ログインSolana Estrella Villanueva’s Point of ViewSa huli, umuwi rin lang kami ni Demetrius. Nakasimangot nga lang ako buong biyahe, at hindi makapaniwala sa kaniyang sinabi kanina.Bakit naman kasi ako nito bubuhatin? Kaya kong maglakad, pero masakit lang ang katawan ko Alam ko rin na hindi niya gustong maglakad-lakad ako lalo na’t masakit nga ang katawan ko, at saka nag-aalala lang din naman siya.Pero gusto ko nga kasi talagang bumili ng stocks niya. Wala naman sigurong masama roon?Ramdam ko ang pagsulyap ni Demetrius sa aking gawi, pero hindi ko siya pinansin. Kulang na nga lang ay irapan ko na siya lalo na’t humahaplos na naman sa hita ko.Nang tumigil ang sasakyan sa isang convenience store, nagsalubong naman ang aking kilay.Parang nakagugulat naman na bigla kaming tumigil dito knowing na hindi maganda ang naging usapan namin kanina.Bumaba si Demetrius ng sasakyan. Akala ko pa nga ay pagbubuksan niya ako ng pinto, pero nagkamali ako. Iniwan niya lamang ako, at dumiretso papasok ng
Solana Estrella Villanueva’s Point of ViewNaalipungatan na lamang ako nang maramdaman ko na parang may humahaplos sa aking tiyan. Paulit-ulit ‘yon.Kaya naman nilingon ko kaagad ang nagmamay-ari ng kamay na ‘yon, pero hindi ko naman inaasahan na si Demetrius ‘yon.Nakatukod ang kaniyang siko sa unan, at nakapatong ang ulo nito sa kaniyang palad. Nakatitig siya sa akin nang mariin, at tila pinapanood ako na natutulog.“Sorry,” he mumbled. “Did I wake you up?”Napailing ako bilang sagot, pero ramdam ko ang panunuyo ng aking lalamunan, habang nakatitig kay Demetrius.“Kanina ka pa?” tanong ko naman sa kaniya.Lumipas ang kaniyang kamay na nasa aking tiyan papunta sa aking pisngi para haplusin ‘yon.“Not really.”“Ilang oras ba akong nakatulog?” tanong ko sa kaniya, dahil hindi ko talaga sigurado.“Almost three hours.”Napatango na lamang ako bilang sagot, pero kaagad na natigilan nang mapagtanto ko kung ano bang oras akong nakaidlip kanina.“Hindi ka na nakapag-lunch.”“I waited for you
Solana Estrella Villanueva’s Point of View“Tell me if you need anything.”Tumango na lamang ako bilang sagot, dahil alam ko ang ibig nitong sabihin. Gusto niya akong buhatin kaysa makita akong naglalakad, at nahihirapan.Pinanood ko lamang si Demetrius na tumalikod, at magpunta sa kaniyang table. Hindi ko alam kung bakit ang lakas ng pintig ng aking puso kahit na ‘yon lang naman ang sinabi niya sa akin.Hindi ko alam kung gaano na ba kalalim ‘to, pero isa lang ang masasabi ko, hindi ko na kayang umahon pa kung sakali.Nagsimula ng pumirma si Demetrius ng mga document, habang ako naman ay umiinom lamang ng milk tea, at nag-scroll sa aking social media account.Ngunit bigla akong nakatanggap ng message kay Thalia, at mukhang alam ko na kaagad kung ano ‘yon.Nang hindi ako nag-seen sa message niya, kaagad naman siyang tumawag sa akin.Sinagot ko rin naman ‘yon, at ini-louspeaker na lamang, dahil ramdam ko ang titig na ipinupukol ni Demetrius.“Ella!”Ngumisi ako sa kaniyang bungad sa aki
