เข้าสู่ระบบ
Solana Estrella Villanueva’s Point of View
Itinulak ko siya mula sa kaniyang dibdib, pero masiyado yata siyang malakas para hindi matinag sa pagkatutulak ko. Kaya tumalim ang aking mga mata, habang nakatitig sa kaniya. “Let me go, you dumbass!” I hissed when he pinned me to the wall. “Tingin mo ba ay papayag akong makasal sa kagaya mo?” He smirked at my remark. “You think I’d let you do what you want, Solana?” Bumigat ang aking paghinga, at sinamaan lamang siya ng tingin. I felt him caress my inner thigh, making my breath hitch. Ramdam ko ang init na unti-unting gumagapang sa aking katawan lalo na nang unti-unting tumaas ang kaniyang palad. “Spread your legs for me, Solana. Let my finger feel your wetness.” Hindi ako makapagsalita. Ramdam ko kung paano bumigat ang aming hininga, dahil sa ginagawa niya. Na kahit madilim sa aming puwesto, at posibleng may makakita sa amin, hindi niya ‘yon binigyan ng pansin. Nang hindi ko sinunod ang kaniyang gusto, siya na mismo ang gumawa no’n. Marahas niyang pinagparte ang aking mga hita gamit lamang ang isa nitong kamay, dahil hawak niya ang aking mga kamay. Pilitin ko mang kumawala, hindi ko magawa, dahil mas malakas siya sa akin. Hindi ko alam kung paano ito nangyari. Ang sabi lang naman niya sa akin kanina ay gusto niya akong pakasalan when in fact, we’re both stranger to each other. Nakilala ko lang siya kanina, dahil sumasayaw ako sa bar. Gusto ko lang namang magsaya, pero bigla na lang niyang sinabi sa akin na gusto niya akong pakasalan? “You’re so freaking weird! Ano ba ang akala mo sa pagpapakasal? Laro?” mahina kong sambit. Sa totoo lang ay ayaw ko sanang gumawa nang kahit anong ingay, dahil nga naman nasa madilim na parte kami ng parking lot. Ayaw kong may makakita sa amin, dahil hindi maganda ang puwesto namin. Hindi naman ako makikita kung tutuusin, dahil mas matangkad siya sa akin, at malaki rin ang kaniyang katawan. Sapat na ‘yon para matakpan ang aking mukha. “No,” he whispered as he leaned closer to me. “I’m serious when it comes to my decision.” Sa kabila nang panunuyo ng aking lalamunan, at ang paghawi niya sa suot kong underwear, natawa ako nang pagak. Hindi ko ipinahalata ang kabang nararamdaman ko, dahil sa puwesto namin ngayon. “Well, I don’t think you’re serious about it. If you just wanted me on your bed, just tell me. Hindi naman puwedeng umabot tayo sa puntong magpapakasal, dahil may gusto ka lang kunin sa akin,” sambit ko. Mas matatanggap ko pa ang ganoong set-up kaysa ‘yong sabihin niyang seryoso siya sa pagpapakasal sa akin. Alam niya kung gaano kahalaga ang kasal. Kaya kung gusto niya lang namang magkipaglaro, ibibigay ko sa kaniya ‘yon. Though, I’m not really good at bed. Wala naman akong experience sa sex, eh. May mga nababasa na, at napanood na rin naman akong sex scenes. Puwede kong i-apply ang ilang natutunan ko roon para lang mapatahimik ko siya. “We just have to make an agreement if it’s only about your lust—” “You’ll marry me,” wika niya nang mariin, “whether you like it or not.” Napakurap naman ako, hanggang sa tuluyan kong maramdaman ang kaniyang daliri roon. He gently rubbed my clitoris as my mouth parted, and when a moan escaped on my lips, my mind went blank. The only thing that’s running in