FAZER LOGINRevenge Love #4
Iaun’s part
ฉันเดินลงมาชั้นล่างหลังจากเห็นแสงของพระอาทิตย์ที่กำลังลอยขึ้น บ่งบอกถึงเช้าวันใหม่ที่กำลังเริ่มต้น มันคงดีกว่านี้ถ้า ณ เวลานี้มันเป็นแค่การมาเที่ยวพักผ่อน แต่ความจริงมันไม่ใช่หน่ะสิ พระอาทิตย์สาดส่องเข้ามาในตังบ้านแต่ทำไมสำหรับฉันมันยังรู้สึกมืดมน ไม่ได้มีแสงสว่างแม้แต่น้อย
“ทำไมเงียบจัง ไม่มีใครอยู่เลยหรอ” ฉันเดินไปรอบๆพร้อมกับดูหน้าจอโทรศัพท์ไปด้วย คนที่นี่เค้าอยู่ยังไงกันนะ นี่มันไม่มีสัญญาณโทรศัพท์สักขีดเดียวเลยนะ เอาล่ะ ฉันว่ามันแปลกจริงๆนะ ทั้งบ้านเหมือนมีฉันอยู่คนเดียวเลย ทำไมมันเงียบแบบนี้หรือว่าเค้าจะขังฉันไว้ที่นี่ ถ้าเป็นแบบนั้นฉันต้องตายแน่ๆเพราะมันยากมากๆที่จะมีเรือมาเทียบท่า นี่มันเกาะส่วนตัวที่อยู่ห่างไกลจากฝั่งไม่รู้เท่าไหร่ พอละ ยิ่งคิดก็เหมือนไมเกรนจะขึ้น
“เดินไปมาทำไม มันน่าปวดหัว”
ฉันหันไปมองเจ้าของน้ำเสียงเย็นชาที่ยืนสูบบุหรี่อยู่ที่บันได ฉันไม่มีปัญหากับคนสูบบุหรี่นะ แต่ฉันมีปัญหากับคนที่สูบไม่เป็นที่เนี่ยแหละ
“หาอะไร”
“เปล่าค่ะ”
“ฉันไล่แม่บ้านออกไปหมดแล้ว”
“ห๊ะ?” ไล่แม่บ้านหรอ จะไล่ทำไม ฉันมองนายลมเหนือ ลมร้อนอะไรนี่ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยคำถาม และเหมือนเค้าจะรู้
“ก็ฉันมีแม่บ้านใหม่แล้ว จะจ้างคนอื่นไว้ทำไมเยอะแยะ เปลืองเงิน”
“หมายถึงใคร”
“แล้วฉันคุยกับใครอยู่ล่ะ”
“...”
“คิดว่าฉันจะให้เธอมานั่งนอนที่นี่ฟรีๆหรอไง หรือว่าเธออยากจะเป็นเมียฉัน”
“สมองกลับหรอ ถึงคิดอะไรแบบนี้ได้” ฉันตอบโต้คนตรงหน้า
“พูดกับฉันดีๆ อย่าคิดว่าฉันจะไม่กล้าทำอะไรนะ” ไอ้บ้านี่มันเดินก้าวเข้ามาหาฉันพร้อมกับทำหน้าดุ “ถอยทำไม”
“ไม่อยากอยู่ใกล้”
“...”
“ไปทำอาการเช้า หิว”
“ทะ...”
“เธอเปิดร้านอาหาร อย่าบอกว่าทำไม่เป็น”
ฉันยืนนิ่งไม่พูดอะไร จะให้พูดอะไรล่ะ ในเมื่อเค้าพูดแทนฉันไปหมดแล้ว “ฉันเป็นเจ้าของร้านอาหาร ไม่ได้เป็นเชฟ”
“จะเดินไปทำดีๆ หรือให้ฉันลากไปเอาที่เตียงก่อนแล้วค่อยทำ”
“ทุเรศ”
“หึ”
“ถอย!” ฉันผลักไหล่ตาบ้านี่ด้วยความหงุดหงิดแต่กลับถูกกระชากให้หันกลับไปแล้วดันแผ่นหลังไปแนบกับผนังห้อง
“อยากลองดีกับฉันหรอ” ฉันดิ้นหนีมือสากที่ลูบไล้อบู่บนตัวฉันอย่างน่ารังเกียจ
“ไอ้บ้า! ไอ้ทุเรศ!”
