แชร์

- 2 - สะกดรอยตาม

ผู้เขียน: เพียงเจ้าขา
last update วันที่เผยแพร่: 2026-08-05 16:27:51

รถเก๋งคันกะทัดรัดของมาร์คแล่นมาจอดเทียบที่หน้าหอพักนักศึกษาหญิงแห่งหนึ่งไม่ไกลจากมหาวิทยาลัยมากนัก 

เครื่องยนต์ดับลงพร้อมกับความเงียบที่โรยตัวเข้ามาปกคลุมภายในห้องโดยสาร บรรยากาศอึดอัดยังคงเจือจางอยู่ตั้งแต่ออกมาจากหน้าคณะดุริยางคศิลป์

"ตอง" 

มาร์คเอ่ยทำลายความเงียบ น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความห่วงใย 

"โอเคขึ้นหรือยัง? หน้าตองดูซีดๆนะ ให้เราช่วยถือของขึ้นไปส่งบนห้องไหม"

ใบตองละสายตาจากวิวข้างหน้าต่าง หันมาฝืนยิ้มบางๆให้เพื่อน

"ไม่เป็นไรมาร์ค ของตองมีนิดเดียวเอง ส่วนใหญ่จัดเข้าที่ตั้งแต่เมื่อเช้าแล้ว ขอบใจมาร์คมากนะที่อุตส่าห์ไปรับไปส่งทั้งวันเลย"

"เรื่องแค่นี้เอง สบายมาก" 

มาร์คยิ้มตอบ แต่แววตาของเขายังคงมีความกังวลซ่อนอยู่ เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจถามในสิ่งที่ค้างคาใจ 

"เอ่อ แล้วผู้ชายคนนั้น ตกลงว่าเขา..."

"เขาเป็นแค่เพื่อนของรุ่นพี่ในวงดนตรีน่ะมาร์ค" 

ใบตองรีบพูดแทรกขึ้นมาก่อนที่มาร์คจะถามจบ เธอไม่อยากพูดถึงผู้ชายใจร้ายคนนั้นอีก 

"ไม่มีอะไรหรอก เขาคงแค่... จำคนผิดน่ะ ตองขอตัวขึ้นห้องก่อนนะ เหนื่อยมากเลย พรุ่งนี้เจอกันนะมาร์ค"

หญิงสาวรีบตัดบทและเปิดประตูลงจากรถอย่างรวดเร็ว เธอโบกมือลามาร์คด้วยรอยยิ้มที่พยายามทำให้ดูสดใสที่สุด 

มาร์คมองตามด้วยสายตาเป็นห่วง แต่ก็ยอมพยักหน้าและขับรถออกไปในที่สุด

เมื่อรถของมาร์คแล่นลับสายตาไป รอยยิ้มบนใบหน้าของใบตองก็ค่อยๆจางหายไปเหลือเพียงความเหนื่อยล้า

 เธอถอนหายใจเฮือกใหญ่ สองขาเรียวก้าวตรงไปยังทางเข้าหอพักด้วยความรู้สึกที่หนักอึ้งในใจ ภาพของฟินนิกซ์และคำพูดของเขายังคงวนเวียนอยู่ในหัวไม่ยอมไปไหน

 

‘พี่ไม่ให้จบ! พี่ไม่เคยบอกเลิกตอง และตองก็ไม่เคยบอกเลิกพี่ สถานะของเรายังเป็นเหมือนเดิม...’

 

"คนบ้า..." 

ใบตองพึมพำกับตัวเอง ขอบตาร้อนผ่าวขึ้นมาอีกครั้งเมื่อนึกถึงความเห็นแก่ตัวของเขา 

"ทิ้งกันไปตั้งนาน จะกลับมาทำไมอีก..."

"ก็กลับมาทวงแฟนคืนไง"

เฮือก!

เสียงทุ้มต่ำและราบเรียบที่ดังขึ้นจากมุมมืดข้างเสาหน้าหอพัก ทำเอาใบตองสะดุ้งสุดตัวจนแทบจะทำกระเป๋าในมือร่วง หญิงสาวเบิกตากว้าง หันขวับไปมองตามต้นเสียงทันที

ร่างสูงโปร่งของฟินนิกซ์กำลังยืนพิงกำแพงอยู่ตรงนั้น เขากอดอก แววตาคมกริบภายใต้ความมืดสลัวจ้องมองมาที่เธออย่างไม่วางตา

ถัดไปไม่ไกลนัก มีรถสปอร์ตเปิดประทุนคันหรูสีดำสนิทจอดซุ่มอยู่เงียบๆ

"พี่ฟินนิกซ์!"

