Se connecterAgad na hinila ni Jack si Zoe sa likuran niya at iniabot ang susi ng kotse. "Bumalik ka sa sasakyan. Doon mo ako hintayin."Akala niya, gulo lang ng tatay niya para sa pera. Hindi niya inasahang may mga bantay na pala sa labas."Atty. Jack, tama?" mabilis na reaksyon ng dalawang lalaki. Sumenyas sila, at dalawa pang lalaki ang lumitaw sa likuran nina Zoe para harangan ang daan.Napangisi nang malamig si Jack. "Dahil alam niyo palang abogado ako, alam niyo ring illegal itong ginagawa niyo!""Relax lang, Atty.," dura ng isang lalaki ng kaniyang kinakaing betel nut. Inilabas nito ang isang loan contract at itinapat sa mukha ni Jack. "Pa-check naman kung effective ba itong kontratang ’to?"Nang makita ni Jack ang halaga at ang nakapirmang pangalan, nagdilim ang kaniyang paningin. Hinila niya si Zoe para umalis na. "Kung sino ang pumirma diyan, siya ang singilin niyo. Marami pa akong gagawin."Two million pesos. Kasama na ang interest. Ginagawa na naman siyang ATM ni Nestor para sa walang
Sa research institute, naging mas maluwag ang schedule ni Zoe. Hindi na kasing-urgent ang R&D ng mga bagong gamot, kaya wala na siyang overtime. Saktong pauwi na siya nang dumaan si Jack sa lobby, kaya nakisabay na siya sa sasakyan nito.Habang nagmamaneho, biglang binuksan ni Jack ang usapan. "Bakit feeling ko, magkaiba kayo ng iniisip ni Nathaniel?"Bahagyang natigilan si Zoe. "Anong ibig mong sabihin?""Alam ko, kahit hindi mo sabihin, iniisip mong hindi ka niya pipiliin," diretsong sabi ni Jack. Nakita niya ang lungkot ni Zoe kagabi. "Pero kanina, ilang minuto lang pagkaalis mo, pumunta rito si Nathaniel.""Sa tingin ko, may kailangan siyang sabihin sa 'yo."Sanay na si Jack sa pagiging kalmado at seryoso ni Nathaniel. Pero kaninang umaga, nakita niya ang kakaibang kislap sa mga mata ng lalaki—parang balisa na nagmamadali.Nagulat si Zoe. Akala niya, matapos ang nangyari kagabi, matatagalan bago sila muling mag-usap. Pagkatapos ng lahat, lola nito ang kaaway niya. "Hinahanap niya.
Naging maayos ang treatment. Matapos ang lahat, tinanggap ni Señor Gustavo ang bagong reseta ni Zoe. Inihatid niya pa sila sa pinto gamit ang kaniyang baston."Doktora, maraming salamat. Pasensya na sa abala," sabi ni Señor Gustavo. Bago pa man makapagtanong si Zoe, dinugtong na niya: "Huwag kang mag-alala, hindi ko idedelay ang ipinangako ko sa 'yo."Naiyukom ni Zoe ang kaniyang kamao. Nanatili siyang alerto pero medyo lumambot ang kaniyang boses. "Señor, kung may progress na po, paki-sabi agad sa akin."Kahit na nabawasan ang kaniyang pagkalito dahil sa mga sinabi ni Nathaniel kagabi, gusto pa rin niyang malaman ang katotohanan. Bakit siya napunta sa isang drug din sa Southeast Asia noong bata siya?Dinukot ba siya?Itinapon?O baka naman... drug dealers ang mga tunay niyang magulang?Sa isiping iyon, kinabahan si Zoe. Pero may isang bagay siyang sigurado: kung ganoon nga ang katotohanan, kahit buhay pa sila, hindi niya sila kikilalanin. Ang buhay niya ay naging miserable na sa loob
Mabilis na napasigaw si Madam Rebecca: "Huwag!"Hindi pa ito ang tamang panahon para malaman ni Vincent ang kaniyang tunay na pagkatao. Alam ng matanda na hindi kasing-kalmado ni Nathaniel ang batang iyon. Kapag nalaman niya ito nang maaga, lalong magkakagulo.Nang tumingin si Madam Rebecca kay Nathaniel, halos lamunin siya ng pagsisisi! Dapat pala, noon pa lang, pinatay na siya kasama ng mga magulang niya!Sino bang mag-aakala na ang isang saglit na paglambot ng puso noon ay magpapalaki pala ng isang jackal na ngayon ay handa na siyang lapain. Pero sa ngayon, kailangan niyang sumayaw sa kanta ni Nathaniel.Nagngalit ang kaniyang mga ngipin, nilunok ang lahat ng hiyang naramdaman, at pilit na ngumiti. "Paano mo nalamang pinuntahan ko siya?"Gusto niyang malaman kung kailan pa nalaman ni Nathaniel ang ugnayan nila ni Ramon. Akala niya ay naitago niya itong mabuti.Walang emosyon ang mukha ni Nathaniel. "Kung ano ang tinatanong ko, iyon lang ang sasagutin mo."Halos pumutok ang ugat ni
