Chapter 04: Advance Gift

Biglang nanigas ang expression ni Athena. Pagkakita sa pamilyar na kotse sa labas, kinabahan din ako. Nanlilisik ang mga mata niya habang nakatingin kay Zoe, "Sinadya mo 'to, 'di ba? Sinadya mo talaga!"

"Ate, ano bang pinagsasabi mo? Nandoon lang ako sa taas kanina, naghahanda ng regalo para kay Elijah. Bakit ako ang sinisisi mo?" Maluha-luha ang mga mata ni Zoe. Halatang mukha siyang agrabyado.

Sakto namang pumasok si Mang Ben, ang housekeeper ng lumang mansyon, at naabutan ang eksena. Pagkakita sa villa na sobrang gulo at parang dinaanan ng bagyo, napakunot ang noo niya at tumingin kay Athena. "Young lady, pinapasabi po ni Madam na dahil mukhang hindi niyo maturuan ang anak niyo, kayo na muna ang kailangang maturuan."

Napangisi si Athena, "Ano?"

Nag-gesture si Mang Ben na parang may itinuturo sa labas. "Pinapapunta po kayo sa garden para lumuhod nang tatlong oras."

"Mang Ben..." Bago pa man makapagsalita si Zoe, pinatigil na siya ni Mang Ben at maingat na sinabi: "Second young lady, 'wag na po kayong sumabat o makiusap para sa kanya. Noong funeral ng Eldest Young Master nung nakaraang araw, nagpakapagod din kayo. Isipin niyo naman ang health niyo."

"..."

Hindi 'yun ang ibig niyang sabihin. Gusto lang sana niyang itanong kung maayos na ba ang pakiramdam ni Madam. Naghahanap lang siya ng tamang timing para pumunta doon at pag-usapan ang divorce. Kahit na si Elijah ang may hawak ng Alcantara family, lahat ng desisyon sa pamilya ay galing pa rin sa lumang mansyon.

Kahit hinding-hindi matanggap ni Athena, wala siyang nagawa kundi lumabas at lumuhod sa gitna ng init at mga bato.

Deserve mo 'yan, saisip ni Zoe. Hindi man lang niya tinapunan ng tingin si Athena at naghanda nang umakyat sa taas.

Nahihiyang nagtanong si Auntie Wena, "Young lady, paano na po 'yung painting?"

"Hayaan mo na 'yan, may kukuha niyan mamaya para ipagawa. Ibabalik din natin kapag naayos na," simpleng sagot ni Zoe.

Siyempre, hindi niya sasabihin kahit kanino na peke lang ang nakasabit sa bahay. Ang totoong painting ay naka-exhibit sa gallery ng kaibigan niya—buong-buo at ligtas. After all, pangarap ng matanda noong nabubuhay pa ito na makita ng maraming tao ang mga gawa niya. Sayang lang kung itatago lang sa bahay.

"Sama mong babae!" Pasigaw na sabi ni Lukas habang paakyat si Zoe. "Tinawagan ko na si Tito Elijah! Pagbalik niya, lagot ka talaga!"

"O sige, hihintayin ko."

"Ididivorce ka niya! Magiging outcast ka at wala ng may gusto sa'yo sa future!"

Napangiti si Zoe, "Hindi siya makikinig sa'yo."

Sa pagitan ni Elijah at Athena, kailangan pa rin ni Elijah ang "image" ni Zoe bilang asawa. Kapag nakipagduda siya rito, ang magiging image ay ang kuya at ang biyuda ng kapatid (na mag-sister-in-law) ay nakatira sa ilalim ng iisang bubong. Masisira nang tuluyan ang reputasyon ni Athena. Hindi hahayaan ni Elijah na mangyari 'yun.

Mabilis na nakabalik si Elijah. Wala pang bente minutos na nakaluhod si Athena nang dumating siya. Bagay na bagay sa kanya ang black cashmere coat na nagmukhang mas matangkad at noble ang awra niya.

Pagkababa ng kotse, halos tumakbo siya palapit kay Athena. Binuhat niya ito at mabilis na pumasok sa loob ng bahay.

Pagkalapag sa sofa, habang nilalagyan ni Elijah ng gamot ang namumulang tuhod ni Athena, kitang-kita ang pag-aalala sa mga mata nito. "Ano'ng ginagawa mo? Pinapaluhod ka lang, lumuhod ka naman agad."

"Sinabi ni Lola, anong magagawa ko?" Marahang hinila ni Athena ang manggas niya, mapula ang mga mata at nanginginig ang boses. "Elijah... pwede bang i-divorce mo na siya? Nakakatakot siya..."