ใบตองร้องเสียงหลง หัวใจที่เพิ่งจะสงบลงได้ไม่นานกลับมาเต้นระรัวอีกครั้ง

"พี่... พี่มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง! แล้วพี่รู้ได้ยังไงว่าตองพักอยู่ที่หอนี้!"

ชายหนุ่มไม่ได้ตอบคำถามนั้นในทันที เขาค่อยๆ ดันตัวออกจากกำแพง แล้วก้าวเดินเข้ามาหาเธอช้าๆ ด้วยท่วงท่าที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ ทว่าสายตายังคงจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าหวานไม่ลดละ

"ตองถามว่าพี่รู้ได้ยังไง!" ใบตองถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยอัตโนมัติ

"หอพักใกล้คณะดดุริยางคศิลป์ที่เพิ่งเปิดใหม่ มีระบบรักษาความปลอดภัยดีที่สุด และอนุญาตให้เด็กปีหนึ่งเข้าพักได้ มีอยู่ไม่กี่ที่หรอก" ฟินนิกซ์ตอบเสียงเรียบ

"และคนอย่างพี่ ถ้าอยากรู้เรื่องของแฟนตัวเอง แค่นี้มันไม่ยากเกินความสามารถหรอกนะใบตอง"

"นี่พี่สะกดรอยตามตองเหรอคะ! พี่โรคจิตหรือไง!" หญิงสาวตวาดแหวด้วยความโกรธปนตกใจ

"พี่ไม่ได้สะกดรอยตาม พี่แค่มารอ" เขาตอบหน้าตาย

"รอให้ไอ้นั่นมันกลับไปสักที พี่จะได้คุยกับตองแบบส่วนตัว"

"ตองไม่มีอะไรจะคุยกับพี่ค่ะ! เราคุยกันรู้เรื่องตั้งแต่ที่มหาลัยแล้ว พี่กลับไปเถอะ อย่ามายุ่งกับตองอีกเลย"

ใบตองสะบัดหน้าหนี เตรียมจะหมุนตัวเดินเข้าประตูหอพัก แต่ความไวของฟินนิกซ์มีมากกว่า

มือหนาเอื้อมไปคว้าข้อมือเล็กเอาไว้แล้วดึงรั้งเบาๆ จนร่างบางเซถลาเข้าไปปะทะกับอกแกร่งของเขาอย่างจัง

"อ๊ะ! ปล่อยนะ!"

หญิงสาวดิ้นรน ขัดขืนสุดแรง แต่ท่อนแขนแข็งแรงของเขากลับตวัดรัดรอบเอวบางเอาไว้แน่นราวกับปลอกคอเหล็ก ฟินนิกซ์ก้มหน้าลงมาใกล้จนใบตองสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นร้อนที่รินรดอยู่ปลายจมูก

 

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • Return to Gear กฏของวิศวะคือไม่ยอมเป็นแฟนเก่า   - 140 - พี่ไม่ได้พาล

    ช่วงเย็นที่ร้านหมูกระทะ บรรยากาศเต็มไปด้วยความคึกคักและเสียงพูดคุยของนักศึกษา กลุ่มของฟินนิกซ์จองโต๊ะใหญ่ยาวเอาไว้สำหรับสมาชิกหลายคน ใบตองนั่งขนาบข้างด้วยฟินนิกซ์และพลอย หญิงสาวรับหน้าที่คอยปิ้งหมูและคีบใส่จานให้แฟนหนุ่มอย่างเอาใจใส่"น้องตองไม่ต้องบริการมันขนาดนั้นก็ได้จ้ะ ปล่อยให้มันปิ้งกินเองบ้างเถอะ ดูสิมันนั่งยิ้มแฉ่งรอเมียป้อนอย่างเดียวเลย หมั่นไส้จริงๆ" พลอยเอ่ยแซวเมื่อเห็นใบตองคอยคีบเนื้อให้ฟินนิกซ์ไม่หยุด"ก็พี่ฟินน์เขาปิ้งไม่ค่อยทันนี่คะพี่พลอย ตองกลัวเขาจะไม่อิ่ม อีกอย่างพี่เขาก็คอยปอกกุ้งให้ตองอยู่ด้วย ผลัดกันบริการไงคะ" ใบตองตอบกลับด้วยรอยยิ้มหวาน"แหมมม เข้าข้างกันเป็นปี่เป็นขลุ่ยเลยนะคู่นี้ ไอ้ฟินน์มึงนี่ทำบุญด้วยอะไรวะถึงได้แฟนน่านรักแถมยังเอาใจเก่งขนาดนี้ กูเห็นแหวนที่นิ้วน้องตองแล้วกูรู้เลยว่ามึงกะจะมัดน้องเขาไว้ไม่ให้ดิ้นหลุดไปไหนแน่ๆ ร้ายลึกจริงๆนะมึง" วศินที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามแซวขึ้นมาบ้าง"แน่นอนสิวะ กูเจอของมีค่าแล้วกูก็ต้องรีบตีตราจองไว้สิ ใครจะยอมปล่อยให้หลุดมือวะ พวกมึงก็หัดหาแหวนไปจองแฟนพวกมึงบ้างนะ จะได้ไม่ต้องมานั่งอิจฉากูแบบนี้" ฟินนิกซ์ยืดอกรับคำชมอย่า