“แล้วยังไง หื้มม!”
“หยุดนะ!” ฉันตะโกนใส่คนตรงหน้าหลังจากที่มือสากกำลังเลื่อนเข้าไปในชุดเดรสของฉัน
“หึ ถ้าใจเซาะก็อยากปากดี ไม่อย่างงั้นฉันจะทำให้เธอนอนเพลียอยู่ที่เตียงจนลุกไม่ขึ้น จำไว้!”
“จะ จะกินอะไร”
“ขี้เกียจคิด อยากทำอะไรก็ทำ”
“งั้น...”
“แต่ไม่ใช่ไข่เจียว” หึ่ยย รู้ทันมันแทบจะทุกอย่างเลยนะ
“ฉันไม่มีของสด”
“ไปแหกตาดูในตู้เย็น”
“...”
“เร็วๆด้วยล่ะ ฉันหิว”
ฉันมองหน้านายลมเหนือก่อนจะเดินเข้าไปในครัวแล้วเปิดตู้เย็นเพื่อคิดเมนูง่ายๆสำหรับช่วงเช้านี้
.
.
“นาย” ฉันเอ่ยเรียกคนตรงหน้า
“มีอะไร”
“ตรงไหนมีสัญญาณโทรศัพท์บ้าง ฉันอยากติดต่อคนที่บ้าน”
“ไม่มี”
“โกหก”
“รู้แล้วถามทำไม”
“ฉันข้อร้อง ฉันอยากติดต่อพ่อ”
“พ่อหรือผัว”
“นั่นมันก็เรื่องของฉัน!”
“ฉันไม่อนุญาต”
“ฉันเป็นห่วงพวกเค้า ถ้าฉันหายไปเป็นเดือน ฉัน...”
“เธอคิดว่าตัวเองสำคัญขนาดนั้นเลยหรอ?”
“....”
“อย่าสำคัญตัวเองผิดไปหน่อยเลย”
ฉันกำมือแน่นพร้อมกับตักอาหารเข้าปาก ถึงจะไม่อยากกินแค่ไหนก็ต้องกิน เพราะถ้าไม่กินมันก็จะไม่มีแรง...
“คิดอะไร”
“....”
“คิดจะหนีฉันหรอ?”
“ทำไม”
“ก็เอาสิ ถ้าคิดว่าจะออกไปได้” ตาบ้านี่มองมาที่ฉันพร้อมกับอมยิ้ม “จะหนีด้วยวิธีไหนดีล่ะ ว่ายน้ำหรือจะยอมเป็นเมียชาวประมงแถวนี้”
“ไอ้ทุเรศ”
“ก็แค่แนะนำ เผื่อเธอกำลังคิดจะหนี อย่างน้อยเธอก็ควรจะได้รู้ว่าจะต้องเจอกับอะไรบ้าง”
“...”
“ถ้าฉลาดก็ควรอยู่นิ่งๆแล้วทำตามที่ฉันสั่งซะ!”
[End]
“ของใช้ส่วนตัวฉันให้คนเอาไปไว้ในห้องให้แล้ว” ลมเหนือพูดพร้อมกับกวาดสายตามองเรือนร่างตรงหน้า “ฉันเลือกเองกับมือเลยนะ”
“ไอ้ชั่ว!”
