไม่ตอบกูมาสามวันแล้วนะมึง "" มึงก็ไปหาพี่เขาสิ จะไปยากอะไร" เบนซ์เอ่ยบอกพร้อมกับมองหน้าลูกชุบที่ทำสีหน้าตื่นตกใจ" มึงหมายถึง ให้กูไปมหาลัย