Chapter 4

PAGKATAPOS ng family picture taking ay nagsimula na silang kumain. Balisang umupo si Valerie katabi ni Edmund sa couple’s table, na napagitnaan ng lamesa ng kanilang mga kamag-anak.

They do the tradional newlywed eating ceremony. At habang nagsusubuan sila ni Edmund ng cake ay hindi niya natiis na huwag sipatin si Ezekiel. He just calmly watches them while sipping his red wine, but deep inside his stare, there’s a bitter emotion she could sense.

At ramdam niya ang mapait na emosyong iyon kaya lalo lamang siyang naging uneasy. Hindi niya ramdam ang sarap ng mga pagkain, ni hindi maka-relate sa usapan ng kanilang pamilya.

“Are you alright, Vanessa?” mayamaya ay tanong ni Edmund, na pumukaw sa kan’yang wisyo.

Bahagya siyang napapiksi dahil sa pagka-distract. “Y-Yes, I’m fine. I’m a bit tired,” turan niya.

“Konting tiis na lang, matatapos din ang seremonya. You can take a rest after this.”

Tumango siya at muling sumubo ng salad.

Isang oras pagkatapos kumain ay nagsimula naman ang sayawan. Nangawit ang binti ni Valerie sa halos dalawang oras na pagsayaw nila ni Edmund. Marami kasi ang nagsasabit ng pera sa kanilang damit. Nakatatlong kanta rin sila na sinabayan ng sayaw.

Pagkatapos ay nabigyan din ng chance ang ibang bisita at kamag-anak na maisayaw silang bagong kasal. Isinayaw rin ni Valerie ang kan’yang biyanang lalaki, at siymepre, ang kan’yang ama.

“Hindi ko alam kung sapat ba ang salamat lang para sa sakripisyo mo, Anak. You save our company and family. I felt guilt,” mangiyak-ngiyak na wika ng kan’yang ama habang sila’y sumasayaw.

“Dad, I did this for Vanessa and our family, and I never regret my decision. Hindi n’yo kailangang makaramdam ng guilt,” aniya.

“I know, and thank you. Ipagdadasal ko na maging maayos ang pagsasama ninyo ni Edmund.”

Tipid siyang ngumiti sa kabila ng hindi mawaring kirot sa kan’yang puso. Kumabog ang kan’yang dibdib nang mamataan niya si Ezekiel na humahakbang palapit sa kanila. Patapos na rin ang sayaw nila ng daddy niya.

“Excuse me, sir. May I have a dance with my sister-in-law?” tanong nito sa kan’yang ama nang tuluyang makalapit sa kanila.

Dumestansiya naman sa kan’ya ang ginoo. “Sure. Ikaw pala ang nakababatang kapatid ni Edmund na may-ari ng international maritime at shipping company?”

“Yes, and I am here to find potential business partners.”

“That’s a good news! Okay. Isayaw mo muna ang anak ko nang magkakilala rin kayo nang mabuti.” Pagkuwan ay iniwan na sila ng ginoo.

Lalo lamang tumahip sa kaba ang dibdib ni Valerie, at napalingon pa siya kay Edmund na sinasayaw ang mommy nito. Sinipat siya nito at nginitian, nagbibigay permiso na puwede niyang isayaw ang kapatid nito. Bumaling naman ang tingin niya kay Ezekiel na nakatayo sa kan’yang harapan.

“Can we start dancing, my sister-in-law?” nakangiting tanong ni Ezekiel.

Tumango naman siya at naunang humawak sa mga balikat ng binata. Ngunit nang ilapat nito ang mga kamay sa kan’yang baywang ay sumidhi pa ang kabog ng kan’yang dibdib na may kasamang pagkabahala. Ni hindi niya matitigan sa mga mata ang dating kalaguyo.

“Why can’t you look into my eyes,Valerie? Are you now dealing with your guilt?” usig nito sa kan’ya.

“Guilt is normal to people who sacrificed something for their priorities,” aniya.

“I can accept that I’ve never been important to you, but you can’t deny that you felt happy and in love the moment we’re together, Valerie.”