“หึ” ชายหนุ่มยิ้มพอใจก่อนจะหันหลังเดินกลับไปที่หองของตนเอง
“เชิญทางด้านนี้ครับ”
ไออุ่นหันไปมองชายชุดดำ “ไปไหนหรอ”
“นายมีงานให้คุณทำครับ” ชายชุดดำบอกพร้อมกับเดินพาไออุ่นไปหลังบ้าน “คุณต้องทำงานทุกอย่างแทนแม่บ้านและคนสวนทั้งหมด ทั้งดูแลต้นไม้ ทำความสะอาดบ้าน และทำกับข้าว”
ไออุ่นมองสวนหลังบ้านที่มีสนามหญ้าขนาดกลางถัดไปจะเป็นกลุ่มต้นไม่สูงคล้ายๆป่า หญิงสาวยืนจ้องอยู่สักพักก่อนจะเบือนหน้าหนี “อืม มีอะไรอีกมั้ย”
“งานทุกอย่าง นายจะเป็นคนมาตรวจด้วยตัวเอง”
“เหอะ เค้าดูว่างนะ” หญิงสาวแสยะยิ้ม “จะบอกแค่นี้ใช่มั้ย ฉันจะได้ไปทำงาน”
“ครับ วันนี้เริ่มจากเคลียร์สวนหลังบ้านให้เรียบร้อย”
“ดูจากสภาพยังไงก็ไม่เสร็จ”
“นายแจ้งว่าถ้าไม่เสร็จ คุณจะไม่ได้ทานข้าวเย็นครับ”
ไออุ่นยืนนิ่งมองขึ้นไปยังห้องของลืมเหนือก่อนจะเดินไปคว้าไม้กวาดเพื่อไปทำความสะอาดตามที่ชายหนุ่มสั่ง
-หลายชั่วโมงต่อมา-
ไออุ่นนั่งพักอยู่ที่เก้าอี้ได้ต้นใหม่พร้อมกับมองไปรอบๆ “ไม่มีทางให้หนีเลย”
“อย่าคิดหนีดีกว่าครับ” เสียงลูกน้องคนสนิทของลมเหนือเอ่ยขึ้น “นายเรียกให้คุณขึ้นไปพบครับ”
“นายของคุณดูเหงานะ ท่าทางตอนเด็กจะไม่มีเพื่อน”
“เชิญครับ” ชายดังกล่าวไม่สนใจที่เธอแม้แต่น้อย
.
.
ไออุ่นเปิดประตูเข้ามาในห้องนอนของลมเหนือพร้อมกับมองซ้าย-ขวา “คุณ...”
หมับ! หญิงสาวสะดุ้งหลังรับรู้ได้ว่ามีมือหนาโอบกอดเอวเธอจากทางด้านหลัง “ไปเตรียมน้ำให้ฉัน ฉันอยากอาบน้ำ”
“...”
“แล้วก็ไปเปลี่ยนเป็นชุดคลุมอาบน้ำด้วยนะ” ลมเหนือพูดพร้อมกับก้มลงไปกระซิบข้างหูไออุ่น “วันนี้เธอต้องมาถูหลังให้ฉัน”
“โตขนาดนี้แล้ว ทำเองไม่เป็นหรอ”
“งานที่ให้ทำมันยังเหนื่อยไม่พอใช่มั้ย ถึงยังปากดีได้” ลมเหนือขยับเข้าไปใกล้จนลมหายใจรดต้นคอหญิงสาว
“...”
“งั้นไม่ต้องถูหลังแล้ว เปลี่ยนมานอนครางใต้ตัวฉันดีกว่ามั้ย?”
Revenge Love #8“มีแค่นี้หรอ” ลมเหนือนั่งกอดอกมองหน้าไออุ่นที่ทำอาหารมาเสิร์ฟ“ฉันมีปัญญาทำแค่นี้ กินได้ก็กิน กินไม่ได้ก็ไม่ต้องกิน”“ที่ฉันพูดก่อนหน้านั้นมันไม่เข้าหัวเธอเลยใช่มั้ย ยังไงดี? หรือจะต้องให้ฉันสาธิตก่อน ลองหันไปแล้วชี้เลย อยากได้คนไหน”ไออุ่นยืนกำมือแน่น “ของในครัวมันมีอยู่แค่นี้...”“...”