Partager

Revenge of the Discarded Wife
Revenge of the Discarded Wife
Auteur: NIGHTBLOOM

CHAPTER 1

Auteur: NIGHTBLOOM
last update Date de publication: 2026-11-13 20:54:38

AURELIA POV

Limang taon kong inalay ang buhay ko sa lalaking akala ko ay mamahalin din ako. Pero ngayong gabi, mukhang ako lang pala ang seryosong naniniwala sa marriage namin.

Nakatuck-in ang apron ko habang pinupunasan ang huling mantsa sa marmol na dining table. Tahimik na tahimik ang buong mansyon. Ang tanging naririnig ko lang ay ang malakas na patak ng ulan sa labas at ang mahinang tunog ng oven na hudyat na handa na ang inihanda kong Wagyu steak.

Five-year anniversary namin ngayon ni Marcus. Buong araw akong nagpagod sa pagluluto, pamamalantsa, at paglilinis para maging special ang araw na ito. Akala ko, kahit minsan lang, mapapansin niya ang effort ko. Akala ko, mararamdaman niya kahit kaunti ang pagmamahal na ibinibigay ko sa kanya.

Pero alas-diyes na ng gabi, wala pa rin siya.

Paulit-ulit kong tiningnan ang phone ko para tingnan kung may message o missed call man lang mula sa kanya. Pero wala. Napabuntong-hininga ako habang minamasahe ang sumasakit kong sentido. Pagod na pagod na ang katawan ko. Halos tatlong oras lang ang itinulog ko kagabi dahil binantayan ko siya habang inuubo. Tapos ngayong araw, ako pa rin ang nag-asikaso sa buong bahay dahil pinagbakasyon niya ang mga kasambahay. Gusto raw niya ng private celebration naming dalawa.

Private daw. Hindi ko alam kung bakit, pero bigla akong nakaramdam ng kakaibang kaba.

Click.

Biglang bumukas ang malaking front door. Napangiti ako nang hindi namamalayan at agad na lumingon, handang salubungin ang asawa ko.

Pero mabilis ding nawala ang ngiti ko nang makita kung sino ang kasama niya.

Hindi nag-iisa si Marcus. At lalong hindi siya mukhang galing sa isang office meeting.

Nakaakbay siya kay Beatrice, ang tinuturing kong best friend sa loob ng tatlong taon. Magulo ang buhok nito, bahagyang kumalat ang lipstick sa labi, at gusot ang damit na suot niya. Si Marcus naman ay nakabukas ang unang tatlong butones ng polo. Bahagyang namumula ang mga mata niya, pero malinaw sa mukha niya ang kawalan ng pakialam.

"Marcus... Beatrice..." halos pabulong kong sambit.

Para akong nawalan ng lakas sa mga binti. Hindi ko alam kung alin ang mas masakit—ang makitang magkasama silang dalawa o ang katotohanang hindi man lang nag-abala si Marcus na magtago.

Bumitaw si Beatrice sa pagkakaakbay ni Marcus at naglakad palapit sa dining table. Sinulyapan niya ang mga pagkaing inihanda ko bago napairap. Pagkatapos, inilagay niya ang isang kamay sa tiyan niya habang nakangising nakatingin sa akin.

"Auri, honey, do you really think Marcus would want to spend his anniversary with a boring house slave like you?" natatawang tanong niya. "Look at you. Amoy sibuyas ka pa rin kahit ilang beses kang maligo. No wonder nagsawa sa'yo ang asawa mo."

Nanlamig ang buong katawan ko.

Tumingin ako kay Marcus, umaasang kahit paano ay pagsasabihan niya si Beatrice. Kahit simpleng pagsabi lang na tumigil ito. Pero wala.

Dumiretso lang siya sa bar counter, kumuha ng baso, at nagsalin ng whiskey na para bang walang nangyayaring nakakahiya sa harap niya.

"She's right, Auri," malamig niyang sabi nang hindi man lang ako tinitingnan. "Napagod na ako sa ganitong setup. Para na lang kitang kasambahay dito sa bahay. You're dragging me down. Look at Beatrice. She's vibrant, she's successful, and most importantly..."

Hinapit niya si Beatrice sa bewang bago hinalikan ito sa sentido.

"...she's carrying my child."

Child.

Parang biglang tumigil ang lahat sa paligid ko.

Ang sakit pala talagang malaman na ipinagpalit ka ng taong minahal mo nang buong-buo. Limang taon akong nagtiis. Limang taon kong tiniis ang pangmamaliit ng pamilya niya, ang pangungutya ng mga kaibigan nila, at ang pakiramdam na para akong multo sa sarili kong kasal.

