Revenge Love #5

Revenge Love #5

ไออุ่นยืนจ้องหน้าลมเหนือ “ฉันบอกว่าไม่ทำไง เป็นบ้าหรอ ทำไมชอบบังคับคนอื่นอยู่ได้”

“แล้วยังไง? ฉันต้องได้ทุกอย่างที่ฉันอยากได้” ลมเหนือเอ่ยเสียงนิ่งพร้อมกับเดินเข้าไปหาร่างบาง “หรือเธอมีปัญหา”

“...”

“แน่ใจหรอว่าต้องการจะมีปัญหากับฉัน”

“ฉันมีแฟนแล้ว”

ลมเหนือบสบตาไออุ่นแล้วยิ้มออกมา “เรื่องนั้นฉันรู้อยู่แล้ว”

“แล้วฉันก็เดาว่าคุณก็มีแฟนแล้ว”

“....”

“แล้วคุณมาทำแบบนี้ได้ยังไง ไม่รู้จักผิดชอบชั่วดีบ้างหรอ”

“อย่ามาสั่งสอนฉัน ผู้หญิงอย่างเธอมันไม่มีสิทธิ์”

“ถ้าผู้หญิงแบบฉันมันไม่ดี งั้นคุณปล่อยฉันไปได้มั้ย” ไออุ่นอ้อนวอนคนตรงหน้า

“เข้าใจอะไรผิดรึเปล่า นี่เธอคิดว่าที่ฉันพาเธอมาอยู่ที่นี่เพราะฉันต้องการเธออย่างงั้นหรอ”

“...”

“เธอนี่มันโง่กว่าที่ฉันคิดไว้เยอะ ช่างเถอะ ตอนนี้ฉันอยากอาบน้ำ ไปเปลี่ยนชุดซะ”

“ไม่!”

“...”

“ฉันไม่เปลี่ยน! และฉันก็จะไม่ลงลงไปในอ่างบ้าๆนั่นกับคุณด้วย แล้วอย่าคิดมาขู่นะ”

“...”

“อยากจะฆ่าฉันก็ฆ่าเลย อยากทำอะไรก็ทำ”

“แบบนั้นมันก็ไม่ทรมานล่ะสิ” ลมเหนือยิ้มมุมปากก่อนจะกระชากแขนของไออุ่นเดินเข้าไปในห้องนอนแล้วผลักหญิงสาวลงไปในอ่างน้ำหรูจนน้ำกระจายไปทั่ว “แต่เมื่อกี้เธอพูดว่าอะไรนะ อยากทำอะไรก็ทำหรอ?”

“ไอ้บ้า!” ไออุ่นลูบใบหน้าและมองลมเหนือด้วยสายตาโมโห

ลมเหนือเดินลงมาในอ่างก่อนจะกระชากหญิงสาวเข้ามากอดไว้แน่น “ฉันนึกออกแล้วว่าฉันอยากจะทำอะไร มานี่!”

“ปล่อยนะไอ้บ้า! ไอ้โรคจิต!”

“เธอกำลังจะปลุกมันให้ตื่นนะ”

กึก! ไออุ่นชะงักนิ่งแล้วหันไปค้อนใส่ลมเหนือ “พูดบ้าอะไรของนาย!”

“เอาสิ ขยับอีกสิ” ลมเหนือโอบรัดร่างบางไว้แน่น “หรือว่าเธอต้องการมัน”

“ไอ้...”

แช๊ะ!

ไออุ่นหลมสายตาเมื่อแฟลชจากโทรศัพท์สาดมายังดวงตาของตนเอง “ทำอะไร เอามานี่ นายถ่ายอะไร!”

“รูปคู่รูปแรกของเราไง” ลมเหนือยิ้มมุมปาก “มันเซ็กซี่ดีนะ” สายตาคมมองไปยังหน้าอกอวบอิ่มของไออุ่นอย่างไร้มารยาท “ยังไงดีล่ะ เก็บไว้ดูคนเดียวมันก็ดูจะใจแคบไปหน่อย”

“จะทำอะไร อย่ามาทำอะไรบ้าๆนะ เอามานี่!” หญิงสาวพยายามแย่งโทรศัพท์จากลมเหนือ

ลมเหนือยิ้มเยาะเย้ยก่อนจะกดอะไรบางอย่างในโทรศัพท์แล้วยื่นมาตรงหน้าหญิงสาว “เรียบร้อย”

ไออุ่นนั่งหน้าซีดมองสิ่งที่อยี่บนหน้าจอโทรศัพท์ของลมเหนือด้วยดวงตาสั่นไหว “ไอ้สารเลว แกส่งให้พี่ธรณ์ทำไม! ไอ้เลว! ไอ้ชั่ว!”