Napakunot ang noo ni Elijah, "Si Zoe?"

"Oo," kagat-labi na sabi ni Athena. "Alam mo ba kung bakit sinira ni Lukas ang huling obra ni Lolo? Sinadya niyang i-trigger ang bata."

"Tama si Mommy!" Sabi ni Lukas habang nakapout at may luha pa sa pilik-mata. "Tito Elijah, tinakot na naman ako ni Zoe kanina. Sabi niya may halimaw daw na kakain sa braso ko na nakatago sa painting na 'yun, kaya ko nagawa..."

"Impossible."

Matapos itanggi ni Elijah ang paratang, hinaplos niya ang ulo ni Lukas. "Baka naman nagkamali ka lang ng rinig? Ang tito niyo na ang may pinakamabait na ugali sa pamilya natin. Sinabi na niya sa akin kagabi na hindi siya galit sa'yo, kaya hindi ka na niya tatakutin."

"Tsaka, si Zoe ang pinakapaborito ni Lolo noong nabubuhay pa siya. Hinding-hindi niya gagawing paglaruan ang mga painting ni Lolo."

Sinabi niya 'yun habang diretso ang tingin kay Athena.

Hindi makapaniwala si Athena. "So, sinasabi mo bang sinasadya naming mag-ina na siraan siya?"

"Elijah!"

"Ibang-iba ka na talaga!"

Dahil sa akusasyong 'yun, nakaramdam ng inis si Elijah. Pero nang makita niya ang disappointed na tingin ni Athena, pinigilan niya ang galit niya. "Athena, hinding-hindi ako nagbago."

Tinitigan siya nang maigi ni Athena. "Sige nga, kaya mo bang sabihin sa harap ko na hindi ka man lang nagka-gusto kay Zoe? Na hindi mo man lang siya ginalaw?"

Sa isip ni Elijah, wala siyang dapat ikahiya pagdating kay Athena.

Pero nang marinig niya ang tanong na 'yun, hindi siya nakasagot agad.

Nanigas ang likod ng lalaki at napayuko siya, bahagyang natakpan ng pilik-mata ang mga mata niya. "Hindi ko siya ginalaw."

Doon nagkamali si Elijah. Doon siya nagkaroon ng atraso kay Zoe.

"Hindi ko siya ginalaw."

Pababa na noon si Zoe habang hawak ang bewang niya at bitbit ang isang gift box sa kabilang kamay. 'Yun mismo ang narinig niya.

Isang sentence na malinaw pa sa sikat ng araw.

Napangiti na lang nang mapait si Zoe at lumapit sa kanila. "Elijah, para bukas ng gabi sa banquet ng mga Mendoza, pinapatanong ni Lola kung libre ka ba para makauwi."

Ang mga magulang ni Zoe at si Madam Shaina ay matagal nang magkakilala. Noong pumanaw ang mga magulang niya sa aksidente, si Madam Shaina ang nag-alaga sa kanya. Sa mata ng ibang tao, si Zoe ay parang part na rin ng pamilya Mendoza.

Mula nang ikasal siya sa pamilya Alcantara, hindi naputol ang business connections sa pagitan ng mga Mendoza at Alcantara.

Nang marinig ito, sumagot agad si Elijah, marahil dahil sa guilt na nararamdaman niya. "Sige, susunduin kita bukas ng gabi at sabay tayong pupunta."

"Hmm."

Tiningnan ni Zoe ang hawak niyang gift box, tapos ay sinulyapan ang mag-inang nakaupo sa tabi ni Elijah. Hindi na siya nagsalita pa.

Tumalikod na siya para umalis. Nanalo si Jack sa kaso niya ngayon at niyaya siyang mag-shopping. Pero dahil pilay si Zoe, nauwi na lang ang plano sa pagkain sa labas.

"Zoe."

Agad siyang pinatigil ni Elijah. "Ano 'yang hawak mo?"

Humarap si Zoe at bahagyang inalog ang box. "Regalo."

"Regalo? May birthday ba ang friend mo ngayon?"

"Regalo 'to para sa third wedding anniversary natin. Ibibigay ko sana sa'yo."

"Zoe... I'm sorry..."

"Okay lang, busy ka sa work, normal lang na makalimot."

Gaya ng dati, tumingin si Zoe sa kanya nang may malinaw at kalmadong mga mata. Iniabot niya ang gift box habang ang boses niya ay nanatiling malambot at masunurin. "Anyway, birthday mo naman na sa susunod na dalawang linggo. Ituring mo na lang na birthday gift 'to."

"Elijah, happy birthday in advance!"

—At happy divorce na rin sa akin.