Revenge Love #4

Revenge Love #4

Iaun’s part

ฉันเดินลงมาชั้นล่างหลังจากเห็นแสงของพระอาทิตย์ที่กำลังลอยขึ้น บ่งบอกถึงเช้าวันใหม่ที่กำลังเริ่มต้น มันคงดีกว่านี้ถ้า ณ เวลานี้มันเป็นแค่การมาเที่ยวพักผ่อน แต่ความจริงมันไม่ใช่หน่ะสิ พระอาทิตย์สาดส่องเข้ามาในตังบ้านแต่ทำไมสำหรับฉันมันยังรู้สึกมืดมน ไม่ได้มีแสงสว่างแม้แต่น้อย

“ทำไมเงียบจัง ไม่มีใครอยู่เลยหรอ” ฉันเดินไปรอบๆพร้อมกับดูหน้าจอโทรศัพท์ไปด้วย คนที่นี่เค้าอยู่ยังไงกันนะ นี่มันไม่มีสัญญาณโทรศัพท์สักขีดเดียวเลยนะ เอาล่ะ ฉันว่ามันแปลกจริงๆนะ ทั้งบ้านเหมือนมีฉันอยู่คนเดียวเลย ทำไมมันเงียบแบบนี้หรือว่าเค้าจะขังฉันไว้ที่นี่ ถ้าเป็นแบบนั้นฉันต้องตายแน่ๆเพราะมันยากมากๆที่จะมีเรือมาเทียบท่า นี่มันเกาะส่วนตัวที่อยู่ห่างไกลจากฝั่งไม่รู้เท่าไหร่ พอละ ยิ่งคิดก็เหมือนไมเกรนจะขึ้น

“เดินไปมาทำไม มันน่าปวดหัว”

ฉันหันไปมองเจ้าของน้ำเสียงเย็นชาที่ยืนสูบบุหรี่อยู่ที่บันได ฉันไม่มีปัญหากับคนสูบบุหรี่นะ แต่ฉันมีปัญหากับคนที่สูบไม่เป็นที่เนี่ยแหละ

“หาอะไร”

“เปล่าค่ะ”

“ฉันไล่แม่บ้านออกไปหมดแล้ว”

“ห๊ะ?” ไล่แม่บ้านหรอ จะไล่ทำไม ฉันมองนายลมเหนือ ลมร้อนอะไรนี่ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยคำถาม และเหมือนเค้าจะรู้

“ก็ฉันมีแม่บ้านใหม่แล้ว จะจ้างคนอื่นไว้ทำไมเยอะแยะ เปลืองเงิน”

“หมายถึงใคร”

“แล้วฉันคุยกับใครอยู่ล่ะ”

“...”

“คิดว่าฉันจะให้เธอมานั่งนอนที่นี่ฟรีๆหรอไง หรือว่าเธออยากจะเป็นเมียฉัน”

“สมองกลับหรอ ถึงคิดอะไรแบบนี้ได้” ฉันตอบโต้คนตรงหน้า

“พูดกับฉันดีๆ อย่าคิดว่าฉันจะไม่กล้าทำอะไรนะ” ไอ้บ้านี่มันเดินก้าวเข้ามาหาฉันพร้อมกับทำหน้าดุ “ถอยทำไม”

“ไม่อยากอยู่ใกล้”

“...”

“ไปทำอาการเช้า หิว”

“ทะ...”

“เธอเปิดร้านอาหาร อย่าบอกว่าทำไม่เป็น”

ฉันยืนนิ่งไม่พูดอะไร จะให้พูดอะไรล่ะ ในเมื่อเค้าพูดแทนฉันไปหมดแล้ว “ฉันเป็นเจ้าของร้านอาหาร ไม่ได้เป็นเชฟ”

“จะเดินไปทำดีๆ หรือให้ฉันลากไปเอาที่เตียงก่อนแล้วค่อยทำ”

“ทุเรศ”

“หึ”

“ถอย!” ฉันผลักไหล่ตาบ้านี่ด้วยความหงุดหงิดแต่กลับถูกกระชากให้หันกลับไปแล้วดันแผ่นหลังไปแนบกับผนังห้อง

“อยากลองดีกับฉันหรอ” ฉันดิ้นหนีมือสากที่ลูบไล้อบู่บนตัวฉันอย่างน่ารังเกียจ

“ไอ้บ้า! ไอ้ทุเรศ!”

“แล้วยังไง หื้มม!”

“หยุดนะ!” ฉันตะโกนใส่คนตรงหน้าหลังจากที่มือสากกำลังเลื่อนเข้าไปในชุดเดรสของฉัน

“หึ ถ้าใจเซาะก็อยากปากดี ไม่อย่างงั้นฉันจะทำให้เธอนอนเพลียอยู่ที่เตียงจนลุกไม่ขึ้น จำไว้!”

“จะ จะกินอะไร”

“ขี้เกียจคิด อยากทำอะไรก็ทำ”

“งั้น...”

“แต่ไม่ใช่ไข่เจียว” หึ่ยย รู้ทันมันแทบจะทุกอย่างเลยนะ

“ฉันไม่มีของสด”

“ไปแหกตาดูในตู้เย็น”

“...”

“เร็วๆด้วยล่ะ ฉันหิว”

ฉันมองหน้านายลมเหนือก่อนจะเดินเข้าไปในครัวแล้วเปิดตู้เย็นเพื่อคิดเมนูง่ายๆสำหรับช่วงเช้านี้

.

.

