LOGIN
Solana Estrella Villanueva’s Point of View
Itinulak ko siya mula sa kaniyang dibdib, pero masiyado yata siyang malakas para hindi matinag sa pagkatutulak ko. Kaya tumalim ang aking mga mata, habang nakatitig sa kaniya. “Let me go, you dumbass!” I hissed when he pinned me against the wall. “Tingin mo ba ay papayag akong makasal sa kagaya mo?” He smirked at my remark. “You think I’d let you do what you want, Solana?” Bumigat ang aking paghinga, at sinamaan lamang siya ng tingin. I felt him caress my inner thigh, making my breath hitch. Ramdam ko ang init na unti-unting gumagapang sa aking katawan lalo na nang unti-unting tumaas ang kaniyang palad. “Spread your legs for me, Solana. Let my finger feel your wetness.” Hindi ako makapagsalita. Ramdam ko kung paano bumigat ang aming hininga, dahil sa ginagawa niya. Na kahit madilim sa aming puwesto, at posibleng may makakita sa amin, hindi niya ‘yon binigyan ng pansin. Nang hindi ko sinunod ang kaniyang gusto, siya na mismo ang gumawa no’n. Marahas niyang pinagparte ang aking mga hita gamit lamang ang isa nitong kamay, dahil hawak niya ang aking mga kamay. Pilitin ko mang kumawala, hindi ko magawa, dahil mas malakas siya sa akin. Hindi ko alam kung paano ito nangyari. Ang sabi lang naman niya sa akin kanina ay gusto niya akong pakasalan when in fact, we’re both stranger to each other. Nakilala ko lang siya kanina, dahil sumasayaw ako sa bar. Gusto ko lang namang magsaya, pero bigla na lang niyang sinabi sa akin na gusto niya akong pakasalan? “You’re so freaking weird! Ano ba ang akala mo sa pagpapakasal? Laro?” mahina kong sambit. Sa totoo lang ay ayaw ko sanang gumawa nang kahit anong ingay, dahil nga naman nasa madilim na parte kami ng parking lot. Ayaw kong may makakita sa amin, dahil hindi maganda ang puwesto namin. Hindi naman ako makikita kung tutuusin, dahil mas matangkad siya sa akin, at malaki rin ang kaniyang katawan. Sapat na ‘yon para matakpan ang aking mukha. “No,” he whispered as he leaned closer to me. “I’m serious when it comes to my decision.” Sa kabila nang panunuyo ng aking lalamunan, at ang paghawi niya sa suot kong underwear, natawa ako nang pagak. Hindi ko ipinahalata ang kabang nararamdaman ko, dahil sa puwesto namin ngayon. “Well, I don’t think you’re serious about it. If you just wanted me on your bed, just tell me. Hindi naman puwedeng umabot tayo sa puntong magpapakasal, dahil may gusto ka lang kunin sa akin,” sambit ko. Mas matatanggap ko pa ang ganoong set-up kaysa ‘yong sabihin niyang seryoso siya sa pagpapakasal sa akin. Alam niya kung gaano kahalaga ang kasal. Kaya kung gusto niya lang namang magkipaglaro, ibibigay ko sa kaniya ‘yon. Though, I’m not really good at bed. Wala naman akong experience sa sex, eh. May mga nababasa na, at napanood na rin naman akong sex scenes. Puwede kong i-apply ang ilang natutunan ko roon para lang mapatahimik ko siya. “We just have to make an agreement if it’s only about your lust—” “You’ll marry me,” wika niya nang mariin, “whether you like it or not.” Napakurap naman ako, hanggang sa tuluyan kong maramdaman ang kaniyang daliri roon. He gently rubbed my clitoris as my mouth parted, and when a moan escaped on my lips, my mind went blank. The only thing that’s running in