Partager

CHAPTER 2

Auteur: NIGHTBLOOM
last update Date de publication: 2026-11-14 01:37:33

AURELIA POV

Malamig ang hanging dumadampi sa balat ko, pero mas nangingibabaw ang sakit na nararamdaman ko sa dibdib. Hindi ko alam kung galit ba o lungkot ang mas mabigat sa pakiramdam ko. Siguro pareho.

Patuloy akong naglakad palayo sa mansyon habang suot ang manipis kong damit pantulog at tsinelas na halos matanggal na sa bawat hakbang. Basang-basa na ako sa ulan. Hindi ko na rin napigilan ang mga luhang kanina ko pa pinipigilang pumatak.

Limang taon. Limang taon kong inubos ang oras at lakas ko para sa pamilyang iyon. Isinantabi ko ang sarili kong mga pangarap para alagaan ang asawa ko at asikasuhin ang lahat ng pangangailangan nila. Pero sa huli, ano lang ba ako para sa kanila? Isang walang silbing babae na walang ibang alam kundi mag-asikaso ng bahay.

Habang naglalakad ako sa gilid ng madilim na kalsada malapit sa highway, halos hindi ko na makita ang dinaraanan ko dahil sa lakas ng ulan. Mabigat ang mga hakbang ko at nanginginig na rin ang mga tuhod ko sa pagod.

Bakit ko hinayaang mangyari sa akin ang lahat ng iyon?

Napailing ako habang mahigpit na niyayakap ang sarili ko.

Hindi ko na kayang bumalik sa dati. Ayoko nang maging si Auri na laging umiintindi, nagpapakumbaba, at nagtitiis kahit paulit-ulit nang nasasaktan. Kung mabibigyan man ako ng pagkakataong magsimula ulit, hindi ko na hahayaang tratuhin nila ako nang ganoon.

Sa gitna ng paglalakad ko, biglang may nakakasilaw na liwanag na tumama sa paningin ko.

Isang itim na SUV ang mabilis na paparating mula sa gilid ng kalsada.

Napalingon ako rito, pero bago pa ako tuluyang makaiwas, narinig ko ang malakas na busina.

Prrrr-boooog!

Isang malakas na impact ang tumama sa katawan ko. Sa sobrang lakas ng pagkakabangga, napalipad ako bago bumagsak sa malamig na semento.

Hindi ko na halos maramdaman ang sakit. Malabo na rin ang paningin ko habang nakatingin sa pulang tail lights ng sasakyang papalayo.

Unti-unting bumigat ang mga talukap ng mata ko hanggang sa tuluyan akong lamunin ng kadiliman.


Pagmulat ko, puting kisame agad ang bumungad sa akin.

May kakaibang amoy sa paligid, at ilang segundo pa bago ko napansing nasa hospital pala ako. Rinig ko rin ang mahinang tunog ng heart monitor sa tabi ng kama ko.

Sinubukan kong igalaw ang mga kamay ko, pero agad akong nakaramdam ng kirot sa buong katawan. Napangiwi ako bago dahan-dahang bumangon.

Napansin ko ang maliit na banyo sa loob ng kuwarto. Tinanggal ko ang nakakabit na kumot sa katawan ko at maingat na naglakad papunta roon.

Pagdating sa harap ng salamin, natigilan ako.

Ilang segundo akong nakatitig sa babaeng kaharap ko.

Hindi na siya mukhang dating Auri na sanay magpakumbaba at umiyak sa tuwing nasasaktan. May kung anong nagbago sa mga mata ko. Wala na roon ang dating pag-asang balang araw ay mamahalin din ako ni Marcus. Ang natitira na lang ay galit at determinasyong hindi ko pa nararamdaman noon.

Napahawak ako sa gilid ng lababo nang biglang sumakit ang ulo ko.

Kasabay ng sakit ay sunod-sunod na alaala ang bumalik sa isip ko. Mga bagay na matagal kong hindi nalaman. Ang tunay kong pagkatao, ang yaman na iniwan ng pamilya ko, at ang mga katotohanang pilit nilang itinago sa akin.