“ถ้าอยากกินอย่างอื่นก็ให้คนไปหาวัตถุดิบมา เดี๋ยวฉันทำให้”ลมเหนือสบตาหญิงสาวแล้วลุกขึ้นไปหยิบถังขยะแล้วมองไปที่ไออุ่นที่ยืนทำหน้าสงสัยอยู่ไม่ไกล “เท”“หา”“เทให้หมด ฉันไม่อยากกิน”“งั้นฉันกินเอง”“ฉันไม่ได้อนุญาตให้เธอกิน เทให้หมด”“ทำแบบนี้ทำไม” หญิงสาวเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เพราะเธอทั้งเหนื่อยและหิว ที่สำคัญคือตอนนี้ในครัวไม่มีอะไรเหลือแล้ว ถ้าชายหนุ่มเทอาหารทั้งหมดทิ้งนั่นหมายความว่าเธอก็จะไม่ได้ทานมันเหมือนกัน “ฉันยังไม่ได้กินอะไรเลย ฉัน...”“นั่นคือบทลงโทษที่เธอเสนอหน้ามาเถียงฉัน”“...”“จะให้ฉันย้ำอีกกี่รอบว่าเธออยู่ในฐานะอะไร!”“ฉันขอโทษ” ไออุ่นเอ่ยอย่างหมดแรง “ฉันจะไม่เถียงนายอีก” ดวงตากลมโตมองไปยังกับข้าวจานสุดท้ายที่อู่ในมือของลมเหนือปึก! ลมเหนือกระแทกจานอาหารลงบนโต๊ะใ
Revenge Love #7สาวสวยในชุดเดรสรัดรูปเดือนเข้ามาในห้องอาหารโรงแรมหรูที่ถูกจัดเตรียมไว้สำหรับดินเนอร์วันนี้ ห้องโถงถูกปรับแต่งสำหรับคนสองคนเพียงเท่านั้น “คิดถึงจังเลยค่ะ” ญานิลเดือนเข้าไปสวมกอดแฟนหนุ่มที่ยืนจิบไวน์มองออกไปยังวิวด้านนอก “เหม่ออะไรอยู่คะ”ลมเหนือหันมาส่งยิ้มให้แฟนสาวแล้วเลื่อนมือโอบเอวบางไว้หลวมๆ “คิดถึงคนสวยอยู่ไงครับ เป็นไงบ้าง รอบนี้งานหนักมั้ย”“ก็เอาเรื่องอยู่นะคะ” ญานิลตอบพร้อมกับหันไปรับแก้วไวน์จากพนักงานเสิร์ฟ “มีตะเวนถ่ายหลายที่ เหนือคะ นิลมีเรื่องจะบอก” หญิงสาวยิ้มกว้างพร้อมกับซบลงบนอก “นิลว่าเหนือจะต้องเซอร์ไพร์สแน่ๆ”“ทำไมหรอครับ”“นิลไปแคสโครงการ World Model มา” ญานิลยิ้มกว้าง “ผ่านรอบแรกแล้วนะ”“เก่งที่สุด” ลมเหนือลูบศีรษะแฟนสาวอย่างอ่อนโยน “ทำไมไม่บอก จะได้ไปเป็นเพื่อน”“เอาเวลาที่ไปเป็นเพื่อนไปนอนก่อนดีกว่าค่ะ ดูสิ ขอบตาคล้ำเป็นหมีแพนด้าเลย” ญานิลยิ้มอ้อนแล้วซบลงบนแขนของแฟนหนุ่ม “พรุ่งนี้ไปไหนมั้ยคะ อยากได้กระเป๋าใบใหม่อะ”“ได้สิ”“แต่ใบนี้ยังไม่มีขายในไทยเลย เหนือคุยกับคุณก้องให้ได้มั้ยคะ นิลอยากสะพายก่อนคนอื่น”“ได้ครับ ไม่มีปัญหา” ลมเหนือตอบพร้อมกับปร
