LOGINMalinaw ang pahiwatig sa mga salita ni Cecilia—na kay Nathaniel ang batang dinadala ni Zoe. Subalit, nang maalala ni Nathaniel ang mga buwan na nakasaad sa ultrasound report na nakita niya... may isang mabilis na hinala ang pumasok sa kaniyang isip. Ngunit bago pa man ito tuluyang mabuo, sumingit na si Tito Gab. "Tama na ’yan. Si Zoe nga mismo, hindi sinasabi kung sino ang ama, bakit kayo nanghuhula? Ang kinasasama lang ng loob ko, bilang kuya, hindi man lang niya maingatan ang adik niyang kapatid." Dahil doon, agad na nabaon ang hinalang iyon. Mapait na ngumiti si Nathaniel sa kaniyang sarili. Ano bang iniisip ko? Para bang umaasa siyang sa kaniya nga ang anak ni Zoe. Ibinaba niya ang kaniyang tingin. "Tama po kayo. Hindi ko talaga naiingatan nang maayos si Zoe." Hindi niya ito naprotektahan noong bata pa sila... at hanggang ngayon, ganoon pa rin. Pagkatapos mag-hapunan, nagpumilit na ang mag-asawang sina Tito Gab at Cecilia na umuwi. Ayaw na nilang makaabala at hindi na nagpaha
Dahil sa isang pangungusap na iyon, umakyat sa peak ang vigilance ni Zoe. Kakaunti lang ang nakakaalam ng background niya. Bukod kay Auntie Wena at sa mga dating kasamahan ng mga magulang niya, si Jack lang ang pinagkakatiwalaan niyang nakakaalam nito. Higit sa lahat, taga-Manila si Señor Gustavo. Pinigilan ni Zoe ang kaniyang kaba at kalmadong tumingin sa matanda. "Señor Gustavo, alam niyo ba kung sino ang mga magulang ko?" Medyo ambiguous ang tanong na iyon. Ang mga magulang niya sa papel ay ang mga adoptive parents niyang pumanaw na, pero halos walang nakakaalam nito—hindi ang mga teacher niya, at lalong hindi ang pamilya ni Jacob Santos. Paano nalaman ni Señor Gustavo, na kakabalik lang mula abroad, ang bagay na ito? At ang isa pang ibig sabihin ng tanong niya: kung talagang kilala nito ang background niya, alam ba nito kung sino ang kaniyang biological parents? Nanatiling kalmado si Señor Gustavo. "Mag-usap tayo sa loob ng kotse?" "Dito na lang tayo mag-usap," sagot ni Zoe
Mukhang seryoso at tapat na talaga si Athena. Pero sa kasamaang palad, kahit pa magpakabait siya nang totoo, wala nang balak maniwala si Zoe sa kahit anong salitang lalabas sa bibig nito. Tiningnan lang ni Zoe ang soup pot nang walang balak na kunin ito. Dahil sa respeto kay Doña Soledad, hindi na siya nagsalita nang masama. "Nagmamadali ako, kaya hindi na ako iinom." Lumingon siya kay Doña Soledad. "Tita Soledad, aalis na po ako. Huwag niyo na po akong ihatid sa labas." Pagkasabi niyon, mabilis siyang naglakad palayo. Pinasingkit ni Athena ang kaniyang mga mata habang itinatago ang poot sa kaniyang puso. Malambing siyang nagpaalam kay Doña Soledad, "Mom, ako na lang ang maghahatid kay Zoe para makahingi na rin ako ng tawad nang maayos." "Sige, go ahead." Ayaw nang pahirapan ni Doña Soledad ang anak. Tsaka, salamin lang naman ang nakapamagitan sa living room at sa yard; hindi maglalakas-loob si Athena na gumawa ng gulo rito. Palabas na si Zoe ng gate nang tawagin siya ni Athena
Matapos bitawan ang mga salitang iyon, nakaramdam ng kaunting pagsisisi si Doña Soledad. Sa huli, anak pa rin niya si Athena. Naisip niya na baka kaya naging ganito ang ugali nito ay dahil sa kawalan ng pamilyang gagabay sa kaniya sa loob ng maraming taon. Masyado nga sigurong prangka ang kaniyang pagkakasabi. Pero sa hindi maipaliwanag na dahilan, tila kusa at hindi kontrolado ang kaniyang instinct na protektahan si Zoe. Pakiramdam ni Doña Soledad, hindi niya kayang sikmurain na may umaapi sa dalaga—kahit pa ang taong iyon ay ang sarili niyang anak. Parehong nagulat sina Zoe at Athena. Nagulat si Zoe dahil ang eksenang inakala niyang maglalagay kay Doña Soledad sa alanganin ay hindi man lang nangyari. Imbes na pumanig sa anak, diretso siyang pinrotektahan ng matanda. Si Athena naman ay hindi makapaniwala. Pakiramdam niya, parang kinulam ni Zoe ang buong pamilya Valderrama. Pati siya na tunay na anak ay mukhang walang halaga kumpara sa dalaga! Nagtagis ang mga bagang ni At