“Our relationship wasn’t special at all, Ezekiel.”

“Really? You can lie and deny the truth by words, Val, but your eyes couldn’t hide what's inside your heart; that’s why you can’t stare straight into my eyes. Because eyes never lie, sweetheart.”

Guilt started to ruin her emotions, and when she stared at Ezekiel’s eyes, pain suddenly constricted her heart. Muli niyang ibinaba ang tingin sa dibdib ng binata.

“My decision is not for selfish reasons, Ezekiel. I need to do this for the sake of my family and as promised to my late sister. I know it’s hard for you to accept it, but I don’t care anymore.” aniya.

Dumiin ang pagkakahawak nito sa kan’yang baywang at bahagyang inilapit ang mukha sa kan’ya. “I respect your decision, Val, but you’re right, it’s hard for me to accept and move on. Sa dinami-dami pa ng lalaking pinakasalan mo ay kapatid ko pa. I still love my family, and messing with them is the most challenging decision I will make,” wika nito.

“Then, let go our our past. Wala pa naman tayong matibay na pundasyon sa relasyon natin. Could we choose peace over our selfish desires?”

“That’s impossible, sweetheart. You left a wound in my heart, and the only way to heal it is to win you back to me. But don’t worry. I will not claim you instantly. Nasa mood akong makipaglaro kaya mas exciting ito.”

Nilamon na siya ng kaba.

“Ezekiel, plese don’t start it.”

“Why not? Are you scared?”

“Hindi mo ako maiintindihan dahil hindi mo alam ang pinagdadaanan ng pamilya ko.”

“I know, Val. Nakatali ang pamilya mo sa bilyong utang sa kompanya ng tatay ko at kapatid, at dinig ko ay idinaan ito sa bank loan, kaya hindi madaling matuldukan ng isang arranged marriage. Kailangang isama ang assets ng pamilya mo at ni Edmund upang magtiwala ang bangko. It’s your sister’s decision to deal with my family, and now, you suffer to free them from stress and huge responsibility. You’re just a sacrifice.”

“No. I called this love. Hindi mo ako katulad na sarili lang ang iniisip.”

Ezekiel chuckled. “Akala ko ba independent ka at walang pake sa pamilya mo? Hindi ako aware na martyr ka rin pala, Val. Nasaan ang tapang na pinakita mo sa akin?”

“Tiniis ko lang ang pamilya ko pero hindi ko sila kayang balewalain sa oras na kailangan nila ng tulong ko. I have nothing without them.”

“You’re just scared of failure, Val. It’s okay. Mare-realize mo rin balang araw kung gaano kahagala ang kalayaan at self-love. And I will help you realize it as soon as possible.” Diniinan ulit nito ang pagkakahawak sa kan’yang baywang bago dumestansiya. “My brother is watching us,” bulong nito. Anyway, don’t forget to open my gift later, and I want you to open it first before Edmund. I put a small box along with other gifts, and you can open it using a code. Use my birthday to unlock the box.”

Hindi siya kumibo hanggang sa lapitan na sila ni Edmund. “Are you two done?” tanong nito.

“Yes, bro, and thank you for giving me a chance to dance with my sister-in-law. We had a little conversation, and I could say, she’s perfect. You’re lucky, man,” ani Ezekiel, tinapik pa sa balikat ang kapatid bago tuluyang lumayo kay Valerie.

“Thanks, and I hope you will find your woman, soon,” sabi naman ni Edmund.

“Actually, I already found her.”

“Really? Then, what are you waiting for? Propose to her and let us know when you get married.”

Tumawa nang pagak si Ezekiel. “Sure. You will know it soon. Just enjoy your wedding night, bro. I’ll leave first.”

Saglit pang tinitigan ni Ezekiel si Valerie bago tuluyang lumisan.

Hindi naman humupa ang kaba ni Valerie kahit nang isayaw siya ulit ni Edmund.

“What do you think of my brother, honey?” tanong ni Edmund, nakangiti.