my head is his finger, pleasuring me. Isinubsob ko ang aking mukha sa kaniyang dibdib, hanggang sa unti-unti akong nawalan ng lakas para makatayo nang maayos. ‘Yon ang naging dahilan niya para bitawan ang aking mga kamay, at ipulupot na lamang ang kaniyang bisig sa aking baywang para lang maitayo ako nang maayos. ‘Yong mga kamay ko naman ay humawak sa kaniyang mga braso para kumuha ng lakas. Kaya lang ay kahit yata humawak ako roon, nanatili akong mahina, dahil sa paggalaw nang mabilis ng kaniyang daliri. My legs trembled in pleasure. The muffled sounds that I’m creating suddenly become loud and clear when something is building up on my lower belly. “I’m about to—” “Just let it go, Solana. I won’t stop until you haven’t reached your climax, you know?” Nakarinig ako ng mga yapak sa kung saan, pero hindi siya tumigil. Sinubukan ko ring kagatin ang aking ibabang labi para lang walang kumawalang ungol sa aking bibig, pero may nakatatakas pa ring impit na ungol. Ang mga kamay kong nasa kaniyang braso ay unti-unting nagpunta sa kaniyang dibdib. Pilit ko siyang inilalayo sa akin, dahil pakiramdam ko ay mababaliw ako kung naabot ko man ang climax ko. Kaya lang ay hindi talaga siya natitinag. Mas inilalapit pa kasi niya ang kaniyang katawan sa akin, kahit na may pader naman na sa aking likuran. “Fuck you—” “I’ll do that once you marry me, sweetheart,” he responded right away. Imbis na makaangal, pinili ko na lamang ipikit nang mariin ang aking mga mata, at hinayaan ang sarili kong maabot ‘yon. Kaya lang ay hindi siya tumigil. He shamelessly rubbed my clit faster, trying to prolong my orgasm until I felt a hot liquid on me, making me realize that it isn’t my cum. “You squirted on my fingers, huh?” Ramdam ko ang pag-iinit ng aking mga pisngi sa kaniyang sinabi. Hindi ko lang siya nasuway, dahil hindi pa siya natatapos sa kaniyang ginawa. Kaya ang tanging komentong nagawa ko lang ay ang pag-ungol. Inayos ko ang aking sarili, at inis siyang binalingan na ngayon ay nakapamulsa sa aking harapan. May ngising nakapaskil din sa kaniyang mukha, dahil natatamaan ang kaniyang mukha ng liwanag na nagmumula sa buwan. I hate to admit that he’s hot and handsome, but there’s something about his aura that I couldn’t explain. Sobrang bigat kasi no’n, at parang may nagsasabi sa akin na lumayo sa kaniya. But at the same time, hindi ko magawa, dahil mukhang siya ‘yong lalaking hindi ako hahayaang makalayo sa kaniya. “I’ll drive you home.” Umiling ako. “No need. I can drive—” “You can’t since you’re drunk,” aniya na para bang kilala niya ako.Solana Estrella Villanueva’s Point of ViewHindi na nagsalita pa si Demetrius no’n. Hindi ko alam kung masama ba ang kaniyang loob, pero hindi pa rin talaga siya nakikipag-usap sa akin.Kahit nga nag-o-open ako ng ibang topic, hindi niya pinapansin, eh. Kaya naman napahugot na lang ako nang malalim na hininga, at napalingon kay Demetrius na ngayon ay nagmamaneho pa rin.“Saan tayo pupunta?” tanong ko sa kaniya.Umaasa kasi akong papansinin niya ako. Maging ang madalas niyang ginagawa sa tuwing nagmamaneho siya—ang pagpatong ng kaniyang kamay sa aking hita ay hindi niya ginagawa.Doon pa lang, alam kong may mali. Ayaw ko namang isipin na nagseselos siya, dahil nagtatanong ako tungkol sa tauhan niya. Pero kung ganito nga naman ang ipinapakita niyang reaksyon, pakiramdam ko ay tama talaga ang hula ko.“Office,” maikling sagot nito.Kaya naman kinagat ko na lamang ang aking ibabang labi, at hindi na nagsalita pa.Naninibago kasi ako sa paraan ng kaniyang pananalita, eh. Hindi naman siya g