  • Return to Gear กฏของวิศวะคือไม่ยอมเป็นแฟนเก่า   - 139 - ก็พี่รักของพี่

    ผ่านไปครึ่งชั่วโมง ใบตองก็เดินออกมาจากห้องนอนในชุดนักศึกษาที่ดูเรียบร้อยและพอดีตัว กระโปรงทรงเอความยาวคลุมเข่ากับเสื้อนักศึกษาที่ติดกระดุมมิดชิดตามสไตล์ที่แฟนหนุ่มจอมหวงคอยกำชับนักหนา หญิงสาวเดินตรงมาที่โต๊ะอาหารซึ่งมีแซนด์วิชแฮมชีสชิ้นโตและแก้วนมอุ่นตั้งรออยู่แล้ว"หอมจังเลยค่ะ ฝีมือพี่ฟินน์นี่พัฒนาขึ้นทุกวันเลยนะคะ สงสัยตองต้องฝากท้องไว้กับพี่ฟินน์ตลอดไปแล้วมั้งคะเนี่ย""ก็พี่ตั้งใจทำให้แฟนพี่กินนี่ครับ พี่อยากให้ตองกินของอร่อยๆ แล้วก็มีสุขภาพแข็งแรง มาครับนั่งลงเลยเดี๋ยวพี่รินน้ำเปล่าให้" ชายหนุ่มเลื่อนเก้าอี้ให้ใบตองนั่งก่อนจะเดินไปหยิบเหยือกน้ำในตู้เย็นระหว่างที่กำลังทานอาหารเช้า ฟินนิกซ์ก็เอาแต่นั่งเท้าคางจ้องมองใบตองไม่วางตา นัยน์ตาคมกริบกวาดมองไปที่มือซ้ายของหญิงสาวที่กำลังจับแซนด์วิช แหวนคู่ที่เขาสวมให้เมื่อคืนยังคงประดับอยู่บนนิ้วนางข้างซ้ายอย่างโดดเด่น"ตองใส่แหวนวงนี้แล้วเข้ากับมือตองมากเลยนะ รู้ไหมว่าพี่ดีใจแค่ไหนที่เห็นตองใส่มันเอาไว้ ห้ามถอดเด็ดขาดเลยนะครับ ไม่ว่าจะตอนล้างมือหรือตอนไหนก็ตาม""ตองรู้แล้วค่ะ พี่ฟินน์ย้ำตั้งแต่เมื่อคืนแล้วนะ ตองไม่ถอดหรอกค่ะ ตองชอบแหวนวง