Revenge Love #6“มะ ไม่” ไออุ่นส่ายหน้าก่อนจะลุกหนีเดินไปหลบด้านหลังโซฟา “ฉันทำตามข้อตกลงแล้วไง ทำไม...”“จะถามอะไรเยอะแยะวะ!” ลมเหนือกระชากเสื้อของตนเองจนกระดุมกระเด็นหลุดกระจายลงบนพื้น “มานี่!W“ขอร้อง ฮึก...” ใบหน้าหวานมองไปที่ลมเหนือด้วยแววตาอ้อนวอนพร้อมกับยกมือไหว้ “ขอร้องนะ อย่าทำแบบนี้เลย ฉันมีแฟนแล้ว แล้วฉันกับคุณ...กรี๊ดด!”หมับ! ลมเหนือก้าวเข้าไปกระชากไออุ่นเข้ามาหาตนเองก่อนจะแนบริมฝีปากลงบนริมฝีปากบางอย่างเร่ารอมและโหยหา มือหนาลูบไล้ไปตามเรือยร่างบางก่อนจะกระชากเสื้อผ้าของไออุ่นออกจนขาดติดมือมา“อื้อออ!” ไออุ่นใช้แรงที่มีผลักลมเหนือออกแล้วฟาดมือลงบนใบหน้าของชายหนุ่มเต็มแรงเพลียะ!“ไอ้สารเลว!” คนตัวเล็กใช้มือกอดตอนเองที่ตอนนี้ท่อนบนมีแค่เสื้อในตัวเล็กที่ปบปิดร่างกายเพียงเท่านั้น “ถ้าอยากมากก็ไปทำกับคนอื่น อย่ามายุ่งกับฉัน!”“คิดมาฉันพิศวาสเธอมากนักหรอวะ!” ลมเหนือตะคอกขึ้นด้วยความหงุดหงิด “ก็แค่เอากัน มันจะอะไรกันนักกันหนา! มานี่!”ไออุ่นถูกเหวี่ยงลงบนโซฟาก่อนที่ร่างหนาจะขึ้นคร่อมแล้วปลดเข็มขัดของตัวเองออกอย่างเร่งรีบ“ฮึก ฮืออ อย่านะ ขอร้อง ฮึก ขอร้อง” ไออุ่นยกมือไหว้คนตรงห
Revenge Love #5ไออุ่นยืนจ้องหน้าลมเหนือ “ฉันบอกว่าไม่ทำไง เป็นบ้าหรอ ทำไมชอบบังคับคนอื่นอยู่ได้”“แล้วยังไง? ฉันต้องได้ทุกอย่างที่ฉันอยากได้” ลมเหนือเอ่ยเสียงนิ่งพร้อมกับเดินเข้าไปหาร่างบาง “หรือเธอมีปัญหา”“...”“แน่ใจหรอว่าต้องการจะมีปัญหากับฉัน”“ฉันมีแฟนแล้ว”ลมเหนือบสบตาไออุ่นแล้วยิ้มออกมา “เรื่องนั้นฉันรู้อยู่แล้ว”“แล้วฉันก็เดาว่าคุณก็มีแฟนแล้ว”“....”“แล้วคุณมาทำแบบนี้ได้ยังไง ไม่รู้จักผิดชอบชั่วดีบ้างหรอ”“อย่ามาสั่งสอนฉัน ผู้หญิงอย่างเธอมันไม่มีสิทธิ์”“ถ้าผู้หญิงแบบฉันมันไม่ดี งั้นคุณปล่อยฉันไปได้มั้ย” ไออุ่นอ้อนวอนคนตรงหน้า“เข้าใจอะไรผิดรึเปล่า นี่เธอคิดว่าที่ฉันพาเธอมาอยู่ที่นี่เพราะฉันต้องการเธออย่างงั้นหรอ”“...”“เธอนี่มันโง่กว่าที่ฉันคิดไว้เยอะ ช่างเถอะ ตอนนี้ฉันอยากอาบน้ำ ไปเปลี่ยนชุดซะ”“ไม่!”“...”“ฉันไม่เปลี่ยน! และฉันก็จะไม่ลงลงไปในอ่างบ้าๆนั่นกับคุณด้วย แล้วอย่าคิดมาขู่นะ”“...”“อยากจะฆ่าฉันก็ฆ่าเลย อยากทำอะไรก็ทำ”“แบบนั้นมันก็ไม่ทรมานล่ะสิ” ลมเหนือยิ้มมุมปากก่อนจะกระชากแขนของไออุ่นเดินเข้าไปในห้องนอนแล้วผลักหญิงสาวลงไปในอ่างน้ำหรูจนน้ำกระจายไปทั่ว “แต่เมื