Solana Estrella Villanueva’s Point of ViewAko na lang ang natitira ngayon sa table namin. ‘Yong mga pinsan ko, umalis na, dahil may mga kailangan pa silang asikasuhin na meeting, o hindi kaya ay document na kailangang pirmahan kaagad.Kaya nga naisipan ko na lang na tawagan si Demetrius, at magpasundo, pero kung busy naman siya, puwede naman kasi talagang huwag na. May mga tauhan naman siya kung sakali, eh. Pero ewan ko nga ba sa kaniya kung bakit mas gusto niyang siya mismo ang maghatid, o magsundo sa akin.“Kanina ka pa ba naghihintay?” tanong niya sa akin nang salubungin ko siya.Nakita ko kasi siyang papasok sa entrance, at kaagad naman niya akong nahanap, kahit hindi naman ako nagpahalata masiyado.Umiling naman ako, at ngumiti nang tipid. “No. Hindi ko pa nga nauubos ang kape ko kung tutuusin.”Napasulyap naman siya sa hawak kong kape, at nagtaas naman siya ng kilay.“You don’t want me to drink coffee, but you’re drinking it right now.”Napanguso naman ako sa kaniyang sinabi, a
Solana Estrella Villanueva’s Point of View“Pasensya ka na sa nangyari kanina,” paumanhin ko nang tumigil ang sasakyan ni Demetrius, dahil kulay red ang traffic light. “Nakita mo tuloy kung paano sila mag-away.”“That’s fine. I understand,” aniya na siya namang nagpahugot nang malalim na hininga sa akin.“Tradisyon kasi talaga nila ang ipa-arranged marriage kami, pero sina Mommy, at Daddy ang hindi sumunod doon, saka noong kapanahunan din nila,” paliwanag ko sa kaniya, dahil gusto kong mas maliwanagan siya. “Gusto kasi nila akong hayaan. ‘Yong magkaroon ng freedom para magmahal, at magpakasal sa taong mahal ko talaga.”Ang kaso lang ay hindi naman nangyari, dahil heto ako, engaged sa lalaking hindi ko naman mahal. Ngunit aaminin ko na habang nasa tabi niya ako, at may relasyon ako, bakit pakiramdam ko ay nagiging maayos ang lahat?Pakiramdam ko ay safe ako, at higit sa lahat ay ipinaparamdam niya sa akin na kamahal-mahal ako, at hindi niya ako iiwan.Napasulyap ako sa singsing na suot
Solana Estrella Villanueva’s Point of View“Sweetheart,” bati sa akin ni Mommy nang makarating kami sa living room.Natigil ang lahat sa pagkukuwentuhan nang marinig nila ang sinabi ni Mommy. Ang kanilang atensyon ay napunta sa aming dalawa ni Demetrius, at hindi ko maiwasang makaramdam nang pagkailang.“Mom,” sambit ko naman nang makalapit si Mommy sa akin, at hinalikan naman ako sa kaniyang pisngi.Hinalikan din naman ako ni Daddy sa pisngi nang lumayo si Mommy, saka naman nila binati si Demetrius na nasa tabi ko lamang. Nanatili ang kaniyang bisig sa aking baywang, at tila wala talagang balak tanggalin ‘yon.“Mabuti’t nakarating ka?” bungad ni Mommy kay Demetrius nang makahalik ‘to sa kaniyang pisngi. “Hindi ka busy?”“I’m always free when it comes to your daughter, ma’am,” sagot naman ni Demetrius gamit ang seryoso nitong boses.Bigla naman akong nakaramdam ng pag-iinit sa aking pisngi, dahil sa naging sagot niya, at hindi maiwasang ibaling ang aking atensyon sa ibang bagay.Natawa
