เข้าสู่ระบบBaka wala po akong update bukas dito, at The Billionaire's Dangerous Desire, dahil may duty po ako bukas mula sa umaga, hanggang 12 midnight. Pero still, try ko pa rin po kung sakali. Salamat po!
Solana Estrella Villanueva’s Point of View“Kailangan pa bang pag-isipan ‘yan?” tanong ko sa kaniya.If he wanted me to marry him, siya na dapat ang bahala. Hindi ko na kailangan pang pag-isipan ang bagay na ‘to, dahil siya naman ang nag-aaya. Since we really don’t love each other, I don’t think that would be a problem for us.Hindi naman kailangan ng engrandeng kasal para sa amin. Kung gusto niyang ikasal, kahit ganito na ang damit namin. Who cares, right?“Just do whatever you want, Demetrius. You don’t need my approval since you only wanted to hear that I’m accepting your proposal, right?”Inabot ko ang kaniyang buhok mula sa likod ng kaniyang ulo, at pinaglaruan ‘to. I was just staring at him, waiting for him to say something since I was the one who’s provoking him to marry me.Baka magdalawang-isip kasi siya. Kaya kung magbago man ang kaniyang isip, ayos lang sa akin. Hindi naman namin mahal ang isa’t isa, at wala naman akong inaasahan sa kaniya.“I don’t care about that.”He tilt
Solana Estrella Villanueva’s Point of ViewTinawanan ko lamang si Demetrius sa kaniyang sinabi. Hindi ko alam kung dala lang ba ‘to nang kalasingan ko, o sadyang alam ko lang na hindi niya kayang gawin ‘yon. Kaya siguro ganito ang naging reaksyon ko.Nang kumalma, pinili ko muli siyang titigan. Hindi ko nga lang inaasahan na masama na pala ang timpla nito, dahil umiigting na ang kaniyang panga, at salubong na ang kilay. Mukhang nagalit ko pa yata, dahil lang sa pagtawa ko.Wala namang masama, hindi ba? Hindi naman kasi talaga ako naniniwalang kaya niyang gawin ‘yon. So, instead of believing what he just said, I just laughed at it as if it were just a joke.“Quit joking like that, Demetrius,” I said when I finally calmed my ass down. “Alam mo naman na hindi magandang ginagawang biro ang pagpapakasal.”“You think that I’m joking?”Tumango ako bilang sagot. Ni hindi man lang ako nakaramdam nang takot nang biglang bumigat lalo ang kaniyang awra, eh. Bagkus ay nagawa ko pang ilapat ang aki
Solana Estrella Villanueva’s Point of View “Ella,” tawag sa akin ng pinsan ko. Napalingon naman ako sa kaniya, at napansin ang pagtataka sa kaniyang mga mata. Kaya naman ngumiti lamang ako nang tipid para itago ang malalim kong iniisip. Naglakad siya palapit sa akin, at bahagyang hinawi ang iilang hibla ng kaniyang buhok na nahuhulog sa kaniyang noo. “Thalia,” I mumbled. She’s my cousin sa mother side. Since birthday celebration ni lola sa mother side ko, kumpleto kaming magpipinsan. Hindi nga lang ako nakisasalamuha masiyado, at pinipiling lumayo, dahil naiisip ko pa rin si Demetrius. Ni hindi siya mawala-wala sa isip ko, at nagsisimula na talaga akong mapikon. Magmula nang ihatid niya ako sa bahay, hindi na nasundan ang huling pagkikita namin, which is actually good. Bukod sa hindi ko kayang pakinggan ang sinasabi niya na gusto niya akong pakasalan, parang gusto ko na rin talaga siyang taguan. Nang makalapit sa akin si Thalia, inilahad niya sa akin ang isang baso na naglalama
Solana Estrella Villanueva’s Point of ViewI close my eyes as tightly as I can. Hearing my heartbeat, I couldn’t explain what I’m feeling right now. Imagine a man being possessive of me even if we just met last night?Nagawa pa akong iuwi sa bahay niya nang hindi man lang naiisip kung anong klaseng babae ako. He even wanted me to be his bride, which I couldn’t even imagine.I was just hanging out there! If I wanted to get laid, I wouldn’t mind as long as I’m safe. But getting married despite us being strangers to each other? That’s freaking unbelievable!Pasimple akong napasulyap sa kaniya. He’s currently cooking our breakfast, and even though I told him that I still have errands to do, he dismissed it. Hindi man lang ako pinakinggan, at basta na lang akong hinila papunta sa kusina para lang panoorin siyang magluto.“I won’t accept your marriage proposal,” bulalas ko na lang, habang siya ay nagluluto ng fried rice.Hindi man lang siya natigilan sa sinabi ko, at patuloy pa rin siya sa
Solana Estrella Villanueva’s Point of ViewNapahawak ako sa aking ulo nang bahagyang pumintig ‘yon. Parang nagsisi tuloy akong uminom nang marami, dahil wala akong masiyadong maalala.Ang naaalala ko lang ay nagawa kong makipag-foreplay sa parking lot, pero hindi ko maalala ang mukha niya, which is really weird. Damn it!“You’re finally awake.”Mabilis akong napamulat ng aking mga mata, at bumangon nang marinig ko ‘yon. ‘Yong boses pa na ‘yon ay pamilyar. Kung hindi ako nagkamamali, siya ‘yong lalaking kausap ko kagabi sa parking lot.Unang tumambad sa akin ang isang kisame na hindi naman pamilyar sa akin. Nang luminaw na ang aking paningin, mabilis kong nilingon ang lalaking nakatayo sa glass window, at nakapamulsa.White shirt, at gray sweat pants ang kaniyang suot. Kaya lang ay hindi ko maiwasang mapatitig sa kaniyang braso, at katawan, dahil hulmang-hulma talaga ang kaniyang muscles. Halos maawa ako sa suot niyang damit, dahil parang kaunting galaw lang niya ay mapupunit na ‘yon.
Solana Estrella Villanueva’s Point of ViewItinulak ko siya mula sa kaniyang dibdib, pero masiyado yata siyang malakas para hindi matinag sa pagkatutulak ko. Kaya tumalim ang aking mga mata, habang nakatitig sa kaniya.“Let me go, you dumbass!” I hissed when he pinned me to the wall. “Tingin mo ba ay papayag akong makasal sa kagaya mo?”He smirked at my remark. “You think I’d let you do what you want, Solana?”Bumigat ang aking paghinga, at sinamaan lamang siya ng tingin. I felt him caress my inner thigh, making my breath hitch.Ramdam ko ang init na unti-unting gumagapang sa aking katawan lalo na nang unti-unting tumaas ang kaniyang palad.“Spread your legs for me, Solana. Let my finger feel your wetness.”Hindi ako makapagsalita. Ramdam ko kung paano bumigat ang aming hininga, dahil sa ginagawa niya. Na kahit madilim sa aming puwesto, at posibleng may makakita sa amin, hindi niya ‘yon binigyan ng pansin.Nang hindi ko sinunod ang kaniyang gusto, siya na mismo ang gumawa no’n. Maraha