Revenge Love #4Iaun’s partฉันเดินลงมาชั้นล่างหลังจากเห็นแสงของพระอาทิตย์ที่กำลังลอยขึ้น บ่งบอกถึงเช้าวันใหม่ที่กำลังเริ่มต้น มันคงดีกว่านี้ถ้า ณ เวลานี้มันเป็นแค่การมาเที่ยวพักผ่อน แต่ความจริงมันไม่ใช่หน่ะสิ พระอาทิตย์สาดส่องเข้ามาในตังบ้านแต่ทำไมสำหรับฉันมันยังรู้สึกมืดมน ไม่ได้มีแสงสว่างแม้แต่น้อย“ทำไมเงียบจัง ไม่มีใครอยู่เลยหรอ” ฉันเดินไปรอบๆพร้อมกับดูหน้าจอโทรศัพท์ไปด้วย คนที่นี่เค้าอยู่ยังไงกันนะ นี่มันไม่มีสัญญาณโทรศัพท์สักขีดเดียวเลยนะ เอาล่ะ ฉันว่ามันแปลกจริงๆนะ ทั้งบ้านเหมือนมีฉันอยู่คนเดียวเลย ทำไมมันเงียบแบบนี้หรือว่าเค้าจะขังฉันไว้ที่นี่ ถ้าเป็นแบบนั้นฉันต้องตายแน่ๆเพราะมันยากมากๆที่จะมีเรือมาเทียบท่า นี่มันเกาะส่วนตัวที่อยู่ห่างไกลจากฝั่งไม่รู้เท่าไหร่ พอละ ยิ่งคิดก็เหมือนไมเกรนจะขึ้น“เดินไปมาทำไม มันน่าปวดหัว”ฉันหันไปมองเจ้าของน้ำเสียงเย็นชาที่ยืนสูบบุหรี่อยู่ที่บันได ฉันไม่มีปัญหากับคนสูบบุหรี่นะ แต่ฉันมีปัญหากับคนที่สูบไม่เป็นที่เนี่ยแหละ“หาอะไร”“เปล่าค่ะ”“ฉันไล่แม่บ้านออกไปหมดแล้ว”“ห๊ะ?” ไล่แม่บ้านหรอ จะไล่ทำไม ฉันมองนายลมเหนือ ลมร้อนอะไรนี่ด้วยแววตาที่เต็มไป
Revenge Love #3ไออุ่นนั่งเงียบอยู่ที่โต๊ะอาหารมองลมเหนือที่นั่งทานสเต๊กพร้อมกับจิบไวน์อย่างอารมณ์ดี“รออะไร? หรือฉันต้องจุดธูปเชิญเธอ”“...”“ที่มีไม่มีร้านสะดวกซื้อให้เธอเดินเข้าตอนหิวดึกๆนะ”ไออุ่นนั่งเงียบเมินหน้าหนีไปทางอื่นอย่างไม่สบอารมร์“บอกให้แม่บ้านมาเก็บอาหารไปเททิ้งทั้งหมด” ลมเหนือเอ่ยกับลูกน้องในขณะที่ยังจ้องหญิงสาวไม่วางตา “ใครไม่อยากกินก็ไม่ต้องกิน!”ไออุ่นมองภาพอาการที่ถูกยกไปด้วยความรู้สึกโหวงในใจแต่ก็ยังทำหน้านิ่งมองไปทางอื่นอย่างไม่สนใจ“เธอควรจะปฎิบัติกับเจ้าหนี้ดีๆนะ”“...”“หรืออยากจะลองเสนออย่างอื่นแทนเงินมั้ยล่ะ” ลมเหนือยิ้มุมปากพร้อมกับกวาดสายตามองร่างบางตรงหน้า “ฉันไม่ติดนะ”“เอาความคิดสกปรกแบบนี้มากจากไหน”“...”“คุณก็อยู่ในสังคมที่ดีนะคะ แต่ทำไมความคิดถึงต่ำแบบนี้”“ฉันไม่ถือนะ ของแบบนี้มันแบ่งๆกันได้”ไออุ่นคว้าแก้วน้ำแล้วสาดใส่หน้าลมเหนือด้วยความโมโห “สกปรก!”“...”“คุณไม่ถือแต่ฉันถือ!”ลมเหนือวางช้อนและปรายตามองมาที่ไออุ่นด้วยแววตาเย็นชา “เธอคิดว่าเธอเป็นใคร”“...”“ฉันถาม!”ไออุ่นยืนนิ่งจ้องหน้าลมเหนืออย่างท้าทาย “คุณมาดูถูกฉันก่อน!”“แล้วยังไง ห๊ะ แล้