At ito pala ang kapalit ng lahat ng iyon? Ang malaman na buntis ang sarili kong best friend sa anak ng asawa ko?

"Five years, Marcus..." basag ang boses kong sabi. Pinipigilan kong tumulo ang mga luhang nagbabadyang pumatak. Ayokong umiyak sa harap nila. Ayoko na silang bigyan ng pagkakataong makita akong mahina. "Limang taon akong nagtiis sa'yo. Ako ang nag-alaga sa'yo noong nagsisimula ka pa lang at wala ka pang nararating. Tapos ito ang isusukli mo sa akin?"

Lumapit si Marcus. Ang dating mga matang hinahanap ko noon ay puno na ngayon ng malamig na pagkasuklam. Itinutok niya ang hintuturo sa dibdib ko habang nagsasalita.

"Naalagaan mo nga ako noong wala pa akong pera, Auri. Pero ngayon? Isa ka na lang basahan. Isang palamunin na walang narating sa buhay! Look at yourself. Ni hindi ka makasabay sa social circle ko. Kaya huwag kang magtaka kung bakit si Beatrice ang pinili ko. She's high-class. You? You're just trash I picked up off the street."

"Trash," sabad ni Beatrice, sabay ngising puno ng pangungutya. "Get out of this house, Auri. Ipinamana na sa akin ni Marcus ang mansyong ito, pati na rin ang mga alahas mo. Wala kang makukuha rito."

Huminga ako nang malalim. Pinunasan ko ang luhang tuluyan nang kumawala sa mata ko bago ngumiti.

Nagulat silang dalawa sa ginawa ko.

Hindi ko alam kung saan nanggagaling ang biglang lakas ng loob na iyon. Pero sa isang iglap, napalitan ng galit ang sakit na matagal ko nang kinikimkim. Napakadali palang maging mabait sa mga taong hindi naman marunong magpahalaga. Pero ngayong nakita ko na ang tunay nilang ugali, wala na akong dahilan para manatili.

Hindi na ako magpapakababa.

Kinuha ko ang maliit na sobre na nakapatong sa ibabaw ng refrigerator. Nandoon ang divorce papers na ilang buwan ko nang pinag-iisipan at ngayon ko lang tuluyang nagawang ihanda.

Diretso akong naglakad palapit sa kanila at inilapag ang mga papel sa tabi ng wine glass na hawak ni Marcus.

"Hindi mo na kailangang itapon sa labas ang basahang ito, Marcus," malamig kong sabi habang diretso siyang tinitingnan sa mga mata. "Dahil kusa na akong aalis. At tandaan mo ang mukha ko... dahil sa susunod na magkita tayo, kayong dalawa naman ang luluhod sa harap ko at magmamakaawa."

Hindi na ako naghintay ng sagot nila.

Tumalikod ako, taas-noo, at kinuha ang payong na nakasandal sa gilid ng p***o. Pagkatapos, tuluyan akong lumabas ng mansyon habang patuloy na bumubuhos ang malakas na ulan.

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • Revenge of the Discarded Wife   CHAPTER 5

    AURELIA POVAng alok ni Dante na magpakasal kami ay hindi simpleng biro o panliligaw na puwede kong balewalain habang umiinom ng wine sa isang mamahaling balcony. Isang linggo na ang lumipas mula nang gabing iyon sa Grand Manila Hotel, pero hanggang ngayon, paulit-ulit pa ring bumabalik sa isip ko ang mga salitang binitiwan niya.“Marry me, Auri. Be my wife, and let’s watch them burn together.”Nakatayo ako ngayon sa harap ng floor-to-ceiling glass window ng bago kong opisina sa 45th floor ng Fuentes Tower. Dati, pinapangarap ko lang na magkaroon ng ganitong posisyon habang naglilinis ng sahig sa dati naming bahay ni Marcus. Ngayon, sa akin na ang buong gusali, pati na ang kumpanyang nagpapatakbo rito.Matapos lumabas ang mga ebidensya ng pamemeke at panlilinlang ng pamilya ni Marcus, naibalik sa akin ng mga abogado ang buong kontrol sa Fuentes Group of Companies.Tsk. Ang bilis talagang magbago ng mundo kapag may pera at kapangyarihan ka na.Kinuha ko ang tasa ng kape sa ibabaw ng mi