Natigilan si Zoe. Ramdam niya ang pait sa boses ni Elijah. Alam niyang tinutukoy nito ang muling paglalapit nila ni Nathaniel. Pero ang totoo, hindi naman ang blood feud ng mga magulang nila ang dahilan kung bakit siya lumayo noon. Naiintindihan niya na walang kinalaman ang ibang tao sa nakaraan—lalo na si Nathaniel na bata pa lamang noong mangyari ang lahat. Bahagyang itinikom ni Zoe ang kaniyang mga labi. "Walang kinalaman ang bagay na ito sa kaniya; hindi dapat isisi sa kaniya ang kasalanan ng iba." Sa puntong ito, dapat ay siya ang mas nakakakilala kay Nathaniel kaysa sa kahit sino. Ang tanging bagay na hindi niya sigurado ay kung gaano kahalaga ang nominal grandmother nito para sa lalaki. Nang marinig ito, nawalan ng kibo si Elijah. Hindi niya inaasahan na ang poot na kaniyang inaakala ay ganoon lang kadaling isasantabi ni Zoe. Ang mga bagay na pinaniniwalaan niya noon ay nagmukhang biro sa isang pangungusap lang ng dalaga. Ang mga nagawa niya noon ay hindi mapapatawad.
Desperadong pigilan ni Dr. Marcus Soler si Nathaniel. Sa isip kasi niya, tatay pa rin ni Athena ang batang dinadala nito—na technically ay pamangkin nila. Pero nung pumasok ang isiping iyon sa utak niya, kinilabutan siya at biglang sinampal ang sarili. Bad move. Kapag sinabi niya iyon nang malakas, baka pati siya ay madamay sa bugbog ni Nathaniel kapag nag-blackout ito sa galit. Nag-isip nang mabilis si Marcus habang hinaharangan ang kamay ni Nathaniel na balak nang kumatok nang marahas sa pinto ni Elijah. “Buntis si Zoe! Kung magbubugbog ka rito sa baba, paano kung mag-hysterical siya? What if makunan siya sa sobrang stress?” Gumana ang kaniyang hirit. Halos sa sumunod na segundo, ang nakamamatay na aura sa paligid ni Nathaniel ay unt-unting humupa. Dahan-dahan niyang ibinaba ang kaniyang kamay. May bakas ng poot na kumislap sa kaniyang mga mata habang sarkastikong tiningnan si Marcus. “Afraid that I might accidentally kill him, at mawalan ng tatay ang unborn nephew mo?”
Umiling si Zoe nang hindi nag-iisip. "Hindi na masakit."Gasgas lang naman iyon, at noong ginagamot niya ang sugat, wala siyang naramdamang hapdi. Halos mag-langib na nga ito ngayon; basta hindi lang mabibigla ng pwersa gaya ng ginawa ni Nathaniel kanina, hindi na iyon iinda.Sa sandaling umiling s
Hindi alam ni Zoe kung paano nakarating ang balita kay Madam Rebecca nang ganoon kabilis. Pero hindi siya nagpakita ng kaba. Nanatiling kalmado ang kaniyang mukha."Anong gusto ninyong palabasin?" tanong ni Zoe habang nakatingin sa malayo.Nang makita ang reaksyon ni Zoe, lalong nakumpirma ng matan
Natigilan si Zoe sa narinig. Halos mag-freeze ang mundo niya sa isang sandali. "So, ganoon pala 'yun," mahinang sagot niya. Turns out, mas palihim at mas masalimuot ang relasyon ni Nathaniel kaysa sa iniisip niya. Kaya naman pala hindi na kataka-taka ang closeness nina Sabrina at Nathaniel—siya l
Mukhang hindi inasahan ni Nathaniel na magiging ganun ka-straightforward si Zoe. Itinaas niya ang kaniyang kilay, akmang sasagot na sana nang biglang tumunog ang phone ni Zoe.Nasa ibabaw lang ng kama ang phone, kaya pareho nilang nakita ang caller ID.Si Jack.Alas-onse na ng gabi, at kung wala la