“นาย” ฉันเอ่ยเรียกคนตรงหน้า

“มีอะไร”

“ตรงไหนมีสัญญาณโทรศัพท์บ้าง ฉันอยากติดต่อคนที่บ้าน”

“ไม่มี”

“โกหก”

“รู้แล้วถามทำไม”

“ฉันข้อร้อง ฉันอยากติดต่อพ่อ”

“พ่อหรือผัว”

“นั่นมันก็เรื่องของฉัน!”

“ฉันไม่อนุญาต”

“ฉันเป็นห่วงพวกเค้า ถ้าฉันหายไปเป็นเดือน ฉัน...”

“เธอคิดว่าตัวเองสำคัญขนาดนั้นเลยหรอ?”

“....”

“อย่าสำคัญตัวเองผิดไปหน่อยเลย”

ฉันกำมือแน่นพร้อมกับตักอาหารเข้าปาก ถึงจะไม่อยากกินแค่ไหนก็ต้องกิน เพราะถ้าไม่กินมันก็จะไม่มีแรง...

“คิดอะไร”

“....”

“คิดจะหนีฉันหรอ?”

“ทำไม”

“ก็เอาสิ ถ้าคิดว่าจะออกไปได้” ตาบ้านี่มองมาที่ฉันพร้อมกับอมยิ้ม “จะหนีด้วยวิธีไหนดีล่ะ ว่ายน้ำหรือจะยอมเป็นเมียชาวประมงแถวนี้”

“ไอ้ทุเรศ”

“ก็แค่แนะนำ เผื่อเธอกำลังคิดจะหนี อย่างน้อยเธอก็ควรจะได้รู้ว่าจะต้องเจอกับอะไรบ้าง”

“...”

“ถ้าฉลาดก็ควรอยู่นิ่งๆแล้วทำตามที่ฉันสั่งซะ!”

[End]

“ของใช้ส่วนตัวฉันให้คนเอาไปไว้ในห้องให้แล้ว” ลมเหนือพูดพร้อมกับกวาดสายตามองเรือนร่างตรงหน้า “ฉันเลือกเองกับมือเลยนะ”

“ไอ้ชั่ว!”

“หึ” ชายหนุ่มยิ้มพอใจก่อนจะหันหลังเดินกลับไปที่หองของตนเอง

“เชิญทางด้านนี้ครับ”

ไออุ่นหันไปมองชายชุดดำ “ไปไหนหรอ”

“นายมีงานให้คุณทำครับ” ชายชุดดำบอกพร้อมกับเดินพาไออุ่นไปหลังบ้าน “คุณต้องทำงานทุกอย่างแทนแม่บ้านและคนสวนทั้งหมด ทั้งดูแลต้นไม้ ทำความสะอาดบ้าน และทำกับข้าว”

ไออุ่นมองสวนหลังบ้านที่มีสนามหญ้าขนาดกลางถัดไปจะเป็นกลุ่มต้นไม่สูงคล้ายๆป่า หญิงสาวยืนจ้องอยู่สักพักก่อนจะเบือนหน้าหนี “อืม มีอะไรอีกมั้ย”

“งานทุกอย่าง นายจะเป็นคนมาตรวจด้วยตัวเอง”

“เหอะ เค้าดูว่างนะ” หญิงสาวแสยะยิ้ม “จะบอกแค่นี้ใช่มั้ย ฉันจะได้ไปทำงาน”

“ครับ วันนี้เริ่มจากเคลียร์สวนหลังบ้านให้เรียบร้อย”

“ดูจากสภาพยังไงก็ไม่เสร็จ”

“นายแจ้งว่าถ้าไม่เสร็จ คุณจะไม่ได้ทานข้าวเย็นครับ”

ไออุ่นยืนนิ่งมองขึ้นไปยังห้องของลืมเหนือก่อนจะเดินไปคว้าไม้กวาดเพื่อไปทำความสะอาดตามที่ชายหนุ่มสั่ง

-หลายชั่วโมงต่อมา-

ไออุ่นนั่งพักอยู่ที่เก้าอี้ได้ต้นใหม่พร้อมกับมองไปรอบๆ “ไม่มีทางให้หนีเลย”

“อย่าคิดหนีดีกว่าครับ” เสียงลูกน้องคนสนิทของลมเหนือเอ่ยขึ้น “นายเรียกให้คุณขึ้นไปพบครับ”

“นายของคุณดูเหงานะ ท่าทางตอนเด็กจะไม่มีเพื่อน”

“เชิญครับ” ชายดังกล่าวไม่สนใจที่เธอแม้แต่น้อย

.

.

ไออุ่นเปิดประตูเข้ามาในห้องนอนของลมเหนือพร้อมกับมองซ้าย-ขวา “คุณ...”

หมับ! หญิงสาวสะดุ้งหลังรับรู้ได้ว่ามีมือหนาโอบกอดเอวเธอจากทางด้านหลัง “ไปเตรียมน้ำให้ฉัน ฉันอยากอาบน้ำ”

“...”

“แล้วก็ไปเปลี่ยนเป็นชุดคลุมอาบน้ำด้วยนะ” ลมเหนือพูดพร้อมกับก้มลงไปกระซิบข้างหูไออุ่น “วันนี้เธอต้องมาถูหลังให้ฉัน”

“โตขนาดนี้แล้ว ทำเองไม่เป็นหรอ”

“งานที่ให้ทำมันยังเหนื่อยไม่พอใช่มั้ย ถึงยังปากดีได้” ลมเหนือขยับเข้าไปใกล้จนลมหายใจรดต้นคอหญิงสาว

“...”

“งั้นไม่ต้องถูหลังแล้ว เปลี่ยนมานอนครางใต้ตัวฉันดีกว่ามั้ย?”