LOGINAng isang bahagi ng shares ng Valderrama Group ay nasa ilalim ng pangalan ng matandang ginang, habang sina Dion, Simon, at Dr. Marcus Soler naman ay may tig-sampung porsyento bawat isa.Si Doña Soledad naman ang humahawak sa tatlumpung porsyento, kung saan ang dalawampung porsyento doon ay pansamantalang nakapangalan sa kanya para kina Beatrice at Clarisse.Napasimangot si Señor Gustavo. "Huwag niyo nang galawin ang shares ni Clarisse. Noon pa man ay nasa ilalim na 'yan ng pangalan ng mama ninyo, kaya pwede niyo nang ilipat nang direkta sa bata."Malinaw na ayaw niyang mabulabog ang balanse sa pagitan ng korporasyon at ng pamilya. Kahit baligtarin man ang mundo, sarili pa rin niyang anak si Dion.Bukod dito, anuman ang estado ng isang pamilya, kadalasang nagiging ugat ng gulo ang hindi pantay na pagtrato. Kaya naman pagdating sa mga ari-arian, palaging transparent at patas ang pamilya Valderrama."Lolo, kailan ka pa natutong mag-maang-maangan kahit alam mo naman ang totoo?"Nagkunwari
Hinding-hindi nakalimutan ni Zoe kahit isang saglit na ang dalawang taong iyon ang may dala ng dugo ng mga pinakamalapit na kamag-anak niya.Bumaba ang tingin ni Nathaniel sa hawak nitong dokumento bago tumitig sa namumula niyang mga mata."Oo."Matatag ang sagot ng lalaki, walang kaabog-abog.Ipinaubaya na niya kay Louie ang paghahanap ng mga ebidensya sa mga ginawa ni Doña Carmen Mendoza noon. Ang mga paraan na hirap gamitin ng mga pulis, kayang-kaya at kabisado nang gawin ni Louie.Matagal lang talaga ang lumipas na panahon kaya nangangailangan pa ito ng kaunting oras.Tahimik na huminga nang malalim si Zoe at maayos na ibinalik ang mga papeles sa loob ng folder. "Oo, naniniwala rin akong mangyayari 'yun.""Kahit nga mga ibon na lumilipad, nag-iiwan ng bakas."Ano pa kaya ang krimeng kumitil ng buhay ng tao?Sa Hacienda Viento.Pagkababa ng telepono ni Beatrice, naramdaman niya agad ang nagbabagang tingin ng mga taong nasa paligid niya.Si Doña Soledad, Simon, Dr. Marcus Soler, pat
Ang tono ng dalaga ay napakatapat at napakalambot.Sa wakas, lumuwag ang kanina pang tensyonadong ugat ni Beatrice dahil sa pagod. "Kung ganoon... salamat din sa'yo."Anong meron sa kanya para makuha ang ganoong klaseng tiwala?Pagkababa ng tawag, bumalik ang nakakabinging katahimikan sa paligid, maliban na lang sa mahihinang kaluskos mula sa sala na halos hindi na mapansin.Palubog na ang araw, at ang huling sinag nito ay nagbigay ng mas malambot na aura sa mukha ni Zoe. Tila may napagtanto siya, kaya bigla niyang iniharap ang ulo kay Nathaniel at itinuro ang ilong nito. "Alam mo na ba na baka may kinalaman nga talaga ang mga Valderrama rito?"Masigla ang boses niya, walang bakas ng galit.Bahagyang umangat ang sulok ng labi ni Nathaniel. "Naningil ka na ba ng atraso ngayon?""Curious lang naman ako, okay?""Mm."Tumango si Nathaniel at nagsabi ng totoo. "Si Director Fernando na binanggit sa telepono kanina, siya ang pinuno ng public security department sa Puerto Azul noon, at kasama
Ang tawag na ito sa ganitong oras ay nangangahulugan lang na tapos na ang imbestigasyon. Kaya naman, wala nang balak itago pa ni Nathaniel ang kahit ano kay Zoe.Anuman ang maging resulta—mabuti man o masama—may karapatang malaman ni Zoe ang totoo.Kaya lang, noong sandaling makita ni Zoe ang pangalan ni Beatrice sa screen, awtomatikong nanigas ang buong katawan niya sa kaba. Hindi man magsalita si Nathaniel, alam na alam niya kung para saan ang tawag na iyon.Maging si Bambi na nasa tabi niya ay tila naramdaman ang tensyon ng kanyang amo. Dahan-dahan nitong ipinatong ang ulo sa hita ni Zoe, na tila ba tahimik na nagpaparamdam ng suporta.Inilayo ni Zoe ang tingin sa cellphone at direktang tumingin kay Nathaniel nang walang pag-aalinlangan. "Sagutin mo na."Alam ni Nathaniel na handa na ang kalooban ni Zoe. Inalalayan niya itong maupo sa tabi bago pinindot ang speakerphone. "Hello, Ate Beatrice.""Kasama mo ba si Zoe?"Mula sa kabilang linya, narinig ang boses ni Beatrice—malamig at k
Sobrang bigat na ng nararamdaman ni Zoe ngayon. Kapag nalaman pa niya na may kinalaman talaga ang pamilya Valderrama sa mga nangyari noon, baka tuluyan na siyang mag-breakdown.Kaya mas mabuting manahimik muna si Nathaniel hanggang sa matapos ang gulo.Alam naman niyang dahil pinupush na ito ni Dr. Marcus Soler, hindi na rin ito papatagalin pa ni Beatrice. Hinding-hindi nito idre-drag ang sitwasyon. Siguradong may resulta na mamayang gabi at the very latest.Dahil walang kaalam-alam si Zoe sa totoong takbo ng isip ni Nathaniel, naniwala naman siya sa kalmadong mukha ng lalaki. "Sige," mahinang sagot niya.Tiningnan niya ang mga nakatambak pang papeles sa lamesa nito. Hawak ang kamay ni Nathaniel, dahan-dahan siyang tumayo. "Mag-work ka na muna diyan. Baba muna ako para makipaglaro kay Bambi habang nagpapa-araw."Kamakailan lang nalaman ni Zoe na ang dahilan kaya pala sobrang ingat at gentle ni Bambi kapag kalaro siya, dahil alam na nitong buntis siya noon pa man.Naalala pa niya noong
Matapos magsalita ni Director Fernando, doon pa lang nakahinga nang maluwag si Beatrice. Sa wakas, gumaan din ang natitirang bigat sa kanyang dibdib.Tama nga ang sinabi ng opisyal. Pwedeng tanga at sunud-sunuran si Dion pagdating sa babaeng iyon, pero alam niya pa rin kung kailan dapat matakot—lalo na kung ang makakalaban niya ay si Director Fernando na pwedeng magdala ng matinding gulo kay Señor Gustavo.Tumayo si Beatrice at bahagyang yumukod bilang tanda ng malalim na pasasalamat. "Director Fernando, salamat po."Hindi na siya nagpaligoy-ligoy pa sa mga salita. Pero sapat na ang tinginan nilang dalawa para maunawaan ng matanda ang ibig niyang sabihin.Nagpapasalamat siya dahil pinigilan nito si Dion na masangkot sa isang malagim na krimen, at salamat din dahil sa wakas ay may maibibigay na siyang malinis na sagot para sa kanyang kapatid.—Walang kinalaman ang pamilya Valderrama sa nangyari.Si Anya na kanina pa naghihintay sa labas ng opisina ay halatang nakahinga rin nang maluwag