  • Return to Gear กฏของวิศวะคือไม่ยอมเป็นแฟนเก่า   - 138 - ยอมให้นอนกอด

    "ตองโชคดีที่สุดแล้วค่ะที่มีพี่ฟินน์ ตองไม่ต้องการผู้ชายที่โรแมนติกสมบูรณ์แบบหรอกค่ะ ตองต้องการแค่ผู้ชายที่ชื่อฟินนิกซ์ คนที่คอยปกป้องตอง คอยดุตองเวลาตองดื้อ และคอยรักตองอย่างสุดหัวใจแบบนี้แหละค่ะ" ฟินนิกซ์ก้มลงมองคนในอ้อมกอดด้วยแววตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรักและความหลงใหล ชายหนุ่มวางผ้าขนหนูลงก่อนจะช้อนร่างเล็กขึ้นอุ้มแล้วเดินพาไปวางลงบนเตียงกว้างอย่างทะนุถนอม เขาทาบทับร่างของตัวเองลงไปด้านบนโดยใช้แขนยันตัวไว้ไม่ให้ทิ้งน้ำหนักลงไปหาเธอมากเกินไป "ปากหวานขนาดนี้ พี่จะอดใจไหวได้ยังไงล่ะครับ ตองยั่วพี่เองนะคืนนี้" "ตองไม่ได้ยั่วสักหน่อย ตองพูดความจริงต่างหาก พี่ฟินน์นั่นแหละหาข้ออ้างรังแกตองตลอดเลย อื้ออ" คำพูดของใบตองถูกกลืนหายไปในลำคอเมื่อริมฝีปากหยักประกบลงมาอย่างรวดเร็วและเร่าร้อน รสจูบที่เต็มไปด้วยความโหยหาและความปรารถนาถูกถ่ายทอดออกมาอย่างไม่มีปิดบัง ปลายลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปกอบโกยความหวานล้ำภายในโพรงปากเล็กอย่างเอาแต่ใจ ใบตองตอบรับสัมผัสนั้นด้วยความเต็มใจ สองมือเล็กสอดสางเข้าไปในกลุ่มผมดกหนาของชายหนุ่มพลางออกแรงขยุ้มเบาๆเพื่อระบายความซาบซ่าน ฝ่ามือหนาเริ่มลูบไล้ไปตามส่วน

  • Return to Gear กฏของวิศวะคือไม่ยอมเป็นแฟนเก่า   - 137 - ตองออกจะใจดี

    "คนบ้า บรรยากาศกำลังซึ้งอยู่แท้ๆ ชอบทำตัวเป็นอันธพาลตลอดเลยนะคะ แล้วแหวนของพี่ฟินน์ล่ะคะ เอามาสิเดี๋ยวตองใส่ให้" ใบตองเช็ดน้ำตาปอยๆพลางแบมือขอแหวนอีกวงจากเขาฟินนิกซ์หยิบแหวนอีกวงที่มีขนาดใหญ่กว่าออกมาส่งให้แฟนสาว ใบตองรับมาถือไว้ก่อนจะจับมือหนาของเขาขึ้นมาแล้วบรรจงสวมแหวนที่มีลวดลายเหมือนกันเป๊ะลงบนนิ้วนางข้างซ้ายของเขาเช่นกัน หญิงสาวมองแหวนคู่บนนิ้วของคนทั้งสองแล้วก็อดยิ้มกว้างออกมาไม่ได้"ห้ามถอดเด็ดขาดเลยนะคะพี่ฟินน์ ถ้าตองเห็นพี่ฟินน์ถอดแหวนวงนี้ออกแม้แต่วินาทีเดียว ตองจะโกรธจริงๆด้วย" หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมาขู่เสียงเข้ม"พี่ไม่มีวันถอดหรอกครับ พี่จะใส่ติดตัวไว้ตลอดเวลา ใส่อาบน้ำ ใส่เตะบอล ใส่ตอนนอน พี่จะให้คนทั้งโลกเห็นเลยว่าพี่มีเจ้าของแล้ว และเจ้าของก็สวยมากแถมยังดุมากด้วย""ใครดุคะ ตองออกจะใจดี พี่ฟินน์นั่นแหละขี้หวง ขอบคุณสำหรับของขวัญนะคะ ตองชอบมากเลย ชอบที่สุดในโลกเลยค่ะ" ใบตองโผเข้ากอดชายหนุ่มอีกครั้งด้วยความรักที่เอ่อล้นอยู่เต็มหัวใจ"แค่คำขอบคุณพี่ไม่รับหรอกนะครับ พี่บอกแล้วไงว่าการลงทุนของพี่ต้องมีกำไร ของขวัญชิ้นนี้ประเมินค่าไม่ได้เลยนะ ตองจะจ่ายค่าตอบแทนพี่ยังไงดีครับ"