Hindi alam ng mga kamag-anak sa loob ng ward kung anong klaseng demonyo ang sumapi kay Nathaniel. Hindi lang sila ang takot sa kaniya—maging si Madam Rebecca ay nanginginig na rin ang puso sa takot.Halatang-halata na gising na ang matanda pero nagagawa pa rin nitong magkunwaring dizzy. Dahil walang gustong makasama si Nathaniel sa isang kwarto, minabuti na lang nilang lumabas para bigyan siya ng space na makipag-usap.Tutal, buhay pa naman ang matanda at sabi ng doktor ay biglaang pagkahimatay lang ito at hindi seryoso. Inisip nila na hindi naman siguro ganoon kawalang-hiya si Nathaniel para pilitin ang lola niyang pumirma ng kahit anong dokumento habang nasa ospital. Pagkatapos ng lahat, hindi rin naman biro ang impluwensya ni Madam Rebecca.Nang silang dalawa na lang ang naiwan, naupo si Nathaniel at hindi kumilos. Direkta siyang nagtanong nang may halong inis: "Wala nang rason para magpanggap pa, ’di ba?"Kumislap ang mga talukap ni Madam Rebecca. Alam niyang kung hindi siya magdi
Simula noong nalaman ni Zoe ang buong katotohanan, paulit-ulit na itong tumatakbo sa isip niya.Sana hindi na lang businessman si Nathaniel.Sana hindi na lang siya apo ni Madam Rebecca.Kung ganoon, hindi na niya kailangan pang mag-hesitate. Hindi na niya kailangang papiliin ang lalaki sa pagitan niya at ng sarili nitong pamilya. Mahirap kasing timbangin kung hanggang saan lang ba ang halaga mo sa buhay ng isang tao kapag pamilya na ang nakataya.Pero ang mga iniisip niyang ito, parang sampal naman kay Nathaniel.Kung hindi siya apo ni Madam Rebecca, hindi na ba siya Mendoza? Businessman pa rin siya. Ang dumadaloy sa mga ugat niya ay dugo pa rin ng mga negosyante. At ang ginamit ni Madam Rebecca para nakawan ng buhay ang mga magulang ni Zoe ay wala ring iba kundi ang kapangyarihan ng kaniyang pagiging Mendoza.Nakatitig lang si Nathaniel kay Zoe. Gusto niyang sabihin na pagbabayarin niya si Madam Rebecca. Pero kumpara sa buhay ng dalawang taong pinakamahalaga kay Zoe, parang napakaba
"Hmm."Walang bahid ng pagkakaila ang mukha ni Zoe. Nanatiling kalmado ang kanyang mga mata habang nakatingin kay Jacob. "Pero seriously, Jacob, don't burn bridges with your family para lang sa akin. It’s not worth the stress."Alam ni Zoe na ang Natural Biotech at ang clinic ay nakadepende rin sa
Hindi lang si Athena ang napanganga. Maging si Zoe, sandaling natigilan.Tiningnan ni Zoe si Elijah nang diretso sa mata, sinusubukang panatilihin ang poise. "Elijah, simple lang ’to. Entitled ka namang i-clear ang pangalan natin sa kanila, o ituloy ang pag-assist kay Athena sa pagkuha ng kotse niy
Snap —Ang tunog na 'yun ay agad na kumuha sa atensyon ng lahat.Ang cellphone na basag ang screen, ang namumulang marka sa likod ng kamay ni Zoe, at ang saktong pagluha ng mga mata niya—kahit sino ay iisiping sobrang kawawa niya at binu-bully siya nang malala.Nakakaawa talaga tignan.Kumunot ang
Bata pa si Zoe, maamo ang mukha, at maganda ang personality. Higit sa lahat, seryoso at responsable siya sa mga pasyente niya.Sa loob ng maraming taon, madalas siyang sinusubukang iredo ng mga pasyente niya sa kung sino-sino. Kaya naman, sinadya niyang laging isuot ang wedding ring niya para tumig