“ด่าเลย ด่าอีก แต่ฉันจูบนะ” ลมเหนือสบตาไออุ่นที่จ้องมองมาที่ตนเองด้วยแววตาโมโห “โกรธฉันหรอ?” ชายหนุ่มยิ้มท้าทายก่อนจะเลื่อนมือลูบไล้ใบหน้าหวานช้าๆ “เธอมีคนที่จะต้องโกรธแน่ แต่ไม่ใช่ฉัน”

“ฉันก็ไม่เห็นว่าจะมีใครทำอะไรเลวๆ ยกเว้นนาย”

“ไม่เห็นก็ไม่ได้แปลว่าไม่มี” ลมเหนือยิ้มมุมปากและเลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้แต่อีกฝ่ายหันหน้าหนีซะก่อน

หมับ! ชายหนุ่มบีบปลายคางเรียวให้หันหน้ามาสบตาตนเองก่อนจะแนบริมฝีปากลงไปอย่างหยาบคาย

“อื้อ!” ไออุ่นผลักอกคนตรงหน้าก่อนจะฟาดมือลงบนใบหน้าสากอย่างเต็มแรง

เพลียะ!

“ไอ้สารเลว!”

ลมเหนือแสยะยิ้ม “ฉันสารเลวงั้นหรอ? งั้นเตรียมใจไว้บ้างก็ดีนะ เผื่อเธอต้องเป็นนางบำเรอของไอ้สารเลวคนนี้!”

“อย่ามาขู่ฉัน ข้อนี้มันไม่มีในข้อตกลง”

“สาวน้อย เธอมาอยู่กับฉันกลางทะเลแบบนี้ คิดว่ากับไอ้แค่กระดาษแผ่นเดียวมันจะทำอะไรฉันได้งั้นหรอ?”

“นายนี่มัน....” ไออุ่นกำมือแน่นด้วยความโมโห “งั้นฉันก็ไม่ต้องไปสนใจไอ้กระดาษบ้าๆแผ่นนั้นก็ได้สิ”

“ก็ลองดูสิ”

“...”

“ผู้หญิงกระจอกแบบเธอ อย่าคิดมางัดข้อกับฉัน!” ลมเหนือสบตาไออุ่นก่อนจะลุกขึ้นจากอ่างแล้วเดินไปคว้าไวน์มาดื่ม “ออกไป”

“...”

“นั่งนิ่งอยู่ทำไม หรืออยากให้ฉัน...”

ไออุ่นรีบลุกขึ้นจากอ่างแล้ววิ่งออกจากห้องของลมเหนือไป

.

.

“ไอ้ทุเรศ! ไอ้เลว!” หญิงสาวยืนน้ำตาคลอและเอามือถูริมฝีปากของตนเองจนเป็นรอยแดง “ฮึกก...” ก่อนจะไปทิ้งตัวนอนลงบนที่นอนพร้อมกับสะอื้นออกมาด้วยความรู้สึกรังเกียจตัวเองและความรู้สึกกลัว กลัวว่าถ้าธรณ์เห็นภาพที่เกิดขึ้นเค้าจะเป็นยังไง

-อีกด้าน-

“เฝ้าไว้ดีๆ” ลมเหนือหันไปพูดกับลูกน้องคนสนิทของตนเองระหว่างแต่งตัว “ถ้ามีปัญหาอะไร มึงจัดการได้เลย”

“ครับนาย” ชายหนุ่มพยักหน้ารับ “เสร็จงานแล้วนายจะกลับมาที่เกาะมั้ยครับ”

“ไว้ดูอีกที” ลมเหนือเดินเข้าไปคว้าบุหรี่มาสูบ “พรุ่งนี้นิลกลับจากต่างประเทศ”