my head is his finger, pleasuring me. Isinubsob ko ang aking mukha sa kaniyang dibdib, hanggang sa unti-unti akong nawalan ng lakas para makatayo nang maayos. ‘Yon ang naging dahilan niya para bitawan ang aking mga kamay, at ipulupot na lamang ang kaniyang bisig sa aking baywang para lang maitayo ako nang maayos. ‘Yong mga kamay ko naman ay humawak sa kaniyang mga braso para kumuha ng lakas. Kaya lang ay kahit yata humawak ako roon, nanatili akong mahina, dahil sa paggalaw nang mabilis ng kaniyang daliri. My legs trembled in pleasure. The muffled sounds that I’m creating suddenly become loud and clear when something is building up on my lower belly. “I’m about to—” “Just let it go, Solana. I won’t stop until you haven’t reached your climax, you know?” Nakarinig ako ng mga yapak sa kung saan, pero hindi siya tumigil. Sinubukan ko ring kagatin ang aking ibabang labi para lang walang kumawalang ungol sa aking bibig, pero may nakatatakas pa ring impit na ungol. Ang mga kamay kong nasa kaniyang braso ay unti-unting nagpunta sa kaniyang dibdib. Pilit ko siyang inilalayo sa akin, dahil pakiramdam ko ay mababaliw ako kung naabot ko man ang climax ko. Kaya lang ay hindi talaga siya natitinag. Mas inilalapit pa kasi niya ang kaniyang katawan sa akin, kahit na may pader naman na sa aking likuran. “Fuck you—” “I’ll do that once you marry me, sweetheart,” he responded right away. Imbis na makaangal, pinili ko na lamang ipikit nang mariin ang aking mga mata, at hinayaan ang sarili kong maabot ‘yon. Kaya lang ay hindi siya tumigil. He shamelessly rubbed my clit faster, trying to prolong my orgasm until I felt a hot liquid on me, making me realize that it isn’t my cum. “You squirted on my fingers, huh?” Ramdam ko ang pag-iinit ng aking mga pisngi sa kaniyang sinabi. Hindi ko lang siya nasuway, dahil hindi pa siya natatapos sa kaniyang ginawa. Kaya ang tanging komentong nagawa ko lang ay ang pag-ungol. Inayos ko ang aking sarili, at inis siyang binalingan na ngayon ay nakapamulsa sa aking harapan. May ngising nakapaskil din sa kaniyang mukha, dahil natatamaan ang kaniyang mukha ng liwanag na nagmumula sa buwan. I hate to admit that he’s hot and handsome, but there’s something about his aura that I couldn’t explain. Sobrang bigat kasi no’n, at parang may nagsasabi sa akin na lumayo sa kaniya. But at the same time, hindi ko magawa, dahil mukhang siya ‘yong lalaking hindi ako hahayaang makalayo sa kaniya. “I’ll drive you home.” Umiling ako. “No need. I can drive—” “You can’t since you’re drunk,” aniya na para bang kilala niya ako.Solana Estrella Villanueva Russo’s Point of ViewHe stared at me as if I’m joking. Nagtagal nga ang titig niya sa akin, at parang hindi makapaniwala sa aking sinabi.Pero nanatili lamang akong nakatitig sa kaniya. Hindi ko man lang inilihis ang aking mga mata.“Noong una talaga, nahirapan ako. Hindi ko naman kasi talaga alam kung ano ang magiging reaksyon ko. Nasaktan ako, eh. Hindi ko naman alam na ganoon pala kabigat ang itinatago mo sa akin.”Napatitig lamang ako sa kaniya, habang siya naman ay inabot lamang ang aking kamay, at hinawakan ‘to nang mahigpit.“Hindi ko matanggap na nagawa mong magsinungaling sa akin. Na kaya pala hindi mo masagot ang tanong ko ay dahil doon.”Napalunok lamang ulit ako nang maramdaman ko ang panginginig ng aking boses, habang si Demetrius ay hinahayaan lamang niya akong buksan ang topic na ‘to.“But ngayon na alam ko na, na tanggap ko na talaga. Gusto kong magpasalamat kasi nagawa mo akong hintayin,” untag ko, at nagsisimula na ring lumabo ang aking mga
