Chapter 06: Useless

Paglabas ni Zoe sa lumang bahay ng mga Mendoza, mas lalo siyang napilay.

Sa nakalipas na tatlong taon, basta hindi siya kasamang umuwi ni Elijah...

Laging hindi nawawala ang ganitong klaseng "family law."

Hindi na siya nagulat.

Kaya lang, hindi alam ni Elijah na sa tuwing pinapatunayan niya ang kanyang "sincerity" sa mahal niya, lalo niyang tinutulak si Zoe sa bingit ng kamatayan.

Walang puwang sa pamilya Mendoza ang isang waste lady na hindi man lang makuha ang puso ng sarili niyang asawa.

Napabuntong-hininga ang housekeeper, "Bakit kasi kailangan mo pang maging masyadong tapat? Kahit gumawa ka na lang sana ng seryosong dahilan para mapaniwala ang matanda, hindi ka sana nasaktan nang gito."

"Kuya Gab"

Ang plain na mukha ni Zoe ay mukhang sobrang masunurin na wala kang makikitang bakas ng hinanakit, "May utang na loob ako kay Lola dahil siya ang nagpalaki sa akin. Hindi ko siya kayang lokohin."

"Hay."

Mas lalong naging tapat ang awa sa mga mata ni Gab habang nakatingin sa mga namumulang palad ni Zoe, "Huwag mo na patagalin, pumunta ka na agad sa ospital para magpatingin."

"Sige po."

Tumango si Zoe.

Hindi na siya nagsalita pa. Pinauwi na rin nila si Gab.

Bawat hakbang ni Zoe, sobrang sakit.

Bata pa lang siya, hinala na niya na baka reincarnation ng malupit na si Resa ang matanda. Ang matriarch ng pamilya Alcantara, pinakamalala na yung paluhurin si Athena sa gitna ng yarda.

Pero sa pamilyang Mendoza, uutusan ang katulong na dalhin siya sa kalsadang puno ng matatalim na bato para doon paluhurin.

Sa ganitong panahon, noong una siyang lumuhod, medyo okay pa.

Malamig pa ang panahon. Namanhid lang sa ginaw, kaya hindi pa ganoon kasakit.

Pero habang nakaluhod siya, natira na lang ay ang matatalim at hindi pantay na mga bato.

Kapag halos manigas na ang buong katawan niya sa ginaw, doon siya papaluin ng katulong sa palad gamit ang ruler.

Ito yung oras na pinakamasakit ang palo.

Ang lumang bahay ng mga Mendoza ay nasa Ring Road, napapalibutan ng bundok at tubig—the environment is excellent.

Sa wakas, nag-book si Zoe ng sasakyan online at tinaasan ang presyo. Dahil hatinggabi na at bumabagyo, hanggang paanan lang ng bundok handang maghintay ang driver.

Bawat hakbang pababa ng bundok, hirap na hirap si Zoe. Kahit taglamig, pinagpapawisan siya nang malapot sa sobrang sakit ng likod niya.

Sa malayo, dahil madulas ang daan, dahan-dahang bumabagtas ang isang extended black Bentley.

Matalas ang mata ng driver, at agad siyang bumilis para humabol, "Sir, parang yung nasa harap po ay si Young Lady."

Sa likod, nakasandal ang lalaki sa upuan, kaswal na nakade-kwatro ang mahahabang binti. Ang mukha niyang natatabunan ng dilim ay deep and three-dimensional—sharp and cold.

He had a very strong, dominating atmosphere.

Nang marinig ang driver, parang hindi man lang siya nag-angat ng tingin. Sumagot lang siya nang sobrang ikli, "Hmm."

Hindi mo mabasa kung anong nararamdaman niya. Ang assistant na nasa passenger seat ay hindi na nakatiis, "Sir, hindi ba natin tutulungan ang Young Lady?"

"Do you really want to take care of it?"

Tumunog ang mababa at magnetic na boses ng lalaki, na tila may halong lamig.

Hindi na nangahas pang magsalita ang assistant.

Maya-maya, sulyap din ang lalaki sa paika-ikang likod ni Zoe mula sa windshield. Nanikit ang kanyang mga mata, "Check out what Elijah did tonight."

"Chineck ko na po, high probability na magkasama sila ni Athena ngayon." Mabilis na sumagot ang assistant at nagpaalala: "Master, ilang oras na namang nakaluhod sa bato ang Young Lady, baka hindi na niya kayanin."

Pagkatapos na pagkatapos niyang magsalita, biglang bumagsak ang anino sa harap nila nang diretso sa lupa.

"Master, sabi ko na nga ba—"

Narinig ang malakas na pagsara ng pinto ng kotse. Lumabas ang lalaking may madilim na mukha, binalot ang babaeng nasa sahig ng kanyang cashmere coat, at binuhat ito.

Nagmamadaling lumabas ang assistant para buksan ang pinto sa likod at nagtanong, "Sa ospital po ba tayo?"