“รับทราบครับนาย ให้ผมส่งคนไปทำความสะอาดห้องมั้ยครับ”

ลมเหนือยืนนิ่งก่อนจะส่ายหน้า “ไม่ต้อง มึงจัดการตามที่กูสั่งก็พอ”

“ได้ครับนาย”

“เฮลิคอปเตอร์มารึยัง”

“จอดรออยู่ด้านบนแล้วครับ”

ลมเหนือพยักหน้ารับก่อนจะเดินออกจากห้องแล้วตรงไปยังฮอฯที่จอดรออยู่แล้ว

-หลายชั่วโมงต่อมา-

ไออุ่นเดินลงมาจากชั้นบนด้วยความรู้สึกมึนหัวเนื่องจากเธอเผลอหลับไปทั้งตัวเปียก

“หาอะไรอุ่นๆกินดีกว่า” หญิงสาวบ่นพึมพัมกับตนเองก่อนจะหันไปเจอชายชุดดำคุ้นหน้า คนที่ไปหาเธอกับพ่อที่โรงพยาบาล “เอ่อ ฉันจะหาอะไรกิน”

“เชิญครับ ผมแค่จะมาแจ้งว่าวันนี้ไม่ต้องทำอาหารเย็นให้นายนะครับ”

“อืม” ไออุ่นพยักหน้ารับพร้อมกับยิ้มออกมาด้วยความรู้สึกโล่งใจ “แสดงว่าหมอนั่นไม่อยู่ที่นี่”

“นายออกไปทำธุระครับ”

“ที่นี่เค้าเดินทางกันยังไงหรอ”

“เรือหรือไม่ก็เฮลิคอปเตอร์ครับ”

“นายพอจะรู้มั้ยว่าที่นี่ตรงไหนมีสัญญาณ”

“คุณหลอกถามผมหรอครับ?”

“ฉันก็ถามตรงๆนะ”

“เรื่องนี้คุณต้องถามนายเองครับ ผมไม่มีสิทธิ์ตอบ”

ไออุ่นถอนหายใจแล้วหยิบวัตถุดิบออกมาทำอาหารทานเงียบๆในขณะที่ในหัวก็กำลังคิดหาทางออกไปจากที่นี่ให้ได้

.

.

“นายโอเคมั้ยครับ” ลูกน้องคนสนิทเดินเข้าไปถามเจ้านายตนเองที่ลงจากฮอฯมาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยเหงื่อ “ไม่สบายหรอครับ ให้ผมเรียกหมอมั้ย”

“ไม่ต้อง” ลมเหนือเอ่ยเสียงสั่น “กูอยากได้น้ำเย็นๆ”

“ได้ครับ”

ลมเหนือเดินเข้าไปในบ้านก่อนจะหยุดนิ่งมองร่างบางที่นอนหลับสนิทอยู่บนโซฟา

“น้ำครับนาย”

ชายหนุ่มรับน้ำมาดื่มพร้อมกับปลดกระดุมเสื้อ 2 เม็ดบนออก “ร้อนฉิบหาย ไอ้พวกเวร”

“เดี๋ยวผมปรับแอร์ให้ครับ”

“ไม่ต้อง” ลมเหนือส่ายหน้า “มันไม่ได้ผล” ก่อนจะเงยหน้าสบตาลูกน้องอย่างสื่อความหมาย “ออกไป”

“...”

“ให้ลูกน้องออกไปให้หมด”

ลูกน้องคนสนิทพยักหน้ารับ “ครับนาย” ก่อนจะเดินไปจัดการตามที่เจ้านายตนเองบอก ในขณะที่เดินเหนือเดินเข้าไปทิ้งตัวลงบนโซฟาข้างไออุ่นที่กำลังหลับสนิทอยู่

“นาย” หญิงสาวสะดุ้งพร้อมกับดันตัวขึ้น “ทำไมเหงื่ออกแบบนั้น”

“ฉันต้องการเธอ”

“หะ ห๊ะ?” ไออุ่นขยับตัวหนีคนตรงหน้า “ไม่ ฉันทำตาข้อตกลงทุกอย่าง อย่าทำอะไรฉันเลยนะ”

“หุบปาก!”

“...”

“ฉันบอกว่าฉันต้องการเธอ! ต้องการตอนนี้!”