Kinilabutan siya sa pagtawag nito sa kan’ya ng napili nitong endearment. Nagkunwari siyang hindi apektado at pilit na ngumiti.

“He’s nice, and obviously a smart guy,” pagkuwan ay turan niya.

“Ang totoo ay nagulat ako sa biglang pagdating ni Ezekiel. I sent him a wedding invitation but he didn’t say he will attend.”

“Baka gusto ka lang niya sorpresahin.”

“Maybe you’re right, but I felt something weird in my brother’s behavior. Hindi siya palakibo noon.”

“Character develepment is usual to us, human.”

“Kung sa bagay. Napansin ko rin ang konting character development mo, and I was surprised.”

Matiim siyang tumitig kay Edmund. “What do you mean?” kabadong tanong niya, naisip na maaring nahahalata na ni Edmund ang kaibahan niya sa kan’yang kakambal.

“Mas confident ka na, hindi na rin sobrang hinhin.”

“Gano’n lang ba ang napansin mo?”

“Yes, and I’m looking forward for more changes.”

Tipid siyang ngumiti.

PAGKATAPOS ng party ay sumama si Valerie kay Edmund sa bahay nito sa isang executive village sa Pasig City. Dinala na nila roon ang mga regalong natanggap sa kanilang kasal.

“Puwede ko na bang buksan ang ibang regalo, Edmund?” tanong niya sa asawa nang makapasok sila sa lobby ng dalawang palapag na bahay.

Mas malaki ang bahay ni Edmund kumpara sa family house nito. May tatlong kawaksi rin ito roon, at malawak ang lupain, may nakabukod na parking lot para sa anim na mamahaling sasakyan.

“Sure, kung hindi ka pa pagod. I’ll help you later. Magsa-shower lang ako,” anito. Pumanhik na ito sa hagdanan patungong second floor.

Pinapasok niya sa studyroom ang maliliit na regalo. May nagregalo sa kanila ng kotse at nasa labas lang ng bahay. Nang makapasok sa study ay hinanap niya ang regalo ni Ezekiel. Natagpuan niya ito katabi ng kahon na may itim na balot. Maliit lang ang regalo ni Ezekiel.

Lumuklok siya sa couch kung saan nakatambak sa kan’yang harapan ang mga regalo. Nang mabuksan ang regalo ni Ezekiel ay nakita kaagad niya ang pulang kahon na yare sa kahoy, meron nga itong lock. Ang ibang laman ng regalo ay munting barko na gawa sa silver at may halong ginto. It’s a proof how wealthy Ezekiel is.

Binuksan niya ang maliit na kahon gamit ang password, na siyang kaarawan ni Ezekiel. Kabisado pa niya iyon. Nang mabuksan ang kahon ay nasorpresa siya nang makita ang magarang singsing na merong maliit na diamond sa paligid. Gawa rin ito sa ginto at mabigat. May kasamang nakatuping papel ang singsing at kaagad niyang binuksan at taimtim na binasa.

“If you give me a chance, the time I asked you to be my official girlfriend, I can solve your problem using my wealth. But since you don’t have an idea about my family, I think you are just trapped in your family’s problem. Anyway, this ring is worth five million US dollars, which is halfway to solving your problem. But let’s save it for the worst consequences. Kept this ring as my future marriage proposal, and a reminder that you’re aligned with me, also my reason to find a way to win you back. There’s no other way but to proceed with my plan. Just wait for me, sweetheart. I love you. It’s me, Ezekiel. Happy wedding!”

Matapos mabasa ang sulat ni Ezekiel ay uminit ang bawat sulok ng kan’yang mga mata. Ginupo na siya ng mabigat na emosyon at nagbabadyang mapaluha nang mapansin niya ang isa pang regalo na walang pangalan kung sino ang nagbigay.

Kinuha niya ang itim na regalo at maingat na binuksan. Ngunit nang tuluyang mabuksan ang kahon ay napatili siya. May nag-bounce kasing pangit na manika na nagsasalita.

“Condolences on your wedding! There’s no happy ending for two of you!” sabi ng manika, paulit-ulit na tila recorded female voice over.