Kabanata 2

Solana Estrella Villanueva’s Point of View

Napahawak ako sa aking ulo nang bahagyang pumintig ‘yon. Parang nagsisi tuloy akong uminom nang marami, dahil wala akong masiyadong maalala.

Ang naaalala ko lang ay nagawa kong makipag-foreplay sa parking lot, pero hindi ko maalala ang mukha niya, which is really weird. Damn it!

“You’re finally awake.”

Mabilis akong napamulat ng aking mga mata, at bumangon nang marinig ko ‘yon. ‘Yong boses pa na ‘yon ay pamilyar. Kung hindi ako nagkamamali, siya ‘yong lalaking kausap ko kagabi sa parking lot.

Unang tumambad sa akin ang isang kisame na hindi naman pamilyar sa akin. Nang luminaw na ang aking paningin, mabilis kong nilingon ang lalaking nakatayo sa glass window, at nakapamulsa.

White shirt, at gray sweat pants ang kaniyang suot. Kaya lang ay hindi ko maiwasang mapatitig sa kaniyang braso, at katawan, dahil hulmang-hulma talaga ang kaniyang muscles. Halos maawa ako sa suot niyang damit, dahil parang kaunting galaw lang niya ay mapupunit na ‘yon.

Nang mag-angat ako ng tingin, napansin ko ang magulo niyang buhok. Halatang kagigising lang din kagaya ko, pero ang pinagkaiba lang namin ay guwapo siya kahit kagigising, habang ako ay paniguradong hindi maintindihan ang hitsura.

“Who the fuck you are?!” gulantang kong tanong sa kaniya.

He smirked at my reaction. I even saw him shook his head a little before turning his head just to glance at the beautiful scenery at his back.

“You forgot who I am? We just met last night, Solana,” he answered using his deep raspy voice.

Ramdam ko ang paglundag ng aking puso sa kaniyang sinabi. Ni hindi ko nga magawang ibuka ang aking bibig, dahil parang may kaiiba sa boses niya, at ganito na lang ang naging epekto nito sa akin.

“You’re alone?”

“Just trying to make sure so I could take you somewhere.”

“You’re single, right?”

“Solana Estrella Villanueva. I don’t like your name. It would be better if you use my last name.”

“I’m freaking serious, Solana.”

“I won’t offer my last name to you if I’m not serious.”

Napaawang ang aking bibig nang unti-unting sumagi sa aking isipan ang mga alaala kagabi na alam kong siya ang kausap ko.

Hindi ko maiwasang mapatingin sa suot ko, dahil tila naging komportable ang suot ko. Sa pagkatatanda ko pa man din, mini dress ang suot ko. Kaya paanong nakasuot na ako ng itim na shirt kung gayon na wala naman akong naalalang nagdala ako ng damit, at nagpalit?

“You changed my clothes?”

“Yes, but I didn’t peek,” kalmado nitong sagot, habang ako ay tila nawawala na sa sarili, dahil sa sunod-sunod na nangyari.

“What the fuck? Puwede namang hayaan mo na lang!” naiinis kong sambit.

Napahilamos na lamang ako ng aking mukha, dahil hindi ko mapigilan ang emosyon ko. Kaya lang ay hindi ko maramdaman ang makeup na inilagay ko sa aking mukha.

Isa lang ang ibig sabihin no’n, siya rin ang nagtanggal ng makeup sa aking mukha. Kaya kahit hindi ko na tanungin, alam kong siya mismo ang gumawa no’n.

“I can’t. You squirted in your underwear, remember?”

Nalaglag ang aking panga, at inis na pinadasahan ang aking mga daliri sa aking buhok. Until-until akong natawa nang pagak, at hindi makapaniwalang sinabi niya ang bagay na ‘yon na para bang hindi big deal.

“I didn’t know you’re a squirter. I just rubbed your clit—give what your pussy wanted, but I didn’t know you’ll be satisfied with it,” he said before looking at my way with a smirk on his lips. “I wasn’t even using my tongue, sweetheart, but you impressed me.”

Ramdam ko ang pamumula ng aking mga pisngi. Kahit gustong-gusto kong magsalita para pigilan siya, hindi ko magawa. Sobrang hirap pa man din pakinggan ang sinasabi niya, dahil parang nagre-react ang katawan ko.

“Hence, I won’t do that not until you beg for it.”

“Hindi ko ‘yon gagawin!” mabilis kong sagot, pero tanging iling lang ang kaniyang isinagot sa akin, bago siya nagsimulang maglakad papunta sa isang pinto.

Sinundan ko siya ng tingin, at alam kong nakatitig ako nang masama sa kaniya. Medyo may pagkamagaan din kasi ang awra niya nang kaunti, kahit na mabigat naman talaga ang awra niya, eh.

Nang makapasok siya roon, at nang tuluyan na talagang maisara ang pinto, impit akong napasigaw. Isinubsob ko ang aking mukha sa unan, at nanggigigil na pinagsusuntok ang kama.

Matapos akong makapag-ayos ng aking sarili, bigla kong naalala na nagtalo pala kami kagabi sa parking lot. Sinabi ko kasing kaya kong mag-drive, pero ang ending ay siya rin mismo ang naghatid sa akin.

Hindi nga lang sa bahay namin. Inuwi niya ako sa bahay niya nang hindi man lang sinasabi sa akin. Saka ko lang ‘yon napagtanto nang makapag-ayos na ako ng aking sarili, at binalak na lumabas ng kuwarto.

Bago ko pa mapihit ang doorknob, naramdaman ko ang pagbukas nito. Kaya mabilis akong napaatras, at mabilis na inaangat ang aking tingin para lang malaman kung sino ang papasok.

Nang magtagpo ang aming mga mata, umirap ako. Nanatili kasing naglalaro sa isipan ko ang kaniyang sinabi na ako pa mismo ang magmamakaawa sa kaniya na gawin niya ‘yon na sobrang labo namang mangyari!

“You’re so sexy when you’re using my shirt.”

Sumama ang timpla ng aking mukha, at mabilis siyang sinamaan ng tingin.

“Cut that crap! Ihatid mo na ako nang makauwi na ako!” I demanded.

He tilted his head a little and crossed his arms. Habang ganoon ang puwesto niya, bahagya akong na-intimidate. Parang umatras ang tapang ko, lalo na nang dumilim, at bumigat ang kaniyang awra.

Ramdam ko rin ang pagkabog ng aking puso, dahil sa nerbyos. Pero nanatili pa rin akong matapang. Hindi ako nagpahalata sa kaniya na nanginginig na ako sa takot, kahit na ang totoo ay gusto ko na talagang kumaripas ng takbo.

Damn! Ano bang mayroon sa lalaking ‘to, at ganito ang awra niya? Hindi ko maintindihan! Nakatitig lang naman siya sa akin, pero halos gusto ko nang maiyal sa takot!

“You can’t go home without wearing anything underneath, Solana,” mariin nitong wika, at napansin ko ang panlilisik ng kaniyang mga mata. “If I’m around, you can wear anything you like even if you’re naked here in my room, I don’t mind. Just don’t go outside without wearing revealing clothes. Fuck!”