Solana Estrella Villanueva Russo’s Point of ViewHabang nasa biyahe na ako pauwi, napalilingon ako sa mga alaga ko. Kasalukuyan kasi akong nagmamaneho, at hindi ko na rin sila inilagay sa cage, dahil sanay naman na silang sumakay ng sasakyan.Behave na rin kasi sila kung tutuusin, at hindi na kagaya noon na akala mo ay hindi na sila titigil sa pag-iingay.Nang lingunin ko sila sa rear view mirror, lahat sila ay nakaupo lamang. Kung titigil man ako sa pagmamaneho, ‘yon ay dahil kailangan ko silang pakainin, painumin, o kaya ay paiihiin.Kaya lang ay habang nagmamaneho ako, hindi ko maiwasang mapalingon sa sasakyan na nakabuntot sa akin. Hindi ‘yon pamilyar, at ang nakapagtataka ay hindi yata ‘to isa sa mga bodyguard ko.“Kalaban ba ‘yon?”Wala sa sarili kong kinuha ang aking cellphone sa bulsa ko, at sinubukang tawagan si Demetrius. Hindi ko naman dapat siya kauusapin, pero kailangan lalo na ngayon na may nakasunod sa akin.Unang ring pa lang ng tawag, kaagad na niya ‘tong sinagot. Kay
Solana Estrella Villanueva Russo’s Point of View“Naisip ko lang,” pukaw ko kay Kieran nang balakin na sana niyang umalis, pero natigil nang magsalita ako. “Puwede naman sigurong humawak ako ng baril?”“Baril?”Tumango ako bilang sagot, at napasulyap ngayon sa hawak kong paper bag. Ang sabi ni Kieran ay bigay raw ‘to ni Demetrius. Maliban doon, may hawak rin akong bouquet ulit. Every week na nga akong binibigyan ni Demetrius, eh.Hindi siya naumay sa kabibigay sa akin. Talagang hindi niya nakaligtaan. Kaya nagpasasalamat ako, dahil sa kabila ng hiling ko sa kaniya na magkaroon muna kami ng space, hindi niya ipinaramdam sa akin na nag-iisa ako.Pinaparamdam pa rin niyang mahal na mahal niya ako, kahit na malayo naman talaga siya sa akin.“Bakit gusto mong humawak ng baril? Marunong ka bang gumamit?” nalilitong tanong ni Kieran sa akin.Alam kong nakikinig na rin si Demetrius ngayon mula sa CCTV camera na nasa bandang gawi lang ng gate. Though, hindi naman talaga halata ‘yon, dahil ipin
Solana Estrella Villanueva Russo’s Point of View“Seriously? Ayaw ka talaga naming guluhin sana,” untag ni Hazel nang maglapag ako ng pagkain namin ngayon sa dining table. “Nasabi kasi ni Thalia na gusto mo raw talagang mapag-isa.”Hindi naman ako makapagsalita sa sinabi ni Hazel. Nagawa pa lang sabihin kasi ni Thalia ang tungkol doon, which is wala namang problema sa akin. Mas maganda nga naman kasing ganoon para at least ay may ideya sila, at hindi talaga nila ako guluhin.“Na gusto mong mag-relax, which is understandable naman lalo pa’t mas marami kang mina-manage na business dito.”Humugot ako nang malalim na hininga, at umupo ngayon, habang sila naman ay seryoso pa rin.“Pero I don’t think talaga ay safe pa na mag-isa ka rito. Mas magandang kasama mo ang asawa mo, Ella.”“She’s right. Iba kasi ang ipinapahiwatig sa akin ng daga na ‘yon, eh. I feel like para siyang death threat—no. Death threat na talaga siya.”Hindi ako umimik. Hinayaan ko lang sila ngayon sa kanilang sinasabi, d