  • Revenge of the Discarded Wife   CHAPTER 4

    AURELIA POVHindi ko na kailangang lingunin si Dante para maramdaman ang init ng mga daliri niya sa gilid ng bewang ko. Ang presensya niya ay parang pader na naglalayo sa akin sa maruming hangin na dala nina Marcus at Beatrice. Habang nakatayo siya sa tabi ko, ramdam ko ang pagbaling ng atensyon ng buong ballroom sa amin. Ang dating mga bulung-bulungan ay napalitan ng katahimikan at mga matang nanlalaki sa gulat.Sino ba namang mag-aakala na ang tinatawag nilang "basurang ex-wife" na pinalayas sa isang madilim na kalsada dalawang buwan na ang nakalipas ay makikitang kasama ngayon ang pinakamakapangyarihang bilyonaryo sa siyudad?"Auri?"Pamilyar ang boses na iyon, pero halatang nabigla ang may-ari nito sa pagkakakita sa akin.Si Beatrice.Nakatayo siya ilang metro lang ang layo, nakahawak sa braso ni Marcus. Namumutla ang mukha niya na para bang nakakita ng multo. Si Marcus naman ay nakatingin sa akin mula ulo hanggang paa, tila hindi matanggap na ang babaeng minura at pinalayas niya

  • Revenge of the Discarded Wife   CHAPTER 3

    AURELIA POVDalawang buwan na ang lumipas mula nang iwan ko ang mansyon ni Marcus at maaksidente sa gitna ng malakas na ulan. Sa loob ng dalawang buwan, naging abala ako sa pag-aayos ng mga dokumento, pagbawi sa mga ari-arian ng pamilya ko, at paghahanda para sa pagbabalik ko sa lipunang matagal kong iniwan.Wala na ang dating Auri na abala sa pagluluto ng tatlong putahe para sa isang lalaking hindi naman marunong magpahalaga sa kanya. Ang kaharap nila ngayon ay si Aurelia Fuentes, ang nag-iisang tagapagmana ng Fuentes Group of Companies.Ngayong gabi, gaganapin ang taunang Charity Gala ng mga kilalang personalidad sa Grand Manila Hotel. Isa itong malaking event na dinadaluhan ng mga negosyante, politiko, at kilalang CEO sa bansa. At alam kong naroon din ang dalawang taong matagal ko nang gustong harapin—si Marcus at ang bago niyang kinakasamang si Beatrice.Suot ko ang isang custom-made emerald green slit gown na bumagay sa katawan ko, kasama ang pares ng diamond earrings na nagkakah

  • Revenge of the Discarded Wife   CHAPTER 2

    AURELIA POVMalamig ang hanging dumadampi sa balat ko, pero mas nangingibabaw ang sakit na nararamdaman ko sa dibdib. Hindi ko alam kung galit ba o lungkot ang mas mabigat sa pakiramdam ko. Siguro pareho.Patuloy akong naglakad palayo sa mansyon habang suot ang manipis kong damit pantulog at tsinelas na halos matanggal na sa bawat hakbang. Basang-basa na ako sa ulan. Hindi ko na rin napigilan ang mga luhang kanina ko pa pinipigilang pumatak.Limang taon. Limang taon kong inubos ang oras at lakas ko para sa pamilyang iyon. Isinantabi ko ang sarili kong mga pangarap para alagaan ang asawa ko at asikasuhin ang lahat ng pangangailangan nila. Pero sa huli, ano lang ba ako para sa kanila? Isang walang silbing babae na walang ibang alam kundi mag-asikaso ng bahay.Habang naglalakad ako sa gilid ng madilim na kalsada malapit sa highway, halos hindi ko na makita ang dinaraanan ko dahil sa lakas ng ulan. Mabigat ang mga hakbang ko at nanginginig na rin ang mga tuhod ko sa pagod.Bakit ko hinaya

  • Revenge of the Discarded Wife   CHAPTER 1

    AURELIA POVLimang taon kong inalay ang buhay ko sa lalaking akala ko ay mamahalin din ako. Pero ngayong gabi, mukhang ako lang pala ang seryosong naniniwala sa marriage namin.Nakatuck-in ang apron ko habang pinupunasan ang huling mantsa sa marmol na dining table. Tahimik na tahimik ang buong mansyon. Ang tanging naririnig ko lang ay ang malakas na patak ng ulan sa labas at ang mahinang tunog ng oven na hudyat na handa na ang inihanda kong Wagyu steak.Five-year anniversary namin ngayon ni Marcus. Buong araw akong nagpagod sa pagluluto, pamamalantsa, at paglilinis para maging special ang araw na ito. Akala ko, kahit minsan lang, mapapansin niya ang effort ko. Akala ko, mararamdaman niya kahit kaunti ang pagmamahal na ibinibigay ko sa kanya.Pero alas-diyes na ng gabi, wala pa rin siya.Paulit-ulit kong tiningnan ang phone ko para tingnan kung may message o missed call man lang mula sa kanya. Pero wala. Napabuntong-hininga ako habang minamasahe ang sumasakit kong sentido. Pagod na pag

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status