  • Return to Gear กฏของวิศวะคือไม่ยอมเป็นแฟนเก่า   - 136 - แหวน

    "พี่ฟินน์ขับรถดีๆ สิคะ มัวแต่หันมามองหน้าตองเดี๋ยวก็ชนคันหน้าหรอก"เสียงหวานใสเอ่ยปรามคนตัวโตที่เอาแต่หันมาจ้องหน้าเธอสลับกับมองถนนเบื้องหน้าตั้งแต่ขับรถออกมาจากลานจอดรถของมหาวิทยาลัย ใบตองกอดช่อดอกกุหลาบสีแดงสดช่อใหญ่เบ้อเริ่มเอาไว้บนตักพลางส่งสายตาค้อนๆไปให้สารถีส่วนตัวที่ยิ้มกริ่มไม่ยอมหุบ"ก็แฟนพี่สวยนี่ครับ จะให้พี่ละสายตาไปมองถนนตลอดได้ยังไง มองหน้าตองเพลินกว่าตั้งเยอะ วันนี้ตองเปล่งประกายบนเวทีจนพี่ละสายตาไม่ได้เลยนะ รู้ไหมว่าตอนที่ตองร้องเพลงช้า พี่แทบอยากจะปีนรั้วกั้นขึ้นไปกอดตองบนเวทีเลย""เวอร์ตลอดเลยนะคะ ขืนพี่ฟินน์ปีนขึ้นไปจริงๆ มีหวังโดนยามหิ้วปีกออกไปทิ้งนอกมหาลัยแน่ๆ ตองไม่ลงไปช่วยด้วยนะบอกไว้ก่อน" หญิงสาวหัวเราะคิกคักกับความคลั่งรักที่เกินเบอร์ของแฟนหนุ่ม"ยามที่ไหนจะกล้าหิ้วปีกพี่ครับ แค่พี่ทำหน้าดุใส่พวกนั้นก็ถอยกันหมดแล้ว แต่พี่ไม่ทำหรอก พี่อยากยืนดูความสำเร็จของตองอยู่หน้าเวทีมากกว่า วันนี้แฟนพี่เก่งที่สุดในโลกเลยครับ ร้องเพราะจนคนดูเคลิ้มกันไปทั้งลานกิจกรรมเลย""ก็ตองได้กำลังใจดีนี่คะ มองลงไปเห็นพี่ฟินน์ยืนส่งมินิฮาร์ตอยู่หน้าสุด ตองก็ฮึดสู้แล้วค่ะ แต่ว่าคราวหลั

  • Return to Gear กฏของวิศวะคือไม่ยอมเป็นแฟนเก่า   - 135 - แฟนพี่เก่งที่สุด

    ผ่านไปสักพักใบตองก็เดินออกมาในชุดขึ้นคอนเสิร์ต เสื้อครอปสายเดี่ยวสีขาวสวมทับด้วยแจ็กเก็ตยีนส์ครอป กางเกงยีนส์ขาสั้นที่มีซับในสีดำโผล่พ้นชายกางเกงมาเล็กน้อยดูทะมัดทะแมงและปลอดภัยตามที่เจ๊น้ำรับประกัน ฟินนิกซ์เดินเข้าไปสำรวจรอบตัวแฟนสาวราวกับเรดาร์สแกนหาจุดบกพร่องก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก"โอเคครับ ถือว่าสอบผ่าน กางเกงซับในยาวดีมาก แต่เสื้อสายเดี่ยวข้างในมันคอคว้านไปนิดนึงนะตอง เวลาก้มต้องระวังมากๆเลยนะรู้ไหม พี่จะคอยจับตาดูอยู่ตลอดเลยนะ""ทราบแล้วค่าคุณบอดี้การ์ด ตองจะระวังตัวให้มากที่สุดเลยค่ะ พี่ฟินน์ไปนั่งมุมห้องเลยไป ตองจะวอร์มเสียงแล้วนะ" ใบตองดันแผงอกกว้างให้ถอยห่างพลางส่งรอยยิ้มหวานไปให้การซ้อมใหญ่ดำเนินไปอย่างเข้มข้น เพลงทุกเพลงถูกซ้อมซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพื่อให้เกิดความผิดพลาดน้อยที่สุด ใบตองทุ่มเทแรงกายแรงใจทั้งหมดให้กับการร้องเพลง หญิงสาวขยับตัวไปตามจังหวะดนตรีอย่างเป็นธรรมชาติ รอยยิ้มและแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความสุขของเธอทำให้บรรยากาศในห้องซ้อมเต็มไปด้วยพลังงานบวก ฟินนิกซ์นั่งมองภาพนั้นด้วยหัวใจที่พองโต เขาหลงรักผู้หญิงคนนี้มากขึ้นทุกวันจนหาทางออกไม่เจอวันรุ่งขึ้นซึ่งเป็

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status