LOGINSolana Estrella Villanueva Russo’s Point of ViewPagdating namin sa boutique ni Isabella, kaagad siyang ngumiti nang makita kami ni Demetrius.Alam kong may ideya silang lahat sa pag-alis ko noon nang mag-isa ko lang. Ang mga buwan na hindi kami magkasama ni Demetrius, alam kong nagawa niyang magtanong sa kaniya.Baka nga pati so Daddy, nagawa niyang tanungin si Demetrius, eh. Sadyang hindi ko lang talaga nagawang ungkatin ‘yon lalo na’t ngayon pa lang ulit kami nagkita ni Demetrius.Naka-focus pa man din siya ngayon sa pagbawi niya sa akin.“Solana!” bungad niya sa akin, at kaagad akong hinalikan sa aking pisngi.Yumakap din siya, at hindi ko naman maiwasang mailang lalo’t hindi naman kami ganito ka-close ni Isabella—na nagagawa naming yakapin ang isa’t isa nang mahigpit.“Maayos na kayo?” tanong niya sa amin matapos niyang yakapin din si Demetrius.“Hindi naman kami nag-away,” sagot ko naman, pero ngumiti lang siya bilang tipid. “Pero yes, we’re good now.”“Hindi ka na lalayo?” usis
Solana Estrella Villanueva Russo’s Point of ViewInayos ko ang aking buhok, at napasulyap kay Demetrius ba ngayon ay nakasandal ngayon sa sofa. Kaharap na niya ako, habang nagbabasa ako ng mga document.Ilang minuto nang matapos naming gawin ‘yon, pero hindi pa rin nabubura ang ngisi sa labi ni Demetrius.Medyo malagkit na rin ang pakiramdam ko, dahil ‘yong quickie na sinasabi niya, umabot nang dalawang rounds.“Next time talaga, hindi ka na sasama rito sa office,” sambit ko sa kaniya na siyang ikinalawak lalo ng kaniyang ngisi.“Why not?”Umirap ako sa kaniyang sinabi, at piniling ituon ang aking atensyon sa aking binabasa.“Hindi ka napipirmi! Kailangan bang halos oras-oras nating gawin ‘yon?” tanong ko sa kaniya.“Yes. Kailangan nating bumawi. Ilang buwan din ‘yon.”“Hindi pa ba sapat ‘yong pagbawing ginawa natin?” tanong ko sa kaniya, pero umiling lamang siya bilang sagot.“Kulang ‘yon, Solana. Kulang na kulang.”Umirap lamang ako sa kaniyang sinabi, at napailing na lamang. Pinirm
Solana Estrella Villanueva Russo’s Point of ViewMen like him have needs. Hindi ko naman ikaiila ‘yon. Naiintindihan ko rin naman lalo na kung noong single lang naman siya nang gawin niya ‘yon.Kung kami na, at nagagawa pa rin niya ang bagay na ‘yon sa iba, ibang usapan ‘yon. But this is Demetrius. Isang babae lang ang gusto nila, at sobrang lalim kung magmahal sila.“Hindi ako pinalaki ng mga magulang ko para maghanap pa ng iba kung nahanap ko na ang babaeng para sa akin,” he whispered as he rubbed his freaking fingers on my clitoris. “Kapag sigurado na kaming mga Russo sa isang babae, hindi na kami gagamit ng condom. That’s the rule of my clan, wife.”Lumilipad ang utak ko. Kahit ano pa ang paliwanag niya sa akin ngayon, wala akong naiintindihan, o hindi ko iniintindi ang kaniyang sinasabi.Dumaing ako nang idiin niya ang kaniyang daliri sa akin. My underwear pa ako, pero bakit parang wala siyang pakialam kung may suot man ako?“Hindi porque mafia ako, kapareho ko na ang iba,” he ad