Solana Estrella Villanueva’s Point of ViewBuong biyahe akong nagtataka, dahil sa naging inasal ni Demetrius kanina. Hindi ko alam kung ano nga ba ang nangyari, pero magmula nang lumabas siya sa kaniyang kuwarto ay naging mabigat na talaga ang kaniyang awra.Dati namang mabigat ang kaniyang awra, eh. Sadyang mas malala lang ngayon kung ikukumpara kanina. Parang hindi ko siya kilala ngayon, at hindi ko maiwasang mapaisip na lamang kung ano nga ba ang naging dahilan.Kaya habang nasa biyahe kami, pareho kaming tahimik ni Demetrius. Minsan ay napalilingon ako sa kaniya para sana suriin kung nagbago ba ang expression niya, pero ganoon pa rin naman. Walang pinagbago.Kinagat ko nang mariin ang aking dila, at piniling laruin na lamang ang aking suot na singsing. Umaasa kaong kahit papaano ay matanggal naman nito ang nerbyos na nararamdaman ko. Pero kahit yata ilang beses ko ‘yong paglaruan, hindi talaga nababawasan. Parang mas lumalala pa nga, dahil hindi niya rin naman ako kinakausap.“Ayos
Solana Estrella Villanueva’s Point of ViewRamdam ko pa rin ang pag-iinit ng aking pisngi, dahil sa mga naging papuri sa akin ni Isabella. Hindi ko alam kung bakit nga ba ganoon ang lumalabas sa bibig niya, pero hindi ako makapaniwal, dahil kung kanina ay kinakabahan ako kung magugustuhan niya ako. Ngayon naman ay parang hindi ko na talaga mapigilan ang hiya, dahil sa mga sinasabi niya.“She’s really beautiful,” sang-ayon naman ni Demetrius.Kaya mas lalo namang nag-init ang aking mga pisngi. Hindi maiwasang ilihis ang aking mga mata, dahil parang natutuwa silang makita ang reaksyon ko.“Why don’t you just hire me as your wedding outfit designer? I heard that you’re looking for a designer that fits to your standard, kuya,” aniya na siya namang nagpatigil sa akin sa pagkaramdam ng hiya, at nagpalingon na lang kaagad kay Isabella na ngayon ay seryosong nakatingin kay Demetrius. “You already know how I design my crafts. Kaya bakit naghahanap ka pa ng iba para gumawa ng kung anong gusto mo
Solana Estrella Villanueva’s Point of ViewIpinikit ko ang aking mga mata nang mariin nang sinubukan kong bumangon. Ramdam ko ang hapdi ng aking katawan, at parang masama ang pakiramdam ko ngayon.Hindi ko alam kung bakit parang kanina pa ako nilalamig, kahit na sanay naman ako sa temperature ng ai
Solana Estrella Villanueva’s Point of ViewSiguro kung may mas malalim na dahilan si Demetrius tungkol sa pagpapakasal, baka ma-consider ko. Baka pumayag ako. Pero kung ganito lang, na gusto niyang gawin namin ‘yon nang walang nali-link sa aming dalawa, parang ang babaw.Marriage is about love. Hin
Solana Estrella Villanueva’s Point of ViewNatulala ako, at hindi magawang makapagsalita. Tila ayaw tanggapin ng aking isipan kung ano ang kaniyang sinabi. Kung hindi lang siya gumalaw, at naglakad palapit sa akin, hindi ako matatauhan.Tumikhim ako, at natawa na lamang nang pagak. Hindi ko ipinahal
Solana Estrella Villanueva’s Point of View Tila napantig naman ang aking tainga nang tanungin niya ako nang ganoon. Nagpunta naman kasi talaga ako sa bar kagabi, at nakasuot ng mini dress, eh. Pero bakit alam niya? Though, parang pamilyar talaga ‘yong lalaking naaalala kong kausap ko kagabi. Tanda







