Chapter 05: Get Out

Hinawakan ni Elijah ang gift box. Pakiramdam niya, may kumaskas sa puso niya nang sobrang gaan pero sobrang bilis.

Hindi niya masabing masakit, pero parang biglang humirap huminga.

Yung bow sa box, halatang tinaling mabuti at pinag-isipan. Kitang-kita kung gaano ka-hands on si Zoe sa regalo na 'to at kung gaano niya ito katagal na pinaghandaan.

Pero siya, isa siyang total bastard na nagtatago lang sa sarili niyang selfishness.

Bago pa siya makasagot, nakapunta na si Zoe sa entrance. Sinuot nito ang kanyang apricot-colored woolen coat at nag-scarf; tanging ang mga mata na lang niya ang kitang-kita sa maliit at maganda niyang mukha.

Tapos, lumabas na siya.

Napansin lang ni Elijah na parang hindi tama ang boses ng bawat hakbang niya—parang may mali sa lakad niya.

Magtatanong na sana si Elijah nang marinig niyang napa-aray si Athena sa tabi niya. "Shit, ang sakit!"

Subconsciously, nabaling ang atensyon niya kay Athena at tinulungan itong maupo uli. "Sobrang sakit ba ng tuhod mo? Tara, dadalhin na kita sa ospital."

"Ayaw ko."

Nagpout si Athena at sinulyapan ang box na hawak ni Elijah. Bumulong ito, "Sabi mo pa na hindi ka attracted sa kanya, pero kitang-kita naman na parang kayamanan kung ituring mo 'yang binigay niya."

"..."

Napakunot ang noo ni Elijah. "Athena, marami na akong atraso sa kanya."

Lumaki ang mga mata ni Athena at hinayaan niyang pumatak ang mga luha niya. "Eh, paano naman ako? Elijah, ano bang iniisip mo? Hahayaan mo na lang ba na i-bully niya kami ni Lukas?"

"Sabi ko naman sa'yo, hindi ganoong klaseng tao si Zoe."

"Tama na! Elijah, hindi mo ba napapansin na bawat salitang lumalabas sa bibig mo ngayon, pinagtatanggol mo na siya!"

Pagkasabi nun, tumayo si Athena habang umiiyak at hinila si Lukas paakyat sa taas.

Natigilan si Elijah at dahan-dahang nagpakawala ng isang malalim na buntong-hininga.

Hindi niya rin alam kung ano ang tumatakbo sa isip niya.

Ang alam niya lang, ayaw niyang makarinig ng kahit anong masamang salita laban kay Zoe galing sa ibang tao.

Dalawang araw nang matindi ang init.

Pumunta si Zoe sa Manila medicine hall nung umaga para sa consultation, at nung hapon naman, may mga foreign colleagues na dumating para mag-aral ng acupuncture sa mga seniors.

Dahil may emergency ang senior niya, pansamantalang ipinaubaya sa kanya ang task na 'yun.

Pagkatapos ng trabaho nung alas-singko ng hapon, nagmadali siyang umuwi para magpalit ng damit at mag-light makeup.

Maganda ang features ni Zoe—malinaw ang mga mata at mapuputi ang ngipin. Kaunting ayos lang, siguradong mapapalingon ang kahit sino.

Pagbaba niya, napansin niyang simula nung dumating siya sa bahay hanggang ngayon, parang sobrang tahimik ng paligid. Ang weird.

Parang behave na behave ang mag-inang Athena at Lukas ngayon.

"Zoe."

Kakasoot pa lang niya ng boots nang marinig niya ang nakakalokong boses ni Athena sa likuran niya. "Sa tingin mo, sino ang pipiliin niya? Ikaw o ako?"

Natigilan si Zoe sandali, pero ngumiti lang siya. "Ate, hindi ko alam kung ano ang pinagsasabi mo."

"Ibig mo bang sabihin, gusto mong mag-stage ng drama dito sa Alcantara family? Yung tipong 'biyudang ate, inaahas ang bayaw'?"

"ZOE!!"

Masyadong diretsahan ang pagkakasabi ni Zoe kaya nag-ngitngit sa galit si Athena.

Kalmadong sinuot ni Zoe ang kanyang cashmere cloak at bahagyang ngumiti. "Hindi na kita papatulan. Naghihintay na sa labas si Elijah."

Sinundan ni Athena ang tingin ni Zoe sa floor-to-ceiling glass window. Nakita niyang nakapark na nga ang sasakyan ni Elijah sa yarda.

Halos masuka si Athena sa galit.

Noong una, pumayag siyang ipakasal si Elijah sa babaeng 'to dahil akala niya ay mahinhin ito at madaling utuin. Pero ngayon, para na itong kuneho na handang mangagat kahit anong oras!

Pumasok si Zoe sa kotse at tiningnan si Elijah. "Hindi ka naman ba naghintay nang matagal?"

"Hindi, kakarating ko lang."

Hinawakan ni Elijah ang palad ni Zoe. Napansin niya na sa ilalim ng laylayan ng skirt nito, litaw ang maputi at makinis na binti ni Zoe. Hindi niya napigilang mapakunot-noo. "Bakit ganyan lang kanipis ang suot mo?"