Solana Estrella Villanueva Russo’s Point of View“What are you thinking, hmm?”Pumulupot ang kaniyang bisig sa aking baywang, at marahan akong hinila palapit sa kaniya.Bahagya naman akong napakurap sa kaniyang ginawa, dahil parang napansin niya ang pananahimik ko.I pursed my lips. Nagawa ko pang humugot nang malalim na hininga lalo na nang magtama ang aming mga mata.Tipid akong umiling. “Wala naman. Medyo napagod lang siguro ako sa pagbabasa ng mga document.”Kaaalis lang nina Kieran, at Nikolai. Ngayon
Solana Estrella Villanueva Russo’s Point of ViewSa kabila ng pagiging malamig ni Demetrius sa kaniyang mga tauhan, o kahit sino man, kabaliktaran naman no’n sa akin.Malamig nga ang kaniyang mga mata, at walang reaksyon ang kaniyang mukha, pero makikita naman sa galaw niya ‘yon.“Lumayo ka nang kaunti. Hindi ako makapag-prepare ng pagkain niyo,” sambit ko, dahil nasa likod ko siya, at niyayakap ako mula roon.Kung may kailangan man ako, siya rin ang kukuha, ngunit babalik rin naman siya kaagad sa kaniyang puwesto, at yayakapin na naman ako.“Demetrius!” sita ko sa kaniya, dahil naramdaman ko ang paghalik niya ngayon sa aking balikat.Napaungol siya, at kinagat lamang ang aking leeg, dahil sa gigil.Natigil naman ako sa paghihiwa ng mga ingredient ng kanilang sandwich, dahil sa pagiging pilyo niya.Talagang walang pinipiling lugar. Alam naman niyang nandiyan ang mga tauhan niya, pero heto siya, nilalandi ako.“Bakit hindi ka na lang kasi magpunta roon? Halata namang mag pag-uusapan ka
Solana Estrella Villanueva Russo’s Point of ViewSa tuwing naiisip ko ang tungkol sa kaniyang sinabi, hindi ko maiwasang matakot para sa amin. Kaya pala nagawa niyang hawakan ang business nila, hindi dahil gusto nila, kung hindi ay kailangan.Ngayong naisip ko na puwede nga pala kaming mamatay, kahit hindi na nila ituloy ang pagpapatakbo sa mga business nila, wala pa rin naman kaming ibang choice. ‘Yon pa rin talaga. Ipagpatuloy man niya, o hindi ay wala pa rin naman kaming choice.Mas protektado nga lang kami ni Demetrius, dahil siya ang humahawak. Meaning to say, ganito rin ang magiging kapalaran ng anak namin.“Napaiisip tuloy ako na kung sakali na magkaroon tayo ng anak, magagawa kaya siyang tanggapin
Solana Estrella Villanueva’s Point of View Itinulak ko siya mula sa kaniyang dibdib, pero masiyado yata siyang malakas para hindi matinag sa pagkatutulak ko. Kaya tumalim ang aking mga mata, habang nakatitig sa kaniya. “Let me go, you dumbass!” I hissed when he pinned me against the wall. “Tingin
Solana Estrella Villanueva’s Point of View “Ella,” tawag sa akin ng pinsan ko. Napalingon naman ako sa kaniya, at napansin ang pagtataka sa kaniyang mga mata. Kaya naman ngumiti lamang ako nang tipid para itago ang malalim kong iniisip. Naglakad siya palapit sa akin, at bahagyang hinawi ang iilan
Solana Estrella Villanueva’s Point of ViewTinawanan ko lamang si Demetrius sa kaniyang sinabi. Hindi ko alam kung dala lang ba ‘to nang kalasingan ko, o sadyang alam ko lang na hindi niya kayang gawin ‘yon. Kaya siguro ganito ang naging reaksyon ko.Nang kumalma, pinili ko muli siyang titigan. Hin
Solana Estrella Villanueva’s Point of ViewNapahawak ako sa aking ulo nang bahagyang pumintig ‘yon. Parang nagsisi tuloy akong uminom nang marami, dahil wala akong masiyadong maalala.Ang naaalala ko lang ay nagawa kong makipag-foreplay sa parking lot, pero hindi ko maalala ang mukha niya, which is







