Kabanata 5

Solana Estrella Villanueva’s Point of View

Tinawanan ko lamang si Demetrius sa kaniyang sinabi. Hindi ko alam kung dala lang ba ‘to nang kalasingan ko, o sadyang alam ko lang na hindi niya kayang gawin ‘yon. Kaya siguro ganito ang naging reaksyon ko.

Nang kumalma, pinili ko muli siyang titigan. Hindi ko nga lang inaasahan na masama na pala ang timpla nito, dahil umiigting na ang kaniyang panga, at salubong na ang kilay. Mukhang nagalit ko pa yata, dahil lang sa pagtawa ko.

Wala namang masama, hindi ba? Hindi naman kasi talaga ako naniniwalang kaya niyang gawin ‘yon. So, instead of believing what he just said, I just laughed at it as if it were just a joke.

“Quit joking like that, Demetrius,” I said when I finally calmed my ass down. “Alam mo naman na hindi magandang ginagawang biro ang pagpapakasal.”

“You think that I’m joking?”

Tumango ako bilang sagot. Ni hindi man lang ako nakaramdam nang takot nang biglang bumigat lalo ang kaniyang awra, eh. Bagkus ay nagawa ko pang ilapat ang aking hintuturo sa kaniyang dibdib, at nag-drawing doon.

Kaya lang ay hindi matanggal sa aking isipan kung gaano katigas ang kaniyang dibdib. Talagang inalagaan niya ang kaniyang sarili, dahil ramdam na ramdam ko kung gaano ‘yon kadepina.

“Oo. Hindi naman kasi tayo magkakilala para ayain mo akong magpakasal,” walang pag-aalinlangan kong sagot.

Parang naging kumportable na rin ako bigla sa kaniya, at nagagawang sabihin kung ano ang tumatakbo sa aking isipan na kung tutuusin ay pangatlong beses pa lang naman naming magkita muli.

Isn’t it weird? Kahit hindi talaga kami magkakilala ay talagang nagagawa kong maging kumportable sa kaniya ngayon, kahit na sobrang dilim ng kaniyang awra, at halos pumatay na ang kaniyang mga mata?

Ipinilig ko ang aking ulo sa kanan, at mas lalo lamang inilapit ang aking katawan sa kaniya. Mukhang napansin niya ‘yon. Kaya mas lalo lamang niyang ipinulupot ang kaniyang kamay sa aking bewang, habang nanatiling nakatukod ang kaniyang siko sa pader, isang pulgada ang layo nito sa aking ulo.

“We just met three times,” I whispered softly.

“That doesn’t change the fact that I wanted to marry you, though,” he mumbled hoarsely, before caressing my waist, enough for me to feel the electricity between us.

“Singungaling.”

He smirked. “Are you challenging me?”

Matamis naman akong ngumiti sa kaniya, at dahan-dahang ipinulupot ang aking bisig sa kaniyang leeg para lang maramdaman ko siya lalo.

‘Yong init kasi ng kaniyang katawan, parang ginigising ako na hindi ko maintindihan. May kung anong hatid kasi ‘yon sa akin, pero sadyang hindi ko lang matukoy.

“Kinda.”

Natawa naman siya sa aking naging sagot. Mababa, namamaos, at parang inaakit ako. Kaya wala sa sarili kong kinagat ang aking ibabang labi.

Dahil nakatitig siya sa akin, napansin ko ang pagbaba ng kaniyang mga mata sa aking labi, hanggang sa unti-unting nawala ang ngiti sa kaniyang labi. Ang mapang-asar nitong reaksyon kanina ay unti-unting napalitan nang pagiging seryoso.

“You’d better stop biting your lips, Solana. Someone’s waking up,” banta nito sa akin na para bang hindi ko alam ang kaniyang ibig sabihin.

“Hindi ko lang mapigilan—”

“Stop doing that. We’re in a public place. I don’t want you to take my cock with your seductive fucking lips,” putol nito sa aking sasabihin na bahagyang ikinatigil ko.

So, it turns him on when I was just biting my lips? I wasn’t even seducing him! Siya nga ang umaakit sa akin, eh! Ni hindi ko alam kung bakit parang gustong-gusto ko siyang titigan, at parang gusto ko siyang yakapin nang mahigpit! Tapos parang kasalanan ko pa?!

“Bakit parang gusto mo lang akong pakasalan, dahil lang sa gusto mong gawin natin ‘yan?” nalilito kong tanong sa kaniya.

Baka ‘yon kasi talaga ang dahilan kaya gustong-gusto niya akong pakasalan? Ang weird naman kung sakali. Puwede namang gawin na lang namin ‘yon, at hindi na kailangan pang magpakasal.

Dagdag gastos lang ‘yon, kahit alam ko naman na mayaman siya. Kung barya man lang ‘yon sa kaniya, still hindi na dapat niya pinaglalaanan pa nang oras ang ganoong bagay kung ang gusto lang talaga niya ay ang gawin namin ‘yon.

Wala namang problema sa akin as long as we both like it, at wala siyang ibang aangkinin, habang may ganoon kaming relasyon. Hindi sa pagiging possessive, pero sadyang ayaw ko lang magkaroon ako ng sakit kung sakali.

Kung gusto niyang magkaroon ng sakit, huwag niya akong idamay. Although, halata namang health conscious ang lalaking ‘to. Kaya imposibleng gusto niyang magkasakit, eh. Still, pangit ang ganoong set up para sa amin.

Bigla namang lumalim ang mga linya sa kaniyang noo, at parang hindi nagustuhan ang aking naging katanungan. Kung kanina ay medyo nawala na ang mga linya sa noo niya, ngayon ay biglang bumalik, at mas halata pa.

“The fuck are you saying?!” he asked. “I told you, I wanted to marry you.”

Umirap ako sa kaniyang sinabi. “Ilang beses ko nga na ring sinabi sa ‘yo na kung gusto mong gawin natin ‘yon, puwede naman.”

“I’m serious!” singhal nito sa akin.

“Then do it if you’re freaking serious!” singhal ko rin pabalik, at tinanggal ang pagkayayakap sa kaniyang leeg.

Kaya lang ay maling galaw pala ‘yon, dahil bigla na lamang niya akong pinangko, at isinandal sa pader. Ang magkabilaan kong mga hita ay nakapulupot sa kaniya. I could also feel his hard thing poking my private part since he was carrying me.

Awtomatiko ko namang naipatong ang aking mga kamay sa kaniyang balikat kasabay ng pagkalaglag ng aking panga, at ang panlalaki ng aking mga mata.

Gusto kong mahiya, dahil alam kong nakaramdam ako nang init kanina. Kaya hindi malabong hindi niya ‘yon maramdaman kung sakali lalo pa at ganito ang posisyon namin. Parang gusto ko tuloy sisihin sina Thalia, dahil sila naman talaga ang namilit sa akin na magpunta rito, eh.

“This position is way better than what we had a while ago,” he groaned and pushed himself a little more on my private part. “And if you wanted me to marry you, can we at least discuss the details first instead of yelling at each other, Solana?”