Unti-unting nabuo sa isip ko ang mga bagay na dati ay wala akong ideya.

Hindi pala ako ang babaeng wala nang ibang mapupuntahan. Hindi pala ako basta isang ordinaryong babae na kailangang umasa sa kabutihan ng iba.

May sarili akong pangalan. May pamilyang pinagmulan. At higit sa lahat, may karapatan akong kunin ang lahat ng dapat ay matagal ko nang tinatamasa.

Binuksan ko ang gripo at nagsaboy ng malamig na tubig sa mukha ko. Ilang sandali akong nanatili sa harap ng lababo bago muling tumingin sa salamin.

Saktong bumukas ang p***o ng kuwarto.

Pumasok ang nurse para tingnan ang swero ko, kasunod ang isang lalaking pamilyar sa akin. Isa siyang abogado na nakilala ko bago pa ako nagpakasal kay Marcus.

"Ms. Fuentes..." gulat niyang sambit nang makita akong nakatayo.

Napatingin ako sa kanya at bahagyang nagtaas ng isang kilay. Hindi ko agad sinagot ang pagbati niya. Hinayaan ko muna siyang hintayin ang sasabihin ko.

"Itigil mo na ang pagtawag sa akin sa apelyidong iyon," malamig kong utos.

Bahagya siyang natigilan sa sinabi ko.

"Ihanda mo ang mga kinakailangang papeles. Panahon na para bumalik ako sa buhay na matagal kong tinalikuran."

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • Revenge of the Discarded Wife   CHAPTER 5

    AURELIA POVAng alok ni Dante na magpakasal kami ay hindi simpleng biro o panliligaw na puwede kong balewalain habang umiinom ng wine sa isang mamahaling balcony. Isang linggo na ang lumipas mula nang gabing iyon sa Grand Manila Hotel, pero hanggang ngayon, paulit-ulit pa ring bumabalik sa isip ko ang mga salitang binitiwan niya.“Marry me, Auri. Be my wife, and let’s watch them burn together.”Nakatayo ako ngayon sa harap ng floor-to-ceiling glass window ng bago kong opisina sa 45th floor ng Fuentes Tower. Dati, pinapangarap ko lang na magkaroon ng ganitong posisyon habang naglilinis ng sahig sa dati naming bahay ni Marcus. Ngayon, sa akin na ang buong gusali, pati na ang kumpanyang nagpapatakbo rito.Matapos lumabas ang mga ebidensya ng pamemeke at panlilinlang ng pamilya ni Marcus, naibalik sa akin ng mga abogado ang buong kontrol sa Fuentes Group of Companies.Tsk. Ang bilis talagang magbago ng mundo kapag may pera at kapangyarihan ka na.Kinuha ko ang tasa ng kape sa ibabaw ng mi

  • Revenge of the Discarded Wife   CHAPTER 4

    AURELIA POVHindi ko na kailangang lingunin si Dante para maramdaman ang init ng mga daliri niya sa gilid ng bewang ko. Ang presensya niya ay parang pader na naglalayo sa akin sa maruming hangin na dala nina Marcus at Beatrice. Habang nakatayo siya sa tabi ko, ramdam ko ang pagbaling ng atensyon ng buong ballroom sa amin. Ang dating mga bulung-bulungan ay napalitan ng katahimikan at mga matang nanlalaki sa gulat.Sino ba namang mag-aakala na ang tinatawag nilang "basurang ex-wife" na pinalayas sa isang madilim na kalsada dalawang buwan na ang nakalipas ay makikitang kasama ngayon ang pinakamakapangyarihang bilyonaryo sa siyudad?"Auri?"Pamilyar ang boses na iyon, pero halatang nabigla ang may-ari nito sa pagkakakita sa akin.Si Beatrice.Nakatayo siya ilang metro lang ang layo, nakahawak sa braso ni Marcus. Namumutla ang mukha niya na para bang nakakita ng multo. Si Marcus naman ay nakatingin sa akin mula ulo hanggang paa, tila hindi matanggap na ang babaeng minura at pinalayas niya