Ngumiti lang si Zoe. "Okay lang 'yan. Mainit kasi."

Nakakatawa lang isipin, dahil kapag nandoon siya sa medical center, paulit-ulit niyang pinapaalalahanan ang mga pasyente niya na magbalot nang maigi para hindi sipunin.

Pero pagdating sa sarili mo, parang wala siyang pakialam.

Hindi na alam ni Elijah ang gagawin sa kanya. "Tingnan lang natin ang gagawin mo kapag nilagnat ka at sinipon."

"Edi uminom ng gamot."

Ang sipon at trangkaso ang pinakamadaling gamutin; isang set lang ng gamot, ayos na. Sanay na siya doon.

Sa nakalipas na tatlong taon, kailan ba hindi naging ganoon? Hindi naman niya pwedeng asahan si Elijah na mag-aalaga sa kanya.

Hindi niya pwedeng asahan.

Wala siyang pwedeng asahan kahit sino.

Nang makita ni Elijah kung gaano siya kawalang-bahala sa sariling katawan, bigla siyang nakaramdam ng inis na hindi maipaliwanag. "Kung makapagsalita ka, parang hindi ka pinahahalagahan ng asawa mo."

Bahagyang natigilan si Zoe. "Hindi mo ba binuksan 'yung regalo na binigay ko sa'yo kahapon?"

"Hindi pa."

Malambot ang boses ni Elijah. "Di ba sabi mo birthday gift 'yun? Itatabi ko muna at bubuksan ko na lang sa mismong birthday ko."

"..."

Mas okay na rin 'yun para may sapat siyang oras na maghanda.

Wala masyadong common topics sina Zoe at Elijah, kaya naging tahimik ang buong biyahe. Lumingon si Elijah at nakitang nakatingin lang si Zoe sa labas ng bintana, tila malalim ang iniisip. Mukha siyang napaka-amo at mahinhin.

Napakabait naman niya, hindi alam ni Elijah kung bakit hindi siya matanggap-tanggap ni Athena.

Maghahanap sana ng topic si Elijah nang biglang tumunog ang phone niya.

"Mr. Alcantara, nakipag-blind date po si Miss Athena."

Hindi masyadong malakas ang boses sa kabilang linya, pero rinig na rinig ni Zoe.

Agad na naging awkward at tensyonado ang loob ng sasakyan. Ramdam ni Zoe na pinipigilan lang ni Elijah ang galit niya. Bihira itong magalit dahil madalas ay kalmado lang ito sa gitna ng mga problema.

"I-send mo sa akin ang location."

Malamig ang mukha ni Elijah.

Pagkababa ng phone, tumingin siya kay Zoe. Mukha na siyang kalmado pero ang tono ng boses niya ay wala nang bawian. "Zoe, may kailangan akong asikasuhin agad. Hindi na kita masasamahan sa family banquet."

May emergency daw.

Wala namang balak si Zoe na ibuko siya. Masasaktan lang siya kapag ginawa niya 'yun.

"Alam ko."

Bahagyang ibinaba ni Zoe ang kanyang paningin. "Tito Gab, itabi niyo na lang po muna sa gilid."

Dahan-dahang huminto ang kotse.

Hindi gumagalaw si Elijah, kaya nagtatakang tumingin si Zoe sa kanya. "Elijah, baba na. Bawal mag-park dito nang matagal."

"...Sige."

Parang natigilan ang lalaki. Pagkakita sa malambot na expression ni Zoe, wala na siyang nasabi pang iba. Napilitan siyang bumaba ng kotse.

Ang monthly family banquet nila ay malayo sa masaya at maingay na salu-salo ng ibang pamilya. Lima lang silang maghahapunan—kasama na doon si Elijah kung nakarating sana siya.

Paano ko ba sasabihin? Sobrang tahimik.

Sa sobrang tahimik, parang nasa sementeryo ka. Ganoon din ang atmosphere.

Pagkapasok ni Zoe sa mansyon, dinala agad siya ng housekeeper sa dining room.

"Miss Zoe, kanina pa po kayo hinihintay ni Madam. Excited po siyang makita kayo."

"Hmm."

Tumango si Zoe pero hindi niya mapigilang mapahigpit ang hawak sa sarili. Kinakabahan siya.

Sa dining room.

Nasa kabisera si Madam Rebecca, habang sa kaliwa naman ay ang panganay at pangalawang anak niyang babae.

Pumasok si Zoe at isa-isang nag-greet. "Lola, Auntie, Second Auntie."

Sumagot nang walang kabuhay-buhay ang dalawang auntie. Si Madam Rebecca naman ay tumingin sa likuran ni Zoe. Nang makitang walang kasunod, napakunot ang noo nito at lumalim ang gatla sa noo. "Nasaan si Elijah?"

Tapat na sumagot si Zoe, "May emergency po siyang kailangang asikasuhin kaya umalis siya."

Sa sumunod na segundo, isang matinding sigaw ang bumalot sa silid kasabay ng pagbagsak ng basag na teacup.

"Lumabas ka at lumuhod!"