Solana Estrella Villanueva Russo’s Point of View“This is so alarming, Ella! Kailangan mo ng bodyguard!” gulantang na sambit ni Hazel, habang ako naman ay nanatiling nakatitig lang kay Kieran na ngayon ay may masamang timpla.Hindi ko naman kailangan ng bodyguard, dahil may mga bodyguard naman na ako. Maraming nagkalat na tauhan dito, at ang ipinagtataka ko lang ay bakit naman may nag-iwan nito sa harapan ng gate ko?“May nakaaway ka ba?”Umiling ako bilang sagot, habang si Kieran naman ay kaagad na lumapit sa kaniyang big bike na ngayon ay nasa likod lang pala namin. Ni hindi ko man lang napansin na nandoon ‘yon.“Wala naman akong nakaaway.”“Then, bakit ka may natanggap na ganito?” nagtataka, ngunit natatakot na untag ni Hazel.Hindi naman ako makapagsalita. Isa lang naman ang dahilan niyan kung sakali. Baka may nakasunod sa akin na mga kalaban ni Demetrius.Alam kong ‘yon din ang iniisip nila. Kaya napatingin na ako ngayon kay Hazel, at tipid na ngumiti sa kaniya.“Mas mabuti pa si
Solana Estrella Villanueva Russo’s Point of ViewIlang buwan na rin ang lumipas, pero hanggang ngayon ay hindi pa rin talaga ako handang makita si Demetrius. Unti-unti ko pa lang din talagang natatanggap kung anong klaseng tao talaga siya, pero nandoon pa rin talaga ang ilang.Huling usapan namin ay no’ng lagyan sila ng tracker, at aminado naman akong nami-miss ko siya. Sadyang pinipigilan ko lang talaga siyang kausapin.“Ang lalaki niyo na,” puna ko sa kanilang tatlo na ngayon ay pinag-aagawan ang isang stuff toy. “Pero ang kukulit niyo pa rin.”Hindi nga sila naninira ng mga gamit ko, pero pagdating sa laruan nila, sobrang dami na nilang nasira.Dumating na nga rin sa punto nag-freeze na rin ako ng carrots para ngatngatin nila, dahil halatang nangangati ang mga ngipin nila. Kaso ang bilis nilang maubos. Tag-iisa na rin sila no’n kung tutuusin.Si Toby naman, nakatingin lang kina Loki, at Sophie na nag-aagawan ng stuff toy. Kumekembot pa nga siya, at kumakahol na parang gustong makis
Solana Estrella Villanueva’s Point of ViewTinawanan ko lamang si Demetrius sa kaniyang sinabi. Hindi ko alam kung dala lang ba ‘to nang kalasingan ko, o sadyang alam ko lang na hindi niya kayang gawin ‘yon. Kaya siguro ganito ang naging reaksyon ko.Nang kumalma, pinili ko muli siyang titigan. Hin
Solana Estrella Villanueva’s Point of View “Ella,” tawag sa akin ng pinsan ko. Napalingon naman ako sa kaniya, at napansin ang pagtataka sa kaniyang mga mata. Kaya naman ngumiti lamang ako nang tipid para itago ang malalim kong iniisip. Naglakad siya palapit sa akin, at bahagyang hinawi ang iilan
Solana Estrella Villanueva’s Point of ViewI close my eyes as tightly as I can. Hearing my heartbeat, I couldn’t explain what I’m feeling right now. Imagine a man being possessive of me even if we just met last night?Nagawa pa akong iuwi sa bahay niya nang hindi man lang naiisip kung anong klaseng
Solana Estrella Villanueva’s Point of ViewNapahawak ako sa aking ulo nang bahagyang pumintig ‘yon. Parang nagsisi tuloy akong uminom nang marami, dahil wala akong masiyadong maalala.Ang naaalala ko lang ay nagawa kong makipag-foreplay sa parking lot, pero hindi ko maalala ang mukha niya, which is