  • Revenge of the Discarded Wife   CHAPTER 3

    AURELIA POVDalawang buwan na ang lumipas mula nang iwan ko ang mansyon ni Marcus at maaksidente sa gitna ng malakas na ulan. Sa loob ng dalawang buwan, naging abala ako sa pag-aayos ng mga dokumento, pagbawi sa mga ari-arian ng pamilya ko, at paghahanda para sa pagbabalik ko sa lipunang matagal kong iniwan.Wala na ang dating Auri na abala sa pagluluto ng tatlong putahe para sa isang lalaking hindi naman marunong magpahalaga sa kanya. Ang kaharap nila ngayon ay si Aurelia Fuentes, ang nag-iisang tagapagmana ng Fuentes Group of Companies.Ngayong gabi, gaganapin ang taunang Charity Gala ng mga kilalang personalidad sa Grand Manila Hotel. Isa itong malaking event na dinadaluhan ng mga negosyante, politiko, at kilalang CEO sa bansa. At alam kong naroon din ang dalawang taong matagal ko nang gustong harapin—si Marcus at ang bago niyang kinakasamang si Beatrice.Suot ko ang isang custom-made emerald green slit gown na bumagay sa katawan ko, kasama ang pares ng diamond earrings na nagkakah

  • Revenge of the Discarded Wife   CHAPTER 2

    AURELIA POVMalamig ang hanging dumadampi sa balat ko, pero mas nangingibabaw ang sakit na nararamdaman ko sa dibdib. Hindi ko alam kung galit ba o lungkot ang mas mabigat sa pakiramdam ko. Siguro pareho.Patuloy akong naglakad palayo sa mansyon habang suot ang manipis kong damit pantulog at tsinelas na halos matanggal na sa bawat hakbang. Basang-basa na ako sa ulan. Hindi ko na rin napigilan ang mga luhang kanina ko pa pinipigilang pumatak.Limang taon. Limang taon kong inubos ang oras at lakas ko para sa pamilyang iyon. Isinantabi ko ang sarili kong mga pangarap para alagaan ang asawa ko at asikasuhin ang lahat ng pangangailangan nila. Pero sa huli, ano lang ba ako para sa kanila? Isang walang silbing babae na walang ibang alam kundi mag-asikaso ng bahay.Habang naglalakad ako sa gilid ng madilim na kalsada malapit sa highway, halos hindi ko na makita ang dinaraanan ko dahil sa lakas ng ulan. Mabigat ang mga hakbang ko at nanginginig na rin ang mga tuhod ko sa pagod.Bakit ko hinaya

  • Revenge of the Discarded Wife   CHAPTER 1

    AURELIA POVLimang taon kong inalay ang buhay ko sa lalaking akala ko ay mamahalin din ako. Pero ngayong gabi, mukhang ako lang pala ang seryosong naniniwala sa marriage namin.Nakatuck-in ang apron ko habang pinupunasan ang huling mantsa sa marmol na dining table. Tahimik na tahimik ang buong mansyon. Ang tanging naririnig ko lang ay ang malakas na patak ng ulan sa labas at ang mahinang tunog ng oven na hudyat na handa na ang inihanda kong Wagyu steak.Five-year anniversary namin ngayon ni Marcus. Buong araw akong nagpagod sa pagluluto, pamamalantsa, at paglilinis para maging special ang araw na ito. Akala ko, kahit minsan lang, mapapansin niya ang effort ko. Akala ko, mararamdaman niya kahit kaunti ang pagmamahal na ibinibigay ko sa kanya.Pero alas-diyes na ng gabi, wala pa rin siya.Paulit-ulit kong tiningnan ang phone ko para tingnan kung may message o missed call man lang mula sa kanya. Pero wala. Napabuntong-hininga ako habang minamasahe ang sumasakit kong sentido. Pagod na pag

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status