Solana Estrella Villanueva’s Point of ViewKaagad na napasulyap sa akin si Daddy, at unti-unti na lamang napangisi, hanggang sa mapailing siya.Hindi ko alam kung dismayado ba si Daddy, o kung ano, pero pakiramdam ko ay may kaiiba sa ngiti niya.Nang sulyapan ko si Mommy, ilang beses siyang napakurap. Parang pilit niyang pinoproseso ang mga binitawang salita ni Demetrius, habang ako naman ay hindi alam ang gagawin para basagin ang nakabibinging katahimikan.Ramdam ko ang pag-iinit ng aking mga pisngi, at alam kong kasalanan ‘to ni Demetrius. Nagawa talaga niya akong pakiligin sa simpleng salita na ‘yon, kahit na nagawa naman na namin ‘tong pag-usapan.“You’re really something, Mr. Russo,” Dad said when he finally calmed down. “As long as you treat my daughter like she’s your Queen, wala na akong magagawa pa.”“I’ll definitely treat her like a Queen, sir.”Naramdaman ko naman ang paglingon ni Demetrius sa aking gawi. Kaya kaagad ko namang sinalubong ang kaniyang mga mata sa kabila nang
Solana Estrella Villanueva’s Point of View“May kukunin lang po ako sa kuwarto ko kaya bumisita po kami,” saad ko, habang nakatingin sila sa aming dalawa ni Demetrius.“Hindi mo man lang nasabi sa akin na bibisita ang boyfriend mo. Sana ay nakapaghanda man lang kami,” wika ni Mommy.Ako naman ay natawa na lamang, dahil talagang pinaghahandaan nila sa tuwing darating si Demetrius dito. Parang kailan lang ay nagulat siya nang bumisita bigla si Demetrius dito.‘Yong panahon na ‘yon ay parang gusto ko pang sigawan si Demetrius, dahil kung anu-ano ang mga sinasabi niya sa mga magulang ko.Mabuti na lang talaga, dahil nagawa kong ituwid ang lahat. Kaya lang ay mas lalo lang magugulat si Mommy, dahil two weeks from now ay ikakasal na kami ni Demetrius.“It’s fine, ma’am. Saglit lang po kasi talaga ako.”Wala sa sariling napakagat na lamang ako ng aking dila. Kahit kasi ang pagsasalita nang Tagalog ni Demetrius sa tuwing kaharap niya ang mga magulang ko ay sobrang lakas na talaga ng epekto sa
Solana Estrella Villanueva’s Point of ViewNakatitig lang ako sa kaniya. Hindi alam ang sasabihin, at gagawin. Parang hirap na hirap akong intindihin ang kaniyang naging sagot sa akin, at hindi ko alam kung ano ang dahilan.Ngunit dahil alam ko namang hindi nagsisinungaling si Demetrius, tumango ako bilang sagot.Kaya naman nauna siyang tumayo nang maayos, saka niya ako tinulungan.Tahimik kaming lumabas ng living room nang mapatay ko ang TV. Nagawa ko ring ubusin ang mga pagkain na ibinigay sa akin ng butler niya kanina.
Solana Estrella Villanueva’s Point of ViewIpinikit ko ang aking mga mata nang mariin nang sinubukan kong bumangon. Ramdam ko ang hapdi ng aking katawan, at parang masama ang pakiramdam ko ngayon.Hindi ko alam kung bakit parang kanina pa ako nilalamig, kahit na sanay naman ako sa temperature ng ai
Solana Estrella Villanueva’s Point of View“Bakit ba kasi ayaw mo?”Nauubusan na ako ng pasensya. I’m trying my best to stop this shit but this man won’t let me. Ano ba ang nasa isip niya, at hindi niya ako magawang bitawan?If this is all about lust, then we could still get in touch and pleasure e
Solana Estrella Villanueva’s Point of ViewEngagement ring.Mariin akong napapikit ng aking mga mata, at wala sa sariling napahugot na lamang nang malalim na hininga.Matapos ang pagtatagpo namin na ‘yon, hindi na matanggal sa isipan ko ang katagang binitawan niya.Hindi ko naman siya magawang itul
Solana Estrella Villanueva’s Point of View Tila napantig naman ang aking tainga nang tanungin niya ako nang ganoon. Nagpunta naman kasi talaga ako sa bar kagabi, at nakasuot ng mini dress, eh. Pero bakit alam niya? Though, parang pamilyar talaga ‘yong lalaking naaalala kong kausap ko kagabi. Tanda