"Go back to the mansion first."

"Yes, Sir."

"Tawagan ang doctor, papuntahin doon at maghintay."

"Naka-contact na po."

Agad na tinaasan ng driver ang aircon temperature sa loob ng kotse.

Nakasindi ang ilaw sa sasakyan, at nang tumama ang tingin ng lalaki sa mga tuhod ni Zoe, ang kanyang madidilim na mata ay napuno ng lamig. Ang boses niya ay nanatiling kalmado pero bakas ang bigat, "They were quite ruthless."

Bulong ng assistant, "Kailan kaya titigil ang matanda sa pagiging malupit..."

"Uuwi na ng Pilipinas si Nathaniel sa susunod na dalawang araw, 'di ba?" tanong ng lalaki.

"Opo."

"Ayusin mo na ang lahat."

"Hanggang saan po ang kailangang ayusin?"

Sumulyap ang lalaki nang kaswal, pero ang kanyang mga mata ay puno ng panganib. "What do you think?"

……

Nang magising si Zoe, pakiramdam niya ay sobrang lambot ng katawan niya at wala siyang ka-energy-energy.

Pero hindi naman siya masyadong nahihirapan.

Ang mga palad at tuhod niya na dapat ay namumula at kumikirot ay hindi na ganoon kasakit, kahit na mukha pa rin itong nakakatakot. Pati ang tailbone niya na dalawang araw nang sumasakit ay gumaan na rin ang pakiramdam.

Pero hindi siya dapat narito.

Kumunot ang noo ni Zoe at tatawag na sana sa front desk ng hotel para magtanong kung bakit siya nandoon, pero nang kumilos siya, may naamoy siyang sobrang bango at pamilyar na amoy ng agarwood sa sarili niya.

Medyo natulala siya.

"Zoe, nakabalik ka na pala."

Sinalubong siya ni Athena na may ngiti sa mga labi.

Obvious na pinasaya siya ni Elijah kagabi.

Walang gana si Zoe na pansinin siya.

Pero mukhang ayaw siyang tantanan ni Athena. Humakbang ito palapit, inipit ang buhok sa likod ng tenga, at ipinakita ang isang pair ng pink diamond earrings na sobrang ganda at nakakasilaw.

Collectible rare pink diamond.

Ito yung set ng alahas na matagal nang gusto ni Zoe.

Nung bumalik ito sa auction house, nangako si Elijah na kukunin niya iyon para ibigay sa kanya. Sabi pa ni Elijah, bagay na bagay kay Zoe ang pale pink na kulay at siguradong maganda siya kapag suot ito.

Siguro nung binigay niya rin 'yun kay Athena, ganoon din ang sinabi niya.

Hindi nakalagpas kay Athena ang lungkot sa mukha ni Zoe. Itinaas niya ang kanyang baba at nagtanong, "Narinig ko kay Lola na may alam ka raw sa jewelry. Help me take a look, okay ba 'tong earrings na 'to? Binili ni Elijah ng more than 10 million, worth it ba?"

"Okay lang."

Pinigilan ni Zoe ang self-pity sa puso niya at ngumiti nang tipid. "By the way, legal couple pa rin kami, kaya ang kalahati ng 10 million na 'yan ay joint property naming mag-asawa."

"Kung hindi ako nagkakamali, the specific amount is 12 million."

Inilabas niya ang phone niya at may kinalikot. "Ate, make sure na mag-transfer ka ng 6 million sa card na 'to before the clock turns tonight. Kung hindi, pupunta ako kay Lola para singilin ang pera na 'yan."

Pagkatapos niyang magsalita, tumunog ang phone ni Athena—may pumasok na WeChat message.

Pagkakita niya, isang bank card number iyon.

Sa sobrang galit, parang nagdilim ang paningin ni Athena!

Gagamitin pa talaga si Lola para i-threaten siya!

Six million!

Hindi pa nahahati ang yaman ng mga Alcantara. Namatay na si Miguel, at sa pagkaka-calculate niya, 5 million lang ang matatanggap niyang inheritance!

Wala namang pakialam si Zoe kung may pera si Athena o wala.

Pagkatapos maligo, nagsimula na siyang mag-ligpit.

Nilinis niya na lahat ng mga gamit na wala namang silbi. Para kapag umalis na siya, hindi na siya mahihirapan.

Kinuha ni Zoe ang basurahan at nagsimulang magtapon; never siyang naging "hesitant" na tao.

Pati ang wedding dress niya nung kinasal sila ay pinack niya at ipinatulong kay Auntie Wena na ibaba para itapon.

Sakto namang dumating si Elijah at nakita ang ginagawa nila.

Tiningnan ni Elijah ang wedding dress na basta-basta na lang nakabalot. Biglang kinabahan ang puso niya. "Bakit mo ilalabas ang wedding dress?"

Hindi umiwas ng tingin si Zoe. Direkta siyang tumingin at kalmadong sumagot, "Itatapon ko na."

"Useless things should